Opublikowano

22 – 26 czerwiec 2020r.

TEMAT TYGODNIA: WAKACJE

Drodzy Rodzice,

Podczas całego roku Wasze dziecko miało wiele obowiązków. Choć nadal większość czasu spędza na zabawie, konieczność porannego wstawania, dostosowania się do reguł panujących w domu i w przedszkolu, dowiadywanie się nowych rzeczy, uczenie się, jak nawiązywać przyjaźnie i rozwiązywać konflikty czy prawie codzienne przebywanie z dala od rodziców mogą być dla niego męczące. Dlatego ważne jest, by podczas wakacji maluch miał okazję odpocząć. Aby czuł się bezpiecznie, przynajmniej niektóre zasady muszą pozostać niezmienne. Pozwolenie na zabawy do późnych godzin nocnych nie jest dobrym pomysłem – u kilkulatka nie będzie to okazją do relaksu, może za to sprawić, że będzie rozdrażniony. Aby dziecko się zrelaksowało i doświadczyło, czym są wakacje, można wyjechać na przykład nad morze, jezioro lub w góry. Nie zawsze jest taka możliwość, ale nie oznacza to, że letni czas będzie stracony. Czasem wystarczy nieograniczony czas na swobodną zabawę, najlepiej na świeżym powietrzu, wycieczki w okolice miejsca zamieszkania, odwiedziny u dziadków, zabawa z kuzynami. W tym okresie dobrze jest przerwać zajęcia zorganizowane takie jak języki obce czy muzyka, ale maluch nadal może pomagać w domu. Życzymy udanych wakacji!

1.  PIĘKNA NASZA POLSKA CAŁA poniedziałek  22.06.20r.

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną wg. pomysłów rodzica lub z wykorzystaniem zabaw wcześniej podanych
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • „Oto nasza Polska cała” – utrwalanie znajomości nazwy kraju, jego stolicy oraz głównej rzeki. R. prezentuje dzieciom fizyczną mapę Polski . Prosi dzieci o podzielenie się wrażeniami. Czy wiedzą, co ta mapa przedstawia? Co na mapie oznaczają zielone plamy, a co czerwone? Czym są niebieskie niteczki i plamki, których dużo jest na mapie? R. wskazuje dzieciom Wisłę, za pomocą latarki oświetla jej bieg na mapie.
  • Płynie Wisła, płynie – słuchanie fragmentu książki, rozwijanie wiedzy o Polsce.

Płynie Wisła, płynie Czesław Janczarski

Na Baraniej Górze Srebrne źródło błyska.

Dwie Wisełki pluszcza, Powstała z nich Wisła. (R. wskazuje za pomocy światła, które to miejsce na mapie, dzieci mocują zdjęcie Baraniej Góry. Wisła ma początek w górach)

Płynie do Krakowa Przez wioski i miasta.

W Krakowie na rynku dziś lajkonik hasa. (dzieci wraz z R. oznaczają na mapie Kraków, oglądają zdjęcie Lajkonika)

Trzeba minąć most w Puławach,

Cel podróży to Warszawa.

Śmiało naprzód żeglujemy,

Powita nas gród Syreny. (dzieci wraz z R. oznaczają na mapie Warszawę, oglądają zdjęcie Syrenki) Żaglóweczka sunie lekko,

Spójrz, już morze niedaleko.

Słona fala zmywa plażę I muszelkę niesie w darze. (dzieci wraz z R. oznaczają na mapie Gdańsk i oglądają zdjęcie statku w porcie)

  • Masażyki – dzieci dobierają sią parami z rodzicem , masowane dziecko kładzie się na brzuchu, dłonie wkłada pod brodę.

Rzeczka Julian Tuwim

Płynie, wije się rzeczka. (na plecach rysujemy linię falistą)

Tu się srebrzy, (delikatnie drapiemy)

tam ginie. (wkładamy palce za kołnierz)

A tam znowu wypłynie. (przenosimy dłoń pod pachę dziecka i szybko wyjmujemy)

  • „Fotograf” – zabawa ruchowa orientacyjno-porządkowa. Dzieci poruszają się w rytm dowolnie wybranej muzyki. Na hasło: Uwaga, zdjęcie zatrzymują się w wybranej przez siebie pozie, R. udaje, że robi zdjęcia. Na hasło:
  • „Nasze kolorowanki” – doskonalenie umiejętności trzymania narzędzia pisarskiego, cierpliwe wykonanie pracy. Kolorowanie kolorowanek, samodzielny wybór (postacie bajkowe, zwierzęta, pojazdy). r. zwraca uwagę na prawidłowy chwyt kredki, motywuje dzieci do dokładnej i estetycznej pracy. Indywidualny kontakt z dziećmi, wskazywanie i podawanie nazw kolorów, argumentowanie swoich wyborów, próby temperowania kredek.

 

2.  NAD MORZEM  wtorek  23.06.20r.   

DZIEŃ OJCA

https://www.youtube.com/watch?v=-cs8-0bBfwQ

https://www.youtube.com/watch?v=HSDGbGCAU-k

https://www.youtube.com/watch?v=JSEdlGYixpg

https://www.youtube.com/watch?v=ZDl6oWohq7k

https://www.youtube.com/watch?v=j09kDRPi3tE

  • R. recytuje wiersz A. Frączek Bałwan na plaży.

Co ten bałwan tutaj robi?!

Dawno już stopniały lody.

Woda ciepła niczym zupa,

A na plaży straszny upał!…

Biedak się w kałużę zmieni!

Nie doczeka tu jesieni!!!

Może schować go w lodówce?

Bo jak nie, to zniknie wkrótce!

Buja się na morskich falach,

Coś porykuje z dala,

Tańczy sobie wśród kamieni,

Nawet się troszeczkę pieni…

Lecz nie pieni się ze złości.

Bałwan pieni się z radości!

On się świetnie czuje w lecie,

Bo to bałwan morski przecież.

R. pyta: O jakim bałwanie mowa?. Następnie R. wraz z dziećmi ogląda fotografie przedstawiające morze i reprodukcje obrazów marynistycznych.

  • „Fale” – wyklejanka z kolorowego papieru, doskonalenie małej motoryki.

Proponuje dzieciom wykonanie morskich fal z bałwanami. Na tacy jest przygotowany papier kolorowy, podarty ręcznie na długie pasy. R. zwraca uwagę na paski: jedna krawędź paska jest niebieska, druga ma białe poszarpane końce. R. nakleja paski wzdłuż kartki od góry, tak aby kolejny nachodził postrzępioną, białą krawędzią na poprzedni. Dzieci pracują według wzoru, oklejają całą kartkę, podziwiają fale morskie z bałwanami

https://www.youtube.com/watch?v=p4G8FerXy_E

https://www.youtube.com/watch?v=hiYUzPaognk

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Praca z KP2.39 – kształtowanie umiejętności wypowiadania się zdaniami, przeliczanie i odzwierciedlanie liczby za pomocą symboli. R. pyta: Gdzie pojechały dzieci na wakacje?; W jaki sposób spędzają tam czas?; Jak inaczej można bawić się na plaży?. Prosi, by dzieci odszukały wszystkie foremki do piasku i je pokolorowały. Na końcu dzieci liczą foremki i rysują w ramce tyle kresek, ile jest foremek.
  • „Piasek” – zabawy badawcze w ogrodzie, na placu zabaw poznawanie cech fizycznych piasku.

https://www.youtube.com/watch?v=hiYUzPaognk

  • „Pieski i kotki” – zabawa z elementem czworakowania.

 

3.  SŁONECZKO  środa  24.06.20r.

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • „Wakacyjny niezbędnik” – zwracanie uwagi na przestrzeganie zasad bezpieczeństwa podczas wakacyjnych wyjazdów.

https://www.youtube.com/watch?v=W4RHyjQLfCM

  • „Kredowe obrazki” – malowanie kredą w ogrodzie lub na szarych arkuszach papieru
  • „Po wąskiej dróżce” – zabawa ruchowa z elementem równowagi. R. rozkłada dwie skakanki lub szalik lub wstążki, pomiędzy nimi jest dróżka – dzieci przechodzą. R. kładzie szeroką taśmę – dzieci przechodzą po niej, stawiając stopę za stopą.
  • „Wycinanki” – doskonalenie umiejętności posługiwania się nożyczkami. Swobodne wycinanie różnorodnych form, zwrócenie szczególnej uwagi na bezpieczeństwo

 

4.  W GÓRACH  czwartek  25.06.20r.

  • Biedronka – doskonalenie umiejętności wypowiadania się na wydechu, posługiwania się liczebnikami porządkowymi. R. kładzie przed sobą dużą sylwetę biedronki, obok w pojemniku ma czarne kółka – kropki biedronki. Czyta historię biedronki, układa kropki zgodnie z tekstem, przelicza kropki z dziećmi na wydechu.

Mała biedroneczka zmieniła się z larwy,

Lecz nie ma kropeczek i jest żółtej barwy.

Ogląda swe skrzydła zmartwiona biedronka.

– Zapytam mądrzejszych, pofrunę do słonka!

Ach, moje słoneczko! – westchnęła biedronka.

– Czemu nie mam kropek? Wyglądam jak stonka!

– Nie płacz, biedroneczko! – odpowiada słonko.

– Pojawią się kropki i nie będziesz stonką!

Nastał nowy dzionek, zaświeciło słonko, wystawia promyki:

– Dzień dobry, biedronko!

Zbudzona biedronka patrzy do lusterka,

ma skrzydła czerwone i kropeczkę, zerka

– nagle druga kropka obok się zjawiła.

Ach! I trzecia kropka skrzydło ozdobiła.

Ile jest już kropek, dzieci wnet policzą.

Na jednym wydechu do trzech niech policzą:

– jedna, druga, trzecia. (dzieci cicho nabierają powietrza i liczą z R. na jednym wydechu)

Zdumiona biedronka patrzy do lusterka.

O! Na czwartą kropkę zdziwiona już zerka.

Nagle piąta kropka szybko wyskoczyła.

Szczęśliwa biedronka kropki swe liczyła.

Dzieci jej pomogą kropeczki policzyć.

Na jednym wydechu będą głośno liczyć do czterech:

– jedna, druga, trzecia, czwarta. (dzieci cicho nabierają powietrza i liczą z R. na jednym wydechu)

Do pięciu: – jedna, druga, trzecia, czwarta, piata. (dzieci cicho nabierają powietrza i liczą z R. na jednym wydechu)

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

„Czekamy na wakacje” Dominika Niemiec

Już tylko jedna chwilka albo dwie.

Lada moment wakacje rozpoczną się.

Niecierpliwie czekam tej wspaniałej chwili,

gdy w wakacyjny czas będziemy się bawili.

W piasku na plaży, wśród morskich fal,

patrząc na statki płynące w dal,

lub na placu zabaw albo w ogrodzie,

zamienimy się w piratów cumujących

łodzie na brzegu wyspy bezludnej,

jak ze snu, chodź jest ona całkiem blisko,

koło domu, o tu…

Rozmowa z dziećmi na podstawie treści utworu. R. pyta: Na co czekał bohater wiersza?; Kiedy według bohatera rozpoczną się wakacje?; Jaki był bohater wiersza, co odczuwał?; Co będzie robił bohater podczas wakacji?; W jakie postacie będzie się wcielał z kolegami i koleżankami?

  • „Tatry – polskie góry” – rozpoznawanie krajobrazu górskiego na ilustracjach. Usprawnianie umiejętności ruchowych poprzez ćwiczenia równoważne, wzmacniające mięśnie nóg. Wdrażanie do odpowiedzialnego przygotowywania się do górskich wędrówek. R. zaprasza do degustacji serka, dzieci dzielą się swoimi spostrzeżeniami smakowymi. R. mówi: To oscypek. Czy wiecie, skąd pochodzi ten ser? Wyrabia się go na Podhalu, w polskich górach. R. i dzieci wspólnie oglądają ilustracje przedstawiające Tatry. R. zwraca uwagę, że aby pójść w góry na wycieczkę, trzeba się przygotować, mieć odpowiedni ekwipunek: plecak, kanapki, ciepłe i zimne picie. Trzeba włożyć wygodne buty przeznaczone do górskich wędrówek, wziąć ze sobą mapę i kompas. Następnie dzieci wykonują ćwiczenia wzmacniające mięśnie nóg: maszerują jedno; kładą się na plecach, unoszą nogi, kąt prosty w stawie biodrowym i kolanowym, opierają ręce o uda i siłują się (nogi napierają na ręce, ręce na nogi), odpoczywają i jeszcze pięć razy powtarzają; stoją wyprostowane, pod jedną stopę wkładają woreczek gimnastyczny i naciskają na niego stopą, a następnie zmieniają nogi.
  • Praca z KP2.40 – doskonalenie umiejętności rysowania linii ciągłych. Dzieci przyglądają się Toli i Tomkowi. Próbują zgadnąć na podstawie ich strojów, dokąd każde z nich wybierze się na wakacje. Następnie rysują linie w labiryncie.

5.  WAKACJE!  piątek  26.06.20r.

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Zestaw ćwiczeń ruchowych.

– „Berek żuraw” – dzieci biegają , jedno wybrane przez R. jest berkiem. Gdy berek zbliża się do danej osoby, musi ona podnieść jedną nogę do góry. Zabawa do wykorzystania z wiekszą liczbą uczestników.

– „Rajd rowerowy” – dzieci leżą na plecach i naśladują jazdę rowerem do słów wierszyka Jedzie rowerek na spacerek .

– „Łodzie” –Każde dziecko siada w klęku na złożonym na połowę kocyku-łodzi, rączki to wiosła. Dzieci płyną w wakacyjną podróż, odpychając się od podłogi.

– „Zamki z piasku” – dzieci z gąbkowych przedmiotów budują zamek. Układają ciekawe wieżyczki, mogą z różnych pomocy gimnastycznych: piłek, ławeczek tworzyć budowle. R. zachęca i podpowiada. – „Pszczółki do ula” – dzieci biegają , naśladują pszczoły dźwiękiem (bzz, bzz) i ruchem. Na komendę: Pszczółki na łące dzieci biegają. Na komendę: Pszczółki do ula dzieci chowają się do domków zrobionych przez rodziców – łapią się za rączki, a pszczółki wchodzą do środka.

  • „Gdzie pojadę na wakacje?” – wypowiedzi dzieci, doskonalenie umiejętności prawidłowego wypowiadania się pod względem artykulacyjnym i gramatycznym. Dziecko, opowiada o planach lub marzeniach wakacyjnych. R. zachęca dzieci do wypowiedzi zdaniowych.
  • „Żaglówka” – praca z wykorzystaniem W., doskonalenie umiejętności komponowania i naklejania. Dzieci wypychają z kart wszystkie elementy. Układają z nich żaglówkę, wokół niej słońce i ptaka. Dzieci naklejają wszystkie elementy na tło. Podziwiają efekty plastyczne.
  • Razem z latem, Morskie przygody i inne letnie piosenki do wykorzystania z youtuba – wspólne śpiewanie piosenek.

https://www.youtube.com/watch?v=AHwM17Zw5Gw

https://www.youtube.com/watch?v=aybyEFc4Ais

https://www.youtube.com/watch?v=yeeDt5CfkP0

https://www.youtube.com/watch?v=ZKslipdC-sY

 

WAKACJE!!!!

https://www.youtube.com/watch?v=W4RHyjQLfCM

 

Zabawy w wolnym czasie cz.VI

„Stempelki” – przygotuj kilka gąbek, np. kuchennych (zmywaków), farby plakatowe i arkusze papieru. Na każdej gąbce narysuj prosty kształt – figurę geometryczną, serce, gwiazdkę, kwiatek itp. – i wytnij tak, aby powstał stempel. Zachęć dziecko do maczania stempli w kolorowych farbach i odciskania na arkuszu papieru. Możesz poprosić o przygotowanie dowolnej pracy, a także o stemplowanie kształtów w określonych kolorach i kolejności (rytmy). Możesz także narysować na arkuszu papieru kilka pętli i przy każdej narysować symbole stempli, które dziecko ma odcisnąć w środku, np. wszystkie kształty w jednym kolorze, jeden kształtów rożnych kolorach, podana liczba kształtów w różnych kolorach, podana liczba kształtów w podanych kolorach). Zabawa kształtuje sprawność rąk, wyobraźnię, a w wersji z rytmami i pętlami – także umiejętność logicznego myślenia.

„Kolaż” – przygotuj kilka gazetek reklamowych, nożyczki, klej i arkusz papieru. Poproś dziecko, aby przygotowało kolaż z elementów wyciętych z gazetek, np. „Moje wakacyjne plany”, „Wymarzony Dzień Dziecka”, „Podróż dookoła świata” itp. Starszym dzieciom możesz napisać na arkuszu wybrane, rozpoznawane przez nie litery, i poprosić, aby wycięły i nakleiły obok liter obrazki przedmiotów, których nazwy zaczynają się daną głoską (lub mają tę głoskę w dowolnym miejscu w swojej nazwie). Zabawa rozwija sprawność rąk, wyobraźnię, a w wersji z wyszukiwaniem przedmiotów z podaną głoską w nazwie – kształtuje umiejętność analizy głoskowej i przygotowuje dzieci do nauki czytania.

 „Odciskanki” – podczas spaceru zachęć dziecko do znalezienia kilku liści o różnych kształtach. Po powrocie do domu przygotuj arkusze papieru i kredki świecowe. Poproś dziecko, aby ułożyło liść na stole, przykryło go kartką, ułożyło na kartce kredkę bez osłonki (równolegle – kredka powinna leżeć na kartce) i przeciągnęło nią, dociskając w miejscu liścia. Na kartce powinien się pojawić odciśnięty kształt liścia. Zachęć do odciskania różnych liści za pomocą kredek w różnych kolorach. Wspólnie poszukajcie innych przedmiotów, które można w ten sposób odcisnąć. Zabawa rozwija wyobraźnię, jest zachętą do samodzielnego eksperymentowania.

 „Pyszne ćwiczenia” – przygotuj miód, dżem, czekoladę lub inne produkty do smarowania, które lubi i może jeść dziecko. Poproś, aby zamknęło oczy i posmaruj wybranym produktem jego usta. Poproś, aby dziecko rozpoznało, co to za produkt, a następnie dokładnie zlizało go z ust. Zabawę możesz powtórzyć kilka razy. Możesz wykorzystać zmiksowane owoce i zapoznać dziecko z nowymi smakami. Zabawa usprawnia mięśnie języka, dzięki czemu jest dobrym ćwiczeniem logopedycznym.

„Kolorowe kamienie” – podczas spaceru poproś dziecko, aby poszukało kilku kamieni (najlepiej gładkich, wielkości połowy dłoni dziecka). Po powrocie do domu zachęć dziecko do pokolorowania kamieni kredkami świecowymi, pastelami olejnymi lub pomalowania farbami plakatowymi. Zachęć do tworzenia na kamieniach kolorowych wzorów. Możecie wspólnie zastanowić się, co przypomina Wam kamień (np. głowę dinozaura) i dorysować na kamieniu odpowiednie szczegóły (np. zęby, oczy i nos). Starsze dzieci mogą narysować na kamieniach poznane litery i bawić się w układanie kamiennych wyrazów. Zabawa rozwija wyobraźnię i kształtuje sprawność rąk.

„Opowiedz mi historię” – przygotuj kilka niewielkich kamieni. Na każdym z nich wspólnie z dzieckiem narysuj lub nalep jeden symbol, np. uśmiech, gwiazdę, serce, wybrane zwierzę lub przedmiot. Przykryj kamienie chustą i poproś dziecko o wylosowanie jednego. Następnie – w zależności od wieku i możliwości dziecka – poproś o ułożenie zdania lub historyjki z nazwą symbolu na kamieniu. Możesz poprosić o wyklaskanie sylab w nazwie danego symbolu, podanie pierwszej lub ostatniej głoski. Możecie się bawić w zgadywanki – osoba, która wylosuje symbol musi go opisać, a druga osoba musi go odgadnąć. Zabawa rozwija sprawność manualną, wyobraźnię i mowę.

 „Smaczne potwory” – przygotuj dowolne owoce i warzywa (gotowe do spożycia). Poproś, aby dziecko podało ich nazwy, przeliczyło je, powiedziało, których owoców i warzyw jest więcej, a których mniej. Zachęć dziecko do obierania, krojenia (za pomocą bezpiecznego noża) i układania z cząstek warzyw i owoców smacznych potworów. Wspólnie wymyślcie historię o każdym potworze, a na koniec zabawy zachęć dziecko do jego zjedzenia. Możecie się pobawić w rozpoznawanie warzyw, z których składa się smaczny potwór na podstawie węchu i smaku. Zabawa rozwija sprawność rąk, wyobraźnię i zdrowe nawyki żywieniowe dziecka.

 „Sznurkowe kwiaty” – przygotuj stare czasopismo, kartki, farby plakatowe, miseczkę i sznurek długości około 20-30 cm. Złóż kartkę na pół. Poproś dziecko, aby cały sznurek zamoczyło w farbie (w miseczce), a następnie ułożyło na połowie kartki – jeden koniec sznurka musi wystawać poza kartkę, reszta sznurka może być ułożona dowolnie – im więcej zawijasów, tym lepiej. Sznurek przykryj drugą połową kartki i całość włóż między strony czasopisma. Poproś dziecko, aby pociągnęło za koniec sznurka i wyciągnęło go z kartki. Odszukajcie kartkę i zobaczcie, jaki wzór powstał. Możecie w ten sposób przygotować całą stronę kolorowych sznurkowych kwiatów. Zabawa rozwija wyobraźnię oraz sprawność rąk.

 

15 – 19 czerwiec 2020r.

TEMAT TYGODNIA: LATO

Drodzy Rodzice,

Podczas wyjazdów wakacyjnych sytuacje przebywania z dzieckiem w miejscach pełnych ludzi, takich jak plaża, dworzec, lotnisko czy centrum handlowe, zdarzają się stosunkowo często. W związku z tym warto przygotować się do nich w taki sposób, by maluch się nie zgubił, a gdyby to nastąpiło – by jak najszybciej odnalazł mamę lub tatę. Przede wszystkim ważne jest, by wiedział, że nie może oddalać się od opiekunów, a w bardzo zatłoczonych miejscach, o ile to możliwe, dobrze jest trzymać go cały czas za rękę. Można też ubrać syna czy córkę w takie ubranie, które dobrze widać w tłumie – oryginalną czapkę, odblaskową bluzkę czy inny element charakterystyczny. Dziecko musi również wiedzieć, jak powinno się zachować, gdy straci z oczu rodziców. Najlepiej jest ustalić punkt charakterystyczny, do którego powinno się w takim wypadku udać (np. budka ratowników lub największe w okolicy, dobrze widoczne drzewo) i osoby, do których może się zwrócić po pomoc (obsługa sklepu, policjant czy dorosła osoba z dzieckiem). Maluch musi wiedzieć, że nie wolno mu iść z żadną obcą osobą ani brać od niej jedzenia i picia. Dobrze, jeśli ma przy sobie zapisany numer telefonu do mamy lub taty, np. na opasce założonej na rękę, warto też go uczyć adresu zamieszkania i numeru telefonu. Żeby uniknąć niepotrzebnego zdenerwowania, można ćwiczyć sytuację zagubienia, odgrywając scenki – dzięki temu, mimo że takie wydarzenie zawsze jest stresujące, jeśli wydarzy się naprawdę, dziecko będzie spokojniejsze.

1.  KOLORY LATA poniedziałek  15.06.20r.

Razem z latem – zapoznanie z piosenką. sł. Urszula Piotrowska, muz. Magdalena Melnicka-Sypko

https://www.youtube.com/watch?v=Eae_3wsRNRY

Chodzi złote lato w kapeluszu z kwiatów,

w rękach ma latawiec, biega z nim po trawie.

Ref.: Hopsa, hopsasa, razem z latem ja. (x 2)

Czasem dla ochłody lato zjada lody.

Zajada je powoli, gardło go nie boli.

Ref.: Hopsa, hopsasa, razem z latem ja. (x 2)

„Słońce i deszcz” – zabawa ruchowa orientacyjno-porządkowa. Dzieci maszerują. Na hasło: Słońce prostują się i wystawiają twarze do słońca, unoszą ręce; na hasło: Deszcz kucają, zasłaniają głowy rękoma.

https://www.youtube.com/watch?v=LesVl5Trkl8

https://www.youtube.com/watch?v=aHuBtd9rZ6A

Zabawy rozwijające sprawność fizycznądowolne zabawy ruchowe wg. pomysłu rodzica

Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

„Ziarenko” – poszerzanie wiedzy przyrodniczej, wzrost rośliny. R. pokazuje dzieciom ziarenko fasoli i mówi: To małe ziarenko fasoli. Spróbujcie się zamienić w tak malutkie ziarenka. Dzieci zwijają się w kłębuszki, starają się zwinąć jak najciaśniej. R. mówi: Posłuchajcie historii o ziarenku.

Małe Ziarenko spało mocno, głęboko pod ziemią. Pewnego razu otworzyło jedno oko, ale wokół było bardzo ciemno i zimno. – Eee… Brrrr… Nic ciekawego – poszło spać dalej. Pewnego wiosennego dnia Ziarenko poczuło, że wokół niego robi się coraz cieplej. Nie wiedziało, skąd to uczucie, ale było ono bardzo miłe. Kolejnego dnia Ziarenko poczuło, że coś je obmywa, a ziemia wokół jest coraz cieplejsza. Zapragnęło więcej i więcej obmywania i ciepła, zaczęło poszukiwać. Wysunęło jedną rękę, a tam brrrrrr zimno, wysunęło drugą rękę w przeciwnym kierunku. – Ojej, ciepło, tak bardzo chce mi się pić, dużo pić, jeszcze i jeszcze – Ziarenko wyciągało rękę do ciepła i wody, aż nagle… stało się wokół bardzo jasno. Ziarenko zapłakało. – Co się stało? Nic nie widzę! – Przyzwyczaisz się do mego światła – pogłaskało je Słonko swym promykiem. – Pomożemy ci – szepnął szumiący, ciepły Deszczyk.

R. rozmawia z dziećmi na temat opowiadania, rozdziela treści fikcyjne (uczucia ziarenka) od rzeczywistych (pomoc deszczu i słońca we wzroście rośliny).

fasola

Praca z KP2.37 – poszerzanie wiedzy przyrodniczej, zachęcanie do prowadzenia obserwacji przyrodniczych. Dzieci uważnie obserwują historię wzrostu owocu truskawki. Zwracają uwagę, że truskawka powstaje z kwiatu, rośnie na małym krzaczku. R. w razie konieczności uzupełnia wiedzę dzieci, mówiąc o bardzo ważnej roli pszczół. Opowiada, że mała zielona truskawka stanie się dużą, dojrzałą, czerwoną dzięki wodzie i ciepłym promieniom słońca. Dzieci uzupełniają karty nalepkami, dorysowują deszcz i kolorują dojrzałe truskawki

 

2.  BURZA  wtorek 16.06.20r.

Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.

Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami

https://www.youtube.com/watch?v=Brw0UwYHIYg

https://www.youtube.com/watch?v=uQMjztYYuuk

„Zjawiska atmosferyczne” – rozwijanie i uwrażliwianie słuchu fizycznego poprzez rozwiązywanie zagadek słuchowych. Poznanie zjawisk atmosferycznych występujących w czasie burzy. Dzieci odgadują zagadki – słuchają uważnie nagrania, w czasie pauzy podają rozwiązanie. Potem wraz z R. rozmawiają o zjawiskach atmosferycznych. Odpowiadają na pytania: Jaką pogodę lubicie najbardziej i dlaczego?; A jaka pogoda według was jest niebezpieczna i dlaczego?.

https://www.youtube.com/watch?v=VAPDo1ZqZrc

Dzieci śpiewają piosenkę Razem z latem. R. pokazuje dzieciom fotografie związane z burzą: chmury burzowe, pioruny, zniszczenia powstałe w wyniku uderzenia pioruna. Opowiada, że wiosną i latem często zdarzają się burze. Mówi, jak zachować się w czasie burzy: należy słuchać komunikatów dotyczących pogody i jeśli są ostrzeżenia przed burzą, lepiej zostać w domu; jeśli burza rozpocznie się, gdy będziemy na spacerze, trzeba schować się do jakiegokolwiek budynku, np. sklepu. Jeśli nie ma takiej możliwości, nie można biegać, lepiej chodzić małymi kroczkami albo trzymać nogi złączone i przykucnąć. Niebezpiecznie jest chować się na placu zabaw pod zabawkami, jeśli te mają metalowe elementy, nie wolno stawać pod drzewami lub słupami.

Syk węża – zabawa usprawniająca rozwój mowy, wydłużanie fazy wydechowej, utrwalanie nawyku mówienia na wydechu, usprawnianie warg i czubka języka, utrwalanie prawidłowej artykulacji głoski.

„Syk węża”  Ewa Małgorzata Skorek

Idzie sobie mały wąż.

Idzie i tak syczy wciąż. s//s, s//s*

Idzie sobie tenże wąż

W stronę lasu, sycząc wciąż. s//s, s//s*

Syczy, syczy wężyk mały.

W syku jego urok cały. s//s, s//s*

Nikt nie syczy pięknie tak,

Ani krowa, ani szpak. s//s, s//s*

Nie potrafi tak ropucha,

Nawet ta brzęcząca mucha. s//s, s//s*

Twe syczenie, wężu mój,

Też podziwia pszczółek rój. s//s, s//s*

 W miejscach oznaczonych gwiazdką (*) dzieci powtarzają za R., naśladują syk węża – jak najdłużej na jednym wydechu dwukrotnie wypowiadają z jednakowym natężeniem głosu głoskę s, robiąc jedną pauzę (//), w czasie której na chwilę wstrzymują oddech.

 

3.  TĘCZA  środa 17.06.20r.

https://www.youtube.com/watch?v=8aD01XxBqaw

https://www.youtube.com/watch?v=tKw2-En1tTw

Eksperymenty z kolorami – obserwowanie procesu tworzenia się nowych barw, dostrzeganie odcieni, podawanie nazw kolorów. Dzieci siadają przy stolikach, mają do dyspozycji plastikowe talerzyki, waciki, które R. nawilża czystą wodą (za pomocą atomizera), rozwodnione farby w kolorach podstawowych w kubeczkach. Dzieci dużymi pędzlami nanoszą kolory na waciki, obserwują efekty tych działań, podają nazwy kolorów, określają ich nasycenie.

Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.

Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

Przepis na tęczę – poznawanie zjawisk atmosferycznych, rozpoznawanie kolorów tęczy, rozwijanie pamięci

„Przepis na tęczę” Agnieszka Frączek

Weź bukiecik polnych wrzosów,

dzbanek chabrowego sosu,

szklankę nieba wlej pomału,

garść niebieskich daj migdałów dorzuć małą puszkę groszku,

nać pietruszki wsyp (po troszku!),

włóż pojęcia dwa zielone i zamieszaj w prawą stronę.

Dodaj skórkę od banana, łąkę mleczy i stóg siana,

szczyptę słońca, dziury z serka i cytryny pół plasterka

. Weź jesieni cztery skrzynki, zapach świeżej mandarynki,

pompon od czerwonych kapci, barszcz z uszkami (dzieło babci)…

Jeszcze maków wrzuć naręcze i gotowe… (N. rozsypuje łukiem czerwone skrawki krepiny)

Widzisz tęczę?

R. pyta: Z czego w wierszyku powstała tęcza?; Jak naprawdę powstaje tęcza?; Jak nazywają się kolory, które można zobaczyć w tęczy?. Podczas rozmowy i wszystkich zabaw w tym dniu można wprowadzić elementy języka angielskiego: tęcza – rainbow, czerwony – red, pomarańczowy – orange, żółty – yellow, zielony – green, niebieski – blue, granatowy – navy blue, fioletowy – Violet

Praca z KP2.38 – pośrednie poznawanie zjawisk przyrodniczych, poszerzanie wiedzy na temat barw. Dzieci podają nazwy kolorów tęczy, wskazują palcem miejsca nad i pod. Kończą kolorowanie tęczy, rysują kwiaty pod tęczą, a nad tęczą ptaki.

 

4.  JAKA DZIŚ POGODA? Czwartek  18.06.20r.

 

„Truskawki pełne witamin” – zachęcanie dzieci do spożywania sezonowych owoców, mycie owoców przed spożyciem. Recytacja wiersza. „Truskawka” Dorota Strzemińska-Więckowiak

Przyjrzyj się dobrze truskawce,

Która rośnie na rabatce.

Jest czerwona i dojrzała,

W pestkach jest maleńkich cała.

Ma poziomkę w swej rodzinie,

I ze smaku w świecie słynie.

Latem są truskawek zbiory –

Możesz robić z nich przetwory –

Soki, konfitury, dżemy,

Delikatne musy, kremy.

Myj owoce, zanim zjesz,

I się zdrowiem swoim ciesz.

W smaku swoim są wprost wyśmienite

– Oczywiście, te umyte.

R. pyta: Czego dowiedzieliście się o truskawce?. Prezentuje dzieciom pojemnik ze świeżymi truskawkami, a także przetwory: dżem truskawkowy, soki truskawkowe. Zachęca dzieci do spożywania owoców sezonowych ze względu na ich walory smakowe i zdrowotne. Dzieci myją truskawki, układają je w miseczkach. Owoce będą dodatkiem do śniadania.

Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.

Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami

https://www.youtube.com/watch?v=PMvFXtjXScY

„Jaka to pogoda?” – naśladowanie ruchem zjawisk atmosferycznych lub czynności z nimi związanych, odczytywanie symboli. R. pokazuje piktogramy oznaczające wybrane zjawiska atmosferyczne, piktogramy można wykorzystać ze stron pogodowych dzieci odczytują symbole, ustalają z R. formę ruchu. Słoneczna pogoda – słońce (swobodny bieg) Wirujące liście – wiatr (stanie w rozkroku, ręce uniesione, skłony tułowia w pozycji czołowej) Chmury – zachmurzenie (powolny chód) Chmury i krople – opady deszczu (marsz z daszkiem z rąk nad głową) Śnieżynka – opady śniegu (rzucanie się śnieżkami) Chmura z błyskawicą – burza (kucnięcie, objęcie rękoma kolan) Muzyka do marszu.

„Kalendarz pogody” – rozpoznawanie i podawanie nazw zjawisk atmosferycznych, rozróżnianie związanych z nimi przyjemnych i nieprzyjemnych emocji, określanie pogody zaobserwowanej za oknem. W tym celu wykorzystujemy różne aplikacje pogodowe. Możne stworzyć z dzieckiem kalendarz pogody w którym , codziennie będziemy obserwować pogodę i zamieszczać odpowiedni symbol, być może trzeba będzie tutaj zamieścić więcej niż jeden. Dzieci określają, jaka jest pogoda tego dnia, np. świeci słońce i wieje wiatr. Następnie za pomocą masy plastycznej przyczepiają lub rysują odpowiednie piktogramy. https://www.youtube.com/watch?v=lfD4rY-1Hb8

„Słońce” – praca z wykorzystaniem W.42, kształtowanie umiejętności konstrukcyjnych, zachęcanie dzieci do podejmowania wyzwań, usprawnianie małej motoryki. Dzieci wypychają wszystkie elementy. W odpowiednich miejscach nacinają je samodzielnie lub proszą o pomoc R. Łączą wszystkie elementy według wzoru. Przewlekają sznureczki. Słoneczka ozdobią salę na przywitanie lata.

5.  LATO W SZTUCE  piątek 19.06.20r.

 

„Zdanie prawdziwe i fałszywe” – utrwalenie wiedzy o otaczającym świecie, uważne słuchanie ze zrozumieniem. R. pyta: Co to jest prawda?; Co to jest fałsz?. Dzieci udzielają swobodnych odpowiedzi. R. informuje dzieci, że będzie mówił różne zdania. Zadaniem dzieci jest bardzo uważne ich wysłuchanie. Jeśli zdanie będzie prawdziwe-prawda, jeśli fałszywe – fałsz. R. odnosi się do ostatnio zdobytej przez dzieci wiedzy. Przykłady zdań: Z chmury pada deszcz; Słońce jest zielone; Truskawki rosną na drzewach; W czasie burzy trzeba się schronić w domu; Latem jest ciepło; Ryś to dziki kot; Lew ma grzywę; Tygrys jest w kropki.

Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.

Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

Zestaw ćwiczeń ruchowych:

– „Leżenie na pisaku” – R. rysuje kredą trójkąt, kwadrat, koło. Dzieci biegają w różnych kierunkach, a na umówiony sygnał podbiegają do narysowanej figury i układają się w ten sposób, żeby utworzył się trójkąt. Na inny sygnał łączą się i układają się w kwadrat (zabawę należy powtórzyć kilka razy).

– „Plażowanie” – każde dziecko stawia stopę na woreczku z kaszą lub chusteczce. Na dany sygnał podnosi woreczek lub chusteczkę  palcami stopy. Ćwiczenie należy wykonywać raz jedną, raz drugą stopą.

– „Orzeźwienie” – R. rozdaje dzieciom puste butelki plastikowe. Dzieci przekładają butelki z ręki do ręki – z przodu, z tyłu, nad głową, pod kolanem, stojąc w miejscu, w chodzie i w biegu w różnych kierunkach. Podrzucają butelki i starają się chwycić oburącz.

– „Przeciąganie liny” – dzieci dobierają się parami z rodzicem, przeciągają linę w swoją stronę, wygrywa osoba, która przeciągnie osobę za wyznaczoną linię.

– „Pokrzywa” –R. rzuca piłkę po kolei do dziecka, wymieniając warzywa, owoce, krzewy. Na słowo pokrzywa dziecko nie łapie piłki. Jeśli się pomyli, robi przysiad.

„Lato w sztuce” – prezentacja multimedialna, poznawanie dzieł sztuki za pomocą nowoczesnych technologii. R. pyta: Za co lubicie lato?, dzieci udzielają swobodnych wypowiedzi. R. opowiada: Lato jest piękne, jasne i kolorowe. Zobaczcie, jak widzieli lato artyści malarze.

Propozycje:

Kazimierz Alchimowicz Dziewczynka na tle pejzażu,

Teodor Axentowicz Nad morzem,

Jan Ciągliński Na pokładzie, Teraz nad morzem, Algeciras,

Stefan Filipkiewicz Chata w słońcu, Łąka,

Stanisław Gałek Na tatrzańskiej hali,

Eugeniusz Zak Dziewczyna z motylem,

Stanisław Wyspiański Chaty w Grębowie.

Dzieci swobodnie wypowiadają się na temat obrazów

 

 

8 – 10 czerwiec 2020r.

TEMAT TYGODNIA: ZWIERZĘTA DUŻE I MAŁE

Drodzy Rodzice,

1.  MIESZKAŃCY POLSKICH LASÓW  poniedziałek  8.06.20r.

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Może zobaczymy – poszerzanie wiedzy dzieci o nazwy zwierząt żyjących w polskich lasach: dzika, zająca, lisa, sarny. Wdrażanie do szanowania zwierząt i ich miejsca zamieszkania.

„ Może zobaczymy”  Helena Bechlerowa

Idźmy leśną ścieżką Cicho, cichuteńko,

Może zobaczymy Sarniątko z sarenką.

Może zobaczymy Wiewióreczkę małą,

Jak wesoło skacze z gałęzi na gałąź.

I niech nikt po lesie Nie gwiżdże,

nie woła – Może usłyszymy Pukanie dzięcioła.

A może zaśpiewa Między gałązkami Jakiś mały ptaszek,

Którego nie znamy.

I będzie nas witał Wesoło piosenką.

Tylko idźmy lasem Cicho, cichuteńko.

R. pyta: O jakim miejscu jest mowa w wierszu?; Jak należy się w tym miejscu zachować?; Dlaczego powinniśmy być tam cicho?; Jakie zwierzęta mieszkają w lesie?.

https://www.youtube.com/watch?v=hNSYN4ZHMOU   odgłosy zwierząt

https://www.youtube.com/watch?v=UFD7k0pZsJM

  • „Wędrówka do lasu” – zabawa naśladowcza, rozwijanie kreatywności ruchowej, ćwiczenia słuchowe. R. zaprasza dzieci na wycieczkę do lasu. Idąc, mówią rymowankę:

Domem zwierząt jest ten las.

Cichuteńko już być czas.

Mówiąc rymowankę, dzieci modelują głos od głośnego do cichego skandowania. Znakiem wejścia do lasu są jego odgłosy (CD), w tle słychać szum drzew i śpiew ptaków, dzieci nasłuchują. W czasie zabawy dzieci wykonują różne czynności (np. stawiają duże kroki, żeby ominąć mech; idą na palcach i rękoma odgarniają gałęzie; idą jedno za drugim po wąskiej ścieżce; przeskakują przez strumyk), a także naśladują zwierzęta, które słyszą (dziki – dzieci chodzą na czworakach, węszą i chrumkają; ptaki, w tym dzięcioł – dzieci machają rękoma, biegną na placach, gdy usłyszą dzięcioła, stukają w podłogę; jelenie – dzieci powoli poruszają się w pozycji na czworaka, wyciągają głowy w górę). Powrót z lasu: dzieci wędrują po pokoju, zbierają szyszki jako pamiątki z lasu.

  • Praca z KP2.35 – usprawnianie percepcji wzrokowej i małej motoryki. Dzieci wyszukują ukryte zwierzęta: sowę, dzika, lisa, sarnę, zająca. Podają ich nazwy, przeliczają i odpowiednio kolorują, chętne dzieci mogą również pokolorować las
  • „Leśne obrazy” – usprawnianie małej motoryki poprzez zamalowywanie całej powierzchni, naklejanie gotowych elementów. Dzieci oglądają ilustracje przedstawiające las. Zwracają uwagę na kolor dominujący, czyli zieleń. R. prosi dzieci, aby z opakowań z kredkami wyjęły tylko kredki zielone i zwraca ich uwagę na różnorodność odcieni. Dzieci zamaszystymi ruchami pokrywają całą kartkę kolorem zielonym (różnymi odcieniami, które zachodzą na siebie nawzajem, układ linii też może być różnorodny – pięknie będą imitować gałęzie drzew), potem naklejają konturowe sylwety zwierząt leśnych.

 

  1. Z WIZYTĄ W ZOO wtorek 9.06.20r.

  • „Masażyk zoo” – przełamywanie bariery dotyku, obdarzanie uwagą innych dzieci.

„ ZOO”  Bolesław Kołodziejski

Tutaj w ZOO jest wesoło,

Tutaj małpki skaczą w koło, (skoki dłonią po okręgu)

Tutaj ciężko chodzą słonie, (naciskanie pleców wewnętrzną stroną dłoni)

Biegną zebry niczym konie, (lekkie stukanie dłońmi zwiniętymi w pięści)

Żółwie wolno ścieżką kłapią, (powolne lekkie przykładanie dłoni za dłonią do pleców)

W wodzie złote rybki chlapią, (pocieranie pleców raz wewnętrzną, raz zewnętrzną stroną dłoni)

Szop pracz, takie czyste zwierzę,

Ciągle sobie coś tam pierze. (pocieranie dłońmi pleców)

Struś dostojnie w koło chodzi,

Spieszyć mu się nie uchodzi, (powolne kroczenie po plecach dwoma palcami)

A w najdalszej części zoo,

Dwa leniwce się gramolą, (wolne przesuwanie dłoni z góry do dołu, z boku ku środkowi pleców) Wolno wchodząc na dwa drzewa,

Gdzie się każdy z nich wygrzewa, (zatrzymanie dłoni)

I zapada w sen głęboki…

https://www.youtube.com/watch?v=rXz-hKkUvoM

https://www.youtube.com/watch?v=LUBD1EOM5Is

 

Dzieci dobierają się parami z rodzicem lub rodzeństwem, jedno z nich kładzie się na brzuchu. Dzieci masują i rozgrzewają swoje ręce, pocierając dłoń o dłoń. Wykonują masaż zgodnie z instrukcją R.

https://www.youtube.com/watch?v=-lm80PTQU8I

  • Wirtualna wizyta w Warszawskim Ogrodzie Zoologicznym – prezentacja multimedialna online. Rozpoznawanie i podawanie nazw zwierząt mieszkających w zoo. Rozwijanie kreatywności ruchowej poprzez naśladowanie gestem i ruchem wybranych zwierząt. Oglądanie zdjęć zwierząt, poznanie ciekawostek na temat ich życia: zwyczajów, pokarmu, wielkości, historii (http://zoo.waw.pl/wizyta-w-zoo/poznajmy-sie/mieszkancy-zoo.html)

Jakie zwierzę ma długą szyję?; Jakie zwierzę jest w paski?; Jakie zwierzę ryczy?; Jakie zwierzę znosi duże jajka?; Jakie zwierzę jest rude?; Jakie zwierzę potrafi naśladować mowę człowieka?; Jakie zwierzę ma ogromny dziób?; Jakie zwierzę ma ogromne uszy?; Jakie zwierzę jest ptakiem, a nie potrafi latać?; Jakie zwierzę lubi banany?; Jakie zwierzę woła i-a, i-a?. Dzieci z pomocą pytań odgadują zwierzęta.

  • „Grzywa” – usprawnianie małej motoryki, napięcia mięśni dłoni, koordynacji wzrokowo-ruchowej. Dzieci siedzą na dywanie, każde dziecko otrzymuje pięć klamerek, prawą ręką przyczepiają klamerki do rękawa lewej ręki i odwrotnie. Tworzą grzywę konia, poruszają ręką, sprawdzają, jak grzywa się rusza.
  • „Lew” – praca konstrukcyjna z wykorzystaniem W.41. Dzieci wypychają elementy lwa, naklejają włóczkę (grzywa, ogon) oraz łączą poszczególne elementy. R. pomaga w nacinaniu miejsc łączenia.

https://www.youtube.com/watch?v=duTXY3591Ms

https://www.youtube.com/watch?v=Vc2p-2aUDbM

https://www.youtube.com/watch?v=uG0aRu5oX6M

 

  1. DUŻY KOT – RYŚ środa 10.06.20r.

  • „Gdzie jest kotek?” – zabawa słuchowa, uwrażliwianie słuchu fizycznego, określanie kierunku, skąd dochodzi dźwięk, doskonalenie sprawności grafomotorycznej.

Zadaniem dziecka siedzącego na krzesełku jest określenie, z której strony dochodzi dźwięk kota.

  • „ Portret kota” Beata Kamińska . R. ma przed sobą kartkę i ołówek.

Rysowanie kota,

Dla chętnego… To nic trudnego!

Głowa okrągła jak słońce,

Dwa uszka sterczące,

Oczy najpiękniejsze w świecie.

Wąsiska dłuugie, najdłuższe przecież,

Jeszcze tylko trójkątny nosek,

Słodka mordeczka…

I już mam portret koteczka!

Dzieci otrzymują kartki, kredki i próbują samodzielnie narysować portret kotka. Kolorują według własnych pomysłów

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • „Koty i kotki” – określanie cech jakościowych i ćwiczenie umiejętności używania tych określeń. Kształtowanie umiejętności porządkowania elementów od najmniejszego do największego i odwrotnie.R. trzyma w ręku kotka-przytulankę i rozmawia z dziećmi o kotkach: Jakie są kotki?; Za co je lubimy?; Jakie mają zwyczaje?; Jak miauczą?. R. śpiewa dowolną piosenkę o kotku lub recytuje dowolny wierszyk, dzieci w przerwach mówią „miau”. R przedstawia dzieciom zwierzęta kota i rysia i żbika i prosi, aby wskazały małego kota, większego i największego. R. opowiada o tym, gdzie te koty mieszkają (żbik i ryś zamieszkują góry zwane Bieszczadami, żbiki mieszkają też w Beskidach, bardzo trudno jest je zaobserwować, bo są bardzo płochliwe. Rysie mieszkają również niedaleko nas, w Kampinosie). R. pyta, czym się różnią te koty.
  • Praca z KP2.36 – utrwalenie wyglądu i miejsca zamieszkania tygrysów, ćwiczenia małej motoryki poprzez pracę z plasteliną. Dzieci omawiają obrazek na karcie, zwracają uwagę na wygląd tygrysa.
  • „Jak się zachować?” – wdrażanie dzieci do korzystania z tablic informacyjnych, np. w parkach narodowych. Jeśli mamy w domu figurki zwierzątek , można je posegregować na te mieszkające w Polsce i te które żyją na innych kontynentach, można o zwierzętach porozmawiać. Zachęcam do oglądania kanałów przyrodniczych- dzieci lubią patrzyć na przyrodę.

Warto porozmawiać  z dzieckiem: Co to znaczy, że zwierzę jest niebezpieczne?; Jak możemy się przed nim uchronić?. R. opowiada dzieciom, że zwierzęta zwykle są płochliwe, nie atakują ludzi, żyją daleko od ludzkich domów. Zdarza się jednak, że są chore lub chronią swoje małe dzieci i wtedy bywają niebezpieczne. W niektórych miejscach są specjalne tablice informujące, jak należy się zachować, aby uniknąć spotkania z dzikim zwierzęciem.

https://www.youtube.com/watch?v=T1M_7wmj4mQ

https://www.youtube.com/watch?v=dkkgKwGsgxk

 

 

1 – 5 czerwiec 2020r.

TEMAT TYGODNIA: „DZIEŃ DZIECKA”

dd

Z okazji Dnia Dziecka, wszystkim Dzieciom życzymy – zawsze uśmiechniętej buzi, wesołej zabawy, ciekawych bajeczek czytanych na dobranoc, zawsze kolorowych snów i mnóstwa słodkich całusów od rodziców i najbliższych:)

Drodzy Rodzice,

W tym tygodniu świętujemy  Dzień Dziecka. Mówimy o prawach, obowiązkach i marzeniach oraz o wspólnych zabawach i dzieciach z innych krajów. Przedszkolaki dowiedzą  się, że mają prawo do zabawy, nauki i rozwoju, poznają  pojęcie mieć prawo. Będziemy rozmawiać  o tym, czym jest obowiązek, o obowiązkach domowych i przedszkolnych takich jak słuchanie poleceń rodzica , nauczyciela czy sprzątanie po zakończonej zabawie. Maluchy opowiadać będą    o swoich marzeniach. Zwracamy uwagę by, dzieci uczyły się szacunku dla osób, które wyglądają i zachowują się inaczej. To bardzo ważne, by jak najwcześniej uczyć dzieci właściwych postaw. Osoby niepełnosprawne czy pochodzące z innych krajów można obecnie spotkać o wiele częściej niż kiedyś. Warto rozmawiać o tym, jak należy się zachować w danej sytuacji. Trzeba uświadomić maluchowi, że w Polsce niegrzeczne jest pokazywanie kogokolwiek palcem (nie jest tak wszędzie). Osobę niewidomą czy poruszającą się na wózku inwalidzkim (a także starszą) można uprzejmie zapytać, czy potrzebuje pomocy, jednak nie narzucać jej – być może radzi sobie sama i nie potrzebuje wsparcia. W autobusie powinno się ustąpić miejsca – wprawdzie ktoś, kto nie widzi, nie ma trudności ze staniem, jednak gdy pojazd jedzie, trudniej mu utrzymać równowagę. Podczas czekania na przystanku można informować o numerze nadjeżdżającego autobusu czy tramwaju. Nie wolno rozpraszać psa przewodnika. Warto zachęcać dzieci do zabawy z rówieśnikami, którzy się od nich różnią. Ale najważniejsze, by podkreślać cechy wspólne i uświadamiać maluchom, że nawet jeśli ktoś wygląda zupełnie inaczej, mówi w innym języku czy nie jest w pełni sprawny, ma z nim wiele wspólnego – na pewno lubi się bawić, śmiać, oglądać książeczki, ma rodziców i dziadków, chodzi do przedszkola itd. Dzieci oczywiście mocno skupiają się na wyglądzie i fizyczności (i to dobrze, bo poszerzają wiedzę na temat tego, że każdy człowiek jest inny, że są różne rasy, różne strony świata, różne upodobania, różne problemy zdrowotne), ale warto uświadamiać im, że najważniejsze jest nie to, jak ktoś wygląda, ale jakim jest człowiekiem.

 

1.  NASZE PRAWA  poniedziałek 1.06.20r.

„Nasze zabawki” – kształtowanie umiejętności klasyfikowanie ze względu na jedną lub dwie cechy. Dzieci układają , segregują zabawki wg. wskazanych przez rodziców cech

– „Zabawki” – zabawa ruchowa naśladowcza.

R. mówi: Co to za zabawka: kół ma bez liku i pędzi jak na wyścigu. (dzieci naśladują samochody, swobodny bieg, ręce ułożone tak, jakby trzymały kierownice);

Co to za zabawka: choć nie płacze wcale, raz zakładasz jej pieluszkę, a raz korale. (dzieci naśladują lalki – marsz na sztywnych nogach);

Co to za zabawka: lubi grać w nogę, lubi grać w rękę, gdy chcesz ją złapać, ucieka prędko. (dzieci naśladują piłeczki: podskoki obunóż, uginanie kolan)

Zabawy rozwijające sprawność fizyczną: na każdy dzień tygodnia

„Marmurki- figurki” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dzieci poruszają się  do dowolnej muzyki. Na hasło: Marmurki-figurki zastygają bez ruchu lub w konkretnej figurze (drzewo, ptak, kwiat i inne).

„Przejdź przez okienko” – zabawa z elementem czworakowania

– „Piłka” – zabawa z elementem podskoku. R. kozłuje piłką, wysoko i nisko. Dzieci naśladują piłkę, skaczą obunóż, za każdym razem uginając kolana.

– „Pajacyk” – zabawa muzyczna z elementem podskoku. R. śpiewa piosenkę o pajacyku, na koniec dzieci naśladują pajacyka. Fik, mik, fik, mik nie potrzeba sznurka. Mały, żywy pajacyk skacze jak wiewiórka.

„Tort urodzinowy” – ćwiczenie oddechowe. Dzieci siedzą w siadzie skrzyżnym. R. wybija na bębenku lub wyklaskuje określoną liczbę uderzeń w zakresie 1–4 – tyle ile może być świeczek na urodzinowym torcie. Dzieci zdmuchują każdą świeczkę po kolei, potem jednym długim zdmuchnięciem wszystkie. Należy zwrócić szczególną uwagę na prawidłowy tor oddechowy.

-Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

-Zabawa – nasze prawo – zapoznanie z wierszem.

Dzieci mają różne prawa, ale głównym jest zabawa,

więc popatrzmy w lewo, w prawo, jaką zająć się zabawą.

Z kolegami albo sami, bez zabawek, z zabawkami,

czy w mieszkaniu, czy na dworze, każde z nas się bawić może.

Kto się bawi, ten przyznaje, że zabawa radość daje,

i czas przy niej szybko leci, więc się lubią bawić dzieci.

R. pyta: Co dzieci lubią robić?; Czym jest zabawa?; W co wy lubicie się bawić?; Z kim lubicie się bawić?. R. mówi: Każde dziecko ma swoje prawa. Co to znaczy mieć prawo do zabawy? (burza mózgów).

Co to są prawa dziecka? Janusz Korczak powiedział kiedyś: „Nie ma dzieci,są ludzie”. I to jest prawda. „Dziecko to także człowiek, tylko że jeszcze mały…”. Przecież każdy dorosły kiedyś również był dzieckiem. Tak więc, podobnie jak każdy dorosły, dziecko jest właścicielem pewnych praw i wolności. Nazywają się one prawami człowieka. Źródłem tych praw jest godność człowieka, zwana również człowieczeństwem. W Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zapisana jest ona w art. 30 (w: http://brpd.gov.pl/prawa-dziecka).

R. mówi: Oto Wasze prawa. Pokazuje dzieciom planszę edukacyjną . Dzieci opowiadają o swoich prawach na podstawie ilustracji.

https://www.youtube.com/watch?v=f4tbWJo02q4

 

prawa

-„Moja zabawa” – zabawa rytmiczna z tekstem:

Dzieci mają różne prawa, ale głównym jest zabawa,

więc popatrzmy w lewo, w prawo, jaką zająć się zabawą.

 Dzieci wyklaskują tekst, wytupują, idąc , mówią tekst cicho i głośno, szybko i wolno, na wydechu, z pozycji kucznej, zaczynają cicho, powoli wstają, kończą w pełnym wyproście głośno.

-R. zaprasza dzieci do zabaw :

– „Kostka lodu” – każde dziecko otrzymuje plastikowy kubeczek z kostką lodu, zabawę wygrywa ten , kto poprzez swe kreatywne działania sprawi, że jego kostka rozpuści się najszybciej.

– „Wyścigi w kartonowych butach” – dzieci mają na nogach kartonowe pudełka (pudełka po dziecięcych butach, ich dolna część z nacięciem, przez które można wsunąć stopę). Zabawa polega na pokonaniu toru przeszkód: slalom, przejście po krążkach, przejście nad linkami. Zabawa odbywa się w parach lub pojedynczo.

„Bączki z guzików” – każde dziecko otrzymuje duży guzik. Na twardej powierzchni wprawia guzik w ruch obrotowy – tak jak bączki. Wygrywa ten, którego guzik najdłużej się kręcił.

– „Łaskotki” – dzieci dobierają się w pary z rodzicem , każde z nich ma piórko w prawej ręce. Trzymając się za lewe ręce, łaskoczą się wzajemnie po twarzach. Zwracamy uwagę na delikatność w zabawie.

-„Kotki i piłeczki” – zabawa z elementem czworakowania. Każde dziecko otrzymuje miękką piłeczkę, dzieci naśladują koty: w pozycji na czworakach bawią się piłką, toczą ją przed sobą; kładą się na grzbiecie, toczą piłkę pomiędzy łapkami; wykonują koci grzbiet, gdy piłka jest pod nimi, przeciągają się; siedzą na piętach, opierają dłonie o piłkę, przesuwają piłkę jak najdalej od siebie, ciągle ją trzymając.

 

2.  NASZE OBOWIĄZKI  wtorek 2.06.20r.

-Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.

-Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

-„Nasze obowiązki” – kształtowanie prawidłowej postawy wobec swoich obowiązków.R. prosi, aby zrobiły lornetki z dłoni, przyłożyły je do oczu i rozejrzały się wokół w sali. Pyta: Jakie zmiany w pokoju można zauważyć?. Dzieci dzielą się swoimi spostrzeżeniami. R. przypomina, że odkładanie zabawek po skończonej zabawie to jest ich obowiązek. Następnie pyta: Co to jest obowiązek?; Jakie macie jeszcze obowiązki?; Jakie macie obowiązki w przedszkolu?. R. prosi dzieci, aby zaśpiewały zaśpiewankę-zachęcankę do sprzątania zabawek. Maluszki umiały już wcześniej śpiewać tę piosenkę

Na porządek sposób mam, Lalki tu, klocki tam. (x 2)

Jest to sposób doskonały,

Kłaść je tam, gdzie wcześniej stały.

Na porządek sposób mam Lalki tu, klocki tam!

-„Tańczący balonik” – R. zaprasza dzieci do wspólnej zabawy. Na długim sznurku jest balonik, dzieci stoją. Przy muzyce P. Czajkowskiego Marsz z baletu Dziadek do orzechów dzieci podbijają balonik, starają się nie ruszać z miejsc.

https://www.youtube.com/watch?v=-t-3wfA_uow&list=PLA378BB13E3B69737

-Praca z KP2.33 – rozumienie pojęć: krótki, długi, przeliczanie w zakresie 1–3, poszerzanie zakresu liczenia. R. prosi, aby dzieci wskazały balony z długimi i krótkimi sznurkami. Dzieci odpowiednio kolorują balony i przeliczają te z krótkimi sznurami, te z długimi oraz wszystkie.

-„Wesołe i smutne dzieci” – zabawa orientacyjno-porządkowa, reagowanie na nastrój w muzyce, wyrażanie nastroju muzycznego ruchem i mimiką. R. opowiada dzieciom, że muzyka podpowie im, kiedy mają poruszać się, wyrażać ruchem i miną radość, wesoły nastrój, a kiedy smutek. Przed rozpoczęciem zabawy dzieci opowiadają na podstawie swoich doświadczeń, jak poruszają się ludzie weseli, a jak smutni, jakie mają miny.

https://www.youtube.com/watch?v=PJKhqNlqY3Y

 

3.  WSPÓLNIE SIĘ BAWIMY  środa 3.06.20r.

 

-Gąski, gąski do domupropozycja do wykorzystania na placu zabaw ,zabawa inscenizowana, czerpanie radości ze wspólnej zabawy, umiejętne regulowanie tonu głosu. R. wyjaśnia dzieciom, że w zabawie występuje: mama-gąska, wilk i dzieci-gąski. Mama-gąska staje po jednej stronie pokoju, po drugiej stoją dzieci-gąski, wilk staje z boku na wysokości środka pomiędzy mamą i gąskami. Mama nawołuje dzieci:

– Gąski, gąski do domu! (mama-gąska nawołuje)

– Boimy się! (głośno odpowiadają dzieci-gąski)

– Czego? (mama-gąska nawołuje)

– Wilka złego. (cicho odpowiadają dzieci-gąski)

– A gdzie on jest? (mama-gąska nawołuje)

– Za górami, za lasami. (cicho odpowiadają dzieci-gąski)

– Co robi? (mama-gąska nawołuje)

– Zęby ostrzy pazurami. (cicho odpowiadają dzieci-gąski)

– Gąski, gąski do domu! (mama-gąska nawołuje)

Gdy dzieci-gąski przebiegają do mamy, wilk wyłapuje jedno z nich. Następuje zamiana ról, złapana gąska wraca do gąsek.

-Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.

-Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

-Brzydkie zwierzę – praca malarska inspirowana wierszem D. Wawiłow.

Jak mi ciocia albo wujek Piękne farby podaruje,

Namaluję na papierze Takie brzydkie,

brzydkie zwierzę… To jest pomysł do niczego!

Lepiej maluj coś ładnego!

Nie chcesz?… Czemu?… Nie rozumiem…

Bo ładnego ja nie umiem!

R. pyta: Jakie zwierzę namaluje bohater wiersza?; Jak może wyglądać brzydkie zwierzę?; Co może myśleć o sobie brzydkie zwierzę?. Po rozmowie R. zaprasza do wspólnego namalowania brzydkiego zwierzęcia. Na stolikach przygotowane są farby, pędzle i woda w kubkach, taśmą przytwierdzona jest kartka formatu A2 (może to być szary papier). Przy stoliku dzieci malują wspólnie jedno brzydkie zwierzę. R. pomaga dzieciom w ustaleniach, konsultuje pomysły

-„Zburzymy wieżę” – zabawa ruchowa z elementem rzutu do celu i konstruowania. Dzieci -Budowniczy budują wieżę z kartonów (pudełka po butach) : Pudełko pod, pudełko nad, będzie wieża na sto dwa. Na sygnał Start rzucający celują w wieżę woreczkami.

-„Wzory” – zabawa sensoryczna, doskonalenie koordynacji wzrokowo-ruchowej. Każde dziecko otrzymuje tacę z kaszą manną, dzieci kreślą np. linia pozioma, pionowa, ukośna, dwie linie poziome, pionowe, ukośne, krzyżyk, V, O, U, T, A, C. Dzieci wskazującym palcem rysują wzór. Chętne dzieci mogą kreślić wzory pędzlem. R. zwraca uwagę na prawidłowy chwyt

 

4.  NASZE MARZENIA  czwartek  4.06.20r.

https://www.youtube.com/watch?v=Mudintn3BM4

 

-Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.

Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

Dyzio marzyciel – swobodne wypowiedzi dzieci na temat marzeń Dyzia i swoich. Kształtowanie umiejętności cierpliwego wysłuchania. R. prosi dzieci, aby położyły się na dywanie na plecach i wysłuchały wiersza.

Położył się Dyzio na łące,

Przygląda niebu błękitnemu I marzy…

Jaka szkoda, że te obłoczki płynące

Nie są z waniliowego kremu…

A te różowe, że to nie lody malinowe.

A te złociste pierzaste,

że to nie stosy ciastek…

I szkoda, że całe niebo

Nie jest z tortu czekoladowego…

Jaki piękny byłby wtedy świat.

Leżałbym sobie, jak leżę,

Na tej murawie świeżej,

Wyciągnąłbym tylko rękę

I jadł… i jadł… i jadł…

Dzieci wygodnie siadają i dzielą się spostrzeżeniami na temat wiersza. Odpowiadają na pytania: Co robił  Dyzio na łące?; O czym marzył?; Co innego mogą przypominać chmury?.

-Praca z KP2.34 – dzieci rysują w chmurze wybrane marzenie Dyzia (na podstawie wcześniej wysłuchanego wiersza)

 

 

5.   DZIECI NA ŚWIECIE  piątek 5.06.20r.

 

-Nowa koleżanka – kształtowanie umiejętności uważnego słuchania opowiadania czytanego przez R. Wdrażanie do szanowania innych bez względu na kulturę, tradycję i wygląd.

 „Nowa koleżanka” Tomasz Kruczek

Posłuchajcie, co się stało, kiedy byłam dzisiaj w przedszkolu! Nie zgadniecie! Mamy nową koleżankę. Przyjechała do nas z bardzo, bardzo dalekiego kraju, choć Tomek uważa, że wcale nie! Że ta koleżanka przyszła do nas wprost z kolorowej bajki z obrazkami. Zresztą sami osądźcie. Rano siedzieliśmy wszyscy grzecznie w kole i słuchaliśmy, jak nasza pani opowiada bardzo śmieszną historię o misiu, który jadł konfitury. Nagle drzwi się otworzyły i stanęła w nich pani dyrektor. Pani dyrektor trzymała za rękę małą ciemnowłosą dziewczynkę, która chyba troszkę się wstydziła, bo miała pochyloną głowę tak, że grzywka zasłaniała jej twarz, a kitki znad uszu sterczały pionowo w górę. Na plecach miała bardzo kolorowy plecak, a w ręku lalkę. – To jest wasza nowa koleżanka – powiedziała pani dyrektor. – Bądźcie dla niej szczególnie mili, bo przyjechała do nas z bardzo daleka. Z samych Chin. Ma na imię Różyczka, tak przynajmniej można przetłumaczyć jej imię, i od dzisiaj będzie chodziła do nas do przedszkola. – Ojej – zdziwił się Wojtek – z samych Chin? To strasznie daleko, chyba dalej, niż mieszka mój dziadek. – A gdzie mieszka twój dziadek, Wojtku? – spytała pani dyrektor. – W Anglii – z dumą odpowiedział Wojtek. – Chiny są dalej niż Anglia i trzeba podróżować w zupełnie inną stronę – powiedział Maciej. Maciej zawsze wszystko wie i jest bardzo mądry. Umie podobno nawet napisać swoje imię. Różyczka tymczasem podniosła głowę i wszyscy zobaczyliśmy, że ma okrągłą buzię i niesamowite skośne oczy. Zobaczyliśmy też, że lalka także miała skośne oczy i okrągłą buzię. – Ojej! – jęknął Tomek – ona jest chyba z jakiejś bajki! Mam taką książkę w domu. Tam są bajki z całego świata i tam jest obrazek z taką samą dziewczynką. – No coś ty – powiedział Wojtek – dziewczynka z bajki nie mogłaby chodzić do naszego przedszkola. – A do jakiego? – spytałam. – Do bajkowego – powiedział Wojtek bardzo pewny siebie. Kiedy tylko pani ogłosiła czas zabawy, podeszła do mnie i powiedziała: – Tolu, bardzo proszę żebyś się zaopiekowała Różyczką – powiedziała – pokaż jej zabawki i książeczki. – Dobrze, proszę pani – powiedziałam i od razu podeszłam do nowej koleżanki. – Cześć, jestem Tola – przedstawiłam się. – Chcesz się z nami pobawić? – Cześć! – krzyknął, podbiegając do nas, Tomek – Czy ty jesteś z bajki? Ja mam na imię Tomek i jestem rycerzem. Takim, co walczy ze smokami i ratuje księżniczki. A czy ty jesteś księżniczką? Różyczka popatrzyła na niego i odpowiedziała szybciutko w jakimś zupełnie nieznanym języku.

– I co teraz? – zmartwił się Tomek. – Nic nie rozumiem. Ona mówi po chińsku, a ja nie znam chińskiego. Nawet Maciek nie zna. – Ale mnie zrozumiesz – szepnęła porcelanowa lalka – przecież ty znasz język zabawek. A język zabawek jest taki sam na całym świecie. I lepiej nie opowiadaj Różyczce, że walczysz ze smokami! U nas smoki są dobre i nikt z nimi nie walczy! – Dobre smoki? – Tomek zrobił wielkie oczy. – Czy wy jesteście z bajki? – Oczywiście, że nie – zaśmiała się lalka – jesteśmy z daleka, z Chin, a teraz będziemy mieszkać z wami w Polsce. Rodzice Różyczki prowadzą tu restaurację z chińskim jedzeniem. – O! Chińskie jedzenie – ucieszył się Wojtek – tata mnie kiedyś zabrał do takiej restauracji. To było pyszne. Tylko że trzeba było jeść pałeczkami. – Pałeczkami? – zdziwiłam się – jak to pałeczkami? – Zwyczajnie – powiedział Wojtek – masz dwa patyczki i nimi jesz jak widelcem. – I umiałeś tak jeść? – No nie! – strapił się Wojtek. – Zresztą widelcem też nie do końca umiem. – Wiecie co, w tych Chinach jest zupełnie inaczej niż u nas! – zadecydował Tomek. – Jedzą pałeczkami i mają dobre smoki. Dziwne to wszystko. Różyczka znowu powiedziała coś bardzo szybko i wyjęła z plecaka album ze zdjęciami. Usiedliśmy na dywanie, a dziewczynka zaczęła pokazywać nam te zdjęcia i tłumaczyć coś w swoim języku. – To jest miejsce, z którego przyjechaliśmy – powiedziała porcelanowa lalka – to są Chiny. A na tych zdjęciach była ulica zupełnie taka jak u nas, tylko nie było tylu samochodów, za to mnóstwo rowerów i motocykli. I był dom podobny do mojego, tylko miał więcej pięter. Było też przedszkole takie samo jak u nas, tyko wszystkie dzieci były podobne do Różyczki i nawet pani była do niej podobna. Było też ZOO, a w nim śmieszne biało-czarne misie. Było też zdjęcie święta obchodzonego na ulicy i był tam wielki kolorowy smok! Zupełnie inny niż te z naszych bajek. – Wiecie co? – powiedział Wojtek cicho. – W tych Chinach jest wszystko inne, a jednak bardzo podobne. Takie same domy i przedszkola, i dzieci. Na ostatnim zdjęciu było dwóch starszych ludzi. Siedzieli na ławce przed domem. Byli trochę dziwnie ubrani, ale uśmiechali się i machali rękami. – To dziadek i babcia Różyczki – szepnęła porcelanowa lalka – zostali w Chinach i ona bardzo za nimi tęskni. I rzeczywiście, dziewczynka przestała nagle mówić i bardzo posmutniała. Wyglądała tak, jakby miała się zaraz rozpłakać. – Nie martw się – powiedziałam i objęłam Różyczkę – jeśli będziesz bardzo tęsknić za babcią i dziadkiem, pojedziemy do moich. Podzielę się nimi z tobą. Też są bardzo mili! I choć pewnie mnie nie zrozumiała, to jednak przestała się smucić i znowu zaczęła coś szybko mówić, pokazując palcem to na mnie, to na Tomka i Wojtka. V Ależ oczywiście! – odparłam po polsku – będziemy się z tobą bawić i zostaniemy przyjaciółmi. V Skąd wiedziałaś, o co jej chodzi? – spytał Tomek. – Przecież nie znasz chińskiego. – Ale znam inne dzieci – powiedziałam – a dzieci wszędzie są takie same. Chcą się bawić i mieć przyjaciół. Różyczka z przejęciem pokiwała głową. Dzieci wiele jest na świecie, więc kolegów można mieć w każdym kraju, w którym chcecie, Tylko trzeba tego chcieć

-R. pyta: Kto przyszedł do przedszkola Toli i Tomka?; Czy Różyczka była z naszego kraju?; Czy przyjechała z daleka?; Czy dzieci rozumiały język, w jakim mówiła?; Czy wyglądała tak samo jak inni?; Co było w niej podobnego do nas?; Za kim tęskniła?; Czy koniecznie trzeba rozumieć inny język, żeby się razem bawić?.

-Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.

-Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

https://www.youtube.com/watch?v=7K3_mSb1zRQ

https://www.youtube.com/watch?v=zl_dYe03Yx0

https://www.youtube.com/watch?v=UrBmQBMnayE

-Zestaw ćwiczeń ruchowych.

– „Razem” – podawanie piłki górą. Dzieci siedzą w rozkroku. Ćwiczenie należy powtórzyć kilka razy.

„Celowanie” – R. ustawia na środku dużą piłkę (najlepiej cięższą. Każde dziecko otrzymuje woreczek lub miękki przedmiot np. małego pluszaczka, którym stara się trafić w piłkę. Po dwóch kolejkach dzieci rzucają z większej odległości.

 – „Wzajemne wsparcie” –R. turla piłkę, dzieci podpierają się rączkami z tyłu i podnoszą nogi do góry, by piłka swobodnie przeturlała się pod nogami.

-„Kwiat z naszych dłoni” – praca z wykorzystaniem W.40. Dzieci wypychają sylwety dłoni, malują swoje dłonie farbami za pomocą pędzli i robią odciski. Po umyciu rąk, układają kolorowe dłonie .

-Zwinne języczki – usprawnianie narządów mowy. Dzieci trzymają lusterka, wykonują ćwiczenia zgodnie z poleceniem R.

Pięknie ćwiczą gimnastyczki, Podziwiają je języczki.

Zwinne chcą być tak jak one,

Chcą być pięknie wyszkolone.

Języczki wędrowniczki Naśladują gimnastyczki.

W górę, w dół, w lewo, w prawo,

Ćwiczą wszystkie szybko, żwawo. (dzieci unoszą język, opuszczają go na brodę)

Jeśli język zwinny masz, To ćwicz dalej, radę dasz. (przy szeroko otwartej buzi przesuwają język poziomo od jednego do drugiego kącika ust)

Język rusza się na boki, Raz jest wąski, raz szeroki. (wysuwają z buzi raz wąski, raz szeroki język) Skłony będą trenowały, Duży średni oraz mały. (kilkukrotnie wysuwają język na brodę)

W górę, w dół, w lewo, w prawo, Ćwiczą wszystkie szybko, żwawo. (unoszą język, opuszczają go na brodę)

Jeśli język zwinny masz, To ćwicz dalej, radę dasz. (przy szeroko otwartej buzi przesuwają język poziomo od jednego do drugiego kącika ust)

Język rusza się na boki, Raz jest wąski, raz szeroki. (wysuwają z buzi raz wąski, raz szeroki język)

Marzy im się olimpiada, Każdy pokłon buzi składa. (kilkukrotnie wysuwają język na brodę)

W górę, w dół, w lewo, w prawo, Ćwiczą wszystkie szybko, żwawo. (unoszą język, opuszczają go na brodę)

Jeśli język zwinny masz To ćwicz dalej, radę dasz. (przy szeroko otwartej buzi przesuwają język poziomo od jednego do drugiego kącika ust)

Język rusza się na boki, Raz jest wąski, raz szeroki (wysuwają z buzi raz wąski, raz szeroki język) Skłonów kilka zrobią jeszcze, Bardzo sprawne wreszcie. (kilkukrotnie wysuwają język na brodę)

W górę, w dół, w lewo, w prawo, Ćwiczą wszystkie szybko, żwawo. (unoszą język, opuszczają go na brodę)

Jeśli język zwinny masz mas, To ćwicz dalej, radę dasz. (przy szeroko otwartej buzi przesuwają język poziomo od jednego do drugiego kącika ust)

Język rusza się na boki, Raz jest wąski, raz szeroki. (wysuwają z buzi raz wąski, raz szeroki język).

 

ZABAWY W WOLNYM CZASIE cz. V.

„Kolorowy chodnik” – przygotuj kolorowe kredy i wyjdź z dzieckiem na spacer. Znajdźcie miejsce, w którym można pokolorować chodnik. Zachęć dziecko do rysowania i kolorowania dużych elementów, np. kwiatów, zwierząt, pojazdów. Zabawa rozwija mięśnie ramion i przedramion, jest dobrym ćwiczeniem rozmachowym.

„Pyszny wyścig” – przygotuj płatki śniadaniowe w kształcie okręgów, rurkę do napojów, jabłko, nóż i talerz. Przekrój umyte jabłko na pół i połóż jedną połowę na talerzu przeciętą stroną do dołu. Wbij w jabłko rurkę do napojów. Wysyp na talerz garść płatków śniadaniowych i poproś dziecko, aby nałożyło płatki śniadaniowe na rurkę. Możesz zorganizować zawody. Jeśli masz płatki w kilku kolorach, przygotuj kilka rurek i poproś o nałożenie płatków na rurki zgodnie z kolorami. Wspólnie liczcie nałożone płatki. Na koniec zachęć dziecko do ich zjedzenia. Zabawa w nakładanie płatków na rurkę rozwija sprawność rąk, porządkowanie płatków ze względu na kolor rozwija spostrzegawczość, a przeliczanie – umiejętności matematyczne.

„Leśny dywan” – przygotuj klej na gorąco, sznurek, nożyczki i kolorowe włóczki lub paski tkanin. Podczas spaceru poproś dziecko o znalezienie czterech patyków o podobnej długości i grubości. Po powrocie do domu sklej je klejem na gorąco tak, aby powstała ramka. Przygotuj 5–10 kawałków sznurka i przywiąż ich końce do przeciwległych patyków – powstanie niewielkie krosno. Zachęć dziecko do przewlekania kolorowych włóczek lub pasków tkanin między sznurkami – naprzemiennie pod jednym i nad kolejnym. Budowanie krosna z patyków rozwija wyobraźnię i umiejętności konstrukcyjne, a wyplatanie kolorowego dywanu rozwija sprawność dłoni.

„Zgadnij, o czym myślę” – zaproś dziecko do zabawy w odgadywanie przedmiotu. Pomyśl o jakimś przedmiocie, który jest w Waszym domu, i poproś dziecko o zadawanie pytań, które pomogą mu odgadnąć, o jaki przedmiot chodzi. W trudniejszym wariancie możesz poprosić o takie formułowanie pytań, żeby odpowiedź mogła brzmieć wyłącznie „tak” lub „nie”, np. „Czy ten przedmiot jest w kuchni?”, „Czy ten przedmiot jest zielony / miękki / duży?” itp. Gdy dziecko rozwiąże zagadkę, zamieńcie się rolami. Zabawa rozwija wyobraźnię, umiejętność logicznego myślenia, a także słownictwo dziecka.

 

 

25 –  29 maj 2020r.

TEMAT TYGODNIA: „ŚWIĘTO RODZINY”

dmit

 

Drodzy Rodzice,

Małe dzieci uczą się bardzo wiele, często w niedostrzegalny sposób, jakby „przypadkiem”. Najlepiej przyswajają wiedzę i umiejętności poprzez zabawę oraz naśladowanie dorosłych i rówieśników. Można wykorzystywać ten fakt, by pomóc synowi czy córce dowiadywać się nowych rzeczy bez wielkiego wysiłku. Należy jednak pamiętać, by, szczególnie w tym wieku, nie kłaść zbyt dużego nacisku na naukę. Dziecko ma naturalną ciekawość świata, która sprawia, że ma ochotę dowiadywać się różnych rzeczy, zadaje mnóstwo pytań, sprawdza, jakie będą efekty jego działania. Dlatego nawet w środowisku, które w niewielkim stopniu pomaga mu w rozwoju, będzie się uczyło nowych umiejętności. Warto bawić się z maluchem, ale nie może on mieć zbyt dużo zorganizowanych zajęć. Powinien mieć również czas na swobodną zabawę (samotnie, z rówieśnikami, z rodzeństwem), dzięki której będzie uczył się samodzielności, radzenia sobie w trudnych sytuacjach, odporności psychicznej, dostrzegania innych ludzi i odkryje, co sprawia mu przyjemność. Te umiejętności bez wątpienia przydadzą mu się później. W rozwoju istotną funkcję odgrywa również nuda, dlatego jeśli dziecko mówi „nudzi mi się”, można mu zaproponować jakąś zabawę, jednak warto również od czasu do czasu zachęcić, by samo znalazło sobie jakieś interesujące zajęcie, mówiąc na przykład: „Teraz nie mam czasu, musisz pobawić się sam”.

 

1.  MOI RODZICE poniedziałek 25.05.20r.

https://www.youtube.com/watch?v=j09kDRPi3tE

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną

– „Bocian i żaby” – zabawa orientacyjno-porządkowa, dzieci na hasło: Bociek żabki uciekają, bocian nie może złapać żabki, która skryła się. Złapana żabka staje się bocianem.

– „Przejście przez ławeczkę lub szalik lub sznurek” – zabawa z elementem równowagi

– „Pszczoły zbierają nektar” – zabawa z elementem równowagi

– „Popatrz w lusterko” – ćwiczenie mięśni grzbietu. Dzieci leżą na brzuchu, ręce mają wyciągnięte do przodu, trzymają krążek lub plastikowy talerzyk oburącz. Na hasło: Przejrzyj się w lusterku unoszą ręce i przeglądają się w krążku jak w lusterku. Ręce nie mogą dotykać podłoża, dzieci nie mogą się podpierać na łokciach. Dzieci wykonują ćwiczenie kilka razy, odpoczywając między kolejnymi powtórzeniami.

– „Balonik” – ćwiczenie oddechowe, wydłużanie fazy wydechowej. Dzieci siedzą w siadzie skrzyżnym w kole, wdychają powietrze nosem, trzymają dłonie przy ustach i naśladują nadmuchiwanie balonika – robią długi wydech. Następnie naśladują spuszczanie powietrza z balonika: robią wdech nosem, potem długi wydech, podczas którego wprawiają wargi w drgania.

– „Chusteczka – maseczka” – ćwiczenie oddechowe, wydłużanie fazy wydechowej. Dzieci siedzą w siadzie skrzyżnym w kole. Każde ma chusteczkę higieniczną. Trzymając chusteczkę za jej górne rogi, zasłania nią twarz, robi wdech nosem, a potem długi wydech ustami tak, aby chusteczka odsłoniła twarz dziecka.

  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • „Moi rodzice” – dostrzeganie roli taty i mamy w życiu dziecka, doskonalenie umiejętności poprawnego wypowiadania się pod względem gramatycznym. Dzieci wypowiadają się na temat roli rodziców.
  • Praca z KP2.31 – dostrzeganie przeciwieństw (różnych kształtów), doskonalenie koordynacji wzrokowo-ruchowej. Dzieci łączą tylko koraliki okrągłe i przeliczają je
  • „Kwiat z dłoni” – przeliczanie w zakresie 1–5, rozwijanie ekspresji poprzez nadawanie nowego znaczenia przedmiotom. Dzieci mają wcześniej przygotowane dłonie wycięte z papieru, papierowe kwiaty, listki, kokardki, kleje. Dzieci przeliczają swoje palce u jednej i u drugiej dłoni, przeliczają palce papierowych dłoni. Naklejają dłonie na karton, na każdym palcu naklejają kwiat. R. pyta: Z ilu kwiatów masz bukiet?. Dzieci ozdabiają kwiaty listkami i kokardką

 

2.  LUBIĘ ROBIĆ NIESPODZIANKI  wtorek 26.05.20r.

DZIEŃ MATKI     

https://www.youtube.com/watch?v=MeRTMshkHJs

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • „Moi rodzice” – rozwijanie mowy poprzez swobodne wypowiadanie się na temat swoich rodziców. „Moi rodzice”. Dzieci poruszają się w rytm dowolnej muzyki. W czasie pauzy dzieci dzielą się swoimi obserwacjami, np. tata naprawia szafkę, mama pracuje przy komputerze, mama prasuje, tata wyrzuca śmieci, mama odpoczywa – wszystkie czynności dzieci naśladują ruchem. Dzieci wiedzą o swoich rodzicach: jak mają na imię, gdzie pracują, jak spędzają z nimi czas.
  • Tralala dla mamy i taty – nauka piosenki, sł. Agnieszka Galica, muz. Tadeusz Pabisiak /dzieci już znały słowa tej piosenki, może cos jeszcze pamiętają/

https://www.youtube.com/watch?v=3wuzCsxPc9Q

Moja mama jest kochana, moja mama wszystko wie.

Kiedy do mnie się uśmiecha, tak zaśpiewam jej.

Ref.: Tralala, trampampam, najpiękniejszą mamę mam.

Tralala, trampampam, zaraz mamie buzi dam.

W domu, w sklepie, na spacerze z moim tatą nie jest źle.

Gdy prowadzi mnie za rękę, to uśmiecham się.

Ref.: Tralala, trampampam, wspaniałego tatę mam.

Tralala, trampampam, mamie, tacie buzi dam.

  • „Niespodzianka” – nabywanie umiejętności pracy z plasteliną lub z gliną. Usprawnianie czynności manualnych. Dzieci siedzą przy stole, otrzymują kawałki plasteliny lub gliny, ugniatają je, ogrzewają w dłoniach. Z miękkiej plasteliny lub gliny robią placuszki o grubości minimum 0,7 mm. W zależności od umiejętności dzieci plastelinę lub glinę może rozwałkować R. Pośrodku placuszka każdy przykłada swoją dłoń z rozszerzonymi palcami, drugą dłonią przygniata po kolei każdy palec, a także środkową część dłoni, a wokół niej odciska fragmenty gałązek tui. Tak przygotowane płytki dzieci odkładają do wyschnięcia.
  • „Piłką do koszyka” – zabawa ruchowa z elementem rzutu i celowania
  • Jajo – usprawnianie narządów mowy, ćwiczenia pionizujące język. R. recytuje wiersz.

Jajo Agnieszka Frączek

Lala Jula jajo lula.

Lula jajo lala Jula.

Delikatnie jajem buja,

bo w tym jaju

sobie lula Smok Alojzy,

kawał zbója.

Jak się zbudzi,

zacznie hulać.

Każde dziecko otrzymuje woreczek lub małą podusię – to jego jajo. Dzieci kołyszą woreczkiem lub poduszeczką  na boki „lu-li, lu-li, lu-li”, śpiewają piosenkę-kołysankę „la-la-la-la”, nasłuchują, czy smok Alojzy śpi. Dzieci podrzucają woreczki lub poduszeczki  i łapią je oburącz. Kładą woreczki lub poduszeczki  przed sobą, wałkują je dłońmi i nucą „lu-li, lu-li, lu-li”, trzymają woreczki lub poduszeczki  przed sobą, przesuwają, pocierają obie dłonie o woreczki – śpiewają piosenkę- -kołysankę „la-la-la-la”.

https://www.youtube.com/watch?v=Z494eKHbbfE

 

 

3.  MOJA RODZINA  środa 27.05.20r.

https://www.youtube.com/watch?v=b-ECatfl-8U

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Krasnal z ciocią – podawanie nazw członków rodziny

R. pyta: Kto wystąpił w wierszyku?; Dlaczego krasnal się złościł?; Co poradziła mu dziewczynka?; Jaką wy macie radę dla krasnala?; Z kim przyszedł krasnal?; Kim jest ciocia?; Jak na imię mają wasze ciocie?; Jak nazywamy inne bliskie osoby?; Jak nazywamy siostrę mamy, a jak jej mamę?; Jak mówimy na tatusiów taty i mamy, kim dla nich jesteśmy?. Dzieci opowiadają na temat swoich doświadczeń, w tym czasie R. rysuje schemat dużej rodziny z sylwet.

  • „Kto jest z nami w rodzinie?” – zauważanie fizycznych podobieństw, klasyfikacja ze względu na wspólną cechę- oglądanie rodzinnych albumów zdjęć.
  • „Niespodzianka” – zachęcanie dzieci do przygotowania niespodzianek dla swoich bliskich. Na stolikach są farby w różnych kolorach oraz pędzle. Dzieci otrzymują swoje płytki z gliny lub plasteliny, na których są odciśnięte ich dłonie. Dzieci wybierają dwa kontrastowe kolory, jednym z nich malują powierzchnię odciśniętej dłoni, drugą obszar wokół niej. Odkładają prace do wyschnięcia. Płytki są przeznaczone na prezent dla rodziców J
  • „Piłka” – zabawa ruchowa z elementem chwytu i ćwiczeniem mięśni brzucha. Każde dziecko otrzymuje piłkę, siada w siadzie prostym, wkłada piłkę między stopy. Przechodzi do leżenia na plecach, wyciąga ręce za głowę, podnosi nogi i przekłada piłkę ponad głową do rąk. Zabawę należy powtórzyć kilkukrotnie.
  • „Narysuj mamę, narysuj tatę” – rysowanie postaci, rozwijanie zdolności manualnych, przygotowanie zagadek dla najbliższych. Dzieci rysują postać wybranego rodzica lub ich oboje na kartce A4. R. motywuje dzieci do pracy, jednocześnie diagnozuje ich umiejętności

 

4.  POMAGAM MAMIE I TACIE  czwartek 28.05.20r.

  • „Niespodzianka” – zachęcanie dzieci do przygotowania niespodzianek dla najbliższych. Pomysły wg. Rodziców naprzemiennie
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • „Co to za przedmioty?” – zachęcanie do pomagania rodzicom w codziennych obowiązkach, rozwiązywanie zagadek literackich. R. czyta zagadki.

Ta czupryna na długim patyku zmywa brud z podłogi szybko i bez krzyku. (mop)

Kawałek tkaniny skromnie na ciebie zerka. Zetrze kurz szybciutko, bo to mała… (ścierka)

Co to za maszyna z nosem długim jak u słonia? Zbierze paprochy, brud z dywanu pokona. (odkurzacz) Leży obok drzwi, bez słowa, cichutko. Gdy wytrzesz w nią buty, będzie czyściutko. (wycieraczka)

Te dwie siostry pracują zawsze w zgodzie. Jedna zmiecie piach, wyrzuci go druga. (zmiotka i szufelka)

 

Dzieci odgadują rozwiązania zagadek, wyklaskują nazwy poszczególnych przedmiotów, wspólnie z R. określają je pojęciem nadrzędnym: przedmioty do sprzątania (utrzymania czystości).

– „Co robię?” – zabawa z elementem pantomimy. Dzieci naśladują czynności porządkowe, (np. zamiatasz, odkurzasz, wycierasz buty itp.). R. pyta: Jak dzieci mogą pomóc w domu swoim rodzicom w utrzymaniu czystości?. Dzieci podają swoje pomysły.

  • „Porządki w domu” – ukazanie codziennych obowiązków domowych, kształtowanie poczucia współodpowiedzialności za porządki w domu, dzieci robią porządki : ustawiają pojazdy, sprawdzają porządek w klockach, układają gry na regale, ubierają lale, porządkują naczynia, wycierają ściereczkami, zamiatają.

https://www.youtube.com/watch?v=imoS6Wkr04w

  • Praca z KP2.32 – zachęcanie do pomagania rodzicom w codziennych obowiązkach, usprawnianie czynności manualnych. Dzieci wskazują przedmioty służące do sprzątania i je kolorują.

 

5.  ZABAWY RODZINNE  piątek  29.05.20r.

https://www.youtube.com/watch?v=TrgNO45oMME

 

  • „Zawody” – zabawa dydaktyczna. Wskazywanie, czym zajmują się rodzice w swej pracy, rozpoznawanie i podawanie nazw wybranych zawodów. R. naśladuje ruchem czynności i pyta: Kim jestem?: badanie dziecka – lekarzem, strzyżenie – fryzjerem, gotowanie – kucharzem.
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Zestaw ćwiczeń ruchowych.

– „Taniec dla rodziców” – do wybranej muzyki dzieci tańczą na gazecie, tak by nie wyjść stopami poza granice gazety.

– „Jesteśmy rodzicami” – R. rozdaje piłeczki. Dzieci zamieniają się w rodziców. Wykonują rzuty do kosza i liczą głośno.

– „Rodzinnie” – dzieci stoją, ich zadaniem będzie rzucać piłkę po kolei do każdego . Po całej kolejce rzutów następuje zmiana rzucającego.

  • „Ojciec Wirgiliusz” – zabawa. W zabawie proponujemy proste formy ruchowe np. marsz, podskoki w miejscu, wymachy rąk, klaskanie pod kolanem, nad głową itp.

https://www.youtube.com/watch?v=jEq5DSekN84

Ojciec Wirgiliusz uczył dzieci swoje.

A miał ich wszystkich sto dwadzieścia troje.

Hejże dzieci, hejże ha, hejże ha, hejże ha, róbcie wszystko to co ja, to co ja.

  • Tralala dla mamy i taty – śpiewanie piosenki

https://www.youtube.com/watch?v=3wuzCsxPc9Q

  • „Porządki” – zabawa ruchowa – ćwiczenie wielu grup mięśniowych. R. mówi dzieciom, że będą robić porządki: Wycieramy kurze – dzieci wspinają się na palce, wyciągają całe ciało, próbując wytrzeć półkę; Zbieramy paprochy – w przysiadzie, chwytem pęsetowym dzieci zbierają na niby paproszki z podłogi.
  • „Ścieżka sensoryczna” – uwrażliwianie zmysłu dotyku, doskonalenie koordynacji ruchowej. Do ścieżki sensorycznej R. może wykorzystać gotowe elementy lub wykonać ją z dostępnych materiałów (np. zwinięta skakanka, kawałek futra, torebki foliowe, plastikowa wycieraczka, fragment linoleum). Wszystkie elementy należy dociąć lub ułożyć w małych odstępach. Dzieci po kolei przechodzą przez, dotykając różnych faktur bosymi stopami. Ćwiczenie należy powtórzyć również w pozycji na czworakach. Po ćwiczeniu dzieci dzielą się swoimi odczuciami, określają dotykane faktury (miękka, twarda, nierówna, gładka, szorstka, kłująca itp.).

 

 

 

18 – 22 maj 2020r.

TEMAT TYGODNIA: TAJEMNICE KSIĄŻEK

Drodzy Rodzice,

Używane na co dzień zabawki dość szybko się brudzą. W czyszczenie ich warto zaangażować dzieci: „kąpanie” klocków w wodzie z płynem do mycia naczyń czy wkładanie do pralki i suszenie pluszaków może być dla kilkulatka dobrą zabawą, która uczy odpowiedzialności i szacunku do rzeczy. Wybór zabawek dawanych maluchom może okazać się nie lada wyzwaniem. Większość tych sprzedawanych obecnie w sklepach jest przeznaczona do bardzo konkretnych celów – zadaniem bawiącego się może być tylko naciskanie odpowiednich przycisków czy wykonywanie ściśle określonych czynności (np. kąpanie lalki). Niestety taki rodzaj zabawek nie pomaga w rozwijaniu wyobraźni. Dlatego warto kupować te, które są proste (nie mają wielu funkcji) i pozostawiają możliwość decyzji, w jaki sposób ich używać, na przykład: klocki, masy plastyczne, figurki, farby, kredki, instrumenty. Istotny dla kształtowania kreatywności jest nie tylko rodzaj zabawki, ale również sposób, w jaki zostanie ona zaprezentowana dziecku. Jeśli maluch dostanie drewniane klocki, a nikt dorosły nie powie mu, do czego służą, być może zacznie od razu budować wieżę, ale może też ugotować z nich zupę czy używać jako telefonu. Dla kilkulatka lepsze może się okazać pozwolenie mu na zabawę zgodnie z jego własnym pomysłem niż pokazywanie, do czego służą dane przedmioty. W tym tygodniu dzieci poznają  wiersze Moje książki, Raz na sośnie siadła pliszka, Kot, Kup mi, mamo, książeczkę i Kłopoty w bibliotece. Będą prezentować swoje ulubione książki, ucząc się w ten sposób wypowiadania. Będą brały udział w zabawach związanych z książkami. Dzięki Wam dowiedzą się, jak różne tematy mogą poruszać książki. Poznają różne faktury papieru. Powiedzcie dzieciom, jak powstaje papier, razem róbcie  papier ekologiczny z makulatury i w różny sposób bawcie się kartkami. Oglądajcie  książki – sprawdźcie, co zawierają (okładka, strony, tekst, ilustracje. Rozmawiajcie o czytaniu książeczek i o tym, czym różni się biblioteka od księgarni. Zastanówcie się razem, jak dbać o książeczki i naprawcie te, które są zniszczone.

 

1.  MOJE ULUBIONE KSIĄŻKI  poniedziałek 18.05.20r.

  • „Moje ulubione książki” – wspólne oglądanie książek. R. zachęca dzieci do swobodnych wypowiedzi. Zwraca uwagę na umiejętne obchodzenie się z książkami i ich szanowanie.

https://www.youtube.com/watch?v=PQIUum3zDfY

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną

„Marmurki- figurki” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dzieci poruszają się do dowolnej muzyki. Na hasło: Marmurki-figurki zastygają bez ruchu lub w konkretnej figurze (drzewo, ptak, kwiat i inne). – „Przejdź przez okienko” – zabawa z elementem czworakowania, dziecko w pozycji na czworakach maszeruje wokół rodzica, następnie przechodzi pod rozkrokiem rodzica.                                                       – „Piłka” – zabawa z elementem podskoku. Dzieci naśladują piłkę, skaczą obunóż, za każdym razem uginając kolana.

– „Pajacyk” – zabawa muzyczna z elementem podskoku. (Maluszki znają tę piosenkę) Fik, mik, fik, mik nie potrzeba sznurka. Mały, żywy pajacyk skacze jak wiewiórka.

  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Moje książki – słuchanie wiersza I. Salach oraz rozmowa na temat jego treści.

Moje książki kolorowe stoją równo na półeczce.

Myję ręce i oglądam kartkę po karteczce.

Czasem książki czyta mama, bo ja nie potrafię sama.

Z książek wiele się dowiecie o szerokim pięknym świecie.

O roślinach, o zwierzętach, o dalekich krajach też.

Wszystko w książce jest zamknięte, a więc ją do ręki bierz.

https://www.youtube.com/watch?v=BehV1UbZXaE

R. rozmawia z dziećmi na temat przeczytanego wiersza. Pyta: Dlaczego dobrze jest mieć książeczki w domu i czytać je codziennie?; Co trzeba najpierw zrobić, zanim weźmiemy do ręki książkę?. R. zwraca dzieciom uwagę na prawidłowe obchodzenie się z książkami: Nie wolno poplamić książki ani zaginać rogów; Należy delikatnie odwracać kartki, by ich nie podrzeć, oraz odkładać książki na swoje miejsce

  • Praca z KP2.23 – dzieci porządkują książki i zabawki na półkach regału, utrwalając określania: najwyżej, najniżej, w środku. Chętne dzieci opowiadają o ulubionych książkach
  • „Czy znasz tę bajkę?” –Odgadywanie tytułów bajek na podstawie obrazków związanych z ich treścią. R. pokazuje obrazki dotyczące popularnych bajek (np. Jaś i Małgosia, Kopciuszek, Kot w butach, O rybaku i złotej rybce, Czerwony Kapturek, Śpiąca Królewna).

 

2.  JAK POWSTAJE PAPIER  wtorek  19.05.20r.

  • „Las” – swobodna rozmowa z dziećmi o tym, co daje nam las. R. mówi zagadkę.

Są tam duże drzewa oraz grzybki małe. Co to jest za miejsce? Wiecie doskonale.

Następnie R pokazuje zdjęcia lub ilustrację lasu. Obok kładzie kartkę papieru i książkę. R. zadaje pytanie: Co to jest papier?. Rozdaje dzieciom papier o różnej grubości i fakturze. Dzieci mogą dotknąć kartek. Później R. podaje kilka przykładów wykorzystania papieru, np.: do rysowania lub do produkcji książek, czasopism, gazetek dla dzieci. R. pyta: Z czego powstaje papier?. Na koniec R. włącza odgłosy lasu. Dzieci słuchają: szumu drzew, śpiewu ptaków. R. pyta dzieci: Jakie odgłosy możemy słyszeć w lesie?.

https://www.youtube.com/watch?v=ybeEO_5jbVo

https://www.youtube.com/watch?v=vbN4zx1SEek  /film w języku angielskim- do czytania przez rodziców po polsku/

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Raz na sośnie siadła pliszka – wysłuchanie wiersza W. Ścisłowskiego.

Raz na sośnie siadła pliszka

no i co wynika z tego? Drgnęła gałąź – spadła szyszka.

No i co w tym ciekawego?

Szyszka była już dojrzała – no i co wynika z tego?

Więc nasiona wyleciały.

No i co w tym ciekawego?

Z nasion drzewka tam wyrosły

no i co wynika z tego?

Cóż, po latach ścięto sosny.

No i co w tym ciekawego?

Z drewna papier wnet zrobiono

no i co wynika z tego?

Dziś jest książki twojej stroną

dziękuj pliszce (drzewom), mój kolego!”

Rozmowa na temat wysłuchanego utworu. R. zadaje pytania: Z czego wyrosły drzewka?; W co zamieniło się drewno?.

  • „Jak powstaje papier ekologiczny” – eksperyment. R. rozdaje dzieciom różnego rodzaju papier: gazety, kartki, bibułę itp. Zadaniem dzieci jest porwanie papieru na drobne kawałki. Następnie dzieci wkładają kawałki papieru do wiaderka. R. zalewa je wodą i chwilę odczekuje, aż rozmiękną. Namoczony papier R. rozdrabnia mikserem do osiągnięcia gęstej papki. Papkę wylewa na sito tak, aby siatka została równomiernie pokryta cienką warstwą. R. przyciska papkę kawałkiem tektury i odwraca. Delikatnie naciskając gąbką powierzchnię siatki, przenosi włókna papieru na tekturę. Papierową masę przykrywa drugim kawałkiem tektury i z pomocą wałka wyciska z niej wodę. Tak powstały papier R. pozostawia do wyschnięcia na rozłożonych kawałkach gazety.

https://www.youtube.com/watch?v=SxepK9sh4kY

  • „Papier jest…” – zabawa badawcza. R. zasłania dzieciom oczy opaską. Podchodzi do nich z tackami z różnego rodzaju kawałkami papieru. Dzieci badają papier poprzez dotyk. Z pomocą R. określają jego fakturę, np.: gładki, chropowaty, pomarszczony, śliski, szeleszczący, sztywny, miękki itp. Następnie R. prosi, by dzieci zdjęły opaski z oczu. Pyta, do czego mogą służyć poszczególne kawałki papieru. Dzieci próbują określić zastosowanie badanych kawałków papieru, np.: do czytania, do wycierania nosa, do wycinania, do rysowania

 

3.  KOLOROWE KSIĄŻECZKI  środa  22.05.20r.

  • „Nasza biblioteczka” – swobodne wypowiedzi dzieci na temat wyglądu książek. Dzieci uważnie przyglądają się książkom, otwierają je, przekładają kartki. Następnie odpowiadają na pytania R.: Jak wygląda książeczka?; Jest duża czy mała, gruba czy cienka?; Czy ma ilustracje?; Co widać na ilustracjach?.
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Kot – nauka wierszyka E.M. Skorek połączona z zabawą ruchową. R. czyta wiersz, jednocześnie rysując na dużej kartce. Kładzie pod narysowanym rysunkiem napis kot. R. głośno odczytuje napis. Następnie R. jeszcze raz recytuje treść wiersza, a dzieci palcem na dywanie rysują kota.

Miły pyszczek, uszka małe,

tu dwa oczka, a tu wąsy daję.

Wyprężony grzbiet, nogi,

teraz ogon długi.

Oto kot, co myszki lubi.

Następnie na hasła R. dzieci wykonują określone czynności: Kotki biegają – dzieci poruszają się na czworakach; Kotki robią koci; Kotki piją mleczko z miseczki – dzieci układają dłonie w kształt miseczki i naśladują picie mleka; Kotki oblizują się i miauczą – dzieci oblizują wargi i miauczą jak koty

  • „Jaka to bajka?” – zabawa dydaktyczna. R. pokazuje obrazek kota w butach należy wykorzystać ilustracje z książek lub przeglądarkę internetową. Pyta dzieci: W jakiej bajce występuje ten kot?. R. opowiada dzieciom treść bajki lub czyta jej fragmenty
  • „Kot” – praca plastyczno-techniczna. R. rozdaje dzieciom sylwety kotów. Zadaniem dzieci jest ozdobienie ich różnymi kawałkami materiałów, doklejenie oczu, wąsów z włóczki, nosa. R. może pomóc dzieciom przymocować patyczki do sylwet kotów tak, aby powstały kukiełki, które można wykorzystać do zabawy lub teatrzyku
  • „Zabawy kotów” – zabawa ruchowa. R daje dzieciom piłeczki. Na hasło: Kotki się bawią dzieci w pozycji na kolanach toczą piłeczki raz jedną ręką, raz drugą ręką. Na hasło: Kotki odpoczywają dzieci zatrzymują się, kładą się na dywanie i zwijają się w kłębek. Zabawę można powtórzyć kilkukrotnie.

 

4.  W KSIĘGARNI  czwartek 21.05.20r.

  • „Nasza biblioteczka” – oglądanie książek z biblioteczki domowej, omówienie ich wyglądu, dzieci siadają na dywanie, oglądają wybrane przez siebie książeczki. R. razem z dziećmi omawia, z czego składa się książka. Okładka chroni strony książki i na niej jest napisany tytuł książki. R. pokazuje okładkę. To jest kartka, a to strona. Na niej są litery, które układają się w wyrazy, zdania, historyjki. Dzięki nim wiemy, czy to jest bajka, wiersz czy opowieść. R. pokazuje kartki w książce. Ilustracje i obrazki pokazują to, o czym czytamy. R. demonstruje ilustracje w książce. Pokazuje, w jaki sposób należy odwracać kartki, by ich nie zniszczyć.
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Praca z KP2.24 – dzieci wypowiadają się na temat obrazka przedstawiającego księgarnię. Zadaniem dzieci jest otoczenie pętlami książek, które mama kupiła Toli.
  • „Każda książka na swoim miejscu” – porządkowanie i układanie książek na półkach. Dzieci razem z R. ustalają, w jaki sposób można uporządkować książki. R. proponuje dzieciom wybrane rozwiązania, np. ustawienie książek od najmniejszej do największej, od najgrubszej do najcieńszej. Dzieci próbują same wybrać sposób, w jaki będą układać książki na półkach. Następnie R. organizuje wspólną pracę.

https://www.youtube.com/watch?v=MPhf7GvXjz4

 

5.  LUBIĘ CZYTAĆ – BIBLIOTEKA  piątek 22.05.20r.

https://www.youtube.com/watch?v=7TJtWPGdwSM

  • „Dbamy o książki” – rozmowa tematyczna z dziećmi. R. rozkłada przed dziećmi książki, które wymagają naprawy. Dzieci przyglądają im się. R. pyta: Czy kartki w tej książce powinny być zagięte?; Czy kartki mają być podarte?; Co możemy zrobić, by naprawić te książki?. R. proponuje, by po zajęciach chętne dzieci pomogły naprawić książki. R. zwraca uwagę, że z książkami należy obchodzić się delikatnie. Trzeba uważać, by ich nie poplamić i nie zaginać stron, ostrożnie odwracać strony, by ich nie porwać. Po obejrzeniu należy książkę odłożyć na miejsce. Gdy jakaś książka zostanie uszkodzona, należy powiedzieć o tym , książki, które wymagają naprawy- naprawiamy razem z dzieckiem
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Kłopoty w bibliotece – słuchanie wiersza M. Przewoźniaka.

Książkom w pewnej bibliotece

nudziło się tak dalece,

że ni z tego, ni z owego zaczęły grać w chowanego.

„Calineczka” się schowała

za ogromny atlas ryb.

Szuka krasnal Hałabała,

gdzie się przed nim Plastuś skrył?

Tak się wszystkie wymieszały,

że ta pani w bluzce w prążki chodzi tutaj już dzień cały,

nie znajdując żadnej książki.

Rozmowa na temat wysłuchanego utworu. R. wyjaśnia dzieciom różnicę między biblioteką a księgarnią. Tłumaczy, dlaczego w bibliotece ważny jest porządek. Pyta dzieci, jak nazywały się postacie z bajek, które wystąpiły w wierszu

  • ZABAWY Z MASA PAPIEROWĄ

https://www.youtube.com/watch?v=G9s55ZwT_pM

  • Zestaw ćwiczeń ruchowych.

– „Tajemnicza książka” – każdy uczestnik zabawy otrzymuje książkę, którą kładzie na głowę i stara się utrzymać ją w tej pozycji, podczas gdy R. wydaje kolejno polecenia: obracamy się, tańczymy, chodzimy bokiem, kucamy itp.

– „W księgarni” – dzieci zajmują dowolne miejsca. Leżą na bokach z podkurczonymi nogami. Na hasło: Książki się otwierają przechodzą do leżenia na wznak, wyciągają na boki wyprostowane ręce i nogi. Na hasło: Książki się zamykają powracają do pozycji wyjściowej. Na hasło: Książki stoją na półce przechodzą do stania na baczność.

– „Bajkowy przyjaciel” – dzieci tworzą pary z rodzicem. Przechodzą do leżenia na plecach. Dotykają się stopami w taki sposób, aby nogi zgięte w kolanach tworzyły w powietrzu kąt prosty. „Siłują się” stopami, próbując wyprostować nogi.

– „Baba Jaga patrzy” – jedna osoba jest Babą Jagą,  dzieci stoją w wyznaczonym miejscu (np. na linii). Baba Jaga jest odwrócona tyłem, zakrywa oczy rękami i powtarza słowa: „Raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy”. W tym czasie dzieci biegną w jej stronę. Baba Jaga po tych słowach odwraca się. Dzieci muszą wtedy zatrzymać się w miejscu, do którego dobiegły, i nie poruszać się. Baba Jaga chodzi i patrzy, czy nikt się nie rusza (może też rozśmieszać nieruchomo stojące dzieci). Ten, kto się poruszy, idzie na początek (za linię), a reszta pozostaje na swoim miejscu. Baba Jaga ponownie wypowiada formułkę. Ten, kto pierwszy dobiegnie do Baby Jagi, wygrywa.

https://www.youtube.com/watch?v=6D08tHNz2Ms

  • „W bibliotece” – praca z wykorzystaniem W.35. Dzieci wycinają obrazki, układają je we właściwej kolejności i naklejają na kartki. Opowiadają historię zgodnie z chronologią zdarzeń

ZABAWY W WOLNYCH CHWILACH cz. IV

„Spacerowa skakanka” – wyjdź z dzieckiem na spacer. Ustalcie sposób poruszania się, np. dwa duże kroki i podskok obunóż. Na hasło „start!” oboje wykonajcie zadanie. W kolejnych powtórzeniach dodawajcie kroki, podskoki obunóż i na jednej nodze, przykucnięcia, wymachy ramion itp. Za każdym razem wspólnie liczcie i wykonujcie ustalone ruchy. Zabawa rozwija ogólna sprawność fizyczną, a dzięki przeliczaniu ruchów i powtarzaniu ich sekwencji sprzyja rozwijaniu umiejętności matematycznych. Zaangażowanie rodzica wpływa na rozwój emocjonalny dziecka.

 „Wielkie malowanie” – przygotuj folię spożywczą, farby plakatowe, szerokie pędzle i słoik z wodą. Spakuj wszystko i zabierz dziecko na spacer. Znajdźcie miejsce, w którym będziecie mogli rozwinąć folię spożywczą, np. trzepak, dwa niewielkie drzewa rosnące w odległości około 1,5–2 m od siebie. Możecie też znaleźć dwa długie patyki i wbić je w ziemię w odpowiedniej odległości jeden od drugiego. Rozwiń folię spożywczą wokół trzepaka, drzew lub patyków tak, aby stworzyć dużą pionową foliową powierzchnię. Zachęć dziecko do namalowania na niej wiosennej łąki. Dopilnuj, aby podczas malowania dziecko wykonywało ruchy całych ramion. Po skończonej zabawie pamiętajcie o sprzątnięciu folii. Zabawa rozwija wyobraźnię, a dzięki ćwiczeniom rozmachowym (ruchom całych ramion) dziecko przygotowuje mięśnie rąk do nauk pisania.

„Kolorowa piana” – przygotuj piankę do golenia, barwniki (np. farby plakatowe), dużą torebkę strunową i taśmę klejącą. Włóż do woreczka strunowego po kilka kropli barwników w różnych kolorach. Poproś dziecko, aby dodało sporą porcję pianki do golenia. Zamknij szczelnie woreczek, możesz go dodatkowo zakleić taśmą klejącą. Zachęć dziecko do ugniatania woreczka z pianką tak, aby powstały abstrakcyjne obrazy – wspólnie zastanówcie się, jaki kształt widać w wymieszanych kolorach. Zabawa sensoryczna rozwija wyobraźnię oraz mięśnie dłoni dziecka.

 „Szalone guziki” – przygotuj torebkę strunową, flamastry, garść plastikowych guzików, bezbarwny żel (np. do włosów) i taśmę klejącą. Narysuj na torebce kilka pętli. Poproś dziecko, żeby wrzuciło do woreczka guziki i kilka łyżek żelu. Zamknij szczelnie torebkę, a następnie przyklej jej krawędzie do stołu tak, aby się nie przesuwała. Gdy Ty lub dziecko naciśniecie na torebkę, guziki będą się przemieszczać w żelu. Zachęć dziecko do uporządkowania guzików w narysowanych pętlach, np. według kolorów, wielkości, w każdej pętli o 1 więcej lub o 1 mniej niż w poprzedniej. Zabawa rozwija wyobraźnię i umiejętności matematyczne oraz sprawność dłoni dziecka.

„Domowe zawody pływackie” – przygotuj dwa długie ręczniki. Połóż je na podłodze równolegle w odległości około pół metra. Zachęć dziecko, żeby na ręcznikach ustawiło swoje zabawki, które będą dopingować sportowca podczas wyścigów. Następnie poproś, aby dziecko położyło się na brzuchu między ręcznikami i na sygnał wystartowało w wyścigach pływackich – uniosło głowę, ramiona, nogi i wykonywało ruchy jak podczas płynięcia (młodsze dziecko może poruszać wyłącznie rękami lub wyłącznie nogami). W tym czasie ciągnij za końce ręczników, aby dziecko miało wrażenie, że się porusza. Sportowiec dopływa do mety, gdy ściągniesz całe ręczniki. Powtórzcie zabawę kilka razy – możecie próbować wyścigów w różnych stylach pływackich. Zabawa wzmacnia mięśnie grzbietu, ramion oraz nóg.

„Tajemnicza postać” – zachęć dzieci do zabawy w odgadywanie osób z najbliższego otoczenia na podstawie opisu słownego. Opisz wygląd danej osoby, w tym jej cechy charakterystyczne. Gdy dziecko odgadnie, o kogo chodzi, zamieńcie się rolami – poproś dziecko o opisanie znajomej osoby. Zabawa wspiera rozwój mowy, rozwija słownictwo, kształtuje umiejętność logicznego myślenia.

„Malowanie bańkami” – przygotuj kartki, farby plakatowe, kubeczki z wodą, płyn do naczyń i rurki do napojów. Dolej do wody nieco płynu do naczyń oraz farby plakatowej w wybranym kolorze. W kilku pojemnikach możesz przygotować różne kolory płynu do baniek. Zachęć dziecko, żeby moczyło rurkę w kolorowym płynie do baniek, a następnie delikatnie dmuchało i puszczało bańki na kartce. Gdy bańki pękną, zostawią kolorowe ślady. Poproś dziecko o namalowanie w ten sposób radosnego obrazka. Zabawa jest dobrym ćwiczeniem oddechowym.

 

 

 11 – 15 maj 2020r.

TEMAT TYGODNIA:  WRAŻENIA I UCZUCIA

Drodzy Rodzice

Emocje trzyletniego dziecka są zazwyczaj dość silne i często się zmieniają: maluch może być smutny i płakać, a chwilę później głośno się śmiać. Nie potrafi jeszcze ukrywać tego, co czuje, dlatego najczęściej można łatwo domyślić się, co w danym momencie przeżywa, obserwując jego zachowanie, wyraz twarzy i słuchając, co i w jaki sposób mówi. Przedszkolaki w tym wieku raczej rzadko współtworzą zabawę, za to chętnie bawią się obok siebie i naśladują inne osoby (rówieśników i dorosłych). Zwykle w wieku około 3-4 lat zaczynają uczyć się dzielenia zabawkami, współdziałania i ćwiczą porozumiewanie się, co jest początkiem wspólnej zabawy, podczas której będą samodzielnie ustalać zasady i modyfikować je, jeśli zajdzie taka konieczność. Dzieci zaczynają angażować się w zabawę tematyczną (na przykład w dom, lekarza, sklep). Czasem buntują się i sprzeciwiają, ale raczej starają się stosować do zasad i sposobów zachowania, których wymagają dorośli. Nie potrafią jednak samodzielnie ocenić, czy dane postępowanie jest moralnie właściwe, czy przeciwnie. Maluch w tym wieku jest bardzo wrażliwy, przeżywa między innymi kłótnie między członkami rodziny, odczuwa emocje mamy czy taty. Może to wpływać na kształtowanie się jego osobowości, dlatego najlepiej uchronić go przed udziałem w wydarzeniach, które są dla niego zbyt trudne. Choć to niełatwe, warto zrobić wszystko, by wszelkie konflikty załatwiać bez udziału dziecka. Jeśli jest to nieuniknione (na przykład w przypadku żałoby czy rozwodu rodziców), dobrze jest z nim porozmawiać, wytłumaczyć, co się stało i zapytać, jak czuje się w zaistniałej sytuacji. Można też poprosić o taką rozmowę z maluchem zaufaną osobę. W tym tygodniu będziemy rozmawiać o wrażeniach i uczuciach. Dzieci będą uczyły się rozumieć swoje emocje, mówić o nich i radzić sobie z nimi. Będą zastanawiały się, w jakich sytuacjach są smutne, w jakich wesołe, a w jakich złe i dlaczego wszyscy przeżywamy takie uczucia. Będą rozpoznawały nastrój w muzyce (wesoły, smutny) i próbowały wyrażać go tańcem. Będą rysowały różne smoki: smutne, wesołe i złe. Poznają  słowo empatia i będą  zachęcane do wspierania innych w trudnych sytuacjach.

https://www.youtube.com/watch?v=PYqnlzVRflQ

https://www.youtube.com/watch?v=kRJFN6V7TB4

 

1.  CO JA CZUJĘ?  poniedziałek 11.05.20r.

  • „Wesołe i smutne chwile” – rozwijanie umiejętności rozumienia własnych uczuć, R. rozmawia z dzieckiem o sytuacjach, które wzbudzają skrajnie różne emocje: radość i smutek. Dzieci dzielą się swoimi doświadczeniami. R. zaczyna zdania: Jestem smutny (-a), gdy… / Jestem wesoły (-a), gdy… i podaje piłkę. Dziecko, które ma piłkę, kończy zdanie . Dzieci siadają do stołów, każde z nich ma kartkę A4 i komplet kredek. R. prosi dzieci, aby złożyły kartki na połowy wzdłuż krótkich krawędzi. Pokazuje i pomaga dzieciom złożyć, a następnie tak skleić kartki, aby dzieci mogły wsunąć do środka dłonie. Dzieci kolorują wesołymi barwami jedną stronę, a smutnymi drugą. Podczas pracy R. indywidualnie rozmawia z dziećmi na temat ich wyborów. Dzieci mogą kolorować, rysować kreski, esy-floresy, zygzaki. Na stronę wesołą naklejają lub rysują uśmiechniętą buźkę  J, na smutną – smutną buźkę L. Kartki-rękawiczki będą służyły do zabaw
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną.

– „Bocian i żaby” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dzieci-żabki siedzą na podłodze. Na sygnał R. skaczą, na hasło: Bociek żabki uciekają na swoje miejsce, bocian nie może złapać żabki, która skryła się. Złapana żabka staje się bocianem.

– „Przejście przez ławeczkę” – zabawa z elementem równowagi. Dzieci  przechodzą po ławeczce, sznurku lub szaliku…. R. w razie potrzeby wspiera dzieci trzymaniem za rękę. Zadaniem dzieci jest przejść w sposób spokojny. Dzieci leżą na brzuchu, ręce mają wyciągnięte do przodu, trzymają krążek oburącz.

– „Pszczoły zbierają nektar” – zabawa z elementem równowagi ,jw .

 – „Popatrz w lusterko” – ćwiczenie mięśni grzbietu. Dzieci leżą na brzuchu, ręce mają wyciągnięte do przodu, trzymają krążek lub plastikowy talerz oburącz. Na hasło: Przejrzyj się w lusterku unoszą ręce i przeglądają się w krążku jak w lusterku. Ręce nie mogą dotykać podłoża, dzieci nie mogą się podpierać na łokciach. Dzieci wykonują ćwiczenie kilka razy, odpoczywając między kolejnymi powtórzeniami.

– „Balonik” – ćwiczenie oddechowe, wydłużanie fazy wydechowej. Dzieci siedzą w siadzie skrzyżnym, wdychają powietrze nosem, trzymają dłonie przy ustach i naśladują nadmuchiwanie balonika – robią długi wydech. Następnie naśladują spuszczanie powietrza z balonika: robią wdech nosem, potem długi wydech, podczas którego wprawiają wargi w drgania .

 – „Chusteczka – maseczka” – ćwiczenie oddechowe, wydłużanie fazy wydechowej. Dzieci siedzą w siadzie skrzyżnym. Każde ma chusteczkę higieniczną. Trzymając chusteczkę za jej górne rogi, zasłania nią twarz, robi wdech nosem, a potem długi wydech ustami tak, aby chusteczka odsłoniła twarz dziecka.

  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami
  • Co się wydarzyło w Pluszątkowie– doskonalenie umiejętności słuchania i rozumienia tekstu opowiadania. R. opowiada dzieciom historię na podstawie tekstu M. Rosińskiej

W Pluszątkowie różnie bywa. Raz jest smutno, a raz wesoło. Czasem panuje zgoda, a czasem wybuchają kłótnie. Pewnego razu przeżyły pluszątka bardzo dziwny dzień. Miały już wtedy pobudowane swoje domki i  właśnie się w  nich urządzały. Tylko Mucha, która nie mogła się jakoś zdecydować, gdzie sobie postawić domek, fruwała niespokojnie nad Pluszątkowem, napełniając całą osadę dokuczliwym bzykaniem. Wyszła przed domek Myszka. A Mucha, która w tej chwili przelatywała nad jej domkiem, sfrunęła błyskawicznie w dół i ugryzła Myszkę w nosek. – Ojej! – pisnęła Myszka i umilkła, bo właśnie stanął przed nią Kot– Zabrakło mi kretoniku na firaneczki do kuchni, a ty masz tyle różnokolorowych szmatek. Czy mogłabyś dać mi którąś? – zapytał. – Nie mam żadnych szmatek! – rozzłościła się Myszka. A rozzłościła się dlatego, że ją Mucha ugryzła w nosek. Wraca Kot do domu, a tu już przed progiem czeka Pies. – Przybijałem właśnie półkę – mówi – i zabrakło mi gwoździ. Zdaje się, że ty masz ich jeszcze sporo. Czy mógłbyś mi dać chociaż dwa? – Nie mam już gwoździ – burknął Kot i wszedł do domku. A burknął, bo był zły, że mu Myszka nie dała kretoniku. Wraca Pies do domu, a tu już przed domem czeka Prosiaczek. – Piec w mojej kuchni dymi – pokwikuje płaczliwie – gdybyś mi dał trochę gliny, może bym sobie jakoś poradził. – Nie mam gliny – warknął pies. A warknął tak, bo był zły, że mu Kot nie dał gwoździ. Wraca Prosiaczek do siebie, a tu przed progiem czeka Miś. – Zabrakło mi siana do wypchania poduszki – mówi. – Czy nie została ci przypadkiem zbyteczna garstka? – Ani źdźbło nie zostało! – fuknął prosiaczek. A fuknął tak, bo był zły, że mu Pies nie dał gliny. Wrócił Miś do siebie, usiadł z ponurą miną na progu. A księżyc, wycięty ze srebrnego pluszu i zawieszony nad Pluszątkowem na błękitnej nitce, odwrócił się teraz bokiem i wyglądał jak bardzo cienki rogalik. Minęło pół godziny, a potem godzina i Myszkę przestał boleć nosek. I zaraz sobie zaśpiewała piosenkę: – Tralala-tralala- tralala! Była to bardzo ładna piosenka i jak się ją śpiewało, nie można było się już złościć. Spojrzała Myszka na stół. A tam leżały kolorowe kretoniki. „O! Ten zielony w białe groszki będzie w sam raz dla Kotka – pomyślała – zaraz mu go zaniosę. Na pewno się ucieszy.” – Patrz, co znalazłam jeszcze wśród swoich szmatek – uśmiechnęła się. – Ten wzór nadaje się do okien w twojej kuchence. Chcesz, to zaraz spróbujemy, jak to będzie wyglądało? – i raz dwa zrobiła Kotkowi firaneczki. Myszka poszła do domu. Siedzi Kot w kuchni, patrzy na okno, na firanki. A właśnie obok okna wisiała półeczka. „Ach, prawda – przypomniał sobie – przecież Pies nie może przybić półki, bo nie ma gwoździ. Dlaczego mu ich nie dałem? Mnie już są niepotrzebne”. I prędko zaniósł Psu całą paczkę gwoździ. – Przynoszę wszystkie – powiedział – wybierz sobie, jakie ci są potrzebne, i weź parę na zapas. W gospodarstwie zawsze się przydadzą. Przybił Pies półkę nad kuchnią, ustawił na niej garnki i talerze. „Ach! – przypomniał sobie. – Przecież u Prosiaczka piec dymi! Może biedak nawet obiadu nie mógł ugotować? A ja mu nie dałem gliny. Ładny ze mnie sąsiad!” I zaraz pobiegł do Prosiaczka z dużą bryłą gliny. – Pokaż no ten piec! – zawołał od progu. – Aha, aha… – mówił, oglądając dokładnie. – Już widzę, co tu trzeba zrobić. Zaraz ci pomogę, to będzie prędzej. Przestał piec dymić i Prosiaczek ugotował kolację. No, teraz jeść i spać. I nagle przypomniał sobie Misia. Przecież Misiowi zabrakło siana do poduszki! – Ach! – krzyknął Prosiaczek. – Wart jestem, żeby mi natrzeć uszu! Zostawił kolację na stole. Pobiegł do komórki, chwycił wiązkę siana i popędził, aż się za nim kurzyło. ci tego siana nie dałem. Ufff! – tak się zasapałem… Ale to nic. Zaraz pomogę ci wypchać poduszkę! A gdy pachnąca sianem poducha leżała na tapczanie, Prosiaczek powiedział jeszcze: – Nie gniewasz się już na mnie, Misiu? – Ależ skąd! – zapewnił Miś, ściskając serdecznie Prosiaczka. I zaraz zrobiło się wesoło w całym Pluszątkowie. A księżyc wycięty ze srebrnego pluszu i zawieszony nad Pluszątkowem na błękitnej nitce, zwrócił się znowu przodem do Pluszątkowa i wyglądał teraz jak okrągła, pyzata bułeczka.

R. pyta: Kto mieszkał w Pluszątkowie?; Co robiły pluszaki w swoim miasteczku?; Jaka przygoda spotkała Myszkę?; Czego potrzebował Kot, Pies, Prosiaczek, Miś?; Kogo zwierzęta poprosiły o pomoc?; Jaka atmosfera panowała w Pluszątkowie?; Kiedy się zmieniła?; Komu pomogła Myszka, komu pomógł Kot, Pies, Prosiaczek?; Z jakiego powodu księżyc obrócił się znowu do Pluszątkowa?.

Dzieci nakładają na dłonie wykonane wcześniej kartki z emotikonkami. R. mówi zdania. Jeśli zdanie jest prawdziwe, dzieci podnoszą dłoń z buźką uśmiechniętą J, jeśli fałszywe – ze smutną L. Przykłady zdań (dotyczących opowiadania): Miasteczko Myszki, Kota, Psa, Prosiaczka i Misia nazywa się Pluszątkowo. W Pluszątkowie głośno bzyczała pszczoła. Mucha ugryzła Myszkę w nos. Kotek potrzebował młotka. Miś nie miał siana do poduszki. Prosiaczek miał zepsuty piec. Kot chciał mieć firanki.

  • Smutni i weseli” – zabawa ruchowa, reagowanie na zmianę tempa w muzyce, wyrażanie ciałem, tańcem nastroju muzycznego

https://www.youtube.com/watch?v=TcLK9ZBUsDs

https://www.youtube.com/watch?v=axhr4XYazYs

  • Praca z KP2.29 – rozpoznawanie i podawanie nazw emocji. Dzieci przyglądają się ilustracjom. Określają, która sytuacja wzbudza radość, która – smutek, a która – złość. Nalepiają obok obrazków odpowiednie buzie
  • „Smok” – doskonalenie małej motoryki podczas rysowania według własnej wyobraźni.

 

2.  W PŁACZU NIE MA NIC ZŁEGO  wtorek  12.05.20r.

  • „Zwierzęta śpiewają” – zabawa logopedyczna, usprawnianie aparatu mowy, dzieci śpiewają dowolną piosenkę w języku wybranego zwierzęcia.
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • „Co czujesz?” – zajęcia o emocjach. Gdy ci smutno… – wysłuchanie i analiza treści wiersza. R. czyta wiersz.

Gdy ci smutno, gdy ci źle, przyjaciel zawsze wesprze cię.

On cię przytuli, otrze z twarzy łzy.

Pomoże nawet wtedy, gdy nie wie do końca,

skąd ten smutek w tobie,

lecz razem dacie z nim radę sobie.

Bo wasze serca czują tak samo,

a to właśnie kiedyś empatią nazwano.

 Rozmowa z dziećmi na podstawie treści utworu. R. pyta: Dlaczego można się smucić?; Kto może pomóc, gdy jest smutno?; W jaki sposób może pomóc przyjaciel, jak może wesprzeć?; Co to jest empatia?.

– „Jak pomóc?” – ćwiczenia w budowaniu wypowiedzi. R. prosi dzieci, aby zastanowiły się i powiedziały, jak można w komuś pomóc.

– „Pociesz przyjaciela” – zabawa dramowa, odgrywanie przez dzieci roli

– „Przytulę cię” – zabawa dramowa, odgrywanie przez dzieci roli

  • „Pocieszanka” – praca z wykorzystaniem W.38. Dzieci wypychają wszystkie elementy, komponują wesołe buzie według własnych pomysłów
  • Zabawy plasteliną – usprawnianie małej motoryki poprzez wyklejanie plasteliną kształtów, figury geometryczne, zygzaki, fale, linie dowolne,wałkowanie wałeczków,

 

3.  JAK POZBYĆ SIĘ STRACHU?  środa 13.05.20r.

https://www.youtube.com/watch?v=kRJFN6V7TB4

  • „Krok do przodu, krok do tyłu” – przeliczanie wzakresie 1–5, utrwalenie kierunków: do przodu, do tyłu, doskonalenie pamięci poprzez naukę krótkich rymowanek. N. dzieli dywan za pomocą taśmy malarskiej na kilka pasów (np. 6–8) o tej samej szerokości ok. 50 cm. Dzieci ustawione są wzdłuż pierwszego naklejonego pasa. Wybrane dziecko rzuca kostką, określa, ile kroków należy zrobić. N., obserwując grupę, podaje polecenie, np. dwa kroki do przodu, jeden krok do tyłu. Przed rzuceniem kostki dzieci mówią rymowankę: Ile kroków zrobić mam? Kostka zaraz powie nam.
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Przytul stracha – kształtowanie umiejętności radzenia sobie ze strachem, zachęcanie do rozpoznawania i określania emocji.

Strach ma strasznie wielkie oczy,

Strasznym wzrokiem wokół toczy…

Lecz gdy go za uszkiem głaszczę,

W śmieszny pyszczek zmienia paszczę.

Coś dziwnego z nim się dzieje,

Łagodnieje i maleje, Mruży swoje kocie oczy I w ogóle jest uroczy!

Strach ma strasznie wielkie oczy,

Strasznym wzrokiem wokół toczy,

Lecz ty dłużej się nie wahaj I po prostu przytul stracha.

R. pyta: Co to jest strach?; Kiedy strach się pojawia?; Jak wygląda?; Czy w ogóle ma wygląd?; Co czujecie, gdy pojawia się strach?; Czego się boicie?; Co robicie, gdy pojawia się strach?; A co możecie teraz zrobić?.

  • „Strachy na lachy” – zapoznanie ze sposobami radzenia sobie ze strachem, doskonalenie pamięci poprzez naukę krótkich rymowanek.R. mówi: Gdy przychodzi strach, gdy nie wiesz. co zrobić powiedz rymowankę. Dzieci otrzymują kolorowe szyfonowe chustki, poruszają się zgodnie z muzyką: skradają się, rozglądają się w koło, zachowują ostrożność, poruszają się w pozycji pochylonej, zalęknionej. Podczas pauzy recytują rymowankę:

Strachu, strachu, rozchmurz się!

Strachu, strachu, przytul się!

Czarno, ciemno znika już…

Słońce, jasno jest tuż, tuż!

Następnie robią śmieszne figury, miny, przytulają się, potrząsają kolorowymi chustami, wykonują śmieszne tańce.

 

4.  UCZYMY SIĘ WYRAŻAĆ EMOCJE  czwartek 14.05.20r.

https://www.youtube.com/watch?v=3ijpFkqve9I

  • „Nasze zabawy” – czerpanie radości ze wspólnych zabaw tanecznych, rozróżnianie nastrojów muzycznych. Zabawa z rodzicem;

https://www.youtube.com/watch?v=-3cIvefXdPU

Nie chcę cię, nie chcę cię, nie chcę cię znać.

Chodź do mnie, chodź do mnie, rękę mi daj.

Prawą mi daj, lewą mi daj i już się na mnie nie gniewaj. (x 2)

https://www.youtube.com/watch?v=kYVHX1itkqg

Dwóm tańczyć się zachciało, zachciało, zachciało,

lecz im się nie udało fari, fari, fara.

Kłócili się ze sobą, ze sobą, ze sobą.

Ja nie chcę tańczyć z tobą fari, fari, fara.

Poszukam więc innego, innego, innego do tańca zgrabniejszego.

  • „Wesoły obrazek” – kształtowanie umiejętności wyrażania emocji przez środki niewerbalne, np. malowanie farbami. Dzieci słuchają utworu muzycznego Wiosna A. Vivaldiego. Określają nastrój, tempo utworu – wykonują obrazek, który podpowiada im muzyka. W trakcie malowania cały czas słuchają muzyki. https://www.youtube.com/watch?v=Z_tk-AhlA1o
  • „Figurki” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Reagowanie na sygnał. Dzieci biegają w rytm muzyki. Pauza, R. mówi: Figurki, figurki zamieńcie się w… − tutaj pada nazwa przedmiotu, zwierzęcia lub rośliny, w zależności od wyobraźni. Dzieci zastygają bez ruchu, przybierając pozy charakterystyczne dla podanego hasła.
  • „Policz dźwięki” – przeliczanie w zakresie 1–6, usprawnianie małej motoryki. Dzieci siedzą przy stolikach, na których są tace z makaronem typu spaghetti i penne. R. gra na wybranym instrumencie lub klaska. Dzieci liczą, ile dźwięków zostało zagranych i kładą przed sobą tyle makaronu. Po zabawie matematycznej dzieci układają z makaronu obrazki, mogą łączyć makaron z plasteliną.

 

5.  MUZYCZNE OPOWIEŚCI  piątek 15.05.20r.

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Zestaw ćwiczeń ruchowych.

– „Moje odczucia” – dzieci biegają na przerwę w muzyce stają i robią różne minki

– „Woreczki uczuć” – dzieci otrzymują woreczki gimnastyczne lub inne elementy np. jakąś rzecz, która można swobodnie położyć na głowie, kładą woreczki na głowach i wyobrażają sobie coś smutnego, idą z woreczkami. Następnie układają woreczki między kolanami, wyobrażają sobie coś bardzo przyjemnego, radosnego i w taki sposób skaczą, by woreczki nie wypadły. Następnie idą w podporze tyłem z woreczkami na brzuchach, wyobrażają sobie coś strasznego i maszerują w podporze tak, by woreczki nie wypadły.

– „Kraina radości” – do słuchanej muzyki dzieci wykonują masaż na plecachrodzica, rysując spirale, figury geometryczne i inne dowolne kształty jednym palcem, kilkoma palcami albo całą dłonią.

  • Tańce – zapoznanie z tańcami standardowymi, ludowymi, narodowymi i rozrywkowymi. W przygotowanej prezentacji multimedialnej prezentuje dzieciom tańce wykonane przez profesjonalistów, np.: walc wiedeński, rock and roll, krakowiak, polonez. Po skończonej prezentacji dzieci dzielą się wrażeniami, odczuciami.

https://www.youtube.com/watch?v=IIadlzlXDJ4

https://www.youtube.com/watch?v=vCQ7Iw-H62A

https://www.youtube.com/watch?v=XmUOQV0tf9U

https://www.youtube.com/watch?v=QXNWk5HkjyY

  • „Taniec radości i zadumy” – kształtowanie umiejętności wyrażania emocji przez ruch i muzykę, usprawnianie umiejętności ruchowych poprzez taniec. R. włącza muzykę wesołą i smutną naprzemiennie

https://www.youtube.com/watch?v=h4rmz68gZ6o

https://www.youtube.com/watch?v=JrkvBJmdBj8

 

 

 4 – 8 maj 2020r.

TEMAT TYGODNIA:  W KRAINIE MUZYKI

Drodzy Rodzice

Tematem tego tygodnia będzie  muzyka. Słuchajcie razem muzyki klastycznej i poznawajcie różne instrumenty. Próbujcie  ilustrować treść piosenki ruchem oraz malować muzykę. Bawcie  się instrumentami i  organizujcie zabawy  słuchowe. Starajcie  się dopasować tempo i sposób poruszania się do instrumentu, który dzieciom zagracie. Grać należy głośno i cicho, liczyć, ile dźwięków wydawanych przez instrument usłyszały. Dzieci będą oglądały różne rodzaje zegarów i poznawały ich odgłosy. Pomóżmy Zdzieciom aby zrobiły instrumenty z różnych przedmiotów (butelek, talerzy plastikowych, patyków) i próbowały naśladować śpiew słowika, oglądały książeczki związane z muzyką

Większość dzieci bardzo lubi muzykę. Wpływa ona korzystnie na ich rozwój – w tym rozwój mózgu. Poprzez zabawy muzyczne i piosenki połączone z ruchem, u maluchów kształtowane są: wrażliwość muzyczna, słuch, poczucie rytmu i sprawność fizyczna, uczą się one także wielu słów i zwrotów. Warto zachęcać maluchy do śpiewania, razem z nim tańczyć czy po prostu słuchać muzyki. Trzeba pamiętać, by nie puszczać jej zbyt głośno, ponieważ może to powodować pogorszenie słuchu. W zależności od rodzaju, słuchane utwory mogą między innymi inspirować do tańca czy zachęcać do relaksu, uspokojenia się po zabawie. Być może wasze dziecko będzie chciało zaangażować się również w tworzenie własnych instrumentów z dostępnych materiałów. Zrobione razem z mamą czy tatą grzechotka z plastikowych butelek i kaszy czy gitara z pudełka po chusteczkach i gumek recepturek mogą być używane do gry przy poznanych wcześniej piosenkach lub do tworzenia nowych utworów. Dzięki temu maluch będzie ćwiczył wyobraźnię, wrażliwość muzyczną i poczucie rytmu. Można także kupować instrumenty w sklepach z zabawkami. Warto pamiętać, że choć flety i fujarki mogą wydawać niezbyt przyjemne dźwięki, wspomagają nie tylko rozwój muzyczny, ale także prawidłowe oddychanie. Poza muzykowaniem w domu już kilkuletnie dziecko można zabierać na koncerty, ucząc je jednocześnie właściwego zachowania podczas uczestnictwa w tego typu wydarzeniach.

 

1.  WESOŁE PIOSENKI poniedziałek 04.05.20r.

• Zabawy rozwijające sprawność fizyczną

„Idziemy do lasu” – ćwiczenie orientacyjno-porządkowe, dzieci maszerują .

„Zbieranie jagód” – ćwiczenia dużych grup mięśniowych. Dzieci maszerują, unosząc wysoko kolana. Na polecenie R. dzieci robią przysiad, udając zbieranie jagód, następnie wstają, prostują się i dalej spacerują, unosząc wysoko kolana.

„Marsz na czworakach między gęstymi zaroślami” – zabawa z elementem czworakowania. R. wyklaskuje rytm, a dzieci swobodnie biegają. Gdy R. przestanie grać, dzieci poruszają się na czworakach, udając przechodzenie między zaroślami.

– Ćwiczenie uspokajające – marsz

• Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

„Wesołe piosenki” – zajęcia o emocjach.

Wesoła gama – wysłuchanie i analiza treści wiersza. Dominika Niemiec

Gdy wesoły czas zabawy,

niech rozbrzmiewa: do, re, mi.

Wtedy wiem, że jest ci dobrze,

wtedy wiem, że fajnie ci.

Jeśli ci wesoło teraz,

zanuć ze mną: fa, sol, la.

Jeśli radość cię rozpiera,

śpiewaj głośno tak jak ja.

Niech radosne płyną dźwięki.

W szybkim rytmie: si i do.

Czy odnajdziesz z gamy dźwięki?

W tym wierszyku wszystkie są.

Rozmowa na podstawie treści utworu. R. pyta; O jakich dźwiękach była mowa w wierszyku?; Co powstaje z zaśpiewania tych dźwięków w odpowiedniej kolejności?; Co czujemy, gdy możemy się bawić?; Jak można wyrazić swoją radość?.

„Gramy na dzwonkach” – muzykowanie. Na początku dzieci grają dowolnie, uwalniając swoją ekspresję muzyczną. Następnie R. prosi każde dziecko, aby zagrało mu i zaśpiewało swoją własną wesołą melodię.  R zaprasza dzieci do wspólnego zagrania i zaśpiewania gamy.

Śpiewanie piosenek – R. zaprasza dzieci do wspólnego śpiewania znanych przez dzieci piosenek. Dzieci podają swoje propozycje i śpiewają piosenki. Można również zaproponować dzieciom śpiewanie melodii wybranej piosenki z użyciem dowolnej sylaby, np. „la, la, la”, „fa, fa, fa”.

Można wykorzystać propozycje Youtube

• „Do czego zaprasza instrument?” – zabawa orientacyjno-porządkowa, reagowanie na zmianę tempa muzyki.

 

2.  INSTRUMENTY  wtorek 05.05.20r.

Rysowanie przy muzyce – reagowanie na umówione sygnały, usprawnianie małej motoryki, podziwianie efektów plastycznych. r. zaprasza do zabawy ruchowej, dzieci wykonują to, co im podpowiada muzyka: 1. płynna – dzieci malują w powietrzu fale, łuki; 2. staccato – dzieci rysują kropki, koła; 3. szybka – dzieci rysują zygzaki. Słuchają tej samej muzyki swobodnie rysują wg własnych pomysłów

Zabawy rozwijające sprawność fizyczną  jw.

Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

„Miś perkusista” – doskonalenie funkcji słuchowych oraz umiejętności przeliczania w zakresie 1–5. R. przedstawia dzieciom misia perkusistę. Mis lubi grać na instrumentach, ale niekoniecznie potrafi i się tego wstydzi. R. prezentuje jakiś instrument /może to być np. dwa drewniane klocki- wtedy stukamy /. Miś chciałby potrenować, ale się wstydzi. Spróbuje zrobić to za parawanem. R. zachęca dzieci, aby uważnie słuchały, jak miś będzie grał. R. schowany częściowo za parawanem lub za dzieckiem  gra na instrumencie, po każdym dźwięku dzieci układają przed sobą nakrętkę lub inny liczman  i odpowiadają na pytania: Ile razy zagrał?; Ile macie przed sobą nakrętek?. Dzieci przeliczają .

• „Dziwny zegar” – Ewa Małgorzata Skorek -ćwiczenie logopedyczne, włączenie rezonansu nosowego, doskonalenie słuchu mownego. R. prezentuje różne zegary, np. klasyczny budzik, zegar ścienny, zegarek na rękę, zegarek w telefonie. Dzieci słuchają dźwięków wydawanych przez zegary.

Zegar na kominie od lat z tego słynie,

że gdy coś się stanie, słychać wnet bimbanie: bimm-bamm. (x 3)

Gdy raz Olek rano stłukł sobie kolano,

zegar, czy wierzycie, zaczął zaraz bicie: bimm-bamm. (x 3)

A gdy małej Zuzi usiadł bąk na buzi,

to zaraz bimbanie powiedziało o tym mamie: bimm-bamm. (x 3)

Kiedy dziadek Klary zgubił okulary,

to zegar od razu bimbał bez rozkazu: bimm-bamm. (x 3)

A kiedy znów babcie pogubiły kapcie,

to zegar zmartwiony bił tak niestrudzony: bimm-bamm. (x 3)

Martwi się rodzina: – jakaż to przyczyna zegarowi każe bimbać według zdarzeń?

Dzisiaj wcześnie rano fachowca wezwano,

by zegar naprawił, mechanizm ustawił.

I teraz, kolego, zegar słynie z tego,

że bimba rodzinie kwadrans po godzinie: bimm-bamm. (x 3)

Dzieci naśladują bicie zegara. Głoska m powinna być wymawiana nieco dłużej.

 

3.  MUZYKA WOKÓŁ NAS  środa 06.05.20r.

Zabawy rozwijające sprawność fizyczną  jw.

• Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

• Leśne dźwięki – słuchanie opowiadania T. Kruczka i rozmowa na jego temat

Dzisiaj przed przedszkolem czekał na nas wielki biały autobus. Wszyscy byliśmy bardzo podekscytowani, bo mieliśmy pojechać na wycieczkę do lasu! Do prawdziwej leśniczówki! Było bardzo ciepło i słonecznie, a każde dziecko miało ze sobą plecak z jedzeniem i piciem. Trochę to trwało, zanim wszyscy weszliśmy do autobusu, bo ciągle komuś chciało się pójść do łazienki i pani śmiała się z panem kierowcą, że chyba do wieczora nie ruszymy. Ale wreszcie autobus ruszył, a my wszyscy zaczęliśmy machać na pożegnanie rodzicom! A rodzice też machali do nas. I nagle zrobiło mi się trochę smutno od tych wszystkich pożegnań. – Przecież jedziemy tylko na kilka godzin – szepnął na pocieszenie schowany w kieszeni mojego plecaka szmaciany lis – zobaczysz, w lesie jest bardzo ładnie. To będzie wspaniała przygoda! Tego lisa uszyła mi ciocia. Jest zrobiony z rudego i białego materiału, a oczy ma z guzików. Bardzo go lubię. Specjalnie wziąłem go ze sobą do lasu. Przecież lisy mieszkają w lesie, więc kiedy pani wczoraj powiedziała, że możemy wziąć ze sobą tylko jedną małą zabawkę, od razu o nim pomyślałem. Kiedy dojechaliśmy na miejsce, okazało się, że pan leśniczy mieszka w ślicznym drewnianym domu tuż przy lesie. Najpierw pan leśniczy oprowadził nas po swoim domu, po leśniczówce. Było tam mnóstwo zdjęć i szklane półki z różnymi rodzajami szyszek, i wielkie rogi, które, jak się dowiedzieliśmy, zgubił jeleń, bo jelenie gubią swoje rogi. Było też sporo gablot z owadami, wielkimi żukami i pająkami, a Małgosia się rozpłakała i powiedziała, że się boi pająków i szybko wyszliśmy na zewnątrz. A tam spotkała nas wielka niespodzianka, bo koło domu była zagroda, w której mieszkały leśne zwierzęta. Były tam sarny, lisy, wiewiórki, a nawet sowa i kruki. – Te wszystkie zwierzęta znalazłem ranne w lesie i teraz mieszkają w moim przydomowym szpitalu. Jak wyzdrowieją, wrócą do lasu – powiedział leśniczy, a my nie mogliśmy się napatrzeć na te zwierzęta. – Hej! Hej! Tu jestem – wołał szmaciany lis do swoich prawdziwych lisich kolegów, a oni patrzyli na niego bardzo zaciekawieni. – A teraz pójdziemy do lasu. Pamiętajcie o jednym – powiedział leśniczy – w lesie nie należy krzyczeć. – Dlaczego? – spytał Wojtek. – Bo w lesie mieszka mnóstwo różnych stworzeń – powiedział pan leśniczy – i nie wolno ich niepokoić, a poza tym, jeśli będziecie krzyczeć, to nie usłyszycie, co las ma wam do powiedzenia. – To las mówi? – spytała Zosia. Ale pan leśniczy nie odpowiedział, tylko uśmiechnął się do nas tajemniczo i przyłożył palec do ust na znak, że mamy być cicho. Poszliśmy więc za panem leśniczym do lasu. Szliśmy wąską ścieżką pełną szyszek i igliwia. Wszędzie było pełno bardzo wysokich drzew i  bardzo zielonych maleńkich krzaczków. Po chwili okazało się, że nie udaje nam się być całkiem cicho. Wszyscy zaczęliśmy rozmawiać. – Co to za małe krzaczki? – spytała Tola. – To krzaki jagód – powiedział leśniczy – za kilka miesięcy będzie tu całe mnóstwo pysznych jagód. A jeszcze później pojawią się grzyby. – Lubię jagody – powiedział Maciej – a najbardziej zupę jagodową. Ojej, nagle zachciało mi się zupy jagodowej! – Na to trzeba jeszcze poczekać – zaśmiała się pani woźna, która także pojechała z nami na wycieczkę. – A teraz może posłuchamy, co ma nam las do powiedzenia – szepnął leśniczy i zaprowadził nas na małą polankę, gdzie stały ławki zrobione z drewna. – Proszę! Musicie być zupełnie, ale to zupełnie cicho – szepnął – jak Indianie na podchodach. Wiecie co? Wcale nie jest łatwo siedzieć cicho! Zawsze się chce coś powiedzieć, o coś spytać. Zwykle jak się siedzi cicho, to szybko zaczyna się strasznie nudzić, bo nic się nie dzieje. Ale tu w lesie było zupełnie inaczej. Działo się bardzo dużo. Kiedy tylko przestaliśmy rozmawiać, usłyszeliśmy, że tak naprawdę w lesie jest bardzo głośno. – Pi, pi! Pi, pi! Tril! Tril! Ti, tu! Ti, tu! – śpiewały ptaki w koronach drzew. – Jeść! Jeść! Daj! Daj! Mama! Mama! Mama! – krzyczały z całych sił, po ptasiemu, pisklęta w gniazdach. – Już lecę! Już lecę! Już lecę! – odpowiadali ptasi rodzice. Zanosili jedzenie do gniazd, karmili pisklęta i odlatywali. – Jeść! Jeść! – znowu zaczynały wołać ciągle głodne ptasie dzieci. A owady? Te też nie były cicho! – Bzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzuuu – zabuczał olbrzymi żuk, przysiadł na pobliskim pniu i natychmiast poleciał dalej. – Bzzzzzu! Grał jak na trąbce! Bzyczały też komary i pszczoły. – Puk! Stuk! Puk! – uderzył w drzewo dzięcioł. – Stuk! Stuk! Stuk! – Cisza! Cisza! – wrzasnęła sójka. – Bądźcie cicho! – Tak! Cisza! Cisza! – zawtórowała jej druga. I tak zaczęły się nawzajem uciszać, że aż uszy od tego bolałyNagle delikatnie zaszumiały i zadrżały listki na pobliskich krzewach. – Co to? – spytałem cicho pana leśniczego, bo nagle z oddali zaczął dochodzić do nas jakiś głośny szum. Szum przybliżał się powoli i stawał się coraz głośniejszy i głośniejszy. Aż trochę straszny. – To wiatr śpiewa w koronach drzew – powiedział leśniczy – to podmuch wiatru, popatrzcie w górę. I rzeczywiście, drzewa pochyliły się dostojnie, kiedy wiatr zaszumiał w ich koronach. – Pac! Pac! Pac! – uderzyły o ziemię spadające szyszki. – Czas wracać! – powiedział pan leśniczy. – Ten wiatr pewnie zwiastuje pierwszą letnią burzę. Trzeba zdążyć do autobusu przed deszczem. Kiedy doszliśmy do leśniczówki, na ziemię zaczęły spadać pierwsze duże krople deszczu. Las przycichł, a w oddali usłyszeliśmy pomruk grzmotu! – Wsiadajcie szybko do autobusu – powiedziała pani – nie ma co moknąć. Pomachaliśmy na pożegnanie leśniczemu i ruszyliśmy z powrotem. – I co, dzieci – powiedziała pani – w lesie jednak dużo można usłyszeć? Podobało się wam? – Bardzo – odpowiedzieliśmy – ale tak trochę ciszej niż zwykle. Wszyscy byliśmy bardzo senni. – A widzi pani – powiedziała pani woźna – mówiłam, że po takiej wycieczce nasze dzieci zasną w powrotnej drodze. Miała rację, prawie wszyscy zasnęliśmy zmęczeni po tej wyprawie. Nawet pomruki burzy nie mogły nas obudzić. Tylko pluszowy lis spoglądał przez okno i marzył, że mieszka w wielkim lesie wraz z innymi prawdziwymi lisami. Gdy szum lasu chcesz usłyszeć i śpiew ptaków z gardeł wielu, trzeba najpierw dbać o ciszę, więc nic nie mów, przyjacielu.

 Rozmowa na temat tekstu. R. pyta: Na jaką wycieczkę wybrały się dzieci?; Kto ugościł dzieci w swoim domu?; Czym zajmuje się leśniczy?; Jakie zwierzęta mieszkały w przydomowym szpitaliku?; Z jakiego powodu tam były?; Czyje odgłosy można usłyszeć w lesie?; Jak myślicie, co chcą do siebie powiedzieć zwierzęta?; Umiecie je naśladować?; Co w lesie można usłyszeć oprócz zwierząt?; Jaki zwierzak towarzyszył Tomkowi?; Możecie o nim opowiedzieć?

• „Wiatr, deszcz, ulewa” – zabawa ruchowa. Potrzebne będą torebki foliowe i gazeta

Eksperymentowanie z dźwiękiem, rozwijanie wyobraźni muzycznej. Dzieci poruszają się do dowolnie wybranej muzyki. Na hasło: Deszcz dzieci, trzymając w jednej ręce gazetę, palcami drugiej dłoni wystukują deszcz (R. może sugerować siłę deszczu: Delikatnie kropi; Ciężkie krople spadają do kałuży), na hasło: Wiatr dzieci szeleszczą torebkami foliowymi

• „Pszczoły zbierają nektar” – zabawa z elementem równowagi. Dzieci to pszczółki, ich zadaniem jest zebranie nektaru z kwiatów. Dzieci swobodnie biegają przy dowolnej skocznej muzyce, podczas przerwy w muzyce stają na kwiatach – kolorowych krążkach. Chętni mogą stanąć jedną nogą. Zadaniem dzieci jest utrzymanie się przez chwilę na krążku.

• „Pszczółki” – praca konstrukcyjna według własnego pomysłu.

 

4.  MAŁA ORKIESTRA  czwartek  07.05.20r.

Jestem muzykantem – zabawa ze śpiewem, doskonalenie artykulacji poprzez śpiewanie zgłosek dźwiękonaśladowczych.

Jestem muzykantem-konszabelantem, my muzykanci-konszabelanci.

Ja umiem grać, my umiemy grać.

– A na czym? – Na pianinie.

Ref. A pianino, i no, i no, a pianino, i no, i no,

a pianino, i no, i no, a pianino, bęc! (refren śpiewają wszyscy, naśladując głosem i gestem instrument)

Inne propozycje: na puzonie, onie, onie; na bębenku: bum ta-ra-ra; na flecie: fiju, fiju; na trąbce: tru, tu, tu, tu; na kołatce: kle, le, le, le.

• Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.

• Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami

• „Orkiestra”  A. Frączek – rozpoznawanie i podawanie nazw instrumentów, poszerzanie kompetencji komunikacyjnych.

Bum bum bum! Tra, ta, ta, w naszym domu wciąż ktoś gra.

Antek dudni na puzonie, naśladując wściekłe słonie,

Franek w trąbę dziko dmie, musisz słuchać, chcesz czy nie.

Stryj Ignacy na pianinie brzdąka gamę co godzinę.

Rock and rolla na cymbałkach wystukuje ciocia Alka.

Ja koncerty daję w przerwach,

po mistrzowsku gram na nerwach.

 R. pyta: Kim jest muzyczna rodzina?; Na jakich instrumentach grają jej członkowie?; Co to znaczy „grać komuś na nerwach”?

• „Walc kwiatów” – rozwijanie kreatywności ruchowej w trakcie zabaw muzycznych. Dzieci trzymają w dłoniach szyfonowe chusteczki, tańczą według własnego pomysłu do muzyki Mariage d’amour Paula Senneville’a https://www.youtube.com/watch?v=FoCG-WNsZio

• „Złap mnie!” – zabawa bieżna, bezpieczne omijanie się i hamowanie biegu.

• „Przez tropiki”– zabawa usprawniająca małą motorykę, porównywanie liczebności, podawanie nazw cech jakościowych. R.rozsypuje guziki różnego koloru i różnej wielkości.

Przez tropiki Przez tropiki,

przez pustynię (dzieci chodzą po obwodzie koła toczył zając wielką dynię.)

Toczył, toczył dynię w dół. (stoją twarzami do środka koła i naśladują ruch toczenia)

Pękła dynia mu na pół. (pochylają się, wykonują powolny wymach rękoma wyciągniętymi do przodu, jednocześnie prostując się)

Pestki się z niej wysypały, (robią młynek rękoma)

więc je zbierał przez dzień cały.

Raz, dwa, trzy! Raz, dwa, trzy! (rytmiczne wyklaskują)

Ile pestek zbierzesz ty?)

Dzieci zbierają do kubeczków guziki, chętne dzieci mogą liczyć, inne mogą używać słów: więcej, mniej, dużo, mało. Dzieci wysypują guziki i zabawa zaczyna się od nowa.

 

5.  INSTRUMENTY WOKÓŁ NAS piątek  08.05.20r.

• Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.

• Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

 • Zestaw ćwiczeń ruchowych.

– „Instrumenty” – każde dziecko wybiera jakiś instrument i udaje grę na nim. R. osoba pełniąca funkcję dyrygenta zaczyna dyrygować. Muzykanci śledzą ruchy pałeczki i przyśpieszają albo zwalniają poruszanie rąk, palców, wszystko wykonują w milczeniu i bez uśmiechu. Zadaniem dyrygenta jest pobudzić graczy do śmiechu. Muzyk- dziecko, który się uśmiechnie, przestaje grać.

 – „Muzyczne powitania” – R. odtwarza dowolną muzykę. W chwilach, gdy muzyka cichnie, R. daje polecenie, aby np. przywitać się, uścisnąć dłoń, ukłonić się.

– „Perkusja” – dzieci siedzą w siadzie skrzyżnym, plecy mają proste, ręce na kolanach. Przy muzyce szybkiej i bardzo rytmicznej wystukują rytmy, naśladują R.: klaszczą w ręce, uderzają rytmicznie w kolana, uderzają rytmicznie dłońmi o podłogę.

„Pląsy muzyczne” – zabawa relaksacyjna, masażyk. Dzieci siedzą przed rodzicem -jedno za drugim, wykonują masaż pleców osoby siedzącej przed sobą zgodnie ze słowami i ruchami R.: Idą słonie – na plecach kładziemy na przemian całe dłonie; Idą konie – dotykamy piąstkami; Idą panieneczki na szpileczkach – dotykamy palcami wskazującymi; Świeci słonko – zataczamy dłońmi kółka; Płynie rzeczka – rysujemy linię; Pada deszczyk – dotykamy wszystkimi palcami; Czujesz dreszczyk? – łaskoczemy.

• „Znajome piosenki” – doskonalenie percepcji i pamięci słuchowej podczas rozwiazywania zagadek słuchowych. R. śpiewa poznane przez dzieci piosenki, nie używając słów, lecz jedynie sylab, np. „la”. Zadaniem dzieci jest rozpoznać piosenkę i zaśpiewać ją.

• „Ciekawe instrumenty” – zachęcanie do samodzielnego konstruowania instrumentów perkusyjnych. Dzieci odgadują, jakie przedmioty mogą wydawać te dźwięki: klucze, papier, książka, sztućce, kubek ceramiczny, telefon, butelka z wodą, zszywacz, folia. Następnie R. zachęca dzieci do wykonania własnych instrumentów: – grzechotki-ryżotki: do pojemniczka po jogurcie dzieci wsypują ryż, zakładają papierową serwetkę i mocują serwetkę za pomocą gumki recepturki; – talerzy: dwa papierowe talerze spięte zszywaczem, dzieci wkładają do środka ziarna fasoli przez pozostawiony mały otwór, zaklejają otwór za pomocą papieru samoprzylepnego; – szeleszczącego patyka: dzieci w górnej części patyka przywiązują na supeł paski folii. Potrząsając i machając, słuchają szelestu pasków.

 

 

27 – 30 kwiecień 2020r.

Temat tygodnia: „Polska to mój dom.”

polska

Drodzy Rodzice!

W tym tygodniu będziemy mówić o Polsce. Rozmawiamy z dziećmi o symbolach narodowych: fladze, godle i hymnie. Dzieci zapoznajcie z pojęciem ojczyzna, że Polak jest osobą, która mówi po polsku, a jego krajem jest Polska. Oglądajcie mapę i wskażcie na niej morze, góry i Wisłę. Bawcie się w wycieczkę pociągiem i chodzenie po górach, układajcie puzzle z pociętej na kawałki mapy Polski. Słuchajcie hymnu i wytłumaczcie dzieciom , kiedy i dlaczego go śpiewamy oraz jak należy się zachować, gdy się go słyszy, że Warszawa jest stolicą Polski. Zajęcia w tym tygodniu mają również na celu budowanie poczucia przynależności do rodziny. Porozmawiajcie  o tym, czym jest dom, budujcie  domki z klocków i lepcie  je z plasteliny. Przypomnijcie dzieciom  nazwę swojej miejscowości.

Dziecko już od pierwszych chwil życia przygotowuje się do dorosłości. To, co słyszy i widzi oraz sposób, w jaki jest traktowane, wpływa na to, co będzie myślało w przyszłości o sobie, innych i otaczającym świecie oraz jak będzie postępowało. Dlatego ważne jest, by rozmawiać z nim we właściwy sposób: mówić o swoich uczuciach („jest mi przykro, że…”), nie oceniać, ale opisywać, co się stało („nie sprzątnąłeś zabawek” zamiast „jesteś bałaganiarzem”), nie porównywać do innych „Zuzia zawsze ma porządek”), dać rozwiązanie („teraz powrzucaj zabawki do pudełka”), chwalić. Oczywiście bycie idealnym nie jest możliwe. Każdy czasem się denerwuje i maluch musi nauczyć się, że złość jest potrzebna, jak jego zachowania wpływają na innych, oraz że nie wszystko jest jego winą. Dobrze jest w takiej sytuacji pokazać dziecku, w jaki sposób radzić sobie ze swoimi emocjami, nie raniąc innych. Zamiast krzyczeć, lepiej wyjść do innego pomieszczenia, uspokoić się, a potem wyjaśnić, co się stało i dlaczego, na przykład: „Zdenerwowałem się, jak zobaczyłem, że stłukłaś słoik i cała podłoga jest brudna” lub „Byłam zła, bo winda uciekła mi sprzed nosa”. Jeśli nie udało się zachować spokoju, być może warto dodać: „Przepraszam, że na ciebie nakrzyczałem”. W ten sposób uczy się przepraszania, wybaczania i budowania zdrowych relacji oraz tego, że choć wpływamy na siebie nawzajem, każdy jest odpowiedzialny za własne emocje.

 

1.  Temat: MÓJ DOM, MOJE MIASTO  poniedziałek 27.04.20r.

  • „Domy z klocków” – konstruowanie domów z klocków. Rozmowa z dziećmi na temat miejsca, w którym mieszkają. Dzieci podają skojarzenia ze słowem dom.
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną

– „Koniki” – zabawa bieżna. Dzieci biegną truchtem, potem galopem w różnych kierunkach.

– „Koniki skaczą” – dzieci w biegu przeskakują przez rozłożone drobne przeszkody.

– Marsz przy dowolnej muzyce lub wystukiwanym rytmie .

  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Dom – słuchanie fragmentu wiersza A. Bernat.

Zwierzęta kochają i łąkę i las,

a ryby swą rzekę jak nikt.

Ptaki tu drzewa mają,

by wracać do gniazd,

a kwiaty w ogrodzie swój świat […]

Na ziemi jest wiele i wiosek, i miast.

Jak wiele, któż zliczy je, kto?

Jedno miejsce jest nasze,

by przeżyć swój czas,

o miejscu tym mówi się DOM.

Na ziemi, to każdy z nas wie,

jest miejsce, gdzie dobrze mu jest!

Rozmowa na temat wiersza. Dzieci opowiadają, gdzie mogą być domy zwierząt. Wypowiadają się także na temat swoich domów

https://www.youtube.com/watch?v=O8lbwWF7yXo

https://www.youtube.com/watch?v=plug6OIrxRM

  • „Nasze domy” – wspólne robienie makiety domów. Dziecko otrzymuje plastelinę, z której lepi swój domek. Następnie dzieci przyklejają domki na karton i dorysowują kredkami np.: drzewa, kwiaty, drogi według własnych pomysłów.
  • Praca z KP2.25 – dzieci odszukują na obrazku koła, kolorują je i liczą. Następnie rysują drogi Toli i Tomka do domów
  • „Moje miasto” – zabawa dydaktyczna. R. pokazuje zdjęcia charakterystycznych miejsc naszej miejscowości można wykorzystać Google. Dzieci oglądają zdjęcia, próbują określić, jakie miejsca przedstawiają, i mówią, czy odwiedziły je z rodzicami. Dzieci wskazują ulubione miejsce

 

2.  Temat: POLSKA TO MÓJ KRAJ wtorek 28.04.20r.

  • Mazurek Dąbrowskiego – słuchanie hymnu Polski. Wyjaśnienie słowa hymn. Rozmowa o tym, dlaczego i kiedy go śpiewamy oraz jaką postawę należy wtedy przyjąć.
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

https://www.youtube.com/watch?v=GIyJnhY_HHU

  • Polska – słuchanie wiersza R. Przymusa oraz rozmowa na temat jego treści.

Polska – to taka kraina,

która się w sercu zaczyna.

Potem jest w myślach blisko,

w pięknej ziemi nad Wisłą.

Jej ścieżkami chodzimy,

budujemy, bronimy.

Polska – Ojczyzna… Kraina,

która się w sercu zaczyna.

  • rozmawia z dziećmi na temat wiersza, dzieci mówią, o jakim kraju była mowa w wierszu. Pyta: Co to znaczy, że jesteśmy Polakami i mówimy po polsku?. Pokazuje dzieciom, gdzie na mapie są: morze, góry, rzeka Wisła
  • „Wycieczka pociągiem” – zabawa ruchowa. Wszyscy wyruszają na wycieczkę po Polsce. Dzieci poruszają się , naśladując odgłos jadącego pociągu: ciuch, ciuch, ciuch. Gdy motorniczy- Rodzic mówi, że zatrzymujemy się na stacji, pociąg staje i dzieci dzielą na sylaby wyraz Polska – głośno, ciszej, aż do szeptu.

https://www.youtube.com/watch?v=tgD_EVUuy9Q

  • „Mapa Polski” – puzzle. Można wydrukować lub narysować dziecku na kartce papieru. Składanie w całość pociętej na cztery części mapy konturowej Polski. Ćwiczenie analizy i syntezy wzrokowej. Dzieci składają elementy w całość i naklejają na kartki.

 

3.  Temat: SYMBOLE NARODOWE – FLAGA  środa 29.04.20r.

  • Barwy ojczyste – zapoznanie z wierszem Cz. Janczarskiego.

Powiewa flaga, gdy wiatr się zerwie.

A na tej fladze biel jest i czerwień.

Czerwień to miłość, biel – serce czyste.

  • Piękne są nasze barwy ojczyste.wyjaśnia dzieciom słowo flaga. Demonstruje dzieciom flagę narodową. Omawia jej wygląd, zwraca uwagę na kolorystykę i ułożenie kolorów.
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Wars i Sawa – słuchanie legendy W. Chotomskiej.

Dawno, bardzo dawno temu, nad brzegiem Wisły mieszkał młody rybak Wars. Któregoś dnia, gdy szedł nad rzekę, by zarzucić sieci, usłyszał piosenkę: Siedem fal mnie strzeże i siedem błyskawic. Kto się ich nie lęka, niech się tutaj zjawi. Piosenkę śpiewała dziewczyna. Głos miała tak piękny, słodki i dźwięczny, że Wars nie zawahał się ani chwili: – Nie boję się niczego! – zawołał. Wskoczył do swojej łodzi i popłynął. Ledwo jednak odbił od brzegu, rozpętała się straszliwa burza. – Roztrzaskamy ci wiosła! – syczały błyskawice. – Porwę twoje sieci na strzępy! – ryczał wicher. – Zatopimy łódź! – groziły fale. Ale Wars płynął tak szybko, że ani wicher, ani fale, ani błyskawice nie mogły go dogonić. Kiedy był już w środku rzeki, wśród wzburzonych fal ujrzał dziwną postać: pół rybę, półdziewczynę. Była to syrena. Zdziwił się Wars. Podpłynął bliżej. Wyciągnął rękę. Syrena podała tarczę i miecz. I nagle… zmieniła się w piękną dziewczynę. – Na imię mam Sawa – powiedziała. – Teraz ty broń mnie, rzeki i miasta. A potem było jak w bajce: Żyli długo i szczęśliwie dzielny Wars i piękna Sawa. Rosło miasto nad Wisłą – dzielna, piękna Warszawa. Fale płyną jak dawniej… Wiatr powtarza piosenkę. – Jaki herb ma Warszawa? – Syrenkę!

Rozmowa na temat legendy. R. pyta: Jak miał na imię rybak?; Jak miała na imię dziewczyna, którą postanowił uratować rybak?; Jak wyglądała dziewczyna?; Co straszyło rybaka?; Co Wars dostał od dziewczyny?; Jakie miasto założyli Wars i Sawa?; Nad jaką rzeką powstało miasto Warszawa?.

  • Praca z KP2.26 – dzieci kolorują flagę Polski zgodnie ze wzorem

https://www.youtube.com/watch?v=58IaxG-4S3M

  • „Most” – zabawa ruchowa z elementem zachowania równowagi. R. rozkłada na dywanie sznurek (w różnych kierunkach). Zadaniem dzieci jest przejść po nim stopa za stopą, tak jak po moście, by nie spaść do rzeki. /sznurek można zamienić na szalik itp./

 

4.  Temat: SYMBOLE NARODOWE – GODŁO czwartek 30.04.20r.

  • Znak – słuchanie wiersza M. Łaszczuk.

Czy wiesz, jaki to znak:

w czerwonym polu biały ptak?

Wiem – odpowiedział Jędrek mały.

– To jest znak Polski: orzeł biały.

Rozmowa na temat przeczytanego wiersza. R. wyjaśnia dzieciom, co to jest symbol narodowy – znak Polski, którym jest orzeł biały. R. prezentuje dzieciom godło Polski. Dzieci opisują, co na nim widzą. Poznają nazwę ptaka na godle – orła białego

https://www.youtube.com/watch?v=xQk8p7XY23A

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Zestaw ćwiczeń ruchowych.

– „Kocham Cię, Polsko” – R. rozdaje dzieciom flagi Polski, włącza dowolną melodię (może to być wybrana pieśń patriotyczna). Dzieci falują flagami w rytm muzyki, pląsają.

– „Zwiedzamy Polskę” – dzieci ruszają w podróż po Polsce. R. wymienia miasta, do których dojeżdżają.

– „Dom – ojczyzna” – dzieci z klocków budują domy.

– „Biało–czerwoni” – zabawa w kolory. Dzieci R. rzuca piłkę i wymienia kolor. Dzieci łapią ją oburącz i odrzucają. Gdy R. wymienia kolor biały lub czerwony, dzieci nie łapią piłki.

  • „Symbole narodowe” – praca z wykorzystaniem W.36. Dzieci wycinają obrazek przedstawiający godło Polski, rozcinają na cztery części, układają według wzoru i naklejają na kartki.

ZABAWY W WOLNYM CZASIE CZ.III

„Grotołazi” – przygotuj kilka krzeseł lub stołków i koc. Ustaw krzesła w niewielkiej odległości od siebie i przykryj kocem. Zachęć dziecko do zabawy w grotołaza – przejścia przez tunel pod krzesłami. Możesz utrudnić zabawę – poprosić, by dziecko naprzemiennie przechodziło pod jednym krzesłem i po kolejnym krześle (raz dołem, raz górą). Zabawa rozwija ogólną sprawność fizyczną dziecka.

 „Memory geometryczne” – przygotuj kolorowy papier, nożyczki, klej i kilka kartek z bloku technicznego. Wspólnie z dzieckiem wytnijcie z kolorowego papieru 2 zestawy figur, np. po 2 czerwone i zielone kółka, po 2 niebieskie i żółte kwadraty, po 2 czerwone i zielone prostokąty, po 2 niebieskie i żółte trójkąty. Liczba figur zależy od możliwości dziecka, ważne, żeby były po dwie identyczne pod względem kształtu i koloru figury. Przetnij kartki z bloku technicznego na pół lub na 4 części i na każdym kartoniku naklejcie po jednej figurze. Poproś dziecko, aby ułożyło kartoniki figurami do dołu, a następnie kolejno losujcie po 2 kartoniki tak, aby znaleźć parę figur. Przygotowanie gry – wycinanie figur – rozwija sprawność rąk, a wyszukiwanie par identycznych figur rozwija spostrzegawczość i pamięć dziecka.

„Dmuchawka” – przygotuj kilka ściereczek kuchennych oraz małą piłeczkę. Poproś dziecko, aby ze ściereczek ułożyło na podłodze spiralę. Odległość między krawędziami spirali powinna być nieco większa, niż średnica piłeczki – piłka powinna się między nimi swobodnie mieścić. Ułóż piłeczkę na początku spirali i zachęć dziecko, aby dmuchając w piłeczkę przetoczyło ją do środka. Ważne, aby podczas dmuchania dziecko układało usta jak podczas wymawiania głoski u. Możecie ułożyć ze ściereczek inny kształt lub labirynt. Zabawa jest dobrym ćwiczeniem logopedycznym.

„Mistrz tańca” – przygotuj kółka w czterech kolorach: czerwonym, zielonym, niebieskim i żółtym. Ułóż je na podłodze, np. żółte kółko z przodu, niebieskie z tyłu, czerwone z lewej strony, zielone z prawej. Poproś dziecko, aby stanęło między kółkami, a następnie podawaj rytm, który dziecko ma odtworzyć dotykając wskazanych kółek, np.: • prawa noga: 2 zielone, 2 czerwone; • lewa noga: 1 zielony, prawa noga: 3 niebieskie; • lewa ręka: 2 niebieskie, prawa noga: 2 żółte; • lewa ręka: 2 czerwone, prawa ręka: 2 żółte, podskok. Starszym dzieciom możesz prezentować rytm za pomocą symboli i cyfr lub tabliczek z oczkami jak na kostce do gry. Zabawa rozwija koordynację wzrokowo-ruchową, kształtuje pamięć i umiejętność odczytywania informacji przedstawionej w formie graficznej.

 „Głodna żaba” – przygotuj kubeczek po jogurcie, sznurek o długości ok. 30 cm, plastelinę i nożyczki, ewentualnie farby i pędzel lub papier kolorowy i klej. W dnie kubeczka zrób niewielki otwór. Na końcu sznurka zawiąż supełek i przewlecz sznurek od dołu przez otwór w kubku (supełek powinien być przy spodzie). Poproś dziecko, aby ulepiło z plasteliny muchę (może być kulka) i umocujcie ją na drugim końcu sznurka. Zachęć dziecko do ozdobienia kubeczka tak, żeby przypominał żabę – pomalowania na zielono, doklejenia oczu i łap. Gdy zabawka jest gotowa, zachęć dziecko do takiego manewrowania kubkiem, aby mucha z plasteliny wpadła do środka. Możecie zorganizować zawody – wygrywa ten, kto pierwszy nakarmi żabę. Przygotowanie zabawki rozwija kreatywność, a zabawa w „głodną żabę” rozwija sprawność motoryczną i koordynację wzrokowo-ruchową.

 „Pudełkowe miasteczko” – przygotuj kilka pudełek po produktach (najlepiej różnej wielkości), arkusz kartonu, klej, nożyczki i farby. Zachęć dziecko do zbudowania makiety miasteczka – wycinania, sklejania i malowania pudełek w taki sposób, żeby powstały budynki z dachami, drzwiami, balkonami itp., a następnie ustawienie ich na arkuszu kartonu. Warto pamiętać o namalowaniu dróg, „posadzeniu” drzew z rolek po papierze toaletowym i zbudowaniu placu zabaw z plasteliny. Zabawa rozwija wyobraźnię, kształtuje sprawność manualną i umiejętności konstrukcyjne.

„Kijek gimnastyczny” – przygotuj niewielki kijek, np. od szczotki lub patyk. Poproś dziecko, aby stanęło w rozkroku i trzymając kijek przed sobą zrobiło kilka skłonów w przód, a po chwili kilka naprzemiennych skrętów tułowia w lewo i w prawo. Następnie poproś, aby usiadło w siadzie prostym (z wyprostowanymi nogami) i – trzymając kijek za oba końce – próbowało nim sięgnąć jak najdalej do przodu, a po chwili położyło się na plecach i spróbować sięgnąć kijkiem jak najdalej do tyłu. Po kilku powtórzeniach poproś, aby dziecko położyło się na brzuchu z kijkiem trzymanym rękami przed sobą. Zachęć do przenoszenia kijka nad głową do karku i z powrotem. Zabawa pomaga rozciągnąć mięśnie tułowia i wzmocnić mięśnie grzbietu.

 „Co pływa, co tonie” – przygotuj miskę z wodą oraz różne przedmioty, które można do niej wrzucić, np. nakrętkę, kulkę z plasteliny, kamień, klucz, patyk, plastikową figurkę, korek, gumową zabawkę, metalowy samochodzik, kapsel, kawałek folii, monetę itp. Poproś dziecko, aby wrzucało kolejno przedmioty do wody i obserwowało, czy przedmiot tonie, czy unosi się na powierzchni. Na koniec poproś, aby dziecko narysowało swoje obserwacje na dwóch kartkach. Zabawa jest zachęta do samodzielnego eksperymentowania, stawiania hipotez i ich weryfikowania.

 „Kolorowa ściganka” – przygotuj z dzieckiem grę planszową. Przygotuj kolorowy papier, nożyczki, klej, kartkę i kredki oraz kostkę do gry i dwie kulki plasteliny. Wytnijcie z kolorowego papieru kółka tego samego rozmiaru – możecie odrysować dużą nakrętkę od butelki. Poproś dziecko o zaznaczenie na kartce linii startu i mety, a następnie naklejenie drogi z kolorowych kół – droga może być kręta. Możecie wymyślić i oznaczyć na planszy utrudnienia – pola, z których należy się cofnąć lub przesunąć do przodu. Gdy plansza będzie skończona, zagrajcie w grę – ustawcie kulki plasteliny na linii startu, rzucajcie kostką i przesuwajcie kulki o tyle pól, ile wskaże kostka. Na polach możecie narysować kwiatki oznaczające liczbę punktów – wygrywa osoba, która na mecie ma więcej kwiatków. Na polach możecie też napisać litery – osoba, której plastelinowy pionek stanie na polu z literą, musi podać słowo zaczynające się daną głoską. Odrysowywanie i wycinanie kolorowych kół rozwija sprawność rąk. Przeliczanie pól zgodnie z kropkami na kostce rozwija umiejętności matematyczne, podobnie jak przeliczanie zdobytych kwiatków. Rozpoznawanie liter i podawanie słów rozpoczynających się właściwymi głoskami przygotowuje dziecko do nauki czytania.

 

20 – 24 kwiecień 2020r.

TEMAT TYGODNIA: DBAMY O NASZĄ PLANETĘ

Drodzy Rodzice!

W tym tygodniu będziemy rozmawiać o tym, jak możemy dbać o naszą planetę. O utrzymywaniu porządku wokół siebie (w domu, przedszkolu i na zewnątrz), właściwym zachowaniu w lesie, zanieczyszczaniu wody, używaniu surowców wtórnych i segregacji odpadów. Nauczymy się na pamięć wiersza Władysława Broniewskiego „Posłuchajcie mojej prośby”. Razem zastanowimy się, czym jest przyroda, jakie zachowania wobec niej są właściwe, a jakie nie. Nauczymy się dzielić odpady na papierowe i plastikowe i porozmawiamy o tym, czym są śmieci oraz o konieczności ich segregacji. Sprawdzimy, czym różni się czysta woda od brudnej oraz co stanie się z warzywem (rośliną) w czystej, a co w zanieczyszczonej wodzie. Poznamy pojęcie ekologia.

Zabawa rzeczami codziennego użytku czy tworzenie zabawek „z niczego” to dobre sposoby na rozwijanie kreatywności dziecka i uniknięcie nudy. Takie aktywności wpływają pozytywnie na poczucie własnej wartości, umiejętność rozwiązywania napotkanych trudności i konfliktów oraz zdolność koncentracji uwagi. Pozwalają na ćwiczenie sprawności rączek i uczą maluchy ponownego wykorzystywania niepotrzebnych rzeczy oraz szacunku do przedmiotów. Pomoc w gotowaniu, sprzątaniu czy wykonywaniu innych obowiązków domowych jest nie tylko dobrą zabawą i aktywnością wzmacniającą więzi pomiędzy członkami rodziny – dziecko uczy się w ten sposób odpowiedzialności i nabywa umiejętności, które przydadzą mu się w późniejszym życiu. Jeżeli to możliwe, warto czasem zorganizować w domu tydzień lub dzień bez zabawek. Wszystkie zabawki należy schować (na przykład wynieść do piwnicy lub zamknąć w pudłach), dać synowi czy córce różne przedmioty: pudełka, butelki plastikowe, materiały, szary papier, i zachęcić do zabawy. Jeśli maluch ma trudności z wymyśleniem, w co się bawić, na początek można dać mu kilka pomysłów. Pudełko z przyklejonymi nakrętkami od butelek może służyć za samochodzik, a na dużym arkuszu papieru można stworzyć tor do jeżdżenia. Można również zrobić pacynki z rękawiczek i skarpetek lub kulki z gazety i ćwiczyć rzucanie do celu. Dzieciom może się też spodobać robienie różnych eksperymentów czy domowych mas plastycznych (przepisy można znaleźć w internecie).

https://www.youtube.com/watch?v=1MZovZPTP7I

1.  CZYSTO WOKÓŁ NAS  /poniedziałek 20.04.20r./

  • Co to jest przyroda? – wyjaśnienie określenia przyroda na podstawie wysłuchanego wiersza D. Gellnerowej.

https://www.youtube.com/watch?v=msyPppuj8yg

https://www.youtube.com/watch?v=paINIiLjKAw

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

„Marmurki- figurki” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dzieci poruszają się do dowolnej muzyki. Na hasło: Marmurki-figurki zastygają bez ruchu lub w konkretnej figurze (drzewo, ptak, kwiat i inne). – „Przejdź przez okienko” – zabawa z elementem czworakowania, dziecko w pozycji na czworakach maszeruje wokół rodzica, następnie przechodzi pod rozkrokiem rodzica.                                                       – „Piłka” – zabawa z elementem podskoku. Dzieci naśladują piłkę, skaczą obunóż, za każdym razem uginając kolana.

– „Pajacyk” – zabawa muzyczna z elementem podskoku. (Maluszki znają tę piosenkę) Fik, mik, fik, mik nie potrzeba sznurka. Mały, żywy pajacyk skacze jak wiewiórka.

  • Obietnica – słuchanie wiersza I. Salach połączone z rozmową na temat niebezpieczeństw zagrażających środowisku ze strony człowieka.

Gdy do lasu pójdą dzieci,

żadne w lesie nie naśmieci,

bo papierki i butelki dają pożar czasem wielki.

Każdy malec obiecuje,

że przyrodę uszanuje.

Nie wystraszy w lesie zwierza,

co do wody właśnie zmierka.

Nie zabrudzi rzeki także.

Dba o czystość, dba, a jakże.

A więc dziecię moje młode

– przed zagładą chroń przyrodę.

R rozmawia z dziećmi, jak należy zachowywać się w lesie. R. pyta: Czy w lesie możemy śmiecić?; Dlaczego nie możemy śmiecić?. Jeszcze raz czyta dwa pierwsze wersy wiersza

  • „Ptaki i ich gniazda” – zabawa orientacyjno-porządkowa. W rytm klaskania w dłonie lub muzyki dzieci-jaskółki naśladują latanie ptaków. Na hasło: Jaskółki dzieci podbiegają do wyznaczonego miejsca, które jest gniazdem dla ptaków.
  • „Porządkujemy zabawki” – ćwiczenia w klasyfikowaniu przedmiotów. R prosi dzieci, aby uporządkowały zabawki, posegregowane zabawki dzieci układają na półkach, w koszykach…itp.

https://www.youtube.com/watch?v=imoS6Wkr04w

2.  SPRZĄTANIE ŚWIATA /wtorek 21.04.20r./

„Śmieciu precz” Stanisław Karaszewski

Gdy rano słońce świeci,

wybiegają na dwór dzieci.

Miotły, szczotki idą w ruch,

bo dokoła wielki brud.

Śmieci precz, brudzie precz!

Ład, porządek dobra rzecz!

Tu papierek od cukierka.

Tam po soku jest butelka.

Ówdzie puszka po napoju.

I pudełko może twoje.

Żyć nie można w bałaganie.

Więc się bierzmy za sprzątanie.

Zmykaj śmieciu do śmietnika.

Bałaganie, brudzie znikaj!

  1. omawia z dziećmi treść przeczytanego wiersza.
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

„Jak żyć, by z przyrodą w zgodzie być” – wysłuchanie i analiza treści wiersza D. Niemiec.

Aby piękny był nasz świat,

nawet gdy masz mało lat,

żyj na co dzień ekologicznie,

wtedy wokół będzie ślicznie.

Śmieci segreguj, niech do kosza trafiają.

Uwaga! Ekolodzy po swym piesku sprzątają!

Zakręcaj kran, gdy woda z niego kapie.

Gdy posadzisz drzewko,

będziesz fajnym dzieciakiem.

Latem, biegając po lesie,

nie niszcz nigdy drzewek,

ptaki ci się odwdzięczą za to swoim śpiewem.

A wieczorem, gdy będziesz rozpalał z tatą ognisko,

pamiętaj, są do tego specjalne miejsca, ot i wszystko.

Rozmowa z dziećmi na podstawie treści utworu. R. pyta: Czy podoba wam się nasza ziemia, nasz świat?; Jaki jest nasz świat?; Co trzeba robić, by żyć ekologicznie?; Dlaczego warto troszczyć się o przyrodę?; Jak się czujecie, gdy możecie bawić się tam, gdzie jest czysto?; Jak czulibyście się, gdyby wokół was było mnóstwo śmieci?

  • Praca z KP2.21 – dzieci poprowadzą linię po właściwej drodze, a następnie umieszczają nalepki z kartonikami po sokach tam, gdzie powinny znaleźć się śmieci.

3.  EKOPRZYJACIELE /środa 22.04.20r./

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Co to jest ekologia – słuchanie wiersza D. Klimkiewicz i W. Drabika połączone z rozmową.

Ekologia – mądre słowo,

a co znaczy? – powiedz, sowo!

Sowa chwilkę pomyślała i odpowiedź taką dała:

To nauka o zwierzakach,

lasach, rzekach, ludziach, ptakach.

Mówiąc krótko, w paru zdaniach,

o wzajemnych powiązaniach między nimi,

bo to wszystko, to jest nasze środowisko.

Masz je chronić i szanować – powiedziała mądra sowa.

  1. pyta dzieci: Co to jest ekologia?; Czy możemy niszczyć środowisko?.

https://www.youtube.com/watch?v=PYd88-RyaLs

  • „Echo na instrumentach” – zabawa muzyczna. R. daje dzieciom różnej wielkości plastikowe butelki, groch, ryż, kaszę. Dzieci przesypują produkty do butelek z użyciem łyżek i lejków. Następnie z pomocą R. zakręcają butelki. Mogą je ozdobić kawałkami kolorowego papieru samoprzylepnego. Po zrobieniu instrumentów dzieci i wygrywają prosty rytm, mogą powtarzać za rodzicem

4.  CZYSTA RZEKA /czwartek 23.04.20r./

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Chora rzeka – słuchanie fragmentu wiersza J. Papuzińskiej połączone z rozmową na temat utworu. Śniła się kotkowi rzeka,

wielka rzeka, pełna mleka…

Tutaj płynie biała rzeka.

Jak tu pusto! Drzewo uschło…

Cicho tak – ani ptak,

ani ważka, ani komar, ani bąk,

ani gad, ani płaz, ani ślimak,

ani żadna wodna roślina,

[…] ani pstrąg, nikt już nie żyje tutaj,

bo rzeka jest zatruta.

Sterczy napis: „Zakaz kąpieli”. […]

Chora rzeka nie narzeka, tylko czeka, czeka, czeka…

Rozmowa na temat treści wiersza. R. pyta: Co śniło się kotkowi?; Jakie zwierzęta mieszkają w wodzie?; Dlaczego wszystkie zwierzęta i rośliny wyprowadziły się z rzeki

https://www.youtube.com/watch?v=XwPK0mCWq2Y

https://www.youtube.com/watch?v=WYIGCgYpFRE

  • „Czysta i brudna woda” – zabawa badawcza z wykorzystaniem wody.
  1. stawia na stole przezroczysty pojemnik z czystą wodą. Rozmawia z dziećmi na temat koloru wody i jej czystości. Dzieci wlewają do wody substancje (płyn do mycia naczyń, barwnik spożywczy, niebieską farbę). Obserwują, co dzieje się pod wpływem substancji i starają się wyciągnąć wnioski, jak zmienia się woda. Następnie R. wkłada do tego pojemnika z brudną wodą seler. Dzieci przez cały dzień obserwują, co się stanie z rośliną pod wpływem działania substancji, które wlały do wody. Podsumowanie eksperymentu. R. prowadzi rozmowę kierowaną z dziećmi na temat tego, co się stanie, gdy rośliny napiją się brudnej wody w rzece. Nawet bardzo mała ilość, wylanych substancji i wyrzuconych śmieci sprawia, że cała woda jest zanieczyszczona

5.  SEGREGUJEMY ODPADY /piątek 24.04.20r./

  • Posłuchajcie mojej prośby – nauka wiersza W. Broniewskiego

Jestem sobie kosz do śmieci

Do mnie, do mnie chodźcie dzieci!

Stoję sobie przy tym świerku,

pełno chciałbym mieć papierków.

A ja jestem ławka szara.

Kto mnie lubi, niech się stara nie podeptać mnie,

nie pociąć, bo cóż biedna mogę począć.

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami
  • Zestaw ćwiczeń ruchowych.

– „Rakieta” – dzieci stoją Klaszczą wolno w ręce i tupią, jednocześnie pochylając się raz w lewą, raz w prawą stronę. Potem coraz bardziej przyspieszają tempo klaskania i tupania. Obracają się. Szybko uderzają dłońmi w kolana. Prawą dłonią zataczają kółka przed nosem i jednocześnie „bzyczą”. Podskakują, wyciągają ręce do góry z okrzykiem: Hura!!! (rakieta wystartowała). Zabawę można powtórzyć.

– „Planety” – dzieci rytmicznie poruszają się do dowolnej melodii. Podczas przerwy w muzyce każde dziecko podchodzi do rodzica i wymyśla przyjazny gest powitalny.

– „Orbity” – tor przeszkód z elementami gimnastycznymi. Dzieci startują z wyznaczonej linii w pozycji raczka, dochodzą do określonego punktu, wykonują tam dwa przysiady z dowolną rzeczą na głowie, następnie zmierzają na czworakach do mety.

_ „Deszcz meteorytów” – R. daje dziecku apaszkę lub lekki szalik. Dzieci potrząsają, wymachują apaszkami w rytm dowolnej melodii. Najpierw trzymają apaszki raz w jednej, raz w drugiej dłoni. Następnie wykonują taniec cheerleaderek / cheerleaderów według własnych pomysłów.

– „Powrót na ziemię” –dzieci kładą się na plecach i turlają.

  • Robimy porządki – zapoznanie z treścią wiersza autor nieznany

Wszystkie dzieci, nawet duże posprzątają dziś podwórze.

A dorośli pomagają, śmieci w workach wyrzucają.

Pierwszy worek jest zielony cały szkiełkiem wypełniony.

W żółtym worku jest bez liku niepotrzebnych już plastików.

A niebieski worek – wiecie –papierowe zbiera śmieci.

My przyrodę szanujemy, śmieci więc segregujemy.

Z ekologią za pan brat mama, tata, siostra, brat. Siostra, mama, tata, brat.

  • Praca z KP2.22 – zadaniem dzieci jest połączenie niebieskimi liniami przedmiotów papierowych z niebieskim koszem, a zielonymi liniami przedmiotów szklanych z zielonym koszem. Chętne dzieci określają, który śmieć nie pasuje do żadnego kosza i dlaczego.

https://www.youtube.com/watch?v=zleExE18fqQ

https://www.youtube.com/watch?v=uJBvuP8jEzs

 

14 – 17 kwiecień 2020r.

TEMAT TYGODNIA: PRACA ROLNIKA

Drodzy Rodzice!

W tym tygodniu Maluszki zapoznają się z pracą rolnika: czynnościami, jakie wykonuje i potrzebnymi mu narzędziami. Można pobawić się przy piosenkach Rolnik sam w dolinie, Mało nas i Stary Donald farmę miał. Zapoznajcie dzieci z produktami, które powstają z mleka – masło, sery, śmietana, jogurt – i próbujcie  niektórych z nich. Opowiadajcie historyjki  z użyciem określeń: na początku, potem, na końcu.

Dzieci najwięcej uczą się poprzez naśladowanie. Dotyczy to przede wszystkim postaw i sposobów postępowania. Dlatego najlepszym, a czasem jedynym sposobem na sprawienie, by syn czy córka zachowywali się w określony sposób, jest dawanie dobrego przykładu. Maluch nie będzie rozumiał, dlaczego powinien sprzątać, jeśli cały czas widzi wokół siebie bałagan, natomiast jeżeli w całym domu panuje ład, prawdopodobnie uzna porządkowanie swoich rzeczy za coś naturalnego. W podobny sposób dzieci uczą się szacunku do innych osób, zarówno członków rodziny, jak i nieznajomych. Mogłoby się wydawać, że kilkulatki jeszcze niewiele rozumieją, dlatego bywa, że dorośli, często nieświadomie, rozmawiają na różne tematy w ich obecności. Choć czasem wygląda na to, że maluch jest całkowicie pogrążony w zabawie lub w swoich myślach, może się okazać, że wiele słyszy i zapamiętuje. Ponieważ w tym wieku wciąż uczy się, w jaki sposób należy postępować i radzić sobie w różnych sytuacjach, jest dość prawdopodobne, że w przyszłości będzie powtarzał usłyszane zdania czy słowa. Na przykład jeśli mama narzeka na zachowanie nauczycielki starszej córki lub tata krzyczy na kierowcę, który zajechał mu drogę, nie należy się dziwić, że w przyszłości, gdy dziecko się zdenerwuje lub czyjeś zachowanie mu się nie spodoba, użyje podobnych słów. Może nawet uznać, że skoro rodzice tak mówią, ono też powinno. Najlepszą metodą na uczenie szacunku jest zatem okazywanie go, zarówno synowi czy córce (poprzez branie pod uwagę jego potrzeb i uprzejme zwracanie się do niego), jak i innym ludziom, bez względu na ich zachowanie czy pozycję społeczną.

 

1.  Temat: NA POLU (wtorek 14.04.20r.)

  • Rolnik – nauka wiersza Z. Dmitrocy połączona z zabawą naśladowczą.

Rolnik Zbigniew Dmitroca

Rolnik rano rusza w pole (dzieci w kole maszerują jedno za drugim)

orać pługiem czarną rolę. (dzieci zatrzymują się i maszerują w miejscu)

Sieje zboże i buraki, (dzieci, stojąc w kole, naśladują sianie ziarenek)

z których potem są przysmaki. (dzieci, stojąc w kole, masują się po brzuchach)

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną wg pomysłu rodzica krotka aktywność ruchowa poranne ćwiczenia J
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • „Od ziarenka do kwiatka” – praca z wykorzystaniem W.34. Dzieci wycinają obrazki i układają je w prawidłowej kolejności, tworząc historyjkę. Naklejają obrazki na kartkę. Opowiadają, co widzą na obrazkach, w jaki sposób z ziarenka wyrosła roślina.
  • Pieczywo – słuchanie wiersza B. Szut połączone z rozmową na temat pracy rolnika.

Skąd na stole smaczny chlebek?

Rolnik sieje ziarno w glebę. (Gleba to jest ziemia czarna, w której rośnie zboże z ziarna.) Kiedy zboże jest dojrzałe,

rolnik kosi je z zapałem,

potem młóci, w swych maszynach

i wywozi plon do młyna.

Młynarz w młynie ziarno miele,

białej mąki robi wiele.

Mąka trafia do piekarza,

który ciasto z niej wytwarza.

Z ciasta robi i chleb, rogale…

W piecu piecze je wytrwale.

Jest pieczywo!

Ślinka leci, więc smacznego, dzieci!

 

2.  Temat: DZIEŃ W GOSPODARSTWIE (środa 15.04.20r.)

  • Stary Donald farmę miał – zabawa dźwiękonaśladowcza przy piosence
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Awantura w Rym, cym cym – słuchanie wiersza M. Strzałkowskiej połączone z ćwiczeniami dźwiękonaśladowczymi i rozmową na temat wiersza. R. czyta wiersz, a dzieci naśladują odgłosy wydawane przez wymienione zwierzęta.

Raz wybuchła na podwórku awantura,

bo zginęły pewnej kurze cztery pióra!

Kura gdacze, kaczka kwacze, krowa ryczy, (dzieci wydają odgłosy: ko, ko, kwa, kwa, mu, mu)

świnia kwiczy, owca beczy, (kwi, kwi, be, be)

koza meczy, (me, me) a na płocie, przy chlewiku,

kogut pieje: „Kukuryku!”(kukuryku, kukuryku)

Gdy już każdy wrzasków miał powyżej uszu,

ze stodoły wyszło pisklę w pióropuszu.

Odnalazła kura pióra i umilkła awantura,

a pisklęciu się dostała niezła bura.

  1. zadaje dzieciom pytania: Dlaczego na podwórku wybuchła awantura?; Ile piór zginęło kurze?; Które zwierzęta były na podwórku?; Które zwierzątko miało pióra kury?.
  • „Wiejskie podwórko” – praca plastyczno-techniczna. Konstruowanie makiety przedstawiającej wiejskie podwórko z wykorzystaniem np.: małych pudełek po produktach spożywczych, figurek zwierzątek występujących w gospodarstwie wiejskim.
  • „Zwierzątka z podwórka” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dzieci poruszają się przy dźwiękach muzyki. Gdy muzyka ucichnie, na hasło R., np.: Koniki – dzieci poruszają się po sali, naśladując wymienione zwierzątko: biegną, unosząc wysoko kolana i wydają dźwięki podobne do tych wydawanych przez konie. Następnie R. wymienia: Kury – dzieci poruszają się na lekko ugiętych nogach, machają rękami tak jak skrzydłami i jednocześnie naśladują głosem wymienione zwierzę. Inne zwierzęta do naśladowania: kogut, krowa, koza.
  1. Temat: TRAKTOR (czwartek 16.04.20r.)
  • „Mój traktor” – składanie obrazka w całość. R. daje dziecku pocięty na cztery części obrazek- z gazety , kartkę pocztową lub własnoręcznie narysowany np. traktor. Zadaniem dzieci jest złożenie elementów w całość i naklejenie na kartki. Dzieci kredkami uzupełniają obrazek według własnego pomysłu.
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami
  • „ Traktor – słuchanie wiersza C.P. Tarkowskiego.

Stoi traktor na podwórzu, zabłocony, cały w kurzu.

Latem pełni ważną rolę, bo wyjeżdża często w pole,

ciągnie, orze i bronuje – bardzo ciężko tam pracuje.

R., czytając wiersz, wyjaśnia dzieciom niezrozumiałe słowa. R. zadaje pytanie: Ile traktor ma kół?. Dzieci z pomocą R. głośno liczą koła- Oglądanie traktorów na Google

  • „Jedzie traktor” – zabawa ruchowa z elementami dźwiękonaśladowczymi. Na hasło R.: Traktor wyjechał w pole dzieci poruszają się w rytm muzyki i naśladują odgłosy traktora: pach, pach, pach. Gdy muzyka przestaje grać, dzieci się zatrzymują. R. prosi, by dzieci spróbowały podzielić wyraz traktor na sylaby.
  • Praca z KP2.20 – rysowanie drogi, po której jedzie traktor oraz kolorowanie konturu traktora.

4.Temat: SKĄD SIĘ BIERZE SER? (Piątek17.04.20r.)

  • „Skąd się wzięło mleko?” – R. przedstawia dzieciom obrazek krowy. Omawia jej wygląd i sposób odżywiania. Demonstruje obrazek krowy na łące- Google . Prowadzi rozmowę na temat mleka i jego wartości odżywczych.
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Zestaw ćwiczeń ruchowych. • laski gimnastyczne możemy zamienić na inne przedmioty typu listewki, parasolki, kijki itp

– „Noszenie wody” –R. pomaga włożyć je między łopatki. Dzieci naśladują pracę rolnika noszącego wodę, utrzymują wyprostowaną sylwetkę, patrzą przed siebie.

– „Koszenie trawy” – dzieci dobierają w pary rodzica. Jedno z pary przyjmuje pozycję na czworakach, drugie obwiązuje skakanką w pasie kolegę lub koleżankę i prowadzi do wyznaczonego miejsca.

„Pług” – wyścig z czołganiem pod partnerem. R staje w rozkroku, dziecko czołga się między nogami stojących. Następnie zamieniają się rolami.

„Maszyny rolnicze” –dzieci naśladują głosem i ruchem maszyny rolnicze i przemieszczają się po sali.

  • Tylko nic nie mówcie krowie – słuchanie fragmentu wiersza H. Szayerowej połączone z rozmową na temat utworu.

Nabiał – produkt smaczny, zdrowy.

Dostajemy go od krowy.

Tylko nic nie mówcie krowie.

Jak się krowa o tym dowie,

to się jej przewróci w głowie i gotowa narozrabiać.

I przestanie nabiał dawać,

czyli: masło, mleko, sery, i śmietanę na desery! R. wyjaśnia określenia nabiał, pyta dzieci: Co może dać nam krowa?; Co można zrobić z mleka?.

  • „Zdrowe jedzenie” – próbowanie produktów zrobionych z mleka. Dzieci rozpoznają produkty mleczne i podają ich nazwy: ser biały i żółty, jogurt, śmietana, masło. Próbują wszystkich artykułów. R. przeprowadza rozmowę, dlaczego te produkty trzeba jeść (np. po to, by mieć zdrowe zęby, kości).

Ciekawe linki:

https://www.youtube.com/watch?v=nTGhh9enU3s

https://www.youtube.com/watch?v=nhBm9se9M4o

https://www.youtube.com/watch?v=y_gXAlEJCik

https://www.youtube.com/watch?v=SAq4I1bYnco

https://www.youtube.com/watch?v=UYcc84Ne27Y

https://www.youtube.com/watch?v=QT-2bnINDx4

Jeszcze kilka zabaw wolnym czasie w świątecznym i wiosennym nastroju:

Rób to, co ja” – poproś dziecko, aby stanęło naprzeciwko ciebie. Poproś, aby dziecko uważnie obserwowało, to, co robisz, i naśladowało Twoje ruchy, np. stanie na jednej nodze, skakanie obunóż, skakanie na jednej nodze, robienie „pajacyka”, kucanie, klaskanie pod kolanem, wykonywanie skłonów, skrętów tułowia. Możesz zaproponować trudniejszy wariant zabawy – podczas każdego ruchu mów: rób tak! lub nie rób tak! W zależności od komunikatu dziecko ma naśladować dany ruch, lub go nie naśladować. Zabawa rozwija spostrzegawczość i ogólną sprawność dziecka. W trudniejszym wariancie pozwala kształtować szybką reakcję na sygnał.

„Gdzie jest więcej” – przygotuj kilka naczyń lub pojemników na wodę o różnych kształtach. Do jednego z nich wlej wodę i poproś o zaznaczenie jej poziomu flamastrem. Zachęć dziecko do przelewania wody do różnych naczyń i obserwowania, jak wysoko sięga. Zadawaj dziecku pytanie: Gdzie jest więcej wody? i po każdej odpowiedzi zachęcaj do przelania wody z powrotem do pierwszego naczynia, sprawdzenia, czy ilość wody się zmieniła. Celem zabawy jest uświadomienie dziecku, że niezależnie od tego, jaki kształt ma pojemnik i jak wysoko sięga w nim woda, jeśli się jej nie doleje lub nie wyleje, wody jest cały czas tyle samo. Zabawa jest zachęta do samodzielnego eksperymentowania, rozwija umiejętności matematyczne.

„Pisanka-wyklejanka” – przygotuj kartkę, nożyczki, klej oraz różne zioła i przyprawy, np. gruboziarnistą sól, majeranek, miętę, bazylię, słodką paprykę, kurkumę, cynamon. Wytnij z kartki kształt jajka. Poproś dziecko, aby narysowało na jajku szlaczki, a następnie wykleiło je przyprawami. Każdy szlaczek powinien mieć dwie linie – górną i dolną, aby można było wykleić przyprawami przestrzeń między nimi. Zachęć dziecko do poznawania zapachu i smaku różnych ziół i przypraw. Zabawa ma charakter wielozmysłowy, kształtuje sprawność manualną dziecka, jest także okazją do poznania różnych zapachów i smaków.

„Wiosenne skoki” – zachęć dziecko, aby stanęło prosto, a następnie zaczęło maszerować w miejscu z wysoko uniesionymi kolanami. Po chwili poproś, aby kucnęło i na hasło: hop! podskoczyło jak najwyżej. Powtórz ćwiczenie kilka razy. Zachęć dziecko do podskoków obunóż w miejscu. Po kilku podskokach poproś, aby z każdym kolejnym naprzemiennie robiło rozkrok i łączyło stopy. Poproś, aby do skoków dziecko dołączyło klaskanie – gdy jest w rozkroku, ramiona ma rozłożone na boki, gdy łączy stopy – klaszcze wyprostowanymi rękami nad głową. Po kilku powtórzeniach poproś, aby dziecko naprzemiennie robiło podskoki, w których jedna noga jest wystawiona do przodu, a druga – do tyłu, a ręce podparte na bokach. Możesz zaproponować, aby po chwili dziecko do skoków dołączyło ruchy rąk – klaskanie nad głową. Zabawa ćwiczy skoczność oraz koordynację ruchową dziecka.

 „Pisanka” – przygotuj kartkę (najlepiej nieco sztywniejszą niż kartka z bloku rysunkowego), kredki woskowe lub tłuste pastele, czarną farbę plakatową, odrobinę płynu do naczyń, pędzelek i nożyczki. Poproś dziecko, żeby pokolorowało całą kartkę kredkami. Ważne, żeby powierzchnia kartki była nimi dokładnie pokryta. Następnie zachęć dziecko, aby całą kartkę zamalowało czarną farbą plakatową z domieszką kilku kropel płynu do naczyń. Odłóżcie kartkę do wyschnięcia. Gdy farba wyschnie wytnij z kartki kształt jajka i poproś dziecko, aby patyczkiem (np. drugim końcem pędzelka, wykałaczką lub zapałką) wydrapywało na nim wzory. W miejscu zdrapanej farby będzie widoczne kolorowe tło. Przygotujcie wydrapywane pisanki. Kolorowanie dużej powierzchni ćwiczy mięśnie nadgarstka, a wydrapywanie kształtów pozwala rozwijać precyzję ruchów, dzięki czemu dziecko przygotowuje się do nauki pisania. Przygotowanie pisanek jest doskonałą okazja do rozmowy o świątecznych tradycjach.

 „Łowimy rybki” – przygotuj kilka rolek po papierze toaletowym, farby, pędzelek, kubeczek z wodą, kolorowy papier, nożyczki, metalowe spinacze do papieru, magnez, sznurek i patyk (np. długą drewnianą łyżkę). Poproś dziecko, aby pomalowało farbami rolki i zrobiło z nich kolorowe rybki. Może dokleić płetwy i ogony z kolorowego papieru. Do każdej rolki przyczep metalowy spinacz do papieru. Przygotujcie wędkę – zawiążcie jeden koniec sznurka na patyku, a do drugiego końca sznurka przyczepcie magnes. Zachęć dziecko do zabawy w łowienie rybek. W trudniejszym wariancie – dla dzieci, które znają litery – możesz na każdej rybce napisać literę, a gdy dziecko ją złowi, ma podać nazwę przedmiotu zaczynającą się daną głoską. Zabawa rozwija wyobraźnię kształtuje sprawność manualną. W wariancie dla dzieci, które znają litery, aktywność pomaga utrwalić znajomość liter i ćwiczyć analizę i syntezę głoskową, które są niezbędne w nauce pisania.

„Bieg z jajkiem” – przygotuj dużą łyżkę i ugotowane na twardo jajko. Ustal z dzieckiem linię startu i mety. Zachęć dziecko, aby na sygnał jak najszybciej pokonało odległość od startu do mety trzymając jajko na łyżce. W zależności od możliwości dziecka po drodze możesz ułożyć przeszkody. Możecie urządzić świąteczne zawody.

„Turlanie jajka” – przygotuj kilka jajek ugotowanych na twardo i deskę do prasowania. Ustaw deskę pod niewielkim kątem i zachęć dziecko do turlania po niej jajek. Zorganizujcie zawody – wygrywa osoba, której jajko potoczy się dalej.

 „Latające jajka” – przygotuj kilka jajek ugotowanych na twardo. Poproś dziecko, aby stanęło naprzeciwko Ciebie. Rzucajcie do siebie i łapcie jajko, tak aby się nie potłukło. „Wyklejanie jajek” – przygotuj kilka jajek ugotowanych na twardo oraz kolorową bibułę, kawałki kolorowej włóczki, plastelinę, klej, nożyczki. Zachęć dziecko do ozdobienia ugotowanych jajek dowolnymi technikami, np. wyklejenia wzorków z plasteliny, oklejenie kolorową włóczką lub bibułą. „Mozaika ze skorupek” – przygotuj kolorowe skorupki po jajkach. Zachęć dziecko do wyklejenia nimi mozaiki, np. pisanki, koszyczka z pokarmami lub rodziny przy świątecznym stole.

„Stukanie jajkami” – przygotuj kilka ugotowanych na twardo jajek i rozdaj po jednym jajku każdemu domownikowi. Poproś, żeby domownicy kolejno stukali się ze sobą jajkami – wygrywa ta osoba, której jajko się nie stłucze.

 „Szukanie jajek” – ukryj w domu kilka czekoladowych jajek i zachęć dziecko do ich odszukania. Możesz pomagać, mówiąc ciepło!, gdy dziecko jest blisko ukrytego jajka, lub zimno!, gdy się od niego oddala.

 „Jajecznica” – przygotuj niepotrzebne pudełko, nożyczki i jajko ugotowane na twardo. Zrób w pudełku otwór wielkości jajka. Włóż do pudełka jajko i poproś dziecko, żeby poruszało pudełkiem w taki sposób, aby jajko wpadło do dziury.

6 – 10 kwiecień 2020r.

TEMAT TYGODNIA: PRZED WIELKANOCĄ

Drodzy Rodzice!

Czas świąt, to czas zazwyczaj spędzany z rodziną, niestety nie teraz. Dzieci, szczególnie na początku swojego życia, nie mają jeszcze wielu doświadczeń w tej dziedzinie, ich radość i otwartość być może wpłyną pozytywnie na nas i na innych członków rodziny. Dzieci prawdopodobnie będą zadowolone, jeśli będą mogły współuczestniczyć w przygotowaniach do świąt, dobrym pomysłem może być wspólne sprzątanie, dekorowanie domu czy mieszkania, przy wykorzystaniu motywów wielkanocnych czy wiosennych. Można również zaangażować dziecko w przygotowywanie potraw: pomalowane przez nie jajka czy udekorowany mazurek być może nie będą idealne, ale bez wątpienia niepowtarzalne, a dziecko poczuje, że jest ważne, a nie odsunięte na bok. Warto też zadbać, by świętowanie wiązało się nie tylko z siedzeniem przy stole, ale również z zabawami, dzięki czemu maluch będzie miał przyjemne wspomnienia z czasu spędzonego z rodziną.

Dzieci zapoznają się ze słowem Wielkanoc i z polskimi zwyczajami związanymi z Wielkanocą, dowiedzą się, z jakiego powodu obchodzimy te święta i jakie przedmioty są z nimi związane: baranek, palemka, kurczaczek, pisanki, jajko (symbol życia). Poznają określenia: pisanka, kraszanka, święconka. Rodzice porozmawiajcie o tradycji święcenia pokarmów w Wielką Sobotę i dlaczego dzisiaj jest to niemożliwe. o zawartości koszyczka wielkanocnego i o malowaniu jajek. Zapoznajcie dzieci z budową jajka, sprawdzajcie, czy da się połączyć białko z żółtkiem i popróbujcie jajek na twardo. Ćwiczcie też składanie obrazków pociętych na trzy lub więcej części, liczenie, malowanie w ograniczonym obszarze i uważne słuchanie opowiadania czytanego przez rodzica oraz przypominajcie , w jaki sposób należy zachowywać się przy stole.

  • Rozmowy o rodzinnych tradycjach i potrawach wielkanocnych.
  • Wspólne śpiewanie przyśpiewek ludowych, które znają rodzice lub dziadkowie, lub słuchanie na youtube
  • Wspólne wykonywanie pisanek, ozdób świątecznych, potraw, wypieków.
  • Zabawy w tworzenie zbiorów 3, 4-elementowych – dokładanie i odbieranie elementów.
  • Zabawy w układanie zdań z określonym wyrazem.
  • Zabawy w wysłuchiwanie wyrazów mówionych sylabami i wylabowanie przez dziecko
  • Czytanie opowiadań i wierszy, wspólne śpiewanie piosenek i recytowanie rymowanek.

https://www.youtube.com/watch?v=OTPObfVuHCY

https://www.youtube.com/watch?v=NX0NBclT7DI

https://www.youtube.com/watch?v=OCmZrAz3t-U

https://www.youtube.com/watch?v=8jAwhh9U81M

https://www.youtube.com/watch?v=QT-2bnINDx4

1.  Temat: PRZYGOTOWANIA DO ŚWIĄT  (poniedziałek 6.04.20r.)

  • Na Wielkanoc sł. Urszula Piotrowska, muz. Magdalena Melnicka-Sypko

Na Wielkanoc każdy zając maluje pisanki,

a po bazie biegnie razem z cukrowym barankiem.

Ref.: La, la, la, la, la, la, z cukrowym barankiem. /x2

Ma kurczątko ze święconką pleciony koszyczek,

a ja wszystkim moim bliskim wesołych świąt życzę!

Ref.: La, la, la, la, la, la, wesołych świąt życzę. /x2 •

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną- na każdy dzień tygodnia

tamburyn , lub inny instrument muzyczny lub muzyka

„Idziemy do lasu” – ćwiczenie orientacyjno-porządkowe. R. gra na tamburynie, dzieci maszerują .

– „Zbieranie jagód” – ćwiczenia dużych grup mięśniowych. Dzieci maszerują, unosząc wysoko kolana. Na polecenie R. dzieci robią przysiad, udając zbieranie jagód, następnie wstają, prostują się i dalej spacerują, unosząc wysoko kolana.

„Marsz na czworakach między gęstymi zaroślami” – zabawa z elementem czworakowania. R. gra na tamburynie, a dzieci swobodnie biegają. Gdy R. przestanie grać, dzieci poruszają się na czworakach, udając przechodzenie między zaroślami.

Ćwiczenie uspokajające – marsz.

https://www.youtube.com/watch?v=351fw50UOn8  „Śpiewanki gimnastykowani”

  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Przed Wielkanocą – wysłuchanie i analiza treści wiersza.

„Przed Wielkanocą” Dominika Niemiec

Pomogę mamie upiec makowca i babkę.

Na babkę, wiem to na pewno, zawsze babcia ma chrapkę.

Ale najpierw trzeba święconkę przygotować.

Może tym razem czekoladowe jajka tam schować?

Babcia jak co roku tłumaczy:

„Do koszyka pisanki wędrują, zobaczysz, wnusiu,

na śniadanie na pewno ci posmakują”.

Dziadek z tatą też dzielnie mamie pomagają,

od samego rana dom cały sprzątają.

Fajnie jest być razem, szykować wszystko na święta,

pomagać sobie, kochać bliskich,

o wielkanocnych zwyczajach pamiętać.

Rozmowa z dziećmi na podstawie tekstu utworu. R. pyta: O jakich świętach była mowa w wierszu?; Kto brał udział w przygotowaniach do świąt?; Co takiego działo się podczas przygotowań?; Jak myślicie, jak czuła się dziewczynka?; Czy osoby z tej rodziny się kochają?; Dlaczego tak uważacie?; Czy wy pomagacie swoim bliskim w przygotowaniach do świąt?; W jaki sposób pomagacie?; Jak czujecie się w święta, gdy przebywacie ze swoimi bliskimi?.

  • „Pomagam mamie” – zabawa pantomimiczna. Dzieci swobodnie biegają. Gdy usłyszą gwizdek lub klaśnięcie w dłonie, zatrzymują się i pokazują czynność, którą wymieni R. (Pomagam mamie: zetrzeć kurze z półek, mieszać ciasto, odkurzać, nakrywać do stołu, kroić warzywa, wkładać jajka do koszyka itp.).
  • „Wielkanocna gra” – zabawa . R i Dziecko podają sobie z rąk do rąk wielkanocną pisankę lub piłkę – szybko, ale z zachowaniem ostrożności. Dzieci wypowiadają w tym czasie rymowankę: „Dziadek, babcia, mama, tata, siostra, brat i ja. Wszyscy bardzo lubimy Wielkanoc, niech się toczy gra.” osoba , która trzymało pisankę w momencie, gdy padło ostatnie słowo rymowanki, udaje wielkanocnego kurczaczka, który wykluł się z jajka.
  • „W wielkanocnym koszyku” – obrazki należy wykonać wspólnie z dzieckiem- symbolicznie ćwiczenia w budowaniu zdań. R. układa z jednej strony obrazki przedstawiające członków rodziny (odwrócone tyłem), pośrodku układa obrazek koszyka, z drugiej strony obrazki produktów wchodzących w skład święconki (odwrócone tyłem). Następnie dzieci odkrywają po jednym obrazku z każdej strony koszyka i na podstawie tego, co przedstawia, układają zdanie, np. Mama wkłada jajka do koszyka.
  • „Zajączki” – zabawa ruchowa skoczna. R. rozkłada na dywanie sylwety pisanek należy wyciąć owale z papieru, po zabawie dziecko wykorzystuje je do malowania, między którymi dzieci mają się poruszać podczas muzyki. Gdy muzyka milknie, dziecko staje przed wybraną pisanką i obunóż przeskakują przez nią.

2.  Temat: WIELKANOCNE TRADYCJE (wtorek 7.04.20r.)

  • Baranek, kurczaki, pisanki – rozwiązywanie zagadek Joanny Wasilewskiej

Cukrowy Ma złociste rogi i kożuszek biały. Nie biega po łące, bo z cukru jest cały.(Baranek); Wykluły się z jajek, są żółciutkie całe. Będą z nich kogutki albo kurki małe (Kurczaczki); Leżą w koszyczku pięknie ułożone. W kolory i wzory mocno ozdobione(Pisanki);

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • Wielkanoc – słuchanie opowiadania T. Kruczka

Właśnie chciałam obejrzeć książkę z obrazkami. Obiecałam to mojej żyrafie, że razem będziemy oglądać obrazki z Afryki. Nie wiem, czy wam mówiłam, ale żyrafa mieszka u mnie w pokoju od niedawna. Wprowadziła się tu dokładnie w moje urodziny. No więc właśnie zabierałyśmy się do oglądania obrazków, gdy rozległ się dzwonek do drzwi. – Tolu! Choć szybko – krzyknęła mama – babcia przyjechała na święta! Bardzo się ucieszyłam, bo święta z babcią są zupełnie niesamowite. Babcia zna się na świętach jak nikt inny na świecie. A to przecież wkrótce Wielkanoc i trzeba się do niej dobrze przygotować. – Dzień dobry, dzień dobry, dzień dobry – tubalnym głosem wołała babcia z przedpokoju. Stała w drzwiach, jak zawsze w swojej wielkiej kolorowej spódnicy i z burzą siwych włosów na głowie. W rękach trzymała ogromny wiklinowy kosz pełen świątecznych skarbów. Jak na razie schowanych przed nami pod białą serwetą. – Czas rozpocząć świąteczne przygotowania! – stwierdziła, patrząc po kolei na każdego z nas. – Co wy na to? – Wspaniale! – krzyknęłam – będę mogła ci pomagać? – Oczywiście, Tolu, ty, mama i tata. Wszyscy razem się za to zabierzemy. Mamy na to cały tydzień. – No i proszę – zaśmiał się tata – babcia przejęła dowodzenie. – Oczywiście, mój drogi – odparła i podała mu kosz, który musiał być bardzo ciężki, bo tata zrobił bardzo zdziwioną minę i kilka razy z niedowierzaniem podnosił go do góry.

I tak się zaczęła wielkanocna przygoda. Najpierw sadziłyśmy rzeżuchę. Na talerzu w kwiatki rozsypałam ziemię i wysypałam maleńkie brązowe ziarenka. Potem całość podlałam wodą. – Tylko pamiętaj, żeby podlewać codziennie – ostrzegła mama – inaczej rzeżucha nie zdąży wyrosnąć do świąt. – Dobrze, mamo – powiedziałam i naprawdę starałam się pilnować podlewania. Wiecie, to niesamowite, kiedy ziarenka pękają i wyrastają z nich maleńkie roślinki, które są codziennie większe. Bardzo lubię rzeżuchę. Żyrafa chyba nie. Powiedziała mi na ucho, że bardzo dziwnie pachnie i nie będzie jej jeść. Śmieszna ta żyrafa. Kiedy zasadziłam rzeżuchę, przyszedł czas na malowanie pisanek. Najpierw tata zrobił wydmuszki z jajek. Aż cały był czerwony na buzi od tego dmuchania. A na drugi dzień zabraliśmy się za malowanie. Pisanki maluje się na sto sposobów. Można malować farbkami, można pisakami, można poprzyklejać do nich różne rzeczy. Najważniejsze to nie zgnieść wydmuszki. Ale czasami wydmuszka pęka. W zeszłym roku strasznie się tym martwiłam. Teraz jestem już duża i się nie martwię, bo zawsze można zrobić nową pisankę. Kiedy mieliśmy już cały koszyk kolorowych pisanek, przyszedł czas na świąteczne wypieki. Tata przyniósł dla mnie do kuchni specjalny mały zabawkowy stolik, żebym mogła pomagać babci i mamie. I pracowałyśmy wszystkie trzy. To znaczy babcia i mama pracowały, a ja pomagałam. Pieczenie nie jest wcale łatwe. Ręce bardzo szybko oklejają się mąką i można pobrudzić całą kuchnię i fartuszek. I powiem wam, że bardzo szybko cała byłam w mące i klejącym cieście. – Nie przejmuj się, Tolu – powiedziała babcia, widząc moją zmartwioną minę. – Bardzo dobrze nam pomagasz i najważniejsze, że się uczysz przygotowywać święta. To bardzo ważne! Później babcia umyła mi ręce i buzie i zdjęła fartuszek. – A teraz mam coś dla ciebie – mrugnęła do mnie okiem i zaprowadziła mnie do tego wielkiego kosza, który przyniosła. – Proszę, to dla ciebie – powiedziała i podała mi wielką księgę z kolorowymi obrazkami. – To książka o świątecznych zwyczajach. Pobiegłam do pokoju i razem z zabawkami zaczęliśmy wszyscy ją przeglądać. A tam same cudeńka! Wycinankowi chłopcy i wycinankowe dziewczynki w kolorowych spódnicach biegają po kartkach! Niosą wysokie kolorowe palmy zrobione z malowanej trawy i kwiatów. A każda palma ledwo co mieści się na kartce. – To Niedziela Palmowa – powiedział tata, który dosiadł się do nas na chwilę. – A tu zobacz! Dzieci idą ze święconką do kościoła – dodał. I rzeczywiście, na obrazku dzieci niosły małe koszyczki przykryte białymi serwetkami. – O, a tu pisanki, ale takie dziwne – pokazałam kolejny obrazek. – To nie pisanki tylko kraszanki – powiedział tata. – Zamiast malować wydmuszki, wzory skrobie się ostrym nożykiem. – A to stół na niedzielne wielkanocne śniadanie – pokazał tata. – Jest babka i mazurek, i baranek, szynka i pisanki, i kiełbaski, i inne przysmaki. A tu dalej drzewa pełne małych zielonych pączków, z których lada moment miały wystrzelić liście. Zupełnie jakby cała przyroda cieszyła się ze świąt. – A to lany poniedziałek – zaśmiał się tata. – Wycinankowi chłopcy oblewali wycinkowe dziewczynki wycinankową wodą, a one śmiały się, uciekały, tak szybko że omal nie wypadły z książki. – Dosyć tego oglądania! Muszę biec pomagać mamie i babci – powiedział tata i wyszedł z pokoju. – O, to mi się podoba – powiedział, zerkając z półki porcelanowy słoń. – Takie polewanie. Bardzo lubię polewanie wodą. – Ja tam wolę palmy – powiedziała żyrafa. – Są takie wysokie jak ja! – A ja najbardziej lubię baranka – powiedział pluszowy baranek. – A ty, Tolu – spytała żyrafa – co najbardziej lubisz w tych świętach? – To, że w ogóle są i że babcia przyjechała – powiedziałam – i że wszyscy jesteśmy razem. Kiedy zasypiałam, wszystkie zabawki opowiadały sobie, co najbardziej lubią w święta wielkanocne. Jedynie mały pluszowy zajączek nic nie mówił, tylko uśmiechał się tajemniczo.

Rozmowa na temat opowiadania. R. zadaje pytania: Jak nazywają się święta, do których przygotowywała się Tola?; Kto przyjechał na święta do Toli?; Co babcia przywiozła ze sobą?; Co posadziła Tola na talerzu?; Co tata zrobił z jajek?; Jak nazywały się jajka, które malowała Tola?; Co babcia dała Toli do oglądania?; Jak wyglądał stół wielkanocny na obrazku w książce, którą Toli dała babcia?; Co Tola najbardziej lubi w Świętach Wielkanocnych?

  • „Pisanki we wzorki” – zabawa ruchowo-naśladowcza na podstawie wiersza K. Bayer. Dzieci stoją i rytmicznie powtarzają za R. wiersz z jednoczesnym klaskaniem i dzieleniem na sylaby wybranych słów: pisaneczki, układane, kropeczki, złote, siedzi, kotek, ranek, koszu, malowane. Następnie R. prosi, by dzieci usiadły i naśladowały razem z nim rysowanie na dywanie ilustracji do wiersza. Dzieci mówią głośno to, co rysują. Po wykonaniu ćwiczenia R. pyta dzieci: Jakie kolory mają wasze narysowane pisanki?.

„Pisanki” Katarzyna Bayer

Leżą w koszyczku piękne pisaneczki (dzieci rysują kształt dużego jajka)

kolorowe, malowane, ładnie układane. (dzieci naśladują malowanie jajka pędzelkiem) Pierwsza ma kropeczki, (dzieci rysują kropeczki)

druga gwiazdki złote, (dzieci rysują gwiazdeczki)

na trzeciej siedzi malowany kotek. (dzieci rysują kotka)

W ten wielkanocny, wielkanocny ranek poukładam w koszu (dzieci rysują kosz)

śliczne jajka malowane. (dzieci rysują kształt dużego i małego jajka)

kolorowe pisanki

3.  Temat: WIELKANOCNY KOSZYCZEK  (środa 8.04.20r.)

  • Wielkanocny koszyczek – słuchanie wiersza Z. Domitrocy połączone ze swobodną rozmową R. z dziećmi na temat zwyczajów podczas świąt wielkanocnych. Wyjaśnienie znaczenia słowa święconka.

„Wielkanocny koszyczek” Zbigniew Domitroca

W małym koszyczku dużo jedzenia,

które niesiemy do poświęcenia:

chleb i wędlina, kilka pisanek

oraz cukrowy mały baranek.

Drożdżowa babka, sól i ser biały,

i już jest pełny koszyczek mały…

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • „Kurki i ziarenka” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dzieci swobodnie biegają w rytm dowolnej muzyki. Na hasło R; Kurki szukają ziarenek dzieci zatrzymują się, robią przysiad i stukają palcami o podłogę.
  • „Koszyczek wielkanocny” – praca z wykorzystaniem W.33. Dzieci wypychają wszystkie elementy, naklejają na spodzie koszyczków baranki i pisanki (tak, żeby był efekt „wystawania” tych rzeczy z koszyczków), przyklejają całość na kartki. Ozdabiają koszyczki. Mogą też narysować jajka i je ozdobić.
  • „Kurczaczki w skorupkach” – zabawa ruchowo-naśladowcza. R. gra na tamburynie lub innym instrumentem. Dzieci-kurczaczki biegają. Na hasło R.: Kurczaczki w skorupkach dzieci zatrzymują się, przykucają, tworzą nad głowami daszki ze splecionych dłoni. Na polecenie R.: Kurczaki wychodzą ze skorupek dzieci otwierają splecione dłonie i ponownie poruszają się w rytm muzyki.

4.  Temat: PISANKI, KRASZANKI, MALOWANE JAJA (czwartek 9.04.20r.)

  • „Wyścigi jaj” – zabawa ruchowa zręcznościowa.. Dzieci otrzymują w odpowiedniej kolejności drewnianą łyżkę z plastikowym jajkiem (może być jajko ugotowane na twardo, piłeczka pingpongowa lub inna). Zadaniem dzieci jest przeniesie „jajka” po wyznaczonej drodze do celu.
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw.
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.
  • „Co jest w jajku?” – zabawa dydaktyczna połączona z eksperymentem. R. stawia na tacy dwa spodeczki i jajko. Omawia z dziećmi wygląd zewnętrzny jajka: jaki ma kolor, kształt, fakturę, zapoznaje z określeniem skorupka i mówi, do czego służy oraz czy jest twarda, czy miękka R. rozbija surowe jajko i pokazuje dzieciom, jak wygląda w środku. Oddziela białko od żółtka i umieszcza je na spodeczkach. Wyjaśnia, jaką funkcję pełnią w jajku. Wspólnie z dziećmi określa ich konsystencję i kolor. Zapoznaje dzieci z określeniami białko i żółtko. Dzieci próbują odpowiedzieć na pytanie, czy białko i żółtko można ze sobą zmieszać. Następnie białko i żółtko są mieszane. Dzieci wyciągają wnioski. Swobodne odpowiadają na pytania: Skąd się biorą jajka?; W jakiej postaci można je spożywać?. Na końcu dzieci są zaproszone do degustacji jaj ugotowanych na twardo.
  • Praca z KP2.18 – dzieci łączą skorupki pisanek w pary. Puste jajko ozdabiają według własnych pomysłów
  • „Kolor do koloru” – zabawa ruchowa. Dzieci w domu szukają rzeczy w kolorach: czerwonym, żółtym, niebieskim, zielonym.
  • „Malowane jaja” – praca plastyczna. R. rozdaje dzieciom kontury jajek oraz farby plakatowe.

5.  Temat: NA ŚWIĄTECZNYM STOLE (piątek 10.04.20r.)

  • „Kura znosi jajko” – zabawa ruchowa z elementami liczenia. Dzieci poruszają się w rytm grany przez R.. Gdy R. przestaje grać, dzieci zatrzymują się. R. pokazuje kartonik z określoną liczbą kropek od 1 do 3, mówiąc: Kura znosi jajka. Ile ich zniosła?. Dzieci liczą kropki i mówią tyle razy „ko”.
  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami
  • Na wielkanocnym stole – słuchanie wiersza K. Kuzior-Wierzbowskiej, swobodna rozmowa na temat jego treści. R. wyjaśnia niezrozumiałe określenia: baba lukrowana, cukrowy baranek.

„Na wielkanocnym stole” Katarzyna Kuzior-Wierzbowska

Stoją na stole baby lukrowane, a między nimi cukrowy baranek.

Pobekuje cicho, stuka kopytkami, bo chciałby dosięgnąć miski z pisankami.

Ale dwa kurczaki tej miski pilnują, na baranka groźnie oba popiskują.

Więc mały baranek w inną stronę zmierza. Kilka listków rzeżuchy uskubał z talerza.

  • Zestaw ćwiczeń ruchowych. • piłka

– „Skaczące pisanki” – dzieci stają na wyznaczonej linii i skaczą obunóż.

„Zające na łące” – dzieci wykonują zajęcze skoki (w przysiadzie najpierw przekładane są ręce, później nogi) do wyznaczonego miejsca.

„Mówiąca pisanka” – dzieci stają R. rzuca piłkę, mówiąc: Rzuć, kucając / Rzuć, siedząc / Podskocz i rzuć. Dzieci wykonują polecenia.

– „Kaczuchy” – dzieci chodzą, naśladując kaczuszki (kaczy chód, machanie skrzydełkami i kuperkami).

  • „W moim domu” ćwiczenia w klasyfikacji i liczeniu. Liczymy dostępne w domu rzeczy
  • Praca z KP2.17 – uzupełnianie obrazka brakującymi fragmentami, kolorowanie kurczaczka. Rozmowa na temat wyglądu stołu wielkanocnego

30.03. – 3.04.2020r.

TEMAT TYGODNIA: „ZWIERZĘTA NA WIEJSKIM PODWÓRKU”

 Temat dnia: W GOSPODARSTWIE (Poniedziałek 30.03.20r.)

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną. Na każdy ranek całego tygodnia

„Pory roku” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dzieci poruszają się do muzyki Cztery pory roku A. Vivaldiego. Podczas przerwy w muzyce Rodzic mówi hasła, a dzieci wykonują odpowiednie ruchy: Zima! – naśladują tańczące płatki śniegu; Wiosna! – kucają skulone, głowy przykrywają rękami, następnie powoli wstają, wyciągają ręce do góry (kwiaty wychodzą z ziemi, rozkwitają); Lato! – naśladują przewrócone biedronki (kładą się na plecach i poruszają uniesionymi rękami i nogami; Jesień! – udają przeskakiwanie przez kałuże.

 „Przechodzimy przez kładkę” – zabawa ruchowa równoważna. R. rozkłada długą linę lub skakankę. Dzieci ustawiają się w rzędzie i przechodzą „po kładce” na drugą stronę. Starają się nie spaść z liny. – „Niedźwiedzie” – zabawa ruchowa z elementem czworakowania. Dzieci poruszają się na czworakach w rytmie granym przez R. na bębenku lub dowolnym instrumencie lub klaskając w dłonie. Na mocne uderzenie niedźwiadki zasypiają w sen zimowy – dzieci kładą się na plecach i spokojnie oddychają, pamiętając o wdychaniu powietrza nosem i wydychaniu ustami.

„Marsz mrówek” – dzieci maszerują. Wdychają powietrze nosem z jednoczesnym uniesieniem rąk i wspięciem na palce, wydychają powietrze ustami – opuszczają ręce i maszerują na całych stopach.

  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami

Trzy kurki zabawa ruchowa przy popularnej piosence, ilustrowanie ruchem treści

Wyszły w pole kurki trzy

i gęsiego sobie szły.

Pierwsza z przodu,

w środku druga,

trzecia z tyłu oczkiem mruga.

I tak w pole kurki trzy

raz-dwa, raz-dwa, w pole szły.

„W gospodarstwie” czytanie wiersza T. M. Massalska

Pieje kogut już od świtu:

– Kukuryku! Kukuryku! Kura do kurczaków żwawo gdacze:

– W lewo! Gdacze: – W prawo! Kaczka kwacze:

– Kwa! Kwa! Kwa! Trzy kaczątka dziobem pcha.

Krowa muczy: – Mu! Mu! Mu! Aż po prostu brak jej tchu.

Koń opędza się od much. I rży głośno:

– Jestem zuch! Świnka chrumka:

– Chrum! Chrum! Chrum! Co za hałas! Co za szum!

Kot cichutko miauczy: – Miau!

A pies szczeka: – Hau! Hau! Hau!

Rozmowa na temat wiersza.

Pytania: Jakie zwierzęta występowały w wierszu?; Jaki głos wydaje: kogut / kura / kaczka / krowa / świnia / kot / pies? (dzieci naśladują głosy zwierząt)

„Co to za zwierzę?” – zabawa ruchowo-naśladowcza. Dzieci poruszają się w rytmie wystukiwanym na dowolnym instrumencie. Dzieci mówią nazwę zwierzęcia oraz naśladują sposób jego poruszania się i głos, jaki wydaje.

Bieg konikówzabawa bieżna. (można zamienić szarfy na szalik, apaszkę, pasek., itp.)

Koniki wybiegają ze stajni. Biegną kłusem, szybko na palcach. Rodzic gra (na dowolnym instrumencie, wystukuje rytm, klaszcze lub puszcza dowolną muzykę), a dzieci biegają według polecenia. R. przestaje grać i mówi: Koniki do stajni. Dzieci wracają i stają w środku szarf. Następnie R. mówi kolejne polecenie: Koniki wybiegają ze stajni. Idą  powoli z wysokim unoszeniem kolan. R. gra, a dzieci poruszają się po sali. R. mówi kolejne hasło: Konie biegną galopem z odbijaniem się jednej i drugiej nogi na zmianę. Następne hasło: Konie idą cichutko. Dzieci powoli idą na palcach. Następnie na sygnał R. koniki wracają do stajni. 

Temat dnia: DOMY ZWIERZĄT (Wtorek 31.03.20r.)

Zagadki dla maluchów – rozwiązywanie zagadek Anny Mikity oraz naśladowanie odgadniętego zwierzątka.

Choć ma skrzydła, nie potrafi fruwać wcale. Za to co dzień znosi jajko i gdacze wspaniale. (kura) Chodzi po podwórku różowy grubasek. Lubi w brudnym błocie pochlapać się czasem. (świnia)

Choć jest duża i rogata, nie musisz uciekać. Kiedy dasz jej smacznej trawy, ona da ci mleka. (krowa) Chętnie po łące skacze i biega, a jego synek to mały źrebak. (koń)

Czasem włazi gdzieś wysoko, żeby mieć na wszystko oko. Gdy chce zapłać mysz malutką, to zakrada się cichutko. (kot)

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną / jw./
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami.

Co słychać na wsi? – słuchanie wiersza W. Chotomskiej ilustrowanego obrazkami zwierząt występujących w wierszu. Dzieci naśladują głosy zwierząt: bocian, kaczka, wrona, kogut, kura, pies, kot

Co słychać?

Zależy gdzie.

Na łące słychać: Klee! Klee!

Na stawie: Kwa! Kwa!

Na polu: Kraa!

Przed kurnikiem: Kukuryku!

Ko, ko, ko, ko, ko! – w kurniku.

Koło budy słychać: Hau!

A na progu: Miau!

A co słychać w domu, nie powiem nikomu.

„Domy zwierząt” – zabawa ruchowa. Rodzic  rozkłada szarfy w trzech kolorach lub ich zamienniki np. ;szaliki paski, kolorowe wstążki itp: czerwone, zielone, żółte. Każdy kolor to domek innego zwierzaka; Kury i koguty szukają swojego domu, dzieci biegną do odpowiednio oznaczonej szarfy, naśladują głos danego zwierzęcia

Praca z Karty Pracy 15 – nalepianie domów przy zwierzętach, podawanie nazw pomieszczeń. Kontynuowanie rytmu trzyelementowego.

„Głosy zwierząt” – ćwiczenie narządu mowy. Dzieci naśladują zachowanie podanych przez R. zwierząt: krowa na pastwisku – ruchy okrężne żuchwą; świnia – układanie warg w kształt ryjka, jak przy wymawianiu głoski u; pies – szczerzenie zębów, ziajanie; kotek pije mleko – wysuwanie języka nad dłońmi w kształcie miseczki, oblizywanie warg ruchem okrężnym; koń – kląskanie.

„Zwierzątka z wiejskiego podwórka” – zabawa ruchowo-naśladowcza.: pies, kot, koń, kury i koguty. Na hasło: Biegną pieski dzieci-pieski biegają na czworakach. Na hasło: Biegną kotki dzieci-kotki biegną na czworakach, robią koci grzbiet. Na hasło: Biegną koniki dzieci-koniki galopują, szybko biegają na czworakach i wierzgają.

 

Temat dnia: ODGŁOSY Z WIEJSKIEGO PODWÓRKA (Środa 1.04.20r.)

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną. jw
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych.
  • Zabawa w rymy – zabawa podczas słuchania wiersza M. Strzałkowskiej. R. prosi, by dzieci naśladowały głosy zwierząt z wiejskiego podwórka – w momentach, w których R. przerwie recytację.

„Zabawa w rymy” Małgorzata Strzałkowska

Raz wybuchła na podwórku awantura,

bo zginęły pewnej kurze cztery pióra!

Kura gdacze, kaczka… (kwacze)

krowa… (ryczy)

świnia… (kwiczy)

owca… (beczy)

Koza… (meczy)

a na płocie przy chlewiku kogut pieje: kukuryku!

Gdy już każdy wrzasków miał powyżej uszu,

ze stodoły wyszło pisklę w pióropuszu.

Odnalazła kura pióra i umilkła awantura,

a pisklęciu się dostała niezła bura.

  • „Na wiejskim podwórku” – zabawa muzyczno-ruchowa

Dzieci poruszają się w rytm jakiegokolwiek instrumentu. Gdy R. przestaje grać, dzieci zatrzymują się. R. mówi nazwę wybranego zwierzęcia. Dzieci naśladują sposób poruszania się i dźwięk, jaki wydaje to zwierzę.

  • „Co to za zwierzę?” – zabawa dydaktyczna. Odkrywanie elementów zakrytych obrazków i odgadywanie ich nazw. R. rozkłada obrazki zwierząt częściowo zakryte kartką: krowy, kaczki, konia, kury, koguta, psa, kota. R. pokazuje dzieciom fragment obrazka, np. głowę, brzuch, nogi lub rogi, a dzieci odgadują, jakie zwierzę ukryło się pod kartką. Po odgadnięciu dziecko naśladuje głos tego zwierzęcia.

Krowa i mucha – słuchanie wiersza P. Siewiery-Kozłowskiej połączone z zabawą naśladowczą

Była sobie krowa mała, która pożuć trawkę chciała.

Trawka świeża i zielona, krówka jest nią zachwycona.

Najpierw wącha, (wdech przez nos)

potem wzdycha (wydech przez usta z głośnym westchnieniem: aaach!)

a nad trawką mucha bzyka). (bzzzzz – zęby złączone)

Żuje krówka swoją trawkę, (okrężne ruchy żuchwy)

Myśli: „chyba zjem dokładkę!”

Lecz te myśli jej przerywa mucha, która ciągle bzyka. (bzzzz – zęby złączone, usta rozciągnięte)

Krowa – pac! – ogonem muchę, (klaśnięcie i wymówienie słowa: pac)

mucha brzęczy wciąż nad uchem! (bzzzz – zęby złączone, usta rozciągnięte)

Tak dzień cały się bawiły, aż opadły całkiem z siły!

  • „Głosy zwierząt” – zagadki słuchowe. Zadaniem dzieci jest rozpoznanie, co to za zwierzątko. Zadaniem dzieci jest naśladowanie poruszania się każdego zwierzęcia. Proszę wykorzystać odgłosy z internetu

Proponuję wykonać dowolną pracę plastyczną przedstawiającą dowolne zwierzątko z wiejskiego podwórka

 

Temat dnia: MAŁE I DUŻE ZWIERZĘTA (Czwartek 2.04.20r.)

  • „Wycieczka” – słuchanie wiersza połączone z ćwiczeniami ortofonicznymi.

Kiedy słonko jasno świeci, na wycieczkę idą dzieci.

Idę ja, idziesz ty, kaczki, koty, kury, psy.

Kaczka: kwa, kwa, kwa. (dzieci naśladują głosy kaczki)

Kotek: miau. (dzieci naśladują głos kotka)

Kura: ko, ko, ko. (dzieci naśladują glos kury)

A piesek: hau. (dzieci naśladują głos psa)

  • ” Chodzi kurka” – słuchanie wiersza I. Salach połączone z rozmową na temat jego treści

Chodzi kurka po ogródku, małe ziarnko trzyma w dzióbku.

A dla kogo? A dla dzieci, co gromadka za nią leci

Po ogródku chodzi kurka i pazurkiem czyści piórka,

a za kurką kogut – tatko pilnie strzeże swego stadka.

Rodzic pyta dzieci: Jakie zwierzątko chodziło po ogródku?; Dla kogo kura niosła ziarenko?; Kto latał za kurką?; Kto pilnował stada?.

  • Praca z Karta Pracy 16 – podawanie nazw zwierząt na ilustracji oraz łączenie ich w pary (zwierzęta dorosłe i ich dzieci). Rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej i wiedzy przyrodniczej.
  • Zabawy– prowadzenie obserwacji przyrody. Zabawy na świeżym powietrzu. Otwarte okno, balkon ogród..

Kotki na spacerze – zabawa z ruchowa z elementami czworakowania  R. wystukuje rytm na dowolnym instrumencie lub dłoniach. Dzieci czworakują w różnych kierunkach. Gdy R. przestaje grać, prosi, by dzieci-kotki przeciągały się, robiły koci grzbiet i miauczały. Następnie ponownie zaczyna grać. Zabawa powtarzana jest kilka razy.

 

Temat dnia: PRZYSMAKI ZWIERZĄT  (Piątek 3.04.20r.)

Stary Donald farmę miał – zabawa naśladowcza. Dzieci naśladują odgłosy wydawane przez zwierzęta występujące w piosence.

Stary Donald farmę miał ija, ija, oł!

Na tej farmie pieska miał ija, ija, oł!

Słychać hau, hau tu, Hau, hau tam, Hau tu, hau tam,

Wszędzie hau, hau, Stary Donald farmę miał ija, ija, oł!

Stary Donald farmę miał ija, ija, oł!

Na tej farmie krowy miał ija, ija, oł!

Słychać mu, mu tu, Mu, mu tam, Mu tu, mu tam,

Wszędzie mu, mu, Stary Donald farmę miał ija, ija, oł!

Stary Donald farmę miał ija, ija, oł!

Na tej farmie kaczki miał ija, ija, oł!

Słychać kwa, kwa tu, Kwa, kwa tam, Kwa tu, kwa tam,

Wszędzie kwa, kwa,

Stary Donald farmę miał ija, ija oł!

  • Zabawy rozwijające sprawność fizyczną jw
  • Kształtowanie codziennych nawyków higienicznych po zabawie i przed posiłkami
  • Jak kotek zwierzęta mlekiem częstował – słuchanie fragmentu wiersza H. Bechlerowej połączone z rozmową na temat wysłuchanego utworu. R. czyta wiersz

To jest Filik – kotek bury.

Ma wąsiki i pazury.

Dobry jest ten kotek Filik: chce, by wszyscy mleko pili.

Stanął Filik przy kurniku.

– Czy chcesz mleka, koguciku?

Lecz kogucik z kurką czarną na śniadanie jedli ziarno.

Koło żłobu stoi konik.

Filik ładnie się ukłonił.

– Lubisz mleko? – Nie, ja rano smaczny owies jem i siano. (R. wyjaśnia, co to jest siano)

Do królika kotek podszedł. – Pij, pij mleczko, bardzo proszę!

Ale królik siadł pod drzewkiem: chrupu, chrupu – gryzł marchewkę

[…] Więc do krówki poszedł kotek. – Czy na mleko masz ochotę?

– Nie, Filiku, bo ja przecież jem zieloną trawkę w lecie.

Koło furtki kózka biała także mleka pić nie chciała.

– Zabierz sobie, kotku, dzbanek! Ja jem liście kapuściane […]

Rozmowa na temat wysłuchanego utworu. R. zadaje pytania: Jak miał na imię kotek?; Czym kotek częstował zwierzęta?; Co kogucik i kurka jedli na śniadanie?; Co koń jadł rano?; Co gryzł królik?; Co lubi jeść krowa?; Dlaczego kózka nie chciała pić mleka?.

  • Zestaw ćwiczeń ruchowych.
  • ławeczka, lina /można zastąpić szalikiem,skakanką/

„Krowa” –przedszkolak wciela się w rolę krowy. Staje z wyciągniętymi na boki rękami, rozstawia palce u każdej ręki. Rodzice łapią „krowę” za palce (jeden gracz trzyma jeden palec). Zabawa polega na gonitwie krowy za uczestnikami, ale zanim to nastąpi, dzieci pytają krowy: „Jakie krowa daje mleko?”. Dziecko-krowa wymienia różne kolory. Gdy powie „białe!”, jest to sygnał do ucieczki. Wtedy wszyscy puszczają palce krowy i rozbiegają się. Krowa goni uciekających, a każdy, kogo dotknie, staje nieruchomo w rozkroku.

 „Koci spacer” – dzieci wykonują ćwiczenia równoważne, idą po ławeczce (lub linie), stopa za stopą, ręce w bok. Ćwiczenie należy powtórzyć kilka razy

„Pełzające dżdżownice” – dzieci przeciągają się  w leżeniu przodem,

  • „Przysmaki zwierząt” –rozmowa jakie pożywienie jedzą: kogut i kura, koń, krowa, królik, koza, kot: ziarno, owies, trawa, marchewka, kapusta, mleko.
  • Trzy kurki – zabawa ruchowa przy popularnej piosence

Zabawy w wolnym czasie:)

„Wyścigi żab” ‒ na podłodze w jednej części pokoju ułóż linię startu, a po przeciwnej stronie – linię mety (możesz do tego wykorzystać np. skakankę). Poproś, aby dziecko stanęło na linii startu i na hasło „start!” przemieściło się do linii mety w ustalony sposób, np. skacząc obunóż, na jednej noce, układając stopę za stopą. Możesz mierzyć czas, proponować inny sposób przemieszczania się, a także wziąć udział w rywalizacji! Zabawa rozwija sprawność fizyczną dziecka, równowagę i koordynację ruchową. Element rywalizacji wpływa na rozwój w obszarze emocjonalnym, a udział w zabawie rodzeństwa i rodziców przyczynia się do kształtowania poczucia przynależności do rodziny.

„Korale z makaronu” ‒ przygotuj makaron, który ma otwór w środku, np. rurki (penne), sznurek oraz farby plakatowe, pędzelek i kubeczek z wodą. Poproś, aby dziecko pomalowało farbami makaron. Po wyschnięciu zachęć do nawleczenia makaronu na sznurek. Zabawa rozwija kreatywność dziecka oraz sprawność rąk.

„Co zniknęło” ‒ Poproś, aby dziecko przyjrzało się wybranemu miejscu w domu, np. przedmiotom ustawionym na półce, i zapamiętało je. Poproś, aby się odwróciło, a w tym czasie zmień ułożenie elementów, dodaj lub schowaj wybrany przedmiot. Zachęć dziecko do odgadnięcia, co się zmieniło. Zabawa rozwija spostrzegawczość i pamięć, dzięki czemu przygotowuje dziecko do nauki rozpoznawania liter i cyfr. Stosowanie określeń nad, pod, obok, za, przed, z lewej strony, z prawej strony (w wypadku starszych dzieci) rozwija orientację w przestrzeni i kształtuje umiejętności matematyczne.

„Szalona piłka” ‒ przygotuj niewielką piłkę. Poproś dziecko, aby trzymając piłkę wyprostowanymi rękami zrobiło kilka skłonów w przód, następnie po kilka skłonów w boki. Poproś dziecko, żeby usiadło z nogami wyprostowanymi w kolanach (w siadzie prostym). Ułóż piłkę przed dzieckiem i poproś, aby kilka razy przeniosło wyprostowane i złączone nogi nad piłką – raz w jedną, raz w drugą stronę. Poproś, aby dziecko położyło się na brzuchu głową w kierunku ściany, około pół metra (lub dalej) od niej. Zachęć dziecko, aby unosiło głowę i turlało piłkę do ściany tak, aby piłka odbijała się od ściany i wracała do dziecka. Liczba powtórzeń zależy od możliwości dziecka. Zabawa poprawia gibkość, rozciąga mięśnie, wzmacnia mięśnie brzucha i grzbietu.

„Kolorowe cienie” ‒ przygotuj kartki, kredki, niewielką figurkę (lub kilka figurek) i lampkę. Ustaw figurkę na krawędzi kartki. Włącz lampkę i skieruj światło tak, aby cień figurki padał na kartkę. Poproś dziecko, aby odrysowało cień figurki, a następnie dowolnie go pokolorowało. Zabawa jest zachętą do eksperymentowania. Usprawnia mięśnie dłoni, dzięki czemu przygotowuje ręce do pisania.

„Wszystko, co widzę” poproś dziecko, aby rozejrzało się po pokoju lub mieszkaniu i wymieniło wszystkie przedmioty o podanej przez Ciebie cesze, np. czerwone, miękkie, drewniane itp. Starszym dzieciom możesz podać głoskę i poprosić o odszukanie w otoczeniu jak największej liczby przedmiotów, których nazwy się nią rozpoczynają, np. t – telewizor, telefon, toster. Zróbcie zawody – kto znajdzie więcej rzeczy! Zabawa kształtuje spostrzegawczość i umiejętność logicznego myślenia, a także w wypadku wariantu dla starszych przedszkolaków – umiejętność dokonywania analizy głoskowej (wyodrębniania głosek w słowie), niezbędnej w nauce czytania.

„Kolorowe paluszki” ‒ przygotuj farby plakatowe, arkusz papieru i kubeczek z wodą. Poproś dziecko, aby namalowało obraz (np. wiosenne kwiaty, zwierzęta w zoo, swoje zabawki) bez pomocy pędzla – maczając palce w farbie i stemplując nimi kartkę. Zabawa rozwija sprawność rąk dziecka i jego kreatywność.

„Tor przeszkód” ‒ wspólnie z dzieckiem zbuduj z mebli tor przeszkód: możecie wykorzystać krzesła, stołki, materace, koce, poduszki itp. Poproś, aby dziecko przeszło tor przeszkód w określony sposób, np. pod krzesłem, wchodząc na stołek, układając się na brzuchu na kocu i odpychając rękami od podłogi, skacząc z poduszki na poduszkę. Dołącz do zabawy i zorganizujcie wyścigi! Zabawa rozwija sprawność całego ciała – siłę, zwinność, koordynację ruchową. Wprowadzenie elementu rywalizacji (między rodzeństwem lub dzieckiem i rodzicami) wpływa na rozwój emocjonalny – pozwala doświadczać wygranej i przegranej, uczy zachowania wobec innych, czekania na swoją kolej.

„Mały kucharz” ‒ zachęć dziecko do pomocy podczas przygotowywania posiłku – smarowania chleba masłem za pomocą bezpiecznego noża (plastikowego, bez ostrych krawędzi), obierania ugotowanych warzyw lub jajek, krojenia ich na kawałki. Starsze dzieci mogą pomóc przy obieraniu surowych warzyw za pomocą obieraczki. Zachęta do uczestnictwa w pracach domowych może wpłynąć zarówno na rozwój sprawności dłoni, jak i na poczucie wartości dziecka, poczucie przynależności do rodziny, a także samodzielność.

„Wielkie pranie” – zaproś dziecko do pomocy w układaniu prania – poproś, aby odszukało i połączyło w pary takie same skarpetki. Zachęć dzieci do ich przeliczania, segregowania (skarpetki poszczególnych członków rodziny), porównywania, kto ma ich więcej, a kto mniej. Podczas zabawy dzieci będą ćwiczyć spostrzegawczość i umiejętności matematyczne.

24.03.2020r.

Drodzy Rodzice, proszę do świąt Wielkanocnych po kolei wykonywać karty pracy do numeru 17. Można też z dzieckiem ciąć na 3, 4 lub więcej kawałki zdjęcia obrazki i składać je w całość. Można bawić się w MEMORY (szukać do pary takie same obrazki, rozmawiać o nich, układać sekwencje, rytmy)

23.03.2020r.

Propozycje zajęć i zabaw dla „Maluszków” 3-latki

Zabawy paluszkowe są uwielbiane przez małe dzieci, a na dodatek wspaniale wpływają na ich rozwój. Czas spędzony na zabawach paluszkowych jest pełen radości!

Na czym polegają zabawy paluszkowe?

Zabawy paluszkowe to forma ruchowych zabaw z najmłodszymi dziećmi. Do zabawy wykorzystuje się głównie dłonie – swoje i dziecka. Najważniejszy w tej aktywności jest dotyk. Bawiąc się w ten sposób, dotykamy rączek, twarzy, głowy dziecka. W parze z dotykiem idzie równocześnie dźwięk głosu, bo zabawom paluszkowym towarzyszy mówienie lub śpiewanie. Dla malucha to nie tylko atrakcyjna rozrywka, która go angażuje do udziału, ale również przyjemna bliskość.

Zalety zabaw paluszkowych

Zabawy paluszkowe maja dobroczynny wpływ na rozwój dziecka. Doskonalą one czynności ruchowe malucha. Dzięki nim dzieci szybciej uczą się zręczności, refleksu, koncentracji i zwinności. Zabawy te to świetny sposób na ćwiczenie tzw. małej motoryki. Pozytywnie wpływają na sprawność manualną dziecka.

Dzięki wierszykom i piosenkom wykorzystywanym do zabawy, mowa dziecka postępuje szybciej. Ważna jest również więź emocjonalna, jaka zacieśnia się między maluchem a dorosłym podczas spędzania czasu w ten sposób. Logopedzi zwracają ponadto uwagę na podstawy komunikowania się, jakich uczą te zabawy. To najlepszy wstęp do kolejnych ćwiczeń rozwojowych.

Dla kogo zabawy paluszkowe?

Zabawy paluszkowe to rozrywka dla każdego dziecka. Można się w nie bawić nawet z niemowlęciem. To nic, że na początku może być w tych zabawach biernym obserwatorem, ale powtarzalność czynności z pewnością wkrótce zachęci je do współuczestnictwa. Z wiekiem dzieci opanowują wierszyki i piosenki towarzyszące zabawom paluszkowym, dlatego z upływem czasu zabawa staje się jeszcze ciekawsza.

Możliwości zabaw paluszkowych jest dużo. Istnieje kilkadziesiąt rymowanek i piosenek, którymi można się w ten sposób bawić. Dobrze jest na początek tej przygody wybrać te najprostsze i najkrótsze (np. idzie rak nieborak, kokoszka kaszkę warzyła), które skupią uwagę niemowlęcia na niedługi czas, a z wiekiem dziecka proponować coraz bardziej zaawansowane wyliczanki, które będzie ono w stanie zapamiętać i zrozumieć.

Przykłady wyliczanek i wierszyków dla dzieci

Niektóre z nich Maluszki już znają, więc będzie łatwiej Wam Rodzice rozpocząć takie zabawy:)

  1. Najprostsza wyliczanka

Idzie rak, nieborak (Palcami udajemy, że idziemy po ciele dziecka)
Jak uszczypnie, będzie znak! (na słowo „znak” łaskoczemy malucha).

  1. Wyliczanka z członkami rodziny

W tej wyliczance po kolei pokazujemy palce, każdy nasz palec obrazuje jednego członka rodziny. Zaczynamy od kciuka:
Ten pierwszy to dziadziuś,
A przy nim babunia.
Największy to tatuś,
A przy nim mamunia
A to ja dziecinka mała,
I oto moja rodzinka cała.

  1. Klasyczna wyliczanka o sroczce

Trzymamy dłoń dziecka, by odkryte było jej wnętrze. Swoim palcem wskazującym delikatnie pukamy wewnątrz dłoni malucha i mówimy:
Tu, tu sroczka kaszkę warzyła, dzieci swoje karmiła:
Pierwszemu dała na miseczce, (łapiemy mały paluszek dziecka)
drugiemu dała na łyżeczce,(łapiemy drugi paluszek)
trzeciemu dała w garnuszku,(łapiemy trzeci paluszek)
czwartemu dała w dzbanuszku, (łapiemy za czwarty paluszek)
a piątemu nic nie dała (chwytamy kciuk dziecka)
i frrrrrr… do lasu poleciała (nagle zabieramy rękę i pokazujemy, jak odlatuje sroczka).

  1. Wyliczanka z partiami ciała

W tej wyliczance, dotykamy palcem poszczególnych części ciała dziecka, które opisujemy:
Tu paluszek, tu paluszek (dotykamy paluszków dziecka)
Kolorowy mam fartuszek (pukamy delikatnie w brzuszek dziecka)
Tu jest rączka (dotykamy rączek dziecka)
A tu druga
A tu oczko do mnie mruga (zakrywamy oczko dziecku)
Tu jest buzia (dotykamy w okolice ust dziecka)
Tu ząbeczki (odchylamy bródkę dziecka, by otworzyło buzię)
Tam wpadają cukiereczki.

  1. Wyliczanka z pieskami

Wszystkie pieski spały (zaciskamy maluchowi piąstki lub pokazujemy swoje)
Pierwszy obudził się ten mały(otwieramy mały paluszek)
Mały obudził średniego, który spał obok niego (otwieramy drugi paluszek).
Gdy średni już nie spał, to duży też przestał (otwieramy trzeci palec).
Trzy pieski się bawiły, czwartego obudziły (otwieramy czwarty paluszek).
Cztery pieski szczekały, piątemu spać nie dały (otwieramy kciuk i machamy całą dłonią).

  1. Kosi, kosi łapci

Bierzemy w swoje dłonie rączki dziecka i delikatnie klaszczemy:
Kosi, kosi łapci, pojedziem do babci.
Babcia da nam mleczka a dziadek jajeczka.
Kosi, kosi łapci pojedziem do babci,
od babci do cioci, ciocia da łakoci.
Kosi kosi łapci, pojedziem do babci,
od babci do mamy, mama da śmietany.

  1. Wyliczanka o kominiarzu

Idzie kominiarz po drabinie, fiku miku już w kominie! (tu potrzebne jest pokazywanie kominiarza na palcach).

  1. Wyliczanka „palce do palców”

Gdy się rączki spotykają, (dotykamy dłońmi rączek dziecka)
to od razu się witają. (pocieramy, ściskamy, przybijamy piątkę, udajemy całusy)
Gdy się kciuki spotykają, (dotykamy kciukami kciuki dziecka)
to od razu się witają.(pocieramy, ściskamy, przybijamy piątkę, udajemy całusy)
Gdy się palce spotykają (dotykamy palcami palców dziecka),
to od razu się witają (pocieranie, ściskanie, przybicie piątki lub całus).

  1. Wyliczanka o samochodziku

Bierzemy w swoją dłoń rączkę dziecka:
Auto do myjni przyjechało, bo się umyć ładnie chciało.
Umyto:
Pierwsze koło podstawowe (głaszczemy mały palec),
Drugie koło podstawowe (głaszczemy drugi palec),
Trzecie koło podstawowe (głaszczemy trzeci palec),
Czwarte koło podstawowe (głaszczemy czwarty palec),
Piąte koło zapasowe (głaszczemy kciuk)

 

Dobre pomysły dla rodziców, czyli jak spędzać czas z dzieckiem 3letnim. (Propozycje zgodne z planem pracy wychowawczo-dydaktycznej Grupy I „Maluszki”):

  • Rozmowy o zachowaniu zwierząt wiosną.
  • Obserwacje, /filmy, TV, Internet/ wspólne wyszukiwanie oznak wiosny.
  • Oglądanie książek / filmów na temat budzenia się przyrody do życia.
  • Zabawy w przeliczanie i tworzenie zbiorów trzyelementowych.
  • Zabawy w klasyfikowanie przedmiotów według podanych cech.
  • Zabawy w odgadywanie dźwięków – dziecko ma zasłonięte oczy i musi zgadnąć słyszany dźwięk.
  • Rozmowy o tym, dlaczego można lubić wiosnę.
  • Wspólne sadzenie nasion, cebulek, obserwacja procesu wzrastania roślin.
  • Przyglądnie się roślinom w domu. Pobudzanie zmysłów – wąchanie i oglądanie kwiatów, dotykanie łodyg, liści, kolców.
  • Wspólne przygotowywanie posiłków z wykorzystaniem zdrowej żywności – szczególnie warzyw i owoców. Rozwijanie doznań smakowych, zabawy w próbowanie różnych składników z zamkniętymi oczami.
  • Zabawy w naśladowanie dźwięków, jakie wydają różne ptaki.
  • Zabawy w układanie historyjek zgodnie z kolejnością zdarzeń – jedna osoba wymyśla początek, druga koniec historyjki, a potem wspólnie na zmianę dopowiadają, co się działo pomiędzy tymi wydarzeniami.
  • Zabawy w wysłuchiwanie głosek – dziecko słucha słowa i mówi, jaka głoska jest na początku. próba
  • Oglądanie albumów, zdjęć, TV, Internet o roślinności egzotycznej oraz rodzimej.
  • Obserwowanie ptaków /filmy, TV, Internet/
  • Zabawy w przeliczanie elementów i porównywanie liczebności zbiorów na wszelakiego rodzaju dostępnych liczmanach /naturalnych rzeczach w domu/- w dostępnym dla dziecka zakresie.
  • Zabawa w szukanie rymujących się wyrazów.
  • Zabawy logopedyczne, gimnastyka buzi i języka, gry i ćwiczenia do wykorzysta na stronie internetowej pt. MiMowa
  • Rozmowy o rodzinnych tradycjach i potrawach wielkanocnych.
  • Wspólne śpiewanie przyśpiewek ludowych, które znają rodzice lub dziadkowie.
  • Wykorzystanie strony internetowej „Śpiewające Brzdące” na youtube
  • Wspólne wykonywanie pisanek, ozdób świątecznych, potraw, wypieków.
  • Zabawy w tworzenie zbiorów z wykorzystaniem ozdób świątecznych.
  • Zabawy w układanie zdań z określonym wyrazem.
  • Czytanie opowiadań i wierszy, wspólne śpiewanie piosenek i recytowanie rymowanek.

Polecamy:
www.mimowa.pl

https://mojedziecikreatywnie.pl/2016/01/zabawy-dla-2-3-latka/

https://www.puchatek.pl/dla-rodzicow/#banner

https://sieciaki.pl/

www.buliba.pl

https://m.ciufcia.pl//

www.kolorowe-obrazki.pl

Pozdrawiamy wszystkie Maluszki i ich Rodziców:)