Opublikowano

12-16.04.2021r.

TEMAT TYGODNIA: KODEKS MAŁEGO EKOLOGA

Drodzy rodzice:

Dzisiaj coraz więcej mówi się o skażonym środowisku przyrodniczym, które już osiągnęło stopień zanieczyszczenia niebezpieczny dla życia. Coraz więcej uwagi ludzie poświęcają problemowi ochrony środowiska. Naszym moralnym obowiązkiem jest pozostawienie następnym pokoleniom Ziemi nadającej się do życia. Mamy też obowiązek nauczyć dzieci „ życia w zgodzie z przyrodą”.

Ważną rolę w tym procesie odgrywa zapoczątkowana już w przedszkolu edukacja, która polega na kształtowaniu u dzieci przedszkolnych odpowiedzialności za stan przyrody poprzez budzenie świadomości ekologicznej.

W domu i w przedszkolu jest wiele okazji do rozbudzania wrażliwości ekologicznej, ponieważ nie ma tam granic między przedmiotami. Dzieci mogą zaznajomić się ze światem roślin, zwierząt, z przyrodą nieożywioną – a także nauczyć się dostrzegać i przeżywać jej piękno.

Zagadnienia z edukacji ekologicznej można realizować w każdej nadarzającej się sytuacji wykorzystując umiejętnie chłonność umysłu dziecka.

Oto propozycje do realizacji w życiu codziennym:

  • Tworzenie sytuacji wyzwalających potrzebę działania na rzecz przyrody np.: udział przy wykonywaniu najprostszych czynności pielęgnacyjnych roślinek w domu i ogrodzie,
  • wyrażanie aprobaty  dla pozytywnych działań na rzecz przyrody, a także dezaprobaty w sytuacjach niszczenia przyrody,
  • rozumienie roli świeżego powietrza dla zdrowia,
  • udział w podejmowaniu działań zapewniających czystość otoczenia np.: zbieranie śmieci, kasztanów, żołędzi. Udział dzieci w akcji „Sprzątanie Świata”, zachęcanie do podejmowania działań na rzecz przyrody i nagradzanie takich zachowań
  • czynne uczestnictwo w upowszechnianiu informacji dotyczących ochrony przyrody,
  • rozumienie roli przyrody w życiu człowieka a także konieczności jej ochrony wraz ze znajomością sposobów chronienia dostępnych dzieciom,
  • przeciwstawienie się bezmyślnemu niszczeniu przyrody i przejawom okrucieństwa w stosunku do niej np.: do rozdeptywania dżdżownic- negatywne ocenianie takich zachowań,
  • przestrzeganie zasady nie niszczenia przyrody, kulturalnego zachowania się w czasie wycieczek np.: nie hałasowanie w lesie, nie śmiecenie, nie deptanie trawników i mrowisk,
  • świadome przestrzeganie zakazu niepotrzebnego zrywania roślin chronionych i właściwego zachowania się na łonie przyrody z równoczesnym podkreśleniem ich znaczenia,
  • przyzwyczajanie do segregowania odpadów, oszczędzania wody, zbierania surowców wtórnych- zwłaszcza baterii, plastiku, papieru
  • podpatrywanie życia drobnych zwierząt, ich wyglądu, sposobu odżywiania w ich naturalnym środowisku np.: dżdżownica, żaba, pszczoła, ślimak. Dowiadywanie się o ich użyteczności, np.: spulchnianie ziemi,.. Przezwyciężanie u dzieci uprzedzeń do niektórych drobnych zwierząt. Wyrabianie opiekuńczego stosunku do zwierząt,
  • zbieranie i suszenie nasion i owoców przeznaczonych na pokarm dla ptaków w okresie zimowym np.:jarzębina,
  • udział w dokarmianiu ptaków w okresie zimy ( zastosowanie suszonego pokarmu), obserwacja zachowania się ptaków w karmniku,
  • poznanie jakie niebezpieczeństwa zagrażają środowisku przyrodniczemu ze strony człowieka (zatruwanie wody, pożary, zanieczyszczenie środowiska),
  • wykorzystanie malowanek o tematyce ekologicznej
  • uwrażliwienie dzieci na sprawy czystości wody, powietrza, gleby.

 

Poniedziałek: Ziemia prosi o ochronę.

https://www.youtube.com/watch?v=z2FedJPZhXY

– Zabawa „Slalom z przeszkodami”. R. wyznacza trasę, na której układa przeszkody, np. krzesełko, duży klocek. Każde dziecko jest samochodem i musi przejechać trasę bez dotykania, poruszania czy przewracania przeszkód. Ćwiczenie percepcji wzrokowej oraz wyczucia przestrzeni.

–  „Zielony ogródek”. Obserwacje i prace pielęgnacyjne kwiatów doniczkowych. Rozmowy o aktualnej pogodzie. Utrwalenie nazwy pory roku i miesiąca. Rozwijanie zainteresowań przyrodniczych.

–  Rozmowa wprowadzająca na temat przyrody. Przykładowe pytania: − Co to jest przyroda? − Czy wokół nas jest przyroda? Zwrócenie uwagi dzieci na piękno przyrody ożywionej i nieożywionej.

Wspólne szukanie odpowiedzi na pytanie: Jak my, jako małe dzieci, możemy chronić przyrodę?. Zwrócenie uwagi na ekologiczne postępowanie na przykład poprzez: wrzucanie śmieci do odpowiednich pojemników, sprzątanie po psie, gaszenie światła, gdy nikogo nie ma w pomieszczeniu, używanie toreb na zakupy wykonanych z materiału, zakręcanie wody podczas mycia zębów…

–  Oglądanie plakatu Światowego Dnia Ziemi. R. wyjaśnia znaczenie tego dnia dla przyrody. Swobodne wypowiedzi dzieci na temat piękna przyrody i próby wnioskowania, co może jej zagrażać.

– Opracowanie rysunkowego „Kodeksu małego ekologa”. Każde dziecko przedstawia na rysunku siebie w różnych sytuacjach sprzyjających ochronie przyrody – R. zapisuje hasła. Przykładowy zapis: Obiecuję, że: x nie będę śmiecić. x będę wrzucać odpady do odpowiednich pojemników. x posprzątam po swoim psie. x będę gasić światło, gdy z niego nie korzystam. x będę zakręcać wodę, gdy szczotkuję zęby. x będę dbać o przyrodę.

https://www.youtube.com/watch?v=tRjjS-Pw9Fg

https://www.youtube.com/watch?v=1MZovZPTP7I

 

Wtorek: Dzieci wiedzą, jak segregować śmieci

– Zabawa ortofoniczna „Czym podróżujemy?”. R. mówi jaki pojazd a dziecko porusza się i naśladuje dźwięk wydawany przez ten pojazd, np. brum, brum(samochód), wrrr-wrrr-wrrr (motor), plusk, plusk, plusk (łódka), wuuu, wuuu, wuuu (samolot). Ćwiczenie mięśni narządów mowy poprzez powtarzanie zespołów głosek.

– Dzieci wiedzą, jak segregować śmieci- swobodna rozmowa z R.  kształtująca  współodpowiedzialność za stan najbliższego środowiska i poznanie sposobów segregowania odpadów zgodnie z zasadami obowiązującymi w danym regionie.

– Rozmowa podsumowująca inspirowana pytaniami: Dlaczego segregujemy śmieci? Co można zrobić z plastikowych butelek?.

– Wykonanie pracy z plastikowej butelki.

– Podczas spacerów obserwacje przyrodnicze „Ptasie gniazda”. Przyglądanie się zachowaniu ptaków wiosną. Zwrócenie uwagi na ich ożywione głosy

https://www.youtube.com/watch?v=0WS8vo0iD2k

 

Środa: Dzieci nie lubią, gdy ktoś śmieci!

– Zabawa „Historia pewnej butelki”. Dzieci siedzą w kręgu i słuchają początku opowiadania podanego przez R.

Zosia wracała z mamą z przedszkola. Zachciało jej się pić. Mama kupiła jej pyszny soczek w butelce. Zosia wypiła napój i…

Zadaniem dzieci jest kontynuowanie historii zużytej butelki. Doskonalenie umiejętności układania prostych opowiadań według podanych reguł z zachowaniem logicznej kolejności wydarzeń. Rozwijanie wyobraźni.

– „Krasnal” Dorota Geller   – wiersz

Zapakuję powolutku… Zapakuję powolutku…

Co takiego, krasnoludku?

Zapakuję do walizki wszystkie czapki,

buty wszystkie, zapasową siwą brodę i wyruszam zaraz w drogę.

Ale dokąd? I dlaczego? Czyżby stało się coś złego?

A dlatego, drogie dzieci, że za dużo w lesie śmieci!

Tu papierki, tam obierki, tu rozbite szkła…

Aż się sarna skaleczyła, kiedy dróżką szła!

Tu papierki, tam obierki, w trawie puszek stos…

Jak się kiedyś przewróciłem, to rozbiłem nos!

Oj, krasnalu! Nie narzekaj!

Siądź pod grzybem i poczekaj!

Tu maliny, tam jeżyny, coś na pewno wymyślimy!

Bo co będzie, gdy znikną krasnale?

Zamieszkają tam, gdzie nas nie ma?

Gdy zabiorą spod muchomorów swoje małe sny i marzenia?

Bo co będzie, gdy zgasną po kątach – jak płomyki – czapeczki czerwone?

I gdy w książce zamiast krasnala zobaczymy pustą, białą stronę?

Rozmowa : Dokąd pojechała rodzina? Co rodzice i dzieci robili na wycieczce? Co zobaczyli, kiedy zamierzali wracać z wycieczki? Jak myślicie, co zrobili, kiedy zobaczyli, że polana jest zaśmiecona? Swobodna rozmowa na temat sprzątania po sobie i nieśmiecenia. Przypomnienie o wyrzucaniu odpadków do kosza na śmieci lub zabieraniu ich ze sobą, aby wyrzucić do kosza w domu. Wymyślanie tytułu historyjki. Ocena postępowania bohaterów.

– Grające butelki. Koncert na butelki i pałeczkę. R. ustawia w rzędzie na stole osiem szklanych butelek o pojemności 0,33 l. Nalewa do nich wodę w taki sposób, aby w każdej była inna ilość płynu (R. może poprosić dzieci, żeby mu w tym pomogły). Następnie pokazuje, jak grać na butelkach, wystukując pałeczką różne tony, po czym zaprasza dzieci do gry na butelkowym instrumencie. Dziecko  gra wymyśloną przez siebie melodię przy pomocy pałeczki.

https://www.youtube.com/watch?v=w1WZaMvttjU

 

Czwartek: Mała kropla wody.

– Zabawa „Ułóż obrazek”. Dzieci układają pociętą na pięć części kolorowankę. Następnie przyklejają ją na kartkę papieru i kolorują obrazek, po czym, co na nim widzą. Rozwijanie percepcji wzrokowej, wdrażanie do opowiadania własnymi słowami treści obrazka z zachowaniem poprawności gramatycznej.

– Rozmowa wprowadzająca. Przykładowe pytania: − Czy woda jest potrzebna? Do czego? − Co się stanie, gdy jej zabraknie? − Co możemy zrobić, aby jej nie zabrakło?

https://www.youtube.com/watch?v=EXfEySFqfyQ

– Zabawa badawcza „Jaki kształt ma kropla?”. R. stawia na środku  stolika miskę z wodą i tackę z przygotowanymi przedmiotami. R. zwraca się do dzieci: Spróbujcie za pomocą przedmiotów, które macie na tackach, wydobyć z miski kroplę wody. Wypróbujcie, który przedmiot jest najlepszy. Jaki kształt ma kropla? Czy krople różnią się od siebie?

– Podczas spacerów rysowanie patykiem na wilgotnym podłożu wzorów według własnego pomysłu. Rozwijanie wyobraźni.

https://www.youtube.com/watch?v=DXUTx1O857U

https://www.youtube.com/watch?v=NjWec9D0N-k

 

Piątek: Gałgankowe Królestwo.

– Zabawa „Zamek z klocków”. Konstruowanie zamków z klocków różnej wielkości. Ćwiczenie sprawności palców, poszukiwanie środka ciężkości w celu zachowania stabilności budowli.

– Zabawa dydaktyczna „Czego brakuje?”. R. z regału chowa jakąś zabawkę , a dzieci zgadują, która zabawka została schowana. Rozwijanie pamięci wzrokowej.

– Zabawa badawcza „Miękkie – szorstkie”. Dzieci oglądają różne ubrania- tkaniny. Określają cechy materiałów na podstawie wrażeń dotykowych. Stosują przy tym odpowiednie określenia, np.: miękki, twardy, gruby, cienki, szorstki, połyskliwy, puszysty, śliski.

– „Gałgankowe Królestwo” wiersz

W pewnym państwie, gdzieś za wzgórzem,

zamek stoi z wieżą w chmurze

Król tam rządzi gałgankowy, co swój kodeks ma surowy!

Kocha ptaki, kwiaty, dzieci, lecz nie lubi, gdy ktoś śmieci!

Gdy się woda zbytnio leje, król ze złości zielenieje!

Gdy ktoś zrywa piękne kwiaty, rwie na sobie wszystkie szaty!

] Każdy króla tutaj słucha i nastawia pilnie ucha.

Już nie słychać krzyków, złości, bo królestwo lśni w czystości.

Gałgankowy lud świętuje, ze swym królem wiwatuje!

Bo Królestwo Gałgankowe obyczaje ma wzorowe!

Barbara Rokicka

Rozmowa na temat wiersza. Wyjaśnienie znaczenia słów występujących w wierszu, m.in.: gałganek, szaty, wiwatować. Przykładowe pytania: − Jaki był król, który rządził królestwem? − Czego król nie lubił? Kiedy się złościł? − Czy mieszkańcy królestwa słuchali swojego króla? − Dlaczego mieszkańcy królestwa świętowali?

– Wykonanie pracy plastyczno-technicznej inspirowanej treścią wiersza. Omówienie i przeprowadzenie poszczególnych etapów pracy: x modelowanie z tkanin mocowanych na rurkach po papierowych ręcznikach lub na drewnianych łyżkach postaci z Gałgankowego Królestwa. x nadanie indywidualnego charakteru postaciom poprzez uzupełnienie elementów twarzy, np. dodanie włosów z włóczki, nosa i oczu z koralików.

Swobodne zabawy inscenizacyjne z kukiełkami – prowadzenie dialogów między postaciami, odgrywanie scenek sytuacyjnych .

 ………………………………………………………………..

 

06-09.04.2021r.

TEMAT TYGODNIA: „DZIEŃ I NOC”

Drodzy Rodzice

Jedną z trudniejszych umiejętności do kształtowania u dzieci w wieku przedszkolnym jest ocena zmian zachodzących w czasie. Małe przedszkolaki zupełnie nie mają orientacji w następstwie dni tygodnia, nie mówiąc o porach roku, a tym bardziej – o miesiącach w roku. Kompetencje intelektualne w zakresie oceny zmian czasowych pojawiają się dopiero w wieku szkolnym. Nie oznacza to jednak, że nie można dzieci młodszych wdrażać do różnicowania i określania zmian zachodzących w czasie. Poczucie czasu, następowanie określonych, powtarzalnych zjawisk czasowych, jest jednym z najbardziej abstrakcyjnych zagadnień, które należy powoli i stopniowo wprowadzać. Bardzo często słyszymy, gdy małe dziecko opowiada: „jutro byliśmy na karuzeli”, „wczoraj mama mi kupi nowe klocki” itp. Jest to zupełnie naturalny brak orientacji czasowej. Aby właściwie rozwijać poczucie następstw dnia i nocy, pór roku, dni tygodnia, miesięcy, należy wyjść od ćwiczeń w dostrzeganiu regularności, układania rytmów, różnorodnych schematów. Jest to najprostszy sposób rozwijania orientacji w stałych następstwach czasowych, bowiem rytm, pewne powtarzające się stany rzeczy, towarzyszą dzieciom już od pierwszych chwil życia.

 

Wtorek: Codzienne czynności (06.04.2021r.)

– Zabawa dydaktyczna „Zapamiętaj i powtórz”. Rodzic układa na stole kilka (4–5) przedmiotów i wspólnie z dziećmi wypowiada głośno ich nazwy. Później zakrywa przedmioty, a  dziecko wymienia je w kolejności ich ułożenia. Następnie R. odsłania przedmioty i wszyscy sprawdzają poprawność wykonania zadania. Rozwijanie pamięci wzrokowej.

– Zabawy geometryczne – dopasowywanie do siebie figur geometrycznych o takim samym kolorze i kształcie wykorzystanie przedmiotów codziennego użytku oraz w naszym otoczeniu.  Utrwalanie nazw i wyglądu figur geometrycznych, ćwiczenie spostrzegawczości

–  Rozwiązywanie zagadek.

Ciemnym płaszczem świat przykrywa, na jej płaszczu gwiazd tysiące, a w kieszeniach sny ukrywa – zniknie, zanim wstanie słońce. (noc)

Po nocy rankiem nas wita, w południe słonkiem ogrzewa. Wieczorem bajkę opowie i kołysanki zaśpiewa. (dzień)

„Dzień i noc” wiersz

Dzień to godzin ilość spora – trwa od rana do wieczora.

Od wieczora zaś do rana rządzi noc – w sto gwiazd ubrana.

Rano wszyscy wstają z łóżek, lewą albo prawą nogą,

choć niektóre straszne śpiochy do południa wstać nie mogą!

Rano jemy co? Śniadanie! A w południe co?

Obiadek! Dwa obiadki je łakomczuch, pół obiadku kto?

Niejadek! Po południu – podwieczorek można zjeść, lecz niekoniecznie,

a wieczorem co? Kolację! I czas iść do łóżka grzecznie.

W nocy jeść już nie należy. W nocy raczej spać wypada

Nikt nie skacze, każdy leży, a noc wkoło sny rozkłada.

Gdy po nocy świt zaświta, słońce wzejdzie i dzień wstanie,

znowu z łóżek wyskoczymy i będziemy jeść śniadanie.

Zabawa dydaktyczna „Co robimy w dzień i w nocy?”

– swobodne rozmowy nt. wiersza zadawanie pytań

 

Środa: Czy zwierzęta też śpią w nocy? (07.04.2021r.)

„Jak Janek Skowronek chciał wygrać konkurs” opowiadanie

– Co tu zrobić? – zastanawiał się Janek Skowronek. Zastanawiał się dlatego, że już jutro miał się odbyć konkurs „Jak oni ćwierkają?”, a Janek nadal nie miał nikogo do pary. W zeszłym roku w konkursie mogli brać udział wszyscy i Janek pewnie by wygrał, gdyby nie Jarek Kanarek i ta jego dość nieciekawa piosenka „Tiu, tiu, tiu”. W tym roku w konkursie mogły występować tylko zespoły. Janek chciał zaprosić do wspólnego śpiewania Janusza Słowika, ale Janusz właśnie dziś postanowił wystąpić z zespołem żab „Nenufar”, więc Janek musiał sobie szybko znaleźć kogoś innego. – Nie ma mowy, żeby Kanarek wygrał i w tym roku – mamrotał do siebie Janek. – Co robić? Z tego wszystkiego nie poszedł spać jak zwykle o siódmej wieczorem, tylko zasiedział się do późna. Wtedy coś zahukało mu nad głową. – A kto to? – spytał przestraszony Janek. – Sylwia Sowa – powiedziała sowa, która jak zwykle zbudziła się o ósmej wieczorem i wyszła ze swojej dziupli. – A ty jesteś ten sławny skowronek? – Owszem – przyznał Janek, któremu bardzo pochlebiło to, że nawet nocne ptaki o nim słyszały. – Podziwiam cię od dawna! – ucieszyła się Sylwia. – Mam twoje wszystkie płyty! I tak sobie przyjemnie rozmawiali, aż w końcu Janek doszedł do wniosku, że właściwie mógłby wystąpić na konkursie z Sylwią. Co prawda nie miała zbyt pięknego głosu, ale to jej „hu, hu” dobrze pasowało do jego piosenki. Sylwia bardzo się ucieszyła z propozycji i nawet zdążyli przećwiczyć piosenkę, ale potem wybiła dziewiąta i Janek zrobił się okropnie śpiący. – No, to ja już lecę – powiedział. – Do zobaczenia. Konkurs zaczyna się o dwunastej w południe w Ptasim Domku Kultury! I poleciał. Nie zauważył, że Sylwia Sowa się zaniepokoiła i coś do niego woła… O dwunastej Janek czekał przed Ptasim Domkiem Kultury, ale Sylwii nigdzie nie było. Mijały minuty, potem godziny, potem konkurs się skończył, a Janek ciągle był sam. – No, niech ja spotkam tę sowę – mamrotał do siebie, strasznie zły. – Nie wiedziałem, że to taki ptaszek! Czekał tak do siódmej wieczorem, a potem zachciało mu się spać, więc wrócił do siebie. I nigdy się nie dowiedział, dlaczego Sylwia nie przyleciała na spotkanie… A wy jak myślicie?

– Rozmowa na temat treści opowiadania. Przykładowe pytania: − Jakie zwierzęta są bohaterami opowiadania? − O jakiej porze dnia spotkali się skowronek i sowa? − Co Janek Skowronek zaproponował sowie Sylwii? − Kiedy miał się odbyć konkurs? − Jak myślicie, dlaczego sowa nie przyleciała na spotkanie? − Jakie znacie inne zwierzęta, które w dzień śpią, a w nocy są aktywne?

 

Czwartek: Dzień – noc. (08.04.2021r.)

– Zabawa plastyczna „Gazetowe stworki”. Dzieci zgniatają z gazet kule różnej wielkości. Z pomocą R. przewlekają przez środki kul sznurek, łącząc je w dowolne kompozycje. Próbują nazwać powstałe stworki. Chętne dzieci mogą dodatkowo pomalować kule lub ozdobić je różnorodnym materiałem plastycznym. Wyciszenie, rozwijanie wyobraźni przestrzennej oraz zdolności wnikliwej obserwacji, doskonalenie sprawności manualnej.

–  Zabawa „Wyklaszcz nazwę”. Zadaniem dzieci jest wyklaskanie  nazwy różnych zwierząt zgodnie z podziałem na sylaby przy jej jednoczesnym wypowiadaniu. Ćwiczenie analizy i syntezy wyrazów.

– Ćwiczenia manualne – nawlekanie koralików w celu wykonania korali dla siostry, mamy lub babci. Wzmacnianie mięśni palców i dłoni oraz koordynacji wzrokowo-ruchowej.

– Zabawa dydaktyczna „Koło dnia i nocy”. R. ma przygotowaną wyciętą z papieru płaską białą obręcz o średnicy mniej więcej 1 m (koło o średnicy 1 m z wyciętym ze środka kolejnym kołem o średnicy 90 cm). Każde z dziecko ma też kartoniki żółte i niebieskie około po 10 sztuk . Dzieci przyklejają swoje kartoniki na obręczy naprzemiennie (żółty, niebieski, żółty itd.), aż całe koło będzie zapełnione. Rozmowa na temat cykliczności dnia i nocy.

 

Piątek: Niebo nocą. (09.04.2021r.)

– Ćwiczenia oddechowe „Migocące gwiazdki”. Dzieci trzymają przed sobą zawieszoną na nitce gwiazdkę (np. z folii aluminiowej) i wprawiają ją w ruch oddechem. Ćwiczenie regulowania fazy wdechu i wydechu

– Zabawa „Turniej sylab”. Dzieci na polecenie dokończają wyraz zaczynający  się na określoną sylabę. Wyrazy mogą dotyczyć aktualnie omawianych treści, np. słoń-ce, ra-no, noc-ka, so-wa itp. – ćwiczenie w dzieleniu wyrazu na sylaby.

– Zabawa dydaktyczna „Mapa nieba nocą”. R. wyjaśnia dzieciom termin gwiazdozbiór. Dzieci oglądają konstelacje gwiezdne na mapie nocnego nieba proszę wykorzystać Internet i z pomocą R. odnajdują Gwiazdę Polarną i Wielki Wóz. R. informuje dzieci, że Wielki Wóz to jeden z najjaśniejszych gwiazdozbiorów, widoczny na niebie w Polsce przez cały rok. Dzieci odwzorowują jego kształt poprzez ułożenie na arkuszu granatowego papieru siedmiu gwiazdek. Na zakończenie dzieci przeliczają i przyklejają ułożone gwiazdy.

– Zachęcenie dzieci do obserwowania nieba nocą w weekend wraz z rodzicami.

– Zabawa logopedyczna „Gimnastyka języka”. Dzieci siedzą swobodnie i poruszają językiem według instrukcji R.: Nasze języki się witają (język wysunięty na brodę porusza się w prawo i w lewo). Nasz język czeka na pyszne śniadanie (oblizywanie językiem najpierw górnej, a potem dolnej wargi). Nasz język sprawdza, czy przez noc wyrosły nam nowe zęby (dotykanie językiem poszczególnych zębów). A może przez noc wydłużył nam się nos? Sprawdźmy (próby dotykania językiem nosa i brody). Usprawnianie aparatu artykulacyjnego.

– Ćwiczenie grafomotoryczne „Szablony” – obrysowywanie szablonów gwiazd i księżyca, kolorowanie w obrębie konturu.

–  Zabawa „Szukam drugiej połowy”. R.  dzieciom obrazki pocięte na pół można wykorzystać obrazki z gazet itp…

– „Marzenki” wiersz

Kiedy zasypiam,

przychodzą nocą i razem ze mną okropnie psocą!

Potrafią sprawić,

że łóżko lata i fruną ze mną dokoła świata.

Jak chcą, to zmienią mnie w krokodyla,

co się po chwili zmienia w motyla.

Do dziwnych krajów mkną na wypady,

gdzie wodospady są z czekolady.

Mieszkamy w igloo albo w wigwamach.

Bawią się ze mną nawet do rana!

To takie stworki ze snu lub z drzemki. Jak je nazwiemy?

Może Marzenki?

–  Rozmowa na temat wiersza. Przykładowe pytania: – Kiedy pojawiają się Marzenki? – Co robią Marzenki? – Jak waszym zdaniem Marzenki mogą wyglądać?

–  Wykonanie pracy plastycznej techniką malowania na podkładzie z gumy arabskiej. Omówienie i przeprowadzenie poszczególnych etapów pracy:  zamalowywanie grubą warstwą kleju typu guma arabska całej powierzchni kartki z bloku technicznego malowanie farbami plakatowymi na wciąż świeżym kleju postaci Marzenka. Obserwowanie rozmywania się farby na podkładzie z kleju. Opisanie nieoczekiwanego efektu pracy, porównywanie postaci, opisywanie ich kształtu.

Próby odpowiedzi na pytania: Co przypomina mój Marzenek? Czy jest smutny, czy wesoły? Co spsoci nocą?.

 – Wspólne śpiewanie znanych kołysanek. Zachęcanie dzieci do układania i intonowania własnych prostych kompozycji

– W ogrodzie –  Zabawa „Powiedz, co widzisz”. R. zwraca uwagę dzieci na wybrany obiekt znajdujący się na terenie placu zabaw lub widoczny poza nim. Dzieci muszą podać jak najwięcej informacji o wskazanym obiekcie, np. z czego jest zbudowany, ile ma pięter, jakiego jest koloru. Ćwiczenie spostrzegawczości, nauka uważnej obserwacji, doskonalenie umiejętności zwięzłego wypowiadania się, rozwijanie zainteresowania najbliższym otoczeniem.

https://akademia.pwn.pl/view/24ba579b-16c4-4ba5-9f0d-d238d834f6a2/38964/eprzedszkole_odcinek30.mp4

https://www.youtube.com/watch?v=ekY5oZDdQ4k

 

 

29.03 – 02.04.2021

TEMAT TYGODNIA: WIELKANOCNE ZWYCZAJE

PONIEDZIAŁEK: Wielkanoc (29.03.21r.)

– Utrwalenie nazwy aktualnej pory roku, miesiąca oraz zwracanie uwagi na obecną pogodę- rozmowy swobodne. Wzbogacanie wiedzy dzieci o środowisku społeczno-przyrodniczym.

Wprowadzenie świątecznego nastroju, doskonalenie umiejętności wypowiadania się w ważnych dla dzieci sprawach.

https://www.youtube.com/watch?v=JMbbv83DgUM

-„ Kolorowa pisanka”  lub „Kurczątko”– wykonanie pracy – Układanie puzzli, kolorowanie obrazka, ozdabianie pracy lub składanie postaci kurczątka w całość. /wykorzystanie otrzymanych kart pracy /

„Bajeczka wielkanocna” –czytanie bajki dzieciom, zadawanie pytań do tekstu, swobodna rozmowa z dzieckiem na temat opowiadania.

Wiosenne słońce tak długo łaskotało promykami gałązki wierzby, aż zaspane wierzbowe Kotki zaczęły wychylać się z pączków. – Jeszcze chwilę – mruczały wierzbowe Kotki. – Daj nam jeszcze pospać, dlaczego już musimy wstawać? A słońce suszyło im futerka, czesało grzywki i mówiło: – Tak to już jest, że musicie być pierwsze, bo za parę dni Wielkanoc, a ja mam jeszcze tyle roboty. Gdy na gałązkach siedziało już całe stadko puszystych Kotek, Słońce powędrowało dalej. Postukało złotym palcem w skorupkę jajka – puk, puk! I przygrzewało mocno. – Stuk, stuk! – zastukało coś w środku jajka i po chwili z pękniętej skorupki wygramolił się malutki Kurczaczek. Słońce wysuszyło mu piórka, na głowie uczesało mały czubek i przewiązało czerwoną kokardką. – Najwyższy czas – powiedziało. – To dopiero byłby wstyd, gdyby Kurczątko nie zdążyło na Wielkanoc. Teraz Słońce zaczęło się rozglądać dookoła po łące, przeczesało promykami świeżą trawę, aż w bruździe pod lasem znalazło śpiącego Zajączka. Złapało go za uszy i wyciągnęło na łąkę. – Co się stało, co się stało? – Zajączek przecierał łapką oczy. – Już czas, Wielkanoc za pasem – odpowiedziało Słońce – a co to by były za święta bez wielkanocnego Zajączka? Popilnuj Kurczaczka, jest jeszcze bardzo malutki, a ja pójdę obudzić jeszcze kogoś. – Kogo? Kogo? – dopytywał się Zajączek, kicając po łące. – Kogo? Kogo? – popiskiwało Kurczątko, starając się nie zgubić w trawie. – Kogo? Kogo? – szumiały rozbudzone wierzbowe Kotki. I wtedy Słońce przyprowadziło do nich małego Baranka ze złotym dzwoneczkiem na szyi. – To już święta, święta – szumiały wierzbowe Kotki, a Słońce głaskało wszystkich promykami, nucąc taką piosenkę: – W wielkanocny poranek dzwoni dzwonkiem baranek, a Kurczątko z Zajączkiem podskakuje na łące. Wielkanocne Kotki, robiąc miny słodkie, już wyjrzały z pączka, siedzą na gałązkach, kiedy będzie Wielkanoc, wierzbę pytają. Agnieszka Galica

– Wielkanocne zabawy. Dzieci sprawdzają, które jajko (ugotowane na twardo) potoczy się dalej po stole, rywalizują w biegu z jajkiem na łyżce i w obieraniu jajek ze skorupki na czas.

https://www.youtube.com/watch?v=8-FZviguevU

 

WTOREK:  Serwetka do ciasta (30.03.21r.)

– Zabawa „Ja – ty”. Dzieci siedzą w parach z rodzicem lub rodzeństwem naprzeciwko siebie i wykonują kolejne polecenia. – najpierw na sobie, a potem na drugiej osobie z pary. Przykładowe polecenia: Dotknij swojego nosa, a potem nosa kolegi. Dotknij stopą o stopę, a potem o stopę kolegi. Połóż rękę na głowie, a potem na głowie kolegi. Kształtowanie świadomości schematu ciała i przestrzeni, ćwiczenie percepcji słuchowej.

– Zabawa relaksacyjna „Wiosenne promyki”. Dzieci słuchają muzyki relaksacyjnej i wyobrażają sobie, co się dzieje, kiedy promyki słońca zaczynają ogrzewać ziemię, rośliny i ludzi. Następnie opowiadają o swoich wyobrażeniach. Wyciszenie, ćwiczenie percepcji słuchowej, rozwijanie wyobraźni, zachęcanie do wypowiedzi na temat swoich odczuć i przeżyć.

– Praca plastyczna „Serwetka do ciasta”. dzieci przy pomocy rodzica przygotowują papierową serwetkę – składają kwadratowy kawałek papieru na cztery części i wycinają w nim wzory.. Ćwiczenie precyzji oka i rąk poprzez ćwiczenia w składaniu papieru i wycinaniu wzorów zgodnie z instrukcją. Rozwijanie poczucia sprawstwa i radości z wykonanej pracy

 

Środa: Dlaczego baba rośnie? (31.03.21r.)

– Rozwiązanie zagadki.

Może być z piasku, może być siwa,

może być słodka i lukrem spływać. (baba)

Rozmowa na temat tradycji wypiekania ciast świątecznych, w tym wielkanocnych bab lukrowanych, które są symbolem umiejętności kucharskich gospodyni i dostatku. Oglądanie zdjęć wypieków oraz formy do ciasta.

–  Zabawa badawcza „Dlaczego baba drożdżowa rośnie?”. R. wsypuje do szklanej butelki łyżkę cukru i drożdże, wlewa trochę ciepłej wody i miesza. Na szyjkę butelki naciąga balonik i szczelnie go mocuje gumką recepturką. Wstawia butelkę do miski z gorącą wodą. Dzieci obserwują, jak balon wypełnia się gazem i pęcznieje. R. wyjaśnia, dlaczego tak się dzieje. Drożdże zmieszane z cukrem powodują, że powstają bąbelki (gaz – dwutlenek węgla). Kiedy drożdże są w cieście, bąbelki nie mogą się wydostać z otaczającego je ciasta i ciasto się podnosi. Zatem ciasto drożdżowe rośnie właściwie dzięki powstającym bąbelkom.

–  Zajęcia kulinarne „Pieczemy drożdżową babę wielkanocną” wg. własnych przepisów J

https://www.youtube.com/watch?v=6RH8hXpWnlk

Rozmowa na temat treści piosenki. Przykładowe pytania: − O czym była piosenka? − Ile jaj zniosła kurka? − Co kurka zrobiła z jajkami? − Jak się nazywają pomalowane jajka?

 

Czwartek: Liczymy pisanki. (01.04.21r.)

„Policzanka o pisankach”

Wskakują pisanki w świąteczny koszyczek,

a ja stoję obok i pisanki liczę.

Pierwsza jest różowa, druga ma paseczki,

trzecia jest zielona w czerwone kropeczki,

czwarta cała w kwiatki, piąta w ładny szlaczek,

a z szóstej przed chwilą wykluł się kurczaczek!

– Przeliczanie pisanek z zastosowaniem liczebników porządkowych. Przykładowe pytania : Która pisanka była różowa? Jak wyglądała trzecia pisanka? Z której pisanki wykluł się kurczaczek? Ile było wszystkich pisanek?.

https://www.youtube.com/watch?v=KyeLlFX0p2g

https://www.youtube.com/watch?v=cAKlPIpTJTI

– Obserwacja pogody. Wyjaśnienie przysłowia Kwiecień plecień, bo przeplata trochę zimy, trochę lata. Rozwijanie zainteresowań przyrodniczych. Rozmowy  o tradycji prima aprilis.

 

Piątek: Zajączek przynosi niespodziankę. (02.04.21r.)

https://www.youtube.com/watch?v=g44uwApFHgg

https://www.youtube.com/watch?v=nDlJVu4rXrU

– Wspólne układanie życzeń świątecznych. Składanie życzeń koleżankom i kolegom, rodzinie… . Ćwiczenie w układaniu życzeń, kształtowanie umiejętności dostrzegania potrzeb oraz pragnień innych osób.

– Zabawa „Chodzenie pod dyktando”. Dzieci poruszają się po sali zgodnie z poleceniami R., np. Cofnij się dwa kroki, obróć się w prawo, idź do przodu. Doskonalenie umiejętności świadomego poruszania się w przestrzeni.

https://www.youtube.com/watch?v=r-to1UXYMUA

– Rozmowa na temat tradycji świątecznych oraz przynoszenia niespodzianek przez wielkanocnego zajączka  „Zajączek” – praca plastyczno-techniczna. wycinanie elementów sylwety zajączka z papieru kolorowego, oklejanie rurek po papierze toaletowym papierem kolorowym, doklejanie elementów zwierzątka, nadanie zajączkowi indywidualnego charakteru poprzez ozdobienie go według własnego pomysłu, np. doklejenie wąsów z włóczki, kolorowej kokardki.

https://www.youtube.com/watch?v=nA9fBGhF168

https://www.youtube.com/watch?v=SE8-tteo9wg