Opublikowano

12-16.04.2021r.

TEMAT TYGODNIA: „Z KULTURĄ ZA PAN BRAT”

TEMATY DNIA: 1.W świecie kultury; 2.W kinie; 3.W teatrze; 4.Na koncercie; 5.W muzeum

Szanowni Rodzice!

W tym tygodniu porozmawiajcie z dzieckiem o szeroko rozumianej kulturze. O codziennych sytuacjach w których wykorzystujemy zwroty grzecznościowe. Zapytajcie dziecko: Co to znaczy być kulturalnym. Jak należy się zachować w miejscach publicznych takich jak: kino, teatr, muzeum. Jak należy się zachowywać na koncercie.

 

1.PONIEDZIAŁEK (12.04.21r.) „W  ŚWIECIE  KULTURY”

„Podaj rękę”– powitanka.  Dziecko stoi  twarzą do R. i  śpiewa  tekst na dowolną melodię lub go recytuje. Podaj rękę przyjacielu i przywitaj się, w prawo ukłoń się, w lewo ukłoń się. Podaj rękę przyjacielu i uśmiechnij się, dziś mamy dobry dzień.

„Jeżeli ci wesoło” – zabawa integracyjna.

Dziecko i R.  ilustrują słowa piosenki.

„Jeżeli ci wesoło” Marta Bogdanowicz

Jeżeli ci wesoło

i dobrze bawisz się,

uśmiechnij się do wszystkich

i zaklaszcz w ręce swe.

Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się,

to podnieś brwi do góry

i dotknij czoło swe.

Jeżeli ci wesoło

i dobrze bawisz się,

to otwórz teraz usta

i zamknij oczy swe.

Jeżeli ci wesoło

i dobrze bawisz się,

to pokaż najpierw język,

a potem zęby swe.

Jeżeli ci wesoło

i dobrze bawisz się,

nabierz w usta powietrze

i klep policzki swe.

Jeżeli ci wesoło

i dobrze bawisz się,

uśmiechnij się do wszystkich

i zaklaszcz w ręce swe.

Kulturalny wieczór” – rozmowa o kulturze na podstawie opowiadania. Maciejka Mazan

– Jacuś, pobaw się ze mną – poprosiła Nikola.

Jacuś nie bardzo miał ochotę, ale tego dnia w przedszkolu było mało dzieci i zaczęło mu się nudzić.

– No trudno – powiedział. – A w co?

– W kulturalny wieczór. Ja będę wielką damą, tak jak moja mama, a ty będziesz moim narzeczonym.

– Wykluczone – oznajmił Jacuś i zrobił w tył zwrot.

– I zabierzesz mnie do cukierni na tort i ciastka z kremem! – dodała Nikola.

Jacuś  Placuś  bardzo lubił wszelkie słodycze, a zwłaszcza ciasta.

– A będzie tort czekoladowy? – spytał.

– Co tylko zechcesz – obiecała słodko Nikola.

Więc Jacuś niechętnie wrócił.

– A teraz weź mnie pod rękę – rozkazała Nikola.

– Dlaczego? – jęknął Jacuś.

– Bo tak jest kulturalnie. Poza tym będziemy mówić „proszę uprzejmie” i „dziękuję uprzejmie”, ponieważ to też jest kulturalne.

Jacuś wziął Nikolę pod rękę i podszedł z nią do stolika.

– I co teraz? – spytał.

– Teraz przychodzi kelner, a my zamawiamy ciastka – wyjaśniła Nikola.

– Ja poproszę uprzejmie cztery rurki, pięć kawałków szarlotki i wuzetkę, ale małą, bo muszę dbać o linię, jak moja mama.

– A ja… – zaczął Jacuś.

– I jeszcze koktajl śmietankowo-truskawkowy! – wpadła mu w słowo Nikola.

– A ja poproszę tort czekoladowy…

– Opowiedz mi, jak ci minął dzień – przerwała mu Nikola.

– Przecież dzień jeszcze nie minął – zdziwił się Jacuś.

– Wiem, ale to kulturalnie tak spytać – oznajmiła Nikola.

– Oho – odezwał się Bobek, który akurat przechodził obok nich. – Jacuś, co robisz?

– Idź stąd – rzuciła Nikola. – Jacuś jest zajęty.

– Jacuś, nie pokopiemy piłki? – spytał Bobek.

– Za moment – wymamrotał Jacuś. – Tylko zjem tort.

Bobek zrobił wielkie oczy.

– Jaki tort? Tu gdzieś dają tort?

– Rany, Bobek! Jak ty wolno myślisz! My się tak bawimy! – wrzasnęła Nikola.

Bobek wzruszył ramionami i poszedł sobie.

– No to jak ci minął ten dzień? – spytała znowu Nikola.

– Tak sobie… – zaczął Jacuś, ale Nikola mu przerwała:

– O, są moje ciastka! Dziękuję, dziękuję uprzejmie!

– A ja chciałbym tort – wymamrotał markotnie Jacuś.

– No już, masz ten swój tort – zirytowała się Nikola i postawiła przed nim plastikowy klocek. A potem zaczęła udawać, że zjada ciastka, głośno mlaszcząc.

– Wiesz co, Nikola… – zaczął Jacuś, lecz nie skończył.

– Ale pięknie wygląda ten twój torcik! – wrzasnęła Nikola. – Dasz kawałek?

I zanim Jacuś zdążył coś powiedzieć, zabrała mu cały klocek!

Tego było już za wiele. Jacuś potrafił wiele znieść, lecz nie mógł tolerować tego, że ktoś zabiera mu tort, nawet na niby!

– Dość tego – powiedział i wstał. – Już się nie chcę z tobą bawić.

– Siadaj! – rozkazała Nikola. – Natychmiast siadaj! To, co zrobiłeś, było bardzo niekulturalne! – To ty jesteś niekulturalna! – zdenerwował się Jacuś. – Mlaszczesz przy jedzeniu, nie słuchasz, co mówię, ciągle mi przerywasz i obraziłaś mojego kolegę! Dziękuję uprzejmie za taki kulturalny wieczór!

I poszedł sobie. Postanowił, że nie będzie się już bawić z Nikolą – no, chyba że Nikola zachowa się kulturalnie i przypomni sobie, że oprócz „proszę uprzejmie” i „dziękuję uprzejmie” istnieje jeszcze słowo „przepraszam”…

Rozmowa na temat opowiadania. R. zadaje pytania dotyczące tekstu, np.: W co Nikola chciała się bawić z Jackiem? Jak w zabawie miały zachowywać się dzieci? Czy Nikola zachowywała się w sposób kulturalny? Co zrobił na koniec Jacek?

„Co to znaczy być kulturalnym?” – burza mózgów. R. zadaje pytanie, dziecko  odpowiada  wszystkie odpowiedzi są dobre . Na koniec wraca do tych wszystkich odpowiedzi, systematyzując wiedzę dziecka. Razem tworzą:

Kodeks kulturalnych przedszkolaków”.

Wiem, jak trzeba się zachować w różnych sytuacjach.

Znam i stosuję zwroty grzecznościowe.

Słucham rodziców, nauczycieli, wychowawców i wszystkich, którzy ukazują mi prawdę

– jestem im posłuszny.

Współtworzę zasady dobrego zachowania w grupie.

Podejmuję w grupie zadania służące dobru innych i mojemu.

Dbam o mienie przedszkola.

Bawię się i pracuję z każdym.

Słucham innych, czekam na swoją kolej.

Magiczne słowa” – zabawa dydaktyczna. R. przedstawia dziecku sytuacje, a ono ma  określić jakich kulturalnych (magicznych) słów należy użyć.

Co mówi dziecko, gdy wchodzi do szatni w przedszkolu?

Co mówimy, gdy wychodzimy z przedszkola?

Co mówimy, gdy prosimy o dokładkę obiadu?

Co mówimy, gdy dostaniemy ciastko?

Co mówimy, gdy koleżanka lub kolega częstuje nas cukierkiem?

Co mówimy, gdy kogoś niechcący popchniemy?

Co mówimy, gdy musimy komuś przerwać rozmowę, żeby poinformować o czymś ważnym?

Na koniec R. pokazuje dziecku  napisy do czytania globalnego: dziękuję, przepraszam, proszę.

https://www.youtube.com/watch?v=DL6eWrZAizQ

https://www.youtube.com/watch?v=N_i0vUxaEvw

 Praca z KP4.2–3 – rozwijanie umiejętności kulturalnego zachowania się, rozwój społeczny.

„Obrazy ruchem malowane” – zabawa orientacyjno-porządkowa.

Dziecko i porusza  się w rytm bębenka: biegiem, marszem lub w podskokach. Na mocne uderzenie w instrument tworzy  wspólnie żywy obraz na temat podany przez R., np. „Na wiosennej łące”, „Latem na plaży”, „Pomagam mamie”, „Mecz piłkarski”. R. może zaproponować wymyślanie tytułów przez dziecko. Zabawę powtarzamy kilka razy.

 „Poza” – ćwiczenie uruchamiające duże grupy mięśniowe. Dziecko porusza się po pokoju. Na uderzenie w bębenek lub dowolny przedmiot czy instrument  przyjmuje  różne pozy według własnych pomysłów: wykonuje  skłony, przysiady, stoi  na jednej nodze itp. Za każdym razem zmiana pozy następuje po uderzeniu w bębenek. Przyjęta poza trwa kilka sekund, wtedy dziecko  nie rusza  się.

 „Nasze zasady” – nauka na pamięć wybranej rymowanki Anny Urszuli Kamińskiej.

Słucham pani

Panią w przedszkolu wszyscy lubimy.

Z nią się bawimy, jej się radzimy.

Świetnie nas uczy, jest taka mądra.

Warto jej słuchać dla swego dobra!

Czekam na swoją kolej

Gdy przed kolegę ktoś się przepycha,

to w końcu kłótnia z tego wynika.

Ja zawsze czekam na swoją kolej,

bo z kolegami w zgodzie żyć wolę!

Sprzątam po zabawie

Choć bawili się od rana,

cała sala posprzątana.

Teraz tu posiedzieć miło.

Brawo, dzieci! Warto było!

Pomagam innym

Kiedy koledze coś idzie źle,

to, jeśli mogę, pomóc mu chcę.

Zawsze tak robię, to nic wielkiego.

On mi pomoże też w razie czego!

Kultura wokół nas” – zabawa słownikowa. R. przedstawia dziecku inne pojęcia związane ze słowem kultura: kultura – przejaw działalności człowieka, kultura popularna – kino, teatr, muzyka, kultura materialna – budowle, architektura, kultura fizyczna – uprawianie sportów, kultura ludowa – tradycje związane z różnymi regionami, np. śmigus-dyngus.

 

2.WTOREK (13.04.21r.) „W KINIE”

„Podaj rękę”– powitanka Dziecko stoi  twarzą do R. i  śpiewa  tekst na dowolną melodię lub go recytuje. Podaj rękę przyjacielu i przywitaj się, w prawo ukłoń się, w lewo ukłoń się. Podaj rękę przyjacielu i uśmiechnij się, dziś mamy dobry dzień.

„W  kinie”-słuchanie wiersza. Autor nieznany

Piegowaty Jaś z Radzynia

Co sobotę szedł do kina.

Co sobotę wszyscy w kinie

mieli dość Jasiowych minek.

Bo ten piegowaty chłopak

wszystko robił tam na opak,

głośno gadał, jadł, szeleścił,

ze sześć paczek chrupek zmieścił.

Potem czas na popijanie,

puszek z sykiem otwieranie,

tupot nóg i głośne śmiechy,

ależ Jasio miał uciechę!

Jaś się dziwił, że dziewczyna

żadna nie chce z nim do kina.

A koledzy też nie chcieli,

widząc Jasia osłupieli…

Pewnej soboty bez jego wiedzy

usiedli za nim jego koledzy,

jedli i pili głośno chrząkając,

i Jasiowi w fotel często stukając.

Jasia Pieguska złość już rozsadza!

A widzisz Jasiu, jak to przeszkadza…

cicho” – wyszeptał – „film oglądajcie…”

I w oglądaniu nie przeszkadzajcie.

Rozmowa na temat wiersza. R. zadaje pytania dotyczące tekstu, np.: Gdzie co sobotę chodził Jaś? Co on tam robił? Czy to było właściwe zachowanie? Co się stało pewnej soboty? Czy zachowanie kolegów przeszkadzało Jasiowi?

Jak należy kulturalnie zachować się w kinie?”zabawa dydaktyczna. R. mówi zdania, dziecko ma  określić, czy to jest właściwe, czy też niewłaściwe zachowanie. Dziecko  ma  uzasadnić, dlaczego tak myśli. Przykładowe zdania: W kinie jemy chipsy i głośno szeleścimy torebkami; W kinie spokojnie oglądamy film, nie komentując sytuacji; W kinie kładziemy nogi na fotel sąsiada, bo tak jest nam wygodnie siedzieć; W kinie siadamy wygodnie, ale tak, aby nikomu nie przeszkadzać; W kinie jemy i pijemy, głośno chrząkając.

Przedmioty z woreczka” – zabawa słuchowa. R. wkłada do woreczka przedmioty, które mogą się kojarzyć z jakąś bajką lub filmem dla dzieci między innymi mogą to być ( foka pluszowa, fasola, falbanka fala, fujarka, fontanna) . Dziecko  losuje  przedmiot z worka i tylko za pomocą dotyku określa , co to jest. Następnie razem wymyśla , z jakiego filmu lub bajki może pochodzić dany przedmiot. R. jeszcze raz prezentuje przedmioty z woreczka i prosi, aby dziecko  wymówiło  nazwy tych przedmiotów. Pyta, czy dziecko  słyszy jakieś podobieństwo. Następnie prosi, aby ułożyć w jednym miejscu te, których nazwy zaczynają się głoską f. Na koniec dziecko  je liczy.

Coś na f ” – zabawa spostrzegawcza

Dziecko  podaje  nazwy przedmiotów znajdujących się w   wybranym pomieszczeniu  lub poza nim. Za pomocą  gestodźwięków  (klaskania, tupania) określa , czy w danym słowie występuje głoska f.

„Zatrzymujemy film” – zabawa ruchowa.

Dziecko  porusza  się po pokoju  według rytmu podanego przez R. Podczas przerwy w muzyce staje nieruchomo – jak zatrzymana klatka filmu.

Praca z KP4.4 – rozwijanie percepcji słuchowej, czytanie globalne wyrazu fotel.

 „Plakat do mojego ulubionego filmu” – zabawa plastyczna. R. przygotowuje dla dziecka: kartkę  formatu A3, kredki pastele, ołówki, mazaki. Dziecko  rysuje  postacie ze swojego ulubionego filmu. R. może pomóc w napisaniu nazwy filmu na kartce.

 Kącik  Dobrego Startu pod redakcją naukową prof. Marty Bogdanowicz.

„Pętelki” – recytacja  teksu  piosenki. R. prosi dziecko, aby powtarzało go, rysując palcem w powietrzu pętelki, przy każdej zwrotce inne. Na koniec dziecko  wspólnie z R. powtarza go   rytmicznie, poruszając palcami.

”Pętelki” sł. i muz. Maria Zofia Tomaszewska

Emilka ma kurtkę, kupiła ją mama.

Dziewczynka nie lubi swej nowej kurteczki.

By zapiąć ją, musi zakładać pętelki,

bo kurtka ma małe, drewniane kołeczki.

Emilka codziennie się trudzi ogromnie,

by równo założyć tych kilka pętelek,

bo jeśli nie zapnie kołeczków dokładnie,

to wiatr ją przewieje i złapie kaszelek.

„Pętelki” – ćwiczenie komunikacji.

Dziecko  siedzi na dywanie. R. pyta: Co oznacza słowo pętelka i zwrot złapać kaszelek? Jak ma na imię dziewczynka z piosenki? Co było dla niej trudne?  Dziecko  udziela odpowiedzi.

Ćwiczenie ruchowe i ruchowo-słuchowe.R. wraz z dzieckiem w powietrzu kreślą palcem pętelki. Następnie recytują słowa wiersza  , maszerują i rysują pętelki rękami na ścianach , na dywanie itp.

 

3. ŚRODA (14.04.21r.) „W TEATRZE”

„Jeżeli ci wesoło” – zabawa integracyjna

Jeżeli ci wesoło

i dobrze bawisz się,

uśmiechnij się do wszystkich

i zaklaszcz w ręce swe.

Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się,

to podnieś brwi do góry

i dotknij czoło swe.

Jeżeli ci wesoło

i dobrze bawisz się,

to otwórz teraz usta

i zamknij oczy swe.

Jeżeli ci wesoło

i dobrze bawisz się,

to pokaż najpierw język,

a potem zęby swe.

Jeżeli ci wesoło

i dobrze bawisz się,

nabierz w usta powietrze

i klep policzki swe.

Jeżeli ci wesoło

i dobrze bawisz się,

uśmiechnij się do wszystkich

i zaklaszcz w ręce swe.

https://www.youtube.com/watch?v=EzCWzeIYJZY

 

„Po co jest teatr” – słuchanie wiersza Joanny Kulmowej.

Ta drabina to schody do nieba,

a ta miska pod schodami to księżyc.

Tamten miecz to zwyczajny pogrzebacz,

A z garnków są hełmy rycerzy.

Ale kto w te czary nie uwierzy?

To jest teatr.

A teatr jest po to ,

Żeby wszystko było inne niż dotąd.

Żeby iść do domu w zamyśleniu,

w  zachwycie.

I już zawsze w misce księżyc widzieć…..

Rozmowa na temat utworu. R. zadaje pytania dotyczące tekstu, np.: O jakim miejscu opowiada wiersz? Co niezwykłego dzieje się w teatrze? Po co jest teatr?

W teatrze” – praca z obrazkiem.

Jeżeli jest to możliwe R. przygotowuje obrazek przedstawiający teatr, w nim widoczne: scena, dekoracje, aktorzy, kotary, rekwizyty, widownia. R. wskazuje kolejne obrazki, podaje ich nazwy, rozmawia z dziećmi o funkcji danej osoby, rzeczy lub miejsca w teatrze.

https://www.youtube.com/watch?v=4cNbggnMMpo

Liczymy w parach” – zabawa matematyczna. R. i dziecko tworzą parę .Mają  do dyspozycji komplet 10 liczmanów, kartki z liczbami od 1 do 8.R. układa zadanie   do wykonania przez  dziecko.  Dziecko wykonuje je za pomocą liczmanów. Następnie może nastąpić zamiana. Dziecko układa zadanie R. wykonuje.

Zrób tyle, ile słyszysz” – zabawa ruchowa R. ma do dyspozycji bębenek. Lub dowolny instrument czy przedmiot. Dziecko realizuje rytm podany przez R. Podczas przerwy w muzyce słucha , ile razy R. uderzy w bębenek, i tyle samo razy wykonuje podane ćwiczenie, np.: skłony, przysiady, pajacyki, podskoki.

Praca z KP4.5 – przeliczanie elementów, odzwierciedlanie liczby za pomocą symboli.

Rozwijanie percepcji wzrokowej.

Zabawy na świeżym powietrzu

Praca w ZG61 – rysowanie obrazka po kropkach i po śladzie. Rozwijanie sprawności grafomotorycznej.

Kukiełka z łyżki drewnianej” – zabawa plastyczna. R. przygotowuje dla dziecka  dla dziecka: jedną drewnianą łyżkę, włóczkę, kokardki, klej, piankę kreatywną lub ścinki tkanin, folię samoprzylepną, drut kreatywny, nożyczki. Dziecko  ozdabia  drewniane łyżkę  tak, aby powstała dowolna  postać – dokleja włosy, elementy twarzy, ubranie. Z drutu kreatywnego tworzy  ręce.

Zabawa w teatr” – zabawa  dowolna dziecka  z wykorzystaniem zrobionej kukiełki.

 

4. CZWARTEK ( 15.04.21r.) „NA KONCERCIE”

„Podaj rękę”– powitanka Dziecko stoi  twarzą do R. i  śpiewa  tekst na dowolną melodię lub go recytuje. Podaj rękę przyjacielu i przywitaj się, w prawo ukłoń się, w lewo ukłoń się. Podaj rękę przyjacielu i uśmiechnij się, dziś mamy dobry dzień

Grzeczne słówka sł. Agnieszka Galica, muz. Danuta i Karol Jagiełłowie

R.recytuje słowa piosenki:

Już od taty i od mamy, te trzy słowa dobrze znamy,

które bardzo ważne są dla wszystkich z nas.

Te magiczne słowa trzy,

pewnie znasz je także ty,

używajcie ich na co dzień, proszę was.

Ref.: Przepraszam, proszę, dziękuję,

to zwykle w życiu skutkuje,

niech dobre więc wychowanie,

na zawsze z tobą zostanie. (bis)

Ludzie dobrze wychowani,

tak mówiła nasza pani,

i to prawda, sprawdziliśmy, wierzcie mi,

te trzy słowa dobrze znają

i ich ciągle używają,

więc nie zapominaj o nich także ty.

Ref.: Przepraszam, proszę, dziękuję…

Przestaliśmy już być mali,

więc będziemy nauczali,

jak używać tych magicznych, pięknych słów.

Aby świat był dużo lepszy,

ludzie stali się grzeczniejsi,

by obyczaj ten zagościł u nas znów.

 Ref.: Przepraszam, proszę, dziękuję…

Dziecko dzieli i zdania z piosenki na wyrazy i stuka  dłonią o podłogę tyle razy, ile jest wyrazów w danym zdaniu. Następnie dokonuje  analizy i syntezy słuchowej wybranych wyrazów – wyklaskuje i liczy sylaby.

Praca z KP4.6 – ćwiczenia w wycinaniu.

Rozwijanie percepcji wzrokowej, rozwijanie słuchu fonematycznego, nazywanie instrumentów muzycznych .

Zabawy na świeżym powietrzu . Przeprowadzenie wcześniej poznanych zabaw integracyjnych.

https://www.youtube.com/watch?v=txv4-Lp9kTw

https://www.youtube.com/watch?v=AQcRTjk7lOA

„Na koncercie” – zabawa dydaktyczna

R . prezentuje dziecku  dwa fragmenty filmów z koncertów: muzyki rockowej i muzyki klasycznej. Zadaniem dziecka  jest określić, czym różnią się te dwa koncerty, na jakich znanych mu  instrumentach grali muzycy oraz jak należy się zachować na jednym, a jak na drugim koncercie.

 

5. PIĄTEK (16.04.21r.)MUZEUM”

„Podaj rękę”– powitanka Dziecko stoi  twarzą do R. i  śpiewa  tekst na dowolną melodię lub go recytuje. Podaj rękę przyjacielu i przywitaj się, w prawo ukłoń się, w lewo ukłoń się. Podaj rękę przyjacielu i uśmiechnij się, dziś mamy dobry dzień

https://www.youtube.com/watch?v=0mriRUfCiJw

„Wycieczka do muzeum” – Po wspólnym obejrzeniu  R . nawiązuje z dzieckiem rozmowę na temat:

 Co to jest muzeum ?,  co  się robi w muzeum? .  Przypomina o zasadach kulturalnego zachowania się w obiektach użyteczności publicznej.

„Co gromadzimy w muzeum?” – zabawa słownikowa.

R. zadaje pytania, dziecko odpowiada na podstawie swoich obserwacji. R. zwraca uwagę, że muzeum może też wyglądać inaczej, np.: skanseny, muzea pałacowe, izby pamięci, centra kulturalne, muzea wirtualne. W każdym muzeum są gromadzone i prezentowane inne przedmioty. Na koniec R. zadaje pytanie: Dlaczego gromadzimy różne rzeczy i pokazujemy je na wystawach? R. kieruje rozmową w taki sposób, aby dzieci zrozumiały, że w muzeum zdobywamy wiedzę o przeszłości. „Eksponaty” – zabaw dydaktyczna.

R. wyjaśnia pojęcie eksponat oraz wystawa. Prezentuje dziecku różne eksponaty np. pojazdy, ubrania, biżuterię, przedmioty codziennego użytku, obrazy itp. – wszystkie, które dawniej były wykorzystywane, a teraz wyglądają zupełnie inaczej. Dziecko  wskazuje  różnice pomiędzy prezentowanymi eksponatami a przedmiotami, które współcześnie je zastępują.

„Posągi” – zabawa ruchowa. Dziecko  porusza się swobodnie  w różnych kierunkach. Na hasło R.: Posąg! – dziecko zatrzymuje się, przyjmuje  dowolną pozę i pozostaje  w niej nieruchome jak posąg  aż do czasu, gdy usłyszy hasło R.: Dziecko! Zabawę powtarzamy kilka razy.

Posągi” – praca plastyczno-techniczna. R.przygotowuje dla dziecka glinę lub masę papierową( lub plastelinę) . Dziecko  lepi  lub rzeźbi  dowolny eksponat , taki  jaki  widziało w muzeum lub na ilustracjach.

W kinie, w teatrze, w muzeum” – podsumowanie wiedzy o miejscach kultury. R.zaprasza dziecko do podsumowania wiedzy na temat miejsc, o których była mowa w tym  tygodniu. Dziecko  opowiada , czym się od siebie różnią kino, teatr i muzeum, w jaki sposób należy się zachowywać w tych miejscach i czego należy unikać.

Praca w ZG62 – rozwijanie sprawności grafomotorycznej.

Rysowanie obrazka po śladzie, szukanie właściwego cienia.

https://www.youtube.com/watch?v=Uye4KqN5sD8

Propozycje zabaw i form spędzania czasu w gronie rodzinnym

-Zabawy w dzielenie wyrazów na sylaby, głoski, składanie sylab i głosek w wyraz( analiza-synteza) oraz wyklaskiwanie rytmu

-Przeliczanie przedmiotów według określonych cech :koloru, wielkości .

-Dodawanie i odejmowanie w trakcie różnych czynności i zabaw.

-Kontynuowanie zabaw z rytmami i przekładanie ich na ruch

– Wspólne śpiewanie piosenek, recytowanie wierszy, rymowanek

-Aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu

 ……………………………………………………………….

 

06-09.04.2021r.

TEMAT TYGODNIA: WIOSNA TUŻ-TUŻ

TEMATY DNIA:1.”Praca  rolnika”; 2.”Co się dzieje w kurniku?”; 3.”Co się dzieje w zagrodzie?”; 4.”Co się dzieje na polu?”

Drodzy Rodzice!

W tym tygodniu porozmawiajcie z dzieckiem o wytrwałości w dążeniu do celu nawiązując do pracy rolnika. Poszukajcie z dzieckiem odpowiedzi na pytania: Kto to jest rolnik? Czym zajmuje się rolnik? Jak wygląda dzień rolnika? Jakie zwierzęta mieszkają na wsi? Jak wygląda praca rolnika obecnie, a jak wyglądała dawniej? Nawiążcie z dzieckiem dyskusję na temat: Co było pierwsze: jajko czy kura?

 

 1 WTOREK (06.04.21r.)„Praca rolnika”

„Raz i dwa, każdy robi to, co ja” – zabawa integracyjna

Dziecko  stoi  i wykonuje  czynności wskazane przez R. która wypowiada hasło: Raz i dwa, raz i dwa,    każdy robi to, co ja! Po wypowiedzeniu hasła R. prezentuje ćwiczenie dla dziecka

 „Rolnik” – rozwiązywanie zagadki Arkadiusza Maćkowiaka.

Bardzo ważna jego rola,

Zbiera dobre plony z pola.

Czasem jeździ też ciągnikiem.

Człowiek taki jest…

Rozmowa na temat zagadki. R. zadaje dziecku pytanie: Jak myślisz, o kim będziemy rozmawiać przez cały tydzień?

https://www.youtube.com/watch?v=vO5NvfQ92bc

https://www.youtube.com/watch?v=I6EGdIPn8Lg

 

Czy w naszej rodzinie jest ktoś rolnikiem? – zabawa słownikowa

Dziecko  na podstawie własnych doświadczeń odpowiada  na pytanie.

R.prosi dziecko, aby opowiedziało coś o pracy tych ludzi, o tym jak żyją (może wykorzystać zdjęcia i ilustracje) na temat pracy rolnika

Jesteśmy detektywami”

– Kto to jest rolnik? Jak inaczej go nazywamy?

– Czym zajmuje się rolnik?

– Czy każdy rolnik robi to samo?

– Jak wygląda dzień rolnika?

– Gdzie najczęściej mieszkają rolnicy?

– Czy hodowcy też są rolnikami?

– Jakie zwierzęta mieszkają na wsi?

– Jak wygląda uprawa warzyw i owoców?

– Czy dziecko  zna  takie pojęcia: oranie, bronowanie, sianie, sadzenie, opryskiwanie, pielenie,      zbieranie.

-Jak wygląda praca rolnika obecnie, a jak wyglądała dawniej?

– Kto jest producentem żywności?

Zapasy kogutów” – zabawa ruchowa.

Dziecko i R. stoją naprzeciwko  siebie, ręce mają wyciągnięte przed sobą, stoją na jednej nodze i odpychają się.

Wymyślamy inne nazwy dla zawodu rolnika” – zabawa słownikowa. Dziecko  podaje inne nazwy dla osób zajmujących się hodowlą zwierząt  lub uprawą roślin. Może  wykorzystać własną wiedzę lub R . może dziecku  pomóc, wyszukując w słowniku synonimów odpowiednie nazwy: farmer, gospodarz, ogrodnik, hodowca, plantator.

W zagrodzie” – praca z wierszem Bożeny Formy.

Wstawać wszyscy wstawać,

dzionek się zaczyna.

Słoneczko już świeci

to dobra nowina.

Gospodyni Magda

z łóżka wyskakuje.

Krząta się po domu,

czasu nie marnuje.

Już czekają kury,

kaczki i perliczki.

Kogut, kilka gęsi,

indor i indyczki.

Gospodyni w wiadrach,

czystą wodę niesie.

Ptactwu sypie karmę,

głodne wszystkie przecież.

Wypuszcza z obory krowę i barana,

niech na łące trawę

skubią już od rana.

Jak to gospodyni

dba o swą zagrodę,

zawsze bardzo chętnie

pokazać wam mogę.

-Rozmowa na temat wiersza. R. zadaje dziecku  pytania: Jak mówiono na panią rolnik w wierszu? Czym zajmowała się gospodyni?

Czy każdy rolnik robi to samo?” – zabawa dydaktyczna.   R. udostępnia dziecku  obrazki przedstawiające rolnika podczas wykonywania różnych czynności związanych z pracą w gospodarstwie, np.: siejącego, zbierającego plony, przy wykopkach, pracującego w kurniku, dojącego krowę itp. Dziecko  przygląda  się obrazkom i odpowiada  na pytanie: Czy każdy rolnik robi to samo? Może  się wymieniać własnymi doświadczeniami i opowiadać o różnych pracach rolnika.

Praca w KP3.35 – ćwiczenia grafomotoryczne.

Dziecko wycina  fragmenty zdjęć ze s. 51 i nakleja je we właściwe miejsca. Opowiada , czym zajmuje się rolnik, czego używa w swojej pracy i dlaczego praca rolnika jest ważna. Następnie koloruje na zielono traktory skierowane w prawą stronę, a na niebiesko – skierowane w lewą stronę.

https://www.youtube.com/watch?v=5cT69xkHVh8

https://www.youtube.com/watch?v=1PD3jNhefUA

 

Nazywamy prace rolnika” – zabawa słownikowa.

R.zadaje dziecku pytanie: Czy pamięta , jak nazywały się prace, które wykonywał rolnik? Dziecko  odpowiada co zapamiętało.

Jakie czynności wykonuje rolnik?”zabawa naśladowcza.

Dziecko  biega się po pokoju . R. opowiada, jakie czynności wykonuje rolnik na roli. Dziecko  naśladuje wszystkie wymieniane czynności, np. sianie zboża, sadzenie warzyw, pielenie grządek, zbieranie owoców, koszenie zboża itp.

 

 2.ŚRODA (07.04.21r.) ”Co się dzieje w kurniku ?” 

„Jajko”słuchanie wiersza Jana Brzechwy.

Było sobie raz jajko mądrzejsze od kury.

Kura wyłazi ze skóry,

Prosi, błaga, namawia: – Bądź głupsze!

Lecz co można poradzić, kiedy się ktoś uprze?

Kura martwi się bardzo i nad jajkiem gdacze,

A ono powiada, że jest kacze.

Kura prosi serdecznie i szczerze:

– Nie trzęś się, bo będziesz nieświeże.

A ono właśnie się trzęsie

I mówi, że jest gęsie.

Kura do niego zwraca się z nauką,

Że jajka łatwo się tłuką,

A ono powiada, że to bajka,

Bo w wapnie trzyma się jajka.

Kura czule namawia:

– Chodź, to cię wysiedzę.

A ono ucieka za miedzę,

Kładzie się na grządkę pustą I oświadcza,

że będzie kapustą.

Kura powiada:

– Nie chodź na ulicę,

Bo zrobią z ciebie jajecznicę.

A jajko na to najbezczelniej:

– Na ulicy nie ma patelni.

Kura mówi: – Ostrożnie!

To gorąca woda! A jajko na to:

– Zimna woda! Szkoda!

Wskoczyło do ukropu z miną bardzo hardą

I ugotowało się na twardo.

Rozmowa na temat wiersza.

R.zadaje dziecku pytania: O kim był ten wiersz? Jakie było to jajko? Jak skończyła się ta przygoda dla tego jajka?

Do czego potrzebne nam są jajka?” – zabawa słownikowa.

Dziecko  wymyśla  różne przeznaczenia jajek.

„Małe – duże jajo kurze”zabawa ruchowa naśladowcza.

Dziecko  razem z R. śpiewają  lub recytują  i wykonują określone ruchy.

Małe – duże

Na słowo „małe” – ręce blisko siebie, na słowo „duże” – ręce rozłożone

jajo kurze,

Rysowanie w powietrzu obiema rękami jajka.

jajo kurze,

jajo kurze.

Duże – małe,

Na słowo „duże” – ręce rozłożone, na słowo „małe” – ręce blisko siebie.

doskonałe, Klepanie się rękami po brzuchu.

doskonałe,

mniam.

Klaśnięcie w dłonie.

https://www.youtube.com/watch?v=QPqALIknKwY

Gdzie słychać j?”zabawy słuchowe.

Dziecko  siedzi . Gdy usłyszy  wyraz rozpoczynający się głoską j, wówczas klaszcze w dłonie. R. kładzie przed dzieckiem  obrazki, w nazwach których znajduje się głoska j (jamnik, jajko, jagoda, jeż) oraz takie, w nazwach których nie ma głoski j (nos, kot, oko, ser). Dziecko  ma  za zadanie wybrać te obrazki, w nazwach których słychać głoskę j.

Praca w KP3.36 – prezentacja litery j, ćwiczenie słuchu fonemowego i percepcji wzrokowej.

Dziecko odpowiada na pytanie, które jajko zniosła przepiórka. Znajduje i rysuje  drogę – wyznaczają ją obrazki, których nazwa zaczyna się głoską j. Dziecko  młodsze tylko dzieli  wyrazy na sylaby. Dla dziecka chętnego   R. przygotowuje dodatkowe, np. czerwone kółka z literkami (samogłoskami: a, o, e, u). Dziecko  układa je na odpowiednim miejscu w ciągu głosek.

„Kurka złotopiórka”zabawa plastyczna.

R.przygotowuje dla dziecka opakowanie po jajkach, czarny pisak lub ruchome oczy, klej, piórka, czerwony papier, nożyczki, żółte farby plakatowe, pędzel. Z opakowania na jajka dziecko  wycina  kształt kurki i maluje   na żółto farbami plakatowymi. Po wyschnięciu nakleja  dziób wycięty z czerwonego papieru kolorowego. Na czubku wykonuje nacięcie i wkłada  w nie, wycięty z czerwonego papieru, grzebień. Po bokach przykleja oczy i piórka jako skrzydełka.

Zabawy w ogrodzie przedszkolnym – szukanie oznak wiosny.

Wytrwałość a praca rolnika – zabawa słownikowa.

R.przypomina dziecku , że rolnik musi bardzo ciężko pracować i bardzo długo czekać na swoje plony, czyli musi być wytrwały. Zadaje pytanie: Jakimi innymi cechami charakteryzuje się rolnik i jego praca? Dziecko odpowiada.

Co było pierwsze: jajko czy kura?” – zabawa słownikowa.

Dziecko  wypowiada  się na określony temat, wszystkie odpowiedzi są dobre. Na końcu R. mówi dziecku , że nie ma odpowiedzi na to pytanie.

.„Co było pierwsze?” – słuchanie opowiadania Grzegorza Kasdepke.

Na Kurzym Uniwersytecie od rana panowało niesamowite zamieszanie. Zwłaszcza dwuletnie nioski robiły masę hałasu. Gdakały, przepychając się i dziobiąc. Jedna usiadła nawet na żyrandolu – a wszystko po to, by lepiej słyszeć profesora Koko, który lada moment miał rozpocząć wykład na temat: „Co było pierwsze – jajko czy kura?”.

– Oczywiście, że jajko! – krzyczały siedzące w drugim końcu sali jajka. Bardzo przeżywały swój pierwszy dzień na uniwersytecie.

– Ko – koleżanki, słyszałyście?! – wrzasnęła jakaś oburzona kwoka. – Ledwośmy zniosły tych smarkaczy, a już nam pyskują!

Ale zanim inne nioski zdążyły wyrazić swe oburzenie, profesor Koko chrząknął – i tak właśnie zaczął się wykład.

– Jajko czy kura?… – mówił monotonnym głosem, drapiąc się w zamyśleniu po dziobie. – Oto jest pytanie… się kury!

– Ale to kury znoszą jajka! – zagdakała jedna z kur, a wszystkie inne narobiły takiego hałasu, że aż ta, która siedziała na żyrandolu, spadła profesorowi na głowę.

– Czy mogłaby pani ze mnie zejść? – zapytał uprzejmie profesor Koko.

Okazało się jednak, że kura nie może, bo właśnie zniosła jajko – i teraz chciałaby je szybko wysiedzieć.

– No i co, no i co?! – triumfowały kury. – Samo to jajo się chyba nie zniosło?!

Jajka popatrywały na siebie z wyraźnym zakłopotaniem – i już, już miały przyznać kurom rację, gdy naraz spod nioski siedzącej na głowie profesora wygramoliło się pisklę.

– Czy mogłaby pani bawić się z dzieckiem gdzie indziej? – zapytał uprzejmie profesor Koko. Nikt go jednak nie słyszał; jajka śmiały się i klaskały, a kury gdakały wniebogłosy. I tak skończył się wykład na temat: „Co było pierwsze – jajko czy kura?

”. – Na następnych zajęciach pomówimy o czymś mniej skomplikowanym – obiecał profesor Koko, choć nikt go nie słuchał. – Na przykład – jak zbudować kosmiczną rakietę…

Rozmowa na temat opowiadania. R. zadaje dziecku  pytania: O czym jest opowiadanie? Gdzie odbywa się dyskusja? Na jakie pytanie próbują znaleźć odpowiedź jej uczestnicy? Czy udało im się odpowiedzieć? Dlaczego?

https://www.youtube.com/watch?v=QPqALIknKwY

 

3. CZWARTEK (08.04.21r.) ”Co się dzieje w zagrodzie?”

To dom dla…”zabawa dydaktyczna.

R.przygotowuje obrazki przedstawiające krowę, psa, kury i kaczki, konia, owcę, dom jednorodzinny. R. rozpoczyna zdanie. Zadaniem dziecka jest je dokończyć i wybrać wśród obrazków  ten, który jest rozwiązaniem.

Obora to dom dla…

Buda to dom dla…

Kurnik to dom dla…

Stajnia to dom dla…

Rolnik mieszka w…

 

  1. prosi dziecko aby odpowiedziało na zadane pytanie:

Jakie zwierzęta mieszkają na wsi?

Dlaczego cielę ogonem miele?” – słuchanie wiersza Wandy Chotomskiej.

W cielętniku stoi cielę

i ogonem w kółko miele.

Prosiak wyrwał się z chlewika:

– Czy to cielę spadło z byka?

Nikt ogonem tak nie miele,

więc dlaczego miele cielę?

Przyszła koza, furtkę bodzie:

– Pewnie nudno mu w zagrodzie.

Mnie się zdaję, że to cielę

z nudów tak ogonem miele.

– Z nudów?

– Z nudów!

– Może z głodu?

Wlazło cielę do ogrodu,

zjadło mlecz i seradelę

i ogonem dalej miele.

Przyleciała gęś z gąsiorem.

– Czy to cielę nie jest chore?

Może zjadło wilcze ziele

i ogonem przez to miele?

– Wilcze ziele? Nie, aniele,

ciele jadło seradelę.

– Może zjadło jej za wiele?

– Może to przez decybele?

– Może to jest tik nerwowy?

– Może tęskno mu do krowy?

Przyszły kury, indyk, kaczor,

wszyscy gdaczą, meczą, kwaczą,

strasznie martwią się cielęciem

indyk z kozą, gęś z prosięciem.

Aż z pastwiska przybiegł źrebak

i rzekł:

– Martwić się nie trzeba,

tylko trzeba spytać cielę,

czemu tak ogonem miele.

No, bo jeśli w kółko miele,

ma w tym chyba jakieś cele.

– Mam

– kiwnęło głową cielę

– robię muchom karuzelę.

Rozmowa na temat wiersza. R. wyjaśnia dziecku  trudne słowa (seradela – gatunek rośliny, decybele – tu: hałas), zadaje dziecku  pytania: O czym jest wiersz? Czego chcą się dowiedzieć zwierzęta? Jakie zwierzęta są wymienione w wierszu? Jakie odgłosy wydają te zwierzęta? Co zaproponował źrebak? Dlaczego cielę ogonem miele?

https://www.youtube.com/watch?v=dnJAFtGwXMI

 

Wiemy wszystko o zwierzętach!” – zabawa dydaktyczna

Jeżeli to jest możliwe R. przygotowuje  obrazki zwierząt z  ich nazwami do czytania globalnego i  kartki z samymi napisami. Zadaniem dziecka  jest dopasować napis do odpowiedniego obrazka. Następnie dziecko  wspólnie z R. odczytuje  nazwy zwierząt.

Dobieranie zwierząt gospodarskich w paryosobniki dorosłe i ich potomstwo

– zabawa dydaktyczna.

R.przygotowuje obrazki dorosłych osobników zwierząt i osobne obrazki przedstawiające ich dzieci. Zadaniem dziecka jest dobrać właściwe obrazki do pary, nazwać osobniki dorosłe i ich potomstwo: (kura – kurczątko, krowa – cielątko, koza – koźlątko, klacz – źrebiątko, kaczka – kaczątko itp.)

Zwierzaki do swych domów– zabawa ruchowa.  R. wyznacza dwa miejsca w pokoju : stajnię i oborę. Na hasło: Zwierzaki na pastwisko! –  dziecko  porusza  się jak wymienione  zwierzę naśladując jego  głos. Na hasło: Do stajni! – dziecko – wraca  do „stajni”, na  hasło: Do obory! – dziecko- wraca na umówione miejsce.

„Liczymy zwierzęta w gospodarstwie” – zabawa matematyczna.

R.przygotowuje sylwety lub liczmany. Dziecko manipuluje nimi, dokłada , odkłada  i rozwiązuje zadania.

– W chlewie są 4 świnie i 4 prosięta. Ile zwierząt mieszka w chlewiku?

– W stajni stoją 4 klacze i 4 ogiery. Ile koni stoi w stajni?

– W kurniku na prawych grzędach jest 5 kur, a na lewych grzędach są 3 kury. Ile kur jest razem?

– W zagrodzie są 2 świnie, 2 krowy i 3 kozy. Ile zwierząt jest w zagrodzie?

„Zwierzęta do domów”zabawa dydaktyczna.

R.gromadzi kilka pudełek z przykrywkami. Na każdej przykrywce narysowane jest inne zwierzę gospodarskie.( można zastąpić zwierzęta dostępnymi liczmanami np .klamerkami) R. na każde pudełko przykleja kartonik z cyfrą od 1 do 8. Zadaniem dziecka jest włożenie do każdego pudełka tyle obrazków zwierząt lub liczmanów ile wskazuje liczba na kartoniku (co najmniej 10 sztuk każdego rodzaju). Dzieci chętne  wykorzystują cyfry do podpisania działań.

Zrób tyle, ile słyszysz” – zabawa ruchowa. R. ma do dyspozycji bębenek lub dowolny instrument . Dziecko  realizuje  rytm podany przez R. Gdy muzyka cichnie, dziecko  słucha , ile razy R. uderzy w bębenek. Musi wykonać tyle samo razy podane ćwiczenie: skłon, przysiad, pajacyk, podskok itd. Praca w KP3.37 – przeliczanie elementów, rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej.

Dziecko  szuka  na ilustracji podanych zwierząt i koloruje  liczbę pól odpowiadającą liczbie odnalezionych zwierząt każdego rodzaju.

Spacer – szukanie oznak wiosny.

Praca w ZG55 – ćwiczenia grafomotoryczne. Dziecko  rysuje obrazek po śladzie i koloruje  jaja. Następnie rysuje  szlaczek po śladzie

Prosiaczek” – zabawa techniczna. R. gromadzi dla  dziecka opakowanie po jogurcie  zwierzątka. Głowę stanowi mniejsza część opakowania po jogurcie. Dziecko  wycina  elementy: ryjek, kończyny, ogon – dokleja  je w odpowiednich miejscach. Mazakiem rysuje zwierzątku oczy i dziurki w nosie.

 

4. PIĄTEK (09.04.21r.) ”Co się dzieje na polu”

Rok w gospodarstwie” – zabawa sensoryczna.

Utrwalenie nazw prac wykonywanych przez rolnika.

Dziecko  siedzi plecami  do  R. R. opowiada o czynnościach wykonywanych przez rolnika i wykonuje ruchy na plecach dziecka, np. rolnik  sieje zboże (delikatne uderzanie opuszkami palców), grabi liście (drapanie rozczapierzonymi palcami), przerzuca siano (uderzanie dłońmi złożonymi w łódeczkę), zbiera owoce (delikatne szczypanie) itp.

Praca w KP3.38przewidywanie następstw wydarzeń – rozwój wzrostu ziemniaka.

Dziecko  uzupełnia  ilustrację nalepkami. Mówi , jak wygląda wzrost ziemniaków i czego roślina potrzebuje do wzrostu. Koloruje  właściwe obrazki na dole.

Była babuleńka” – osłuchanie z piosenką tradycyjną

Była babuleńka rodu ubogiego,

miała koziołeczka bardzo upartego.

Ref.: Fik mik, fik mik, szwadyrydy  rydy, rach ciach ciach, bardzo upartego. (x2)

A ten koziołeczek był bardzo rozpustny,

wyjadł babuleńce zagonek kapusty.

Ref.: Fik mik, fik mik…

A weźże babulko kija sękatego

i wybijże mocno kozła upartego.

Ref.: Fik mik, fik mik…

– Aktywne słuchanie piosenki – podczas słuchania dziecko siedzi  wygodnie, słucha  piosenki i wykonuje dowolne ruchy górną częścią tułowia, rękami, głową.

– Rozmowa na temat treści piosenki – dziecko stara  się odpowiadać na pytania R. cytując jej tekst

– Realizowanie rytmu piosenki – dziecko  realizuje  rytm piosenki, klaszcząc, tupiąc, wybijając  rytm na woreczkach lub dowolnych przedmiotach np. klockach dwiema złączonymi rękami, ręką wiodącą, ręką drugą i znowu ręką wiodącą.

– Analiza słuchowa zdań z piosenki – dziecko  ilustruje ilość wyrazów stukaniem dłonią o podłogę.   Analiza i synteza słuchowa wybranych wyrazów – dziecko  wyklaskuje  i liczy sylaby w wybranych wyrazach.

https://www.youtube.com/watch?v=R8_UKdlcwgo

Była babuleńka” – zabawa taneczna do piosenki.

Zabawa dowolna ,inscenizacyjna  na tle piosenki

Dziecko  jest  babuleńką, R – koziołkiem. Do zabawy potrzebne są: chustka dla babci, opaska dla koziołka z uszami, zielona pocięta w paski bibuła, kij. Podczas pierwszej zwrotki dziecko i R. trzymają  się pod boki i kołyszą   się  zgodnie z melodią. Babcia,  próbuje ciągnąć za rękę koziołka, który się opiera. Podczas refrenu  kręcą rękoma młynki – raz w jedną, raz w drugą stronę. Na: bardzo upartego – biorą się pod boki i tupią raz jedną, raz drugą nogą. Podczas drugiej zwrotki dziecko i R. trzymają się pod boki i kołyszą się zgodnie z melodią. Babcia trzyma się za głowę, zaś koziołek zbiera z podłogi kapustę – bibułę – udając, że ją je. Podczas  trzymają się pod boki i kołyszą się zgodnie z melodią. Babcia bierze  na niby  kij i goni koziołka, który jej ucieka .

Koza”zabawa grafomotoryczna według Elżbiety Minczakiewicz.

R.przygotowuje dla dziecka kartkę A4, ołówki, kredki. R. czyta tekst i jednocześnie demonstruje sposób rysowania poszczególnych elementów wyróżnionych w tekście. Następnie R. kilkukrotnie mówi  tekst, a dziecko rysuje.

Prostokąt  niewielki, a do tego nóżki.

Z prawej strony łebek, a przy nim dwa różki.

Z tyłu krótki ogon, z przodu prosta broda…

Tak!… uparta koza prawie już gotowa!

Kto jest producentem żywności?” – zabawa słownikowa.

R.zapoznaje dziecko z pojęciami: producent, żywność. Prosi dziecko, by określiło, co takiego produkuje rolnik, po co on to robi oraz jak ważna jest praca rolnika dla wszystkich ludzi.

Co z pola, co z ogrodu, a co z zagrody?”zabawa dydaktyczna.

R.przygotowuje trzy półki i wiele obrazków przedstawiających produkty z pola

– warzywa i zboża, produkty z ogrodu – owoce oraz produkty zwierzęce – jajka, mleko, mięso. Prosi, aby dziecko  je posegregowało  i przyczepiło  do odpowiednich półek – ze względu na miejsce pochodzenia .

(Można wykorzystać świeże produkty.)

Zdrowe zakupy” – zabawa dydaktyczna.

R.mówi, iż zdrowa żywność to taka, która jest najmniej przetworzona (wyjaśnia to pojęcie). Przedstawia dzieciom piramidę zdrowia. Dzieci określają, które produkty pochodzą z pracy rolnika. plansza z piramidą zdrowia

https://www.youtube.com/watch?v=Z0ERvzNoZJs

https://www.youtube.com/watch?v=6DQJiTn6ORs

 

Praca w KP3.39 – dopasowywanie produktów do źródeł ich pochodzenia.

Dziecko  podaje  nazwy produktów. Przyporządkowują produkty źródłom ich pochodzenia. Rysuje kwadrat, koło lub trójkąt przy właściwych produktach.

Wiejska zagroda” – praca plastyczna. Rysowanie kredkami pastelowymi na kartkach formatu A4. Podczas zabawy można wprowadzić angielskie nazwy zwierząt: krowa – cow, koń – horse, świnia – pig, koza – goat, kura – chicken, kaczka – duck, gęś – goose.

– szukanie oznak wiosny.

– wykonanie makiety zagrody wiejskiej .

Zwierzęta z wiejskiego podwórka” – zagadki słuchowe.

R.włącza nagranie z odgłosami zwierząt z gospodarstwa. Zadaniem dzieci jest rozpoznać zwierzęta po głosie i podać ich nazwy.

https://www.youtube.com/watch?v=8E5JeRPT4E4

https://www.youtube.com/watch?v=hMl74Mm6tgU

 

Dopowiedz i zrób” – zabawa z rymami.

R.mówi zdania, których zakończenia – słowa do rymu – dopowiada dziecko. Dziecko wykonuje czynności, o których jest mowa w zdaniach:

Powiedz: „prosię” i podrap się po nosie.

Powiedz: „koń” i wyciągnij do mnie dłoń.

Powiedz: „krowy” i dotknij palcem głowy.

Powiedz: „króliczki” i nadmij policzki.

Powiedz: „kaczuszka” i dotknij łokciem brzuszka.

Powiedz: „psy” i klaśnij – raz, dwa, trzy.

Od ziarenka do bochenka

  • „Wiosenna makieta” – praca z W10–11, składanie makiety wiosennej łąki.

poszczególne zwierzęta wiejskie: stajnia, obora, chlewik, kurnik, buda.

  • Praca w ZG56 – ćwiczenia grafomotoryczne. Dzieci rysują drogi traktorów w tunelu.

https://www.youtube.com/watch?v=m3sz5l9mSIA

 

Propozycje zabaw i form spędzania czasu w gronie rodzinnym

-Doskonalenie techniki liczenia poprzez dokładanie i odkładanie przedmiotów w zakresie 8.

-Ustawianie przedmiotów po kolei, używając podczas liczenia liczebników porządkowych.

-Rozmowy z dzieckiem o obecnej porze roku i jej oznakach w gospodarstwie rolnym.

-Zabawy w dzielenie wyrazów na sylaby, głoski, składanie sylab i głosek w wyraz (analiza, synteza).

-Zachęcanie dziecka do spożywania nieprzetworzonych, zdrowych produktów.

-Kontynuowanie zabaw z rytmami, układanie rytmów, przekładanie ich na ruch.

-Czytanie opowiadań, wierszy, wspólne śpiewanie piosenek,recytowanie rymowanek.

-Aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu.

 

29.03 – 02.04.2021

TEMAT  TYGODNIA: ”WIELKANOC”

TEMATY DNIA:

1.”PISANKI, KRASZANKI”

2.”W KUCHNI PACHNIE WIELKANOCĄ”

3.”WIELKANOCNY KOSZYCZEK”

4.”NA WIELKANOCNYM STOLE”

5.”ŚMIGUS-DYNGUS”

Szanowni Rodzice,

W tym tygodniu porozmawiajcie z dzieckiem o radości z nadchodzących Świąt. Porozmawiajcie o wielkanocnych tradycjach , potrawach , znaczeniach produktów w koszyczku wielkanocnym oraz o tradycji „Śmigusa – dyngusa”. Wspólnie z dzieckiem wykonajcie kolorowe pisanki oraz przygotujcie świąteczny koszyczek.

https://www.youtube.com/watch?v=g44uwApFHgg

 

TEMAT DNIA : „Pisanki kraszanki” Poniedziałek 29.03.2021r.

Dlaczego przed Wielkanocą malujemy jajka? – zabawa słownikowa.

Dziecko  opowiada  o  znanych mu zwyczajach malowania pisanek.  Następnie R. opowiada o tradycji związanej z malowaniem pisanek, wykorzystując przy tym wiadomości z różnych źródeł (internet, książki, obrazki) lub przygotowuje prezentację, która opowiada o różnych technikach dekoracji jajek wielkanocnych.

Pisanki” – słuchanie wiersza Doroty Gellner.

Patrzcie,

ile na stole pisanek!

Każda ma oczy

malowane,

naklejane.

Każda ma uśmiech

Kolorowy

i leży na stole grzecznie,

żeby się nie potłuc

przypadkiem

w dzień świąteczny.

Ale pamiętajcie!

Pisanki

nie są do jedzenia.

Z pisanek się wyklują

Świąteczne życzenia!

Rozmowa na temat treści wiersza

R. zadaje dziecku pytania: Jak wyglądały pisanki? Gdzie one leżały? Dlaczego nie je się pisanek? „Wielkanocne pisanki” – zabawa dydaktyczna.

R. przygotowuje 10 (wyciętych z kartki min. A4) szablonów jajek. Każdy powinien być inny, jeśli chodzi o kolor i wzór. R. przecina jajka na pół – w pionie, poziomie, liniami szarpanymi, falistymi itd. Rozsypuje na dywanie połówki jajek i prosi dziecko, aby znalazło połówki tego samego jajka. Dziecko układa je, przelicza i opowiada o cechach pisanek.

„Małe – duże jajo kurze” – zabawa ruchowo-naśladowcza

Dziecko wraz z R. recytuje i wykonuje określone ruchy

Małe – duże       Na słowo „małe” ręce blisko siebie ,na słowo „duże” ręce rozłożone

jajo kurze,         Rysowanie w powietrzu obiema rękami jajka

jajo kurze,

jajo kurze.

Duże-małe,        Na słowo „duże „ ręce rozłożone, na słowo „małe”-ręce blisko siebie.

doskonałe,        Klepanie się rękami po brzuchu.

Doskonałe,

Mniam.              Klaśnięcie w dłonie.

„Nasze pisanki” – zabawa plastyczna.

R. przygotowuje dla dziecka 2 jajka – gotowane na twardo lub styropianowe. Gromadzi również materiały, którymi można ozdobić jajka: włóczki, klej, farby, mazaki, cekiny, kolorowy papier itp. Dziecko  wykonuje  prace  według własnego pomysłu.

 Praca w KP3.45 – rozwijanie percepcji wzrokowej, ćwiczenia grafomotoryczne.

Dziecko  wyszukuje  wielkanocne symbole pokazane na górze i koloruje je według wzoru.

Zabawa orientacyjno- porządkowa „W miękkim gniazdku’

Dziecko swobodnie biega po salonie . Na hasło „Pisanki !”przyjmuje określoną pozycję, układa się w leżeniu przodem , a następnie turla się po podłodze . Na hasło „Gniazdko! ”przyjmuje pozycję siadu skrzyżnego( plecy wyprostowane , ramiona w skrzydełka).Zabawę powtarzamy kilka razy.

Praca w ZG59 – ćwiczenia grafomotoryczne.

Dziecko  dobiera do siebie połówki jajek – każde jajko rysuje po śladzie innym kolorem kredki. Może pokolorować jajka.

Jajka małe i duże” – zabawa dydaktyczna.

R. jeżeli ma taką możliwość, przygotowuje różne jajka: przepiórcze, kurze, kacze, gęsie i strusie. Przygotowuje również zdjęcia lub obrazki przedstawiające ptaki, które zniosły te jajka. R. zadaje pytania: Jak należy obchodzić się z jajkami? Czy wszystkie jajka mają takie delikatne skorupki? R. wraz z dzieckiem próbuje podać  nazwy ptaków, które zniosły te jajka? Dziecko łączy jajko z właściwym obrazkiem. Ustawia jajka od najmniejszego do największego. Dziecko patrząc na obrazki i na jajka wyciąga własne wnioski .

Wyścig z pisankami” – zabawa ruchowa.

Dziecko i R. mają na  łyżce   jajko. Zadaniem dziecka i R. jest dobiec do wyznaczonego miejsca, wrócić i nie  upuścić jajka.

Kącik Dobrego Startu pod redakcją naukową prof. Marty Bogdanowicz

Przygotowanie wzoru. Dziecko  ozdabia  KDS – wzór 15 różnorodnymi materiałami, np. ziarnami, plasteliną, futerkiem, tekturą, filcem, papierem ściernym, folią aluminiową .

https://www.youtube.com/watch?v=6RH8hXpWnlk

https://www.youtube.com/watch?v=OTPObfVuHCY

 

TEMAT DNIA:  „W kuchni pachnie Wielkanocą”  Wtorek 30.03 2021r.

„Liczymy zajączki” – zabawa dydaktyczna.

Dziecko dostaje kartkę z czterema symbolicznie narysowanymi zającami. R. prosi dziecko  o wykonanie następujących poleceń: Dorysuj 2 zające. Ile zajączków masz na kartce? Dorysuj jeszcze jednego zająca! A teraz, ile masz zajączków na kartce? Skreśl tyle zajączków, aby na kartce zostało ich tyle, ile masz lat! .

„W miękkim gniazdku „ – zabawa orientacyjno- porządkowa

Wielkanocne potrawy” – zabawa dydaktyczna.

R.przygotowuje obrazki przedstawiające żurek w wazie, białą kiełbasę, babkę wielkanocną, mazurek, paschę, jajka w majonezie, sałatkę i inne. Prezentuje obrazki, dziecku i opowiada, co one przedstawiają . Rozmowa z dzieckiem na temat tradycji  jedzenia takich potraw.

 „Kroimy wyrazy” – zabawa dydaktyczna.

R. podaje wyrazy związane ze Świętami Wielkanocnymi: Wielkanoc, święta, jajko, pisanki, palma, życzenia, kurczaczek, zajączek, baranek . Zadaniem dziecka jest powiedzieć, ile sylab mają te wyrazy i tyle samo razy klasnąć w ręce.

Praca w KP3.46 – rozwijanie percepcji wzrokowej i umiejętności językowych.

Dziecko skreśla produkty, z których nie zostały zrobione potrawy. Dzieli nazwy potraw na sylaby i koloruje  właściwą liczbę kwadratów. Znajduje  i podaje po jednym przykładzie rymów do podanych nazw.

 „Wielkanocna kompozycja” – praca plastyczna

R. gromadzi dla dziecka  karton  A3, klej, farby, mazaki, ścinki materiałów, szablony jajek, wielkanocne serwetki, nożyczki. Zadaniem dziecka  jest stworzenie pracy, która będzie opowiadała o różnych wielkanocnych zwyczajach.

„Małe – duże jajo kurze” – zabawa ruchowo-naśladowcza

Dziecko wraz z R. recytuje i wykonuje określone ruchy

Małe – duże       Na słowo „małe” ręce blisko siebie ,na słowo „duże” ręce rozłożone

jajo kurze,         Rysowanie w powietrzu obiema rękami jajka

jajo kurze,

jajo kurze.

Duże-małe,        Na słowo „duże „ręce rozłożone, na słowo „małe”-ręce blisko siebie.

doskonałe,        Klepanie się rękami po brzuchu.

Doskonałe,

Mniam.              Klaśnięcie w dłonie

„Układamy rytmy” – zabawa dydaktyczna.

R. dla dziecka przygotowuje dużo liczmanów w różnych kolorach. Prezentuje rytm najpierw dwu-, potem trzy-, a może nawet czteroelementowy. Dziecko  ze swoich liczmanów kontynuuje rozpoczęty przez R. rytm.

„Wielkanocny mazurek” – pieczemy ciasto.

R. przygotowuje produkty i narzędzia kuchenne, potrzebne do upieczenia ciasta. Dziecko , ubrane w fartuszek, pamięta o umyciu rąk przed zajęciem. Dziecko razem z R. przygotowuje ciasto zgodnie z poniższym przepisem:

Kruche ciasto na mazurek:

– 300 g mąki,

– kostka masła,

– 100 g cukru pudru,

– 2 żółtka,

– 2 łyżki śmietany (można zastąpić trzecim żółtkiem)

Dziecko wspólnie z R. sieka na stolnicy mąkę z masłem i cukrem. Następnie dodaje żółtka i śmietanę i całość ugniata. Ugniecione ciasto schładza w lodówce przez godzinę. Po wyjęciu ciasta układa je w dużej formie tak, żeby miało niewielkie brzegi (zapobiegną wypłynięciu masy kajmakowej).

Dziecko pod nadzorem R .nakłuwa  ciasto widelcem. Następnie R. piecze ciasto  12–20 minut w 200°C.

Wystudzone ciasto dziecko z R. polewa roztopionymi krówkami albo gotową masą kajmakową z puszki.

  „Ozdabiamy mazurek – rytmiczne powtarzanki” – dekorowanie ciasta.

Dziecko  przy użyciu kolorowych cukierków typu „lentilki” układa  na cieście wzory. Pamięta , że mają to być rytmy, które się powtarzają.

Degustacja ciasta.

Kącik Dobrego Startu pod redakcją naukową prof. Marty Bogdanowicz. Część B

Nietypowe instrumenty muzyczne” – ćwiczenia ruchowo-słuchowe.

R. proponuje, aby dziecko znalazło w domu  przedmiot, na którym można „zagrać” rytm, np. klocek i patyk, pudełka, piłkę. Dziecko śpiewa  piosenkę, akcentując jej rytm za pomocą wybranego przedmiotu

 „Dzwonki” – ćwiczenia ruchowo-słuchowo-wzrokowe.

Dziecko  siedzi na dywanie. R. pokazuje mu  KDS – wzór 15 i pyta: Co widzisz na obrazku? Co  to przypomina? Ile elementów jest we wzorze? Jak są ułożone? Co jeszcze może mieć taki kształt?

KDS – wzór 15 – Uczenie się wielozmysłowe.

Dziecko otrzymuje  wcześniej przygotowane KDS – wzory 15 do wielozmysłowego uczenia się wyklejone różnymi fakturami .R . mówi: Jaki jest twój  wzór, gdy go dotykasz? Dziecko  opisuje wzór. Następnie wodzi palcem po wzorze.

Dziecko  odtwarza  wzór, wodząc palcem po ułożonym przez siebie wzorze z patyczków, a potem – wyklejonym wałeczkami z plasteliny.

– Graficzne odtwarzanie wzoru.

Dziecko  siedzi  przy stole, flamastrami rysuje  wzór na kartkach A4

Potem kreśli wzór wiele razy aż  powstanie szlaczek. Później na KDS – karcie 15 dorysowują kontur dzwonu .R. chwali wykonaną  prace, podkreślając zaangażowanie autora.

 

TEMAT DNIA:  „Wielkanocny koszyczek” ŚRODA 31.03.2021r.

Koszyczek z figur geometrycznych” – zabawa dydaktyczna

Dzieci ma do dyspozycji papierowe figury geometryczne (płaskie, podstawowe), układa z nich koszyczek wielkanocny. Po wykonaniu zadania R. zadaje pytania: Ile wykorzystałeś kół (trójkątów, kwadratów, prostokątów)?

Zające” – zabawa ruchowa

Dziecko  stoi ze złączonymi, ugiętymi lekko w kolanach nogami, przed nim leży gazeta. Dziecko przeskakuje (raz przodem, raz tyłem) przez gazetę. Następnie przeskakuje bokiem przez gazetę w lewo, w prawo.

„Wielkanocny koszyczek” – zabawa dydaktyczna.

R. przygotowuje obrazek przedstawiający wielkanocny koszyczek. Zadaje dziecku pytania: Co to jest święconka? Gdzie się chodzi ze święconką, z kim powinno się iść? Jakie rzeczy wkłada się do koszyczka? Dlaczego? R. tłumaczy dziecku , co należy wkładać do koszyczka i dlaczego: jajka – nowe życie, baranek – symbol Pana Jezusa, owies – wiosna, wędlina – dostatek, chleb – żeby go nigdy nie zabrakło, babka wielkanocna – radość ze spotkania przy wielkanocnym stole.

Malujemy oburącz wielkanocny koszyk” – zabawa rozwijająca koordynację wzrokowo- -słuchowo-ruchową.

R. przygotowuje na dużej kartce wzór koszyka. Dziecko  ustawia  się przed nim, mówią wyliczankę i malując  w powietrzu oburącz. Później te same czynności powtarza na małych kartkach, następnie z wykorzystaniem kredek. Na koniec dziecko  rysuje kurczaczka.

Wielkanocny kosz robimy,

Zaraz go z witek złożymy.

Tu gałązka, a tam druga,

Już kurczaczek z niego mruga.

„Wyścig z pisankami” – zabawa ruchowa.

Dziecko i R . na łyżce  ma  jajko. Zadaniem dziecka i R. jest dobiec do wyznaczonego miejsca, wrócić i nie  upuścić jajka.

Praca w KP3.47 – rozwijanie percepcji wzrokowej, opowiadanie treści obrazka.

Dziecko uzupełnia obrazki nalepkami. Mówi , jakie produkty można włożyć do święconki. Następnie koloruje  pola zgodnie z kodem

Liczymy pisanki” – zabawa dydaktyczna.

R. przygotowuje szablony pisanek lub liczmany – dla dziecka po 10 sztuk.

Dziecko  operuje, manipuluje  liczmanami i rozwiązuje treść zadań. Podpisuje rozwiązanie za pomocą cyfr lub narysowanych kresek.

– Ala do koszyka włożyła 3 pisanki. Zosia dołożyła jeszcze 4. Ile pisanek jest w koszyku?

 – Zosia włożyła do koszyka 2 pisanki. Asia włożyła 3 pisanki. Przyszedł Staś i włożył jeszcze 2 pisanki. Ile pisanek jest w koszyku?

 – Mama pomalowała 3 pisanki. Tata pomalował 3 pisanki. Ich synek pomalował tylko 1. Ile pisanek pomalowali razem?

 – W koszyku było 10 jajek do malowania pisanek. Przyszedł Krzyś i potłukł 2 jajka. Ile jajek pozostało w koszyku?

Kolejne zadania R. może tworzyć według własnego pomysłu. Młodsze dziecko liczy w mniejszym zakresie, np. do 5. Dzieci chętne  wykorzystują cyfry do podpisania działań.

Liczymy w parach” – zabawa matematyczna.

Dziecko z R dobiera się w parę. Mają do dyspozycji komplet 10 liczmanów, kartki z liczbami od 1 do 8. Jedno z pary próbuje ułożyć zadanie, a drugie wykonuje je za pomocą liczmanów.

Zrób tyle, ile słyszysz” – zabawa ruchowa.

R. ma do dyspozycji bębenek lub dowolny instrument lub przedmiot. Dziecko realizuje rytm podany przez R. Na przerwę w muzyce ma za zadanie słuchać, ile razy R. uderzy w bębenek. Tyle samo razy musi  wykonać podane ćwiczenie: skłony, przysiady, pajacyki, piłeczki itd.

Praca w ZG60 – ćwiczenia grafomotoryczne

Dziecko rysuje  obrazek w tunelu. Rysuje w ramkach tyle kresek, ile jest figur każdego rodzaju i w danym położeniu

Jajko na łyżce” – zabawa ruchowa z elementem równowagi.

 „Wielkanocna ściganka” – wykonanie gry ściganki.

R. przygotowuje dla dziecka materiały potrzebne do stworzenia gry: duże kartony, mazaki, pionki, kostki do gry. Dziecko rysuje trasę, umieszcza na niej symbole związane z Wielkanocą. Każdy symbol na trasie to nagroda lub pułapka – według pomysłu dziecka. Dziecko  rzuca  kostką  dwa razy i sumuje wynik.

https://www.youtube.com/watch?v=TQtfzbZL_vw

https://www.youtube.com/watch?v=qKY9oeELKn4

https://www.youtube.com/watch?v=pNoD_565U08

 

TEMAT DNIA: „Na Wielkanocnym stole” Czwartek 01.04.2021r.

„Prawda – fałsz” – zabawa dydaktyczna.

R. mówi zdanie, zaś dziecko określa , czy jest ono prawdziwe, czy fałszywe. Jeżeli zdania są fałszywe, to dziecko mówi , jak powinny brzmieć.

Święta Wielkanocne kojarzą się nam z choinką i św. Mikołajem. Do koszyczka wkładamy żelki, cukierki czekoladowe i chrupki. Mazurki i baby to najpopularniejsze ciasta wielkanocne. Święta Wielkanocne zawsze odchodzimy latem. Domy na Święta Wielkanocne ozdabiamy jemiołą i suszonymi trawami. Na palmową niedzielę robimy palemki. Najważniejszym posiłkiem w czasie Świat Wielkanocnych jest wielkanocne śniadanie. Przy wielkanocnym stole szykujemy miejsce dla nieoczekiwanego gościa.

Zające” – zabawa ruchowa

Dziecko  stoi ze złączonymi, ugiętymi lekko w kolanach nogami, przed nim leży gazeta. Dziecko przeskakuje (raz przodem, raz tyłem) przez gazetę. Następnie przeskakuje bokiem przez gazetę w lewo, w prawo.)

  „Wielkanocny stół” – słuchanie wiersza Ewy Skarżyńskiej.

Nasz stół wielkanocny

haftowany w kwiaty.

W borówkowej zieleni

listeczków skrzydlatych,

lukrowana baba

rozpycha się na nim,

a przy babie-

mazurek w owoce przybrany.

Palmy pachną jak łąka

w samym środku lata.

Siada mama przy stole,

A przy mamie tata.

I my.

Wiosna na nas

zza firanek zerka,

a pstrokate pisanki

chcą tańczyć oberka.

Wpuśćmy wiosnę,

Niech słońcem

zabłyśnie nad stołem

w wielkanocne świętowanie

jak wiosna wesołe!

Rozmowa na temat wiersza.

R. zadaje dziecku pytania: Jak wygląda w wierszu stół wielkanocny? Czym jest udekorowany? Co stoi na nim? Kto siada przy stole? Kto zerka na wszystkich zza firanek?

Śmigus-dyngus” – zabawy muzyczno-ruchowe przy piosence

W Poniedziałek Wielkanocny

Dziecko porusza się po pokoju w dowolnych kierunkach

– wiatr poganiał chmurki,

    dmucha , aby rozpędzić chmurki.

by zrosiły ciepłym deszczem zajączka i kurki.

Stoi  w miejscu i rękoma naśladuje  spadający deszczyk.

Schował się zajączek w trawie,

a kurki w kurniku.

Dziecko przykuca i się rozgląda.

Czy to deszcz, czy śmigus-dyngus,

wietrzyku – psotniku?

 Dziecko  rozkładają ręce i dziwi  się.

Śmigus-dyngus to zabawa.

Dziecko chwyta R .za ręce i poruszają się raz w prawą, raz w lewą stronę

Śmigus z lewa, dyngus z prawa. krokiem dostawnym.

Chociaż w butach chlupie woda, chować się po kątach szkoda.

Naśladują chlapanie butami w kałuży.

 „Słuchamy i gramy” – zabawy z instrumentami.

Dziecko  siedzi  na dywanie i śpiewa piosenkę. Jeżeli usłyszy wskazany wyraz, wówczas rytmicznie gra na swoim instrumencie do końca frazy.

Praca w KP3.48 – rozwój społeczny, rozwijanie percepcji wzrokowej.

Dziecko  wycina fragmenty obrazka ze s. 51 i nakleja je we właściwe miejsca. Następnie kończy ozdabianie obrusu

„Nakrywamy do stołu” – zabawa dydaktyczna.

R. szykuje stół, krzesełka, lalki oraz wszystko to, co jest potrzebne do nakrycia świątecznego stołu. Zadaniem dziecka jest nakryć do stołu tak, aby wszystkie lalki miały swoją zastawę (talerze, sztućce, szklankę, serwetkę). R. dziecku na lewą rękę zakłada frotkę, by wiedziało, z której strony położyć sztućce. Na koniec wspólnie przeliczają poszczególne elementy, wskazują czego jest mniej, a czego więcej.

Zajączki” – zabawa paluszkowa

Małgorzata  Barańska

Dziecko  naśladuje  słowa wierszyka, za każdym razem chowa kolejny palec. Na koniec dziecko  zaplata palce obu dłoni i lekko kołysze splecionymi dłońmi.

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Gdy się jeden schowa, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Gdy się dwa schowają, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Gdy się trzy schowają, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Gdy odejdą cztery, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Kiedy pięć się schowa, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych już do mamy kica

Kocha je ogromnie mama zajęczyca

 

TEMAT DNIA „Śmigus-dyngus” Piątek 02.0402021r.

Do koszyczka włożę…” – zabawa dydaktyczna.

R. mówi: Do koszyczka wielkanocnego włożę… i podaje przykładowy przedmiot, np.: zieloną pisankę. Dziecko musi powtórzyć to, co powiedział R. i  dodać jeszcze jeden przedmiot, który włoży do koszyka

Które to jajko?” – zabawa badawcza.

R. trzyma dwa jednakowe jajka i prosi dziecko , aby zastanowiło się, po czym można poznać, że jedno z nich jest surowe, a drugie gotowane. Dziecko podaje  swoje propozycje. Następnie dziecko wprawia w ruch obrotowy oba jajka. Dziecko  obserwuje ich  ruch i określa, które z nich kręci się szybciej. Następnie R.  rozbija jajko i sprawdza , czy  dziecko miało  rację. Dziecko dochodzi do wniosku , że gotowane jajko wiruje szybko, natomiast surowe – kołysze się i obraca wolniej. Dzieje się tak, ponieważ jajko ugotowane (szczególnie to na twardo) ma stały środek, a surowe nie może obracać się łatwo i szybko – jego płynny środek przesuwa się wewnątrz skorupki na wszystkie strony.

Jak zbudowane jest jajko” zabawa badawcza.

R. przygotowuje dla dziecka , ugotowane na twardo, jajko. Zadaniem dziecka  jest określić właściwości jajka i wykonać następujące czynności:

obieranie jajka ze skorupki, – określanie wyglądu, zapachu, smaku, – nazywanie części jajka: białko, żółtko, skorupka. Na koniec R. wykorzystuje aplikacje do skanowania kodów kreskowych i skanuje kod z opakowania na jajkach. Czyta dziecku informacje o jajkach: czy są zdrowe, czy można je jeść i w jakiej ilości.

Czy z jajka ugotowanego na twardo wykluje nam się pisklę?” – zabawa słownikowa.

Dzieci odpowiadają na pytanie. R. w razie wątpliwości systematyzuje wiedzę dziecka

Chlapu – chlap” – zabawa ruchowa. Dziecko na tle wybranej  piosenki tańczy po salonie  według własnego uznania. W trakcie refrenu porusza się raz w prawą, raz w lewą stronę.

Śmigus” – słuchanie wiersza Marii Konopnickiej.

Panieneczka mała

Rano dzisiaj wstała: Śmigus! Śmigus!

Dyngus! Dyngus!

Bo się wody bała.

Panieneczka mała

W kątek się schowała:

Śmigus! Śmigus!

Dyngus! Dyngus!

Bo się wody bała.

Panieneczka mała

Sukienkę zmaczała:

Śmigus! Śmigus!

Dyngus! Dyngus!

Choć się wody bała.

Rozmowa na temat wiersza.

R. zadaje dziecku pytania: O jakim zwyczaju wielkanocnym opowiada autor wiersza? Jak inaczej nazywamy śmigus-dyngus? Jak wygląda w naszym regionie ta tradycja? Czy można się obrażać, jak zostanie się polanym wodą?

Wielkanocne koszyczki” – praca plastyczna.

R. przygotowuje dla dziecka papierowe foremki do babeczek, kolorową plastelinę, kolorową bibułę, druciki kreatywne, klej, sianko bądź rafię. Zadaniem dziecka jest najpierw okręcić druciki kawałkami bibuły i przykleić je od środka foremek, tak by całość przypominała koszyczki. Następnie dziecko  napełniają foremki siankiem, z plasteliny lepi  wielkanocne zwierzątka i wkłada je do koszyczka  który ozdabia  według własnego pomysłu.

„Śmigus-dyngus” – śpiewanie piosenki.

Jajko tu, jajko tam, ja to jajko tobie dam…” – zabawa podsumowująca wiedzę na temat Świąt Wielkanocnych.

R. trzyma jajko i zadaje pytania.

Przykładowe pytania: W jakiej porze roku obchodzimy Święta Wielkanocne? Jak nazywają się udekorowane jajka wielkanocne? Kiedy obchodzimy śmigus-dyngus? Jak inaczej nazywamy śmigus-dyngus? Czym dzielimy się w czasie śniadania wielkanocnego? W Wielką Sobotę co bierzemy ze sobą do kościoła? Jakie produkty wkładamy do święconki? Dlaczego mówimy, że Święta Wielkanocne to

 czas radości

https://www.youtube.com/watch?v=kRWYnZ8dGzA

https://www.youtube.com/watch?v=_wW5koMSrDk

Propozycje zabaw i form spędzania czasu w gronie rodzinnym:

  • Zabawy w dzielenie wyrazów na sylaby, głoski, składanie sylab i głosek w wyraz, wyklaskiwanie rytmu
  • Przeliczanie przedmiotów według określonych cech: wielkości , koloru itp.
  • Dodawanie i odejmowanie np. w trakcie różnych czynności i prac domowych z wykorzystaniem talerzy , sztućców itp.
  • Wyszukiwanie w przestrzeni figur geometrycznych i nazywanie ich
  • Kontynuowanie zabaw z rytmami , układanie rytmów , przekładanie ich na ruch
  • Czytanie opowiadań , wierszy ,wspólne słuchanie i śpiewanie proponowanych piosenek
  • W miarę możliwości efektywny wypoczynek na świeżym powietrzu