Opublikowano

12-16.04.2021r.

TEMAT TYGODNIA: DBAMY O NASZĄ PLANETĘ

Drodzy Rodzice

W tym tygodniu porozmawiamy z dziećmi o tym, w jaki sposób należy dbać o planetę. Poznamy znaczenie słów ekologia i ekologiczny. Utrwalimy informacje o sposobach segregowania śmieci w domu i w sortowni.Porozmawiamy również o odnawialnych i nieodnawialnych źródłach energii, Przeprowadzimy doświadczenia badawcze pokazujące, ile wody może nam uciec przez cieknący kran oraz w jaki sposób działa prosty filtr oczyszczający wodę .Ponadto będziemy tworzyć prosty, zamknięty obwód elektryczny i wyjaśnimy sposób jego działania. Utrwalimy zasady bezpieczeństwa, szczególnie te, które dotyczą używania urządzeń elektrycznych i wyjaśnimy sposób ich działania. Nauczymy się rozpoznawać i kreślić po śladzie literę z oraz pisać ją samodzielnie w powiększonej liniaturze . Poznamy znak większości i mniejszości. Wykonamy  pracę plastyczną „Podwodny Świat”, w której wykorzystamy wyłącznie niepotrzebne opakowania i odpady.

TEMATY DNIA: 1.Ekoprzyjaciele; 2.Ziemia to nasz dom.; 3.Segregujemy odpady.; 4.Skąd się bierze prąd?; 5.Wiem jak chronić nasza planetę.

 

1.Ekoprzyjaciele  /Poniedziałek 12.04.2021/

Przeczytajcie dziecku wiersz „Nowa metoda” Małgorzaty Strzałkowskiej.

W domu Oli oraz Ali
wszyscy razem się zebrali,
aby wspólnie pogawędzić,
jak sobotę miło spędzić.
Uradzili, jedząc ciasto,
że pojadą gdzieś za miasto,
lecz z powodu tej wycieczki
do solidnej doszło sprzeczki.
– Autem! – mówi wujek Tadek.
– Na motorach! – woła dziadek.
Na to babcia: – Autobusem!
Mama: – Lepiej minibusem!
Ala z Olą grzmią donośnie,
że taksówką jest najprościej.
Tylko tata głową kiwa,
po czym nagle się odzywa:
– Samochody, autobusy,
motocykle, minibusy –
każdy z nich okropnie smrodzi,
a to naszej Ziemi szkodzi.
Po co spalin jej dokładać?
Lecz jest na to dobra rada –
pojedziemy rowerami,
bo nie trują spalinami.
Poprzez lasy, łąki, pola
pędzi Ala, za nią Ola,
mama, tata, babcia, dziadek,
a na końcu wujek Tadek.
Nowa moda jest w rodzinie
i rodzina z tego słynie,
że w sobotę się wybiera
na wycieczkę na rowerach.
Ziemia też oddychać musi,
bo inaczej się udusi.

Porozmawiajcie z dzieckiem na temat jego treści, poproście aby podczas słuchania wiersza postarało się zapamiętać, którzy członkowie rodziny wzięli udział w wycieczce, policzyło o ilu środkach transportu rozmawiali. „Jakie plany miała rodzina występująca w wierszu?, Ilu było członków tej rodziny?, Czy potrafisz ich wymienić?, Jakimi środkami transportu chcieli pojechać na wycieczkę?, Ile środków transportu wymienili członkowie rodziny?, Dlaczego wybrali rowery?, Co znaczy słowo „moda”?, Co oznacza słowo „ekologia”? Jeśli dziecko ma trudności z udzieleniem odpowiedzi na pytania, można przeczytać stosowny fragment wiersza. Pokierujcie rozmową w taki sposób, by dziecko stworzyło definicję słowa „ekologiczny”.

„Czas dla Ziemi” – prawda czy fałsz – zabawa słownikowa. Rodzic mówi zdanie , jeśli jest prawdziwe dziecko klaszcze w dłonie, jeśli jest fałszywe tupie nogą.

Czyste powietrze jest potrzebne nie tylko ludziom, lecz także zwierzętom.

Rower nie produkuje spalin.

Torebki foliowe szybko się rozkładają.

Woda w oceanie może być brudna –

to nikomu nie szkodzi.

Autobus jest bardziej ekologicznym środkiem transportu niż samochód, którym jedzie tylko jedna osoba.

Filtry na kominach nie pomagają w oczyszczaniu dymu, który z nich leci.

Wylewanie ścieków z fabryk do rzeki szkodzi rybom.

Ludzie mogą się zatruć, jedząc ryby pływające w ściekach.

„Z jak zegar” – prezentacja litery z – Karty Pracy 4. Poproście aby dziecko policzyło sylaby i głoski zawarte w wyrazie „zegar”. Zaprezentujcie dziecku sposób pisania litery Z, z, zwróćcie

Uwagę dziecku na kierunek pisania litery, oraz na jej miejsce w liniaturze.

„Jakie to słowo” – zabawa językowa. Rodzic wypowiada słowa zawierające głoskę z, posługując się logotomami  (nie sylabami) i prosi dziecko, by określiło, jakie to słowo i na którym miejscu słyszą  w nim głoskę z (na początku czy w środku). Przykłady słów: z-egar, zło-m, ga-zda, zeb-ra, nazw-a, groz-a.

Praca z KP4.1a – kolorowanie wskazówek, szukanie takich samych podpisów.

Praca z KP4.1b – wykreślanie liter z nazwami obrazków, odczytywanie hasła, pisanie litery Z, z po śladzie.

Praca z KP4.10a – kącik grafomotoryczny, samodzielne pisanie litery z, Z, pisanie wyrazów po śladzie.

 

 

2.ZIEMIA TO NASZ DOM /Wtorek 13.04. 2021r./

„Ile wody nam ucieka?” – zabawa badawcza. Poproście dziecko o rozwiązanie zagadkę „Co mam na myśli? To substancja bez której nikt z nas nie mógłby żyć. Jest potrzebna nie tylko ludziom, lecz także zwierzętom i roślinom. Występuje na całej kuli ziemskiej, ale tylko niewielka część nadaje się do spożycia przez ludzi. Poprzez proces parowania i skraplania jej część do nas wraca. Po rozwiązaniu zagadki poproście dziecko do łazienki, odkręćcie kran w taki sposób by woda kapała po kropelce do podstawionego naczynia. Poproście dziecko, by oszacowało, ile wody może w ten sposób wylać się z kranu do naczynia podczas dzisiejszych „zajęć zdalnych”. Szacowanie swojego wyniku dziecko zaznacza flamastrem na naczyniu, następnie nastawcie zegarek by wiedzieć ile  czasu minęło od odkręcenia kranu, powróćcie do dalszego „prowadzenia zajęć”.

„Ekoprzyjaciel” – zabawa manualna z W46. Poproście aby dziecko odszukało W46 i wypchało kształt Ekoprzyjaciela wraz z dziurkami i przewlekło sznurówkę lub sznurek przez dziurki w ubraniu smoka  oraz w kołach roweru.

„Jaka to liczba?” – zabawa rozwijająca spostrzegawczość wzrokową i słuchową. Przygotujcie kartki z zapisanymi niektórymi cyframi. Na tą kartkę połóżcie kartkę z wyciętym otworem. Przesuwajcie otwór po kartce, która znajduje się pod spodem. Zadaniem dziecka jest odgadnąć, jaka cyfra jest na niej napisana. Gdy się to dziecku uda ,poproście aby podało, jaka głoska znajduje się w nagłosie nazwy tej cyfry, a jaka w wygłosie.

„Ile wody nam ucieka?” – kontynuacja zabawy badawczej. Sprawcie na zegarkuile czasu upłynęło od rozpoczęcia eksperymentu. Wytłumaczcie dziecku jak długo kapała woda, porównując ten czas np. do czasu trwania zabawy manualnej „Ekoprzyjacel”. Zaproście dziecko do łazienki, by sprawdzić, czy udało mu się poprawne oszacować ilość wody która zebrała się w naczyniu. Poproście by zmierzyło ilość  wody np. szklanka, łyżką, filiżanką. Porozmawiajcie z dzieckiem o tym , że niedokręcony kran, zepsuta uszczelka itp. powoduje marnowanie wody. Aby tego uniknąć, trzeba dokręcać kran, zakręcić wodę podczas mycia zębów, brać krótkie prysznice, zamiast przesiadywać w wannie.

Praca z KP4.2a – zaznaczanie różnic pomiędzy obrazkami.

 

 

3.SEGREGUJEMY ODPADY” /Środa 14.04.2021r/

Przeczytajcie dziecku wiersz „Łąka” Małgorzaty Strzałkowskiej.

Jak tu pięknie dookoła!

Strumyk szemrze, kwitną zioła,

skaczą żabki, buczą bączki

– jak nie lubić takiej łączki?

Nagle patrzą – jakiś dołek,

a w tym dołku jest tobołek.

Staś tobołek wyjął z dołka, po czym zajrzał do tobołka… a tam…

Patrzcie! Stos papierków,

trzy butelki, pięć cukierków,

jedna guma…

-Już wyżuta…

– Dwie gazety i pół buta,

dwie torebki, cztery puszki..

– I zużyte trzy pieluszki

– Ktoś na łące biwakował

i te śmieci tu wpakował.

– Cichcem, milczkiem, po kryjomu…

-Zamiast zabrać je do domu.

– Wiecie, jak tak dalej będzie,

jak będziemy śmiecić wszędzie,

to się Ziemia zdenerwuje,

tak że każdy pożałuje!

– Będzie miała dość brudasów,

bo jest miła , lecz do czasu!

– Zagra wszystkim nam na nosie

i przepadnie gdzieś w kosmosie,

a my zostaniemy sami,

płynąc luzem pod gwiazdami…

– A więc póki krąży w kółko,

niech się brudas puknie w czółko!!

Jak naśmiecisz, to posprzątaj.

A jak nie to marsz do kąta.

 Porozmawiajcie na temat jego treści: Jakie miejsce wybrały dzieci na wycieczkę?, Jak mogły się czuć, gdy spacerowały po czystej, pięknej łące?, Co zalazły na łące?, Jak się wtedy poczuły?, Jak wy czulibyście się w takim zaśmieconym miejscu?, Jak myślicie dlaczego ktoś zostawił śmieci na łące?, Czy przypominacie sobie, jaką radę ma autorka wiersza dla tych, którzy naśmiecili?, Jakie rozwiązanie proponuje autorka tym osobom, które nie chcą po sobie posprzątać?, Czy jest to prawdziwa i skuteczna rada, czy raczej żart?, Jak się zachować, gdy ktoś przy nas zaśmieca otoczenie?. Można odczytać cały wiersz raz jeszcze lub przypomnieć jego fragmenty, jeśli dziecko ma trudności z odpowiedzią na pytania. Warto wspomnieć, że rada autorki „marsz do kąta” jest żartem, Ziemi taka kara nie pomoże. Lepiej po prostu po sobie sprzątać.

„Głoska w moim imieniu” – poproście aby dziecko samodzielnie policzyło głoski, które tworzą jego imię, imiona innych członków rodziny np. mamy, taty, rodzeństwa. Poproście aby zapisało na kartce cyfry, które oznaczają liczbę głosek w poszczególnych imionach, by wskazało które imiona mają tyle samo głosek, które mają najwięcej, a które najmniej.

„Akcja –  segregacja” – Porozmawiajcie z dzieckiem na temat tego , w jaki sposób można segregować śmieci w domu, gdzie je wyrzucamy. Wytłumaczcie jakie śmieci wrzucamy do pojemnika niebieskiego z napisem PAPIER, zielonego z napisem SZKŁO, żółtego z napisem PLASTIK, brązowego z napisem KOMPOST.

Praca z KP4.2b.- wycinanie obrazków, nalepianie pod ilustracjami właściwych pojemników na odpady.

Praca z KP4.3a – liczenie pojemników, rysowanie po śladzie, czytanie wyrazów, łączenie ich z właściwymi pojemnikami.

Propozycja pracy plastycznej – „Podwodny świat. Z arkusza tradycyjnej folii bąbelkowej (lub folii z poduszeczkami powietrza, która wypełnia kartony ze sprzętem elektronicznym) tworzymy ocean. Pod folię dziecko może podkleić arkusze niebieskiego lub zielonego papieru lub kawałki bibuły. Następnie z materiałów, które można oddać do pojemników na segregowane odpady tworzymy zwierzęta i rośliny np. ośmiornicę łatwo można zrobić z rolki po papierze toaletowym czy papierowego kubka, ukwiały ze słomek do napojów itp. Dobrym pomysłem jest wykorzystanie małych plastikowych opakowań oraz ich pokrywek. Dziecko może uzupełnić swoją pracę fragmentami kolorowego papieru, pianki kreatywnej, drucików, sznurków itp.

 

 

4.SKĄD SIĘ BIERZE PRĄD ? /Czwartek 15.04.2021r/

„Skąd się bierze prąd?” – samodzielna praca z KZ (s 64 – 65).Poproście aby dziecko na podstawie ilustracji sformułowało krótką wypowiedz na temat „Skąd się bierze prąd?” Uporządkujcie podane przez dziecko informacje.

Propozycja wykonania eksperymentu „Obwód elektryczny”. Przedmioty potrzebne do wykonania eksperymentu: kieszonkowa latarka na baterie, bateria 4,5V (tzw. płaska), 4 jednożyłowe druciki ok.0,5 mm, 6 „krokodylków” – zacisków na druciki (nie są niezbędne, ale ułatwią mocowanie całego obwodu), mała żarówka. Rodzic rozkręca latarkę, pokazuje z jakich elementów jest zbudowana. Podaje ich nazwy. Następnie podaje dziecku żarówkę i baterie i prosi „zrób tak, żeby żarówka zaświeciła”. Dziecko z pomocą rodzica prawdopodobnie po chwili odkryje, że należy przymocować żarówkę do baterii. Następnie rodzic proponuje „teraz dam ci drucik. Zobacz na końcu specjalny zacisk, żeby łatwiej było go przyczepić. Wykorzystaj go, żeby żarówka znowu zaświeciła”. Rodzic dodaje kolejne druciki  z zaczepami tworząc obwód zamknięty. Ważne by dziecko zauważyło, że nie zależnie od liczby użytych drucików  – prąd płynie jedynie wtedy, gdy wszystkie druciki są ze połączone w jeden zamknięty obwód. Dzięki tym czynnościom powstaje prosty układ : żarówka – bateria. Rodzic podkreśla, że prąd w tym układzie nie płynie z gniazdka elektrycznego, tylko z baterii. W ten sposób działa latarka.

Przeczytajcie dziecku opowiadanie „Pstryk” Grzegorza Kasdepke.

Na elektryczne urządzenia lepiej uważać…

– Uważaj, teraz będzie się działo – mruknął Dominik, włączając elektryczny czajnik. Zanim Junior zdążył podkulić ogon, w całym domu błysnęło, huknęło – a potem zapadła ciemność. I cisza. Przestało grać radio, przestały pracować lodówka i pralka, przestał działać komputer i nawet Junior przestał sapać, choć nie był przecież na prąd. Widać wszystko to zrobiło na nim spore wrażenie. Pierwsza odezwała się babcia Marysia.

– Dominik! – zawołała z dużego pokoju. – To twoja sprawka?!

– Prowadzę wykład – odkrzyknął dyplomatycznie Dominik. – O czym?! – głos babci dochodził już z korytarza. – Nie mów, że o elektryczności! – Mogę nie mówić… – mruknął Dominik.

– Hau! – dodał mu otuchy Junior.

Zza drzwi dobiegł ich szelest, trzask, odgłosy majstrowania przy elektrycznych korkach – i  naraz z  głośnika radia popłynęła muzyka, a  lodówka wzdrygnęła się jak po  przebudzeniu z krótkiej drzemki i znowu zaczęła pracować. Dominik i Junior zmrużyli oczy.

– Przecież tata ci mówił – zasapała babcia, wchodząc do kuchni – żebyś nie włączał tego czajnika, gdy pracuje pralka, tak?! Jutro przyjdą elektrycy i wszystko naprawią! A na razie trzeba uważać! Bo przewody elektryczne w tym mieszkaniu są za słabe, i to dlatego! Chcesz wywołać pożar?!

– Hau! – uspokoił ją Junior.

Ale babcia Marysia nie była uspokojona; zakazała Dominikowi zabaw w kuchni, przez co dalsza część wykładu musiała się odbyć w łazience

– Tak, z elektrycznością nie ma żartów – westchnął Dominik. – Na przykład najgłupsze, co można zrobić, to suszyć sobie włosy w wannie. Bo jakby suszarka wpadła do wanny, to… Junior zawył rozpaczliwie, dając do zrozumienia, że wie, co by się stało, gdyby suszarka wpadła do wanny. – Tak samo głupie – kontynuował Dominik

– jest wtykanie różnych przedmiotów do dziurek od kontaktu! Albo przecinanie przewodów elektrycznych! Jeżeli zobaczę kiedyś, że to robisz, to koniec, zakaz wychodzenia na spacery!

Junior, gdyby to było możliwe, podwinąłby nie tylko ogon, ale i uszy, nos oraz całego siebie.

– Niemądrze jest także – ciągnął zadowolony z siebie Dominik – ciągnąć za kabel jakiegoś urządzenia, żeby je wyłączyć, bo łatwo taki kabel przerwać! Ani podłączać zbyt wielu urządzeń do jednego gniazdka! I, i… słuchasz mnie?

– Hau… – odszczeknął zrezygnowany Junior

. – No tak, może to za dużo jak na jeden raz – zgodził się Dominik. – Najważniejsze jest jedno: nie wolno bawić się elektrycznością! Zrozumiałeś?

– Hau! – zapewnił Junior. Po czym podskoczył wysoko, pstryknął nosem wyłącznik światła – i wykład został zakończony.

O elektryczności można mówić jeszcze długo. Czas, start!

Poproście aby podczas słuchania opowiadania dziecko postarało się zapamiętać, jak nazywali się jego bohaterowie i kim byli, jak ważne informacje o bezpieczeństwie o bezpieczeństwie chłopiec przekazał Juniorowi. Porozmawiajcie o treści opowiadania: Jak nazywali się bohaterowie opowiadania?, Kim byli?, Dlaczego po włączeniu czajnika zgasło światło w całym mieszkaniu?, Jakie ważne informacje dotyczące bezpiecznego postępowania z urządzeniami elektrycznymi chłopiec przekazał Juniorowi?, Jak myślisz czy dzieci mogą samodzielnie posługiwać się urządzeniami elektrycznymi?.

Praca z KP4.3b – pisanie wyrazów pośladzie, łączenie wyrazów z obrazkami, rysowanie brakującego obrazka.

 

 

5.WIEM JAK CHRONIĆ MOJĄ PLANETĘ:/Piątek 16.04.2021r./

Przeczytajcie dziecku wiersz „Co to jest ekologia?” W Drabik.

Ekologia – mądre słowo,

a co znaczy – powiedz, sowo?

Sowa chwilę pomyślała

i odpowiedź taką dała:

„To nauka o zwierzakach,

lasach, rzekach, ludziach, ptakach.

Mówiąc krótko, w paru zdaniach,

o wzajemnych powiązaniach

między nami, bo to wszystko

to jest nasze środowisko.

Masz je chronić i szanować”

– powiedziała mądra sowa

..

Poproście, aby spróbowało wymienić słowa, których znaczenie  nie jest dla niego do końca jasne. Porozmawiajcie na temat treści wiersza: Co to jest ekologia?, Czego dotyczy ta nauka?, Co oznacza słowo „szanować”?. Aby utrwalić definicję pojęcia: ekologia, rodzic może zaproponować zabawę rytmiczną, dziecko może wyklaskiwać, wytupywać fragment wiersza zgodnie z analizą sylabową.

To na-u-ka o zwie-rza-kach

, la-sach, rze-kach, lu-dziach, pta-kach.

Mó-wiąc krót-ko, w pa-ru zda-niach,

o wza-jem-nych po-wią-za-niach

mię-dzy na-mi, bo to wszyst-ko

to jest na-sze śro-do-wis-ko

Propozycja przeprowadzenia zabawy badawczej „Oczyszczalnia ścieków”. Należy przygotować naczynie z brudną wodą (ścieki), 2 butelki PET,2 słoiki, gazę, recepturkę, żwir, małe kamyczki, czysty piasek. Rodzic demonstruje dziecku „ścieki” w słoiku (woda zmieszana z ziemią z doniczki, małymi kawałkami plastiku, folii i opakowań, olejem). Prosi aby dziecko zastanowiło się, co się może stać gdy ktoś wypije taką wodę.

Rodzic naprowadza dziecko na informację o chorobotwórczym działaniu bakterii. Następnie wprowadza słowo „oczyszczalnia”, i prosi aby dziecko spróbowało opowiedzieć, jak ona działa. Naprowadza dziecko na pojęcie „filtr”, „filtrowanie”. Pyta „ co może być takim filtrem”?. Rodzic przygotowuje dwa słoiki i dwie butelki typu PET ucięte jak lejek. Szyjkę jednej z nich obwiązuje gazą i mocuje na niej gumkę recepturkę. Obie butelki umieszcza tak jak lejki w słoikach. Dziecko obserwuje, czy gaza w jakikolwiek  sposób pomaga przefiltrować nieczystości , obserwuje czy na gazie osadziły się kawałki opakowań, porównuje kolor wody w obu słoikach. Rodzic prowadzi rozmowę z dzieckiem „Czy można stworzyć jeszcze doskonalszy filtr? Jak działają oczyszczalnie ścieków?, Co może być naturalnym filtrem?, Czy wodę ze słoików można pić”.

Rodzic przygotowuje żwir, małe kamyczki, czysty piasek. Zadaniem dziecka jest stworzenie w odwróconej butelce filtru z kamyków, żwiru, piasku ułożonych warstwami. Dodatkowo należy zabezpieczyć szyjkę butelki  gazą. Dzieci tworzą lejek również z drugiej butelki i obie wkładają do słoików. Wlewają ścieki do dwóch „lejków” i obserwują proces oczyszczania wody. Po zakończeniu eksperymentu dziecko porównuje zapach i kolor wody z obu słoików. Rodzic zaznacza , że – pomimo filtrowania za pomocą żwiru i kamyków – ta woda nadal nie nadaje się do picia. Profesjonalne filtry są o wiele dokładniejsze. Wodą przefiltrowaną w ten sposób można natomiast np. podlać kwiaty w doniczkach.

„Mniej czy więcej?” – zabawa matematyczna. Rodzic zaprasza dziecko do wysłuchania opowieści, ilustruje ją przedmiotami. „W pewnej sali stały dwa kosze na śmieci (rodzic kładzie dwa pudełka) w jednym z nich leżały trzy butelki (rodzic wkłada 3 puste butelki do pudełka), w drugim pięć butelek  (rodzic wkłada 5 pustych butelek do drugiego pudełka). W koszu było więcej butelek? którym Dziecko wskazuje prawidłowa odpowiedz . Rodzic kontynuuje opowieść: Wielka szufla śmieciarki otwiera się szeroko w tę stronę, gdzie jest więcej śmieci. Jak myślisz, w którą stronę się otworzy? Rodzic układa znak > z dwóch pasków papieru. Rodzic opowiada kilka takich krótkich opowieści, by utrwalić z dziećmi schemat zadania. Można poprosić dziecko o pomoc w wymyślaniu historii. Kolejnym krokiem jest ilustrowanie zadania cyframi zamiast przedmiotami.

 

Praca z KP4.4a – pisanie po śladzie znaków < i >, porównywanie liczby obiektów i zapisywanie  rozwiązania znakami < i >.

Praca z KP4.4b – układanie historyjki obrazkowej, przeliczanie obiektów w zbiorach, dorysowywanie nakrętek, pisanie cyfr i znaków < i >.

 

JAK MOGĄ PAŃSTWO W CODZIENNYCH AKTYWNOŚCIACH WSPIERAĆ SWOJE DZIECKO ?

Poprzez codzienne aktywności i uczestnictwo w obowiązkach domowych warto utrwalać wiedzę dzieci dotyczącą segregowania śmieci. Wesprze to nie tylko rozwój poznawczy dzieci i świadomość ekologiczną, ale również umiejętności matematyczne. Podczas spacerów i wycieczek warto zadbać o świadomość ekologiczną dzieci – rozmawiać o potrzebach roślin i zwierząt, o tym w jaki sposób człowiek ingeruje w środowisko. Warto przeliczać elementy w najbliższym otoczeniu, określać, czego jest więcej, a czego mniej.

 

……………………………………………………………………………….

06-09.04.2021r.

TEMAT TYGODNIA: PRACA ROLNIKA

Drodzy Rodzice

W tym tygodniu porozmawiajcie z dzieckiem o pracy w gospodarstwie wiejskim, o codziennej pracy rolnika oraz jej wpływie na życie ludzi wykonujących inne zawody. Porozmawiajcie również z dzieckiem w jakim celu hoduje się zwierzęta, jak powstaje mleko i jakie produkty powstają z mleka, a także co to jest zboże i co się z niego produkuje. Pomóżcie dziecku rozwijać zainteresowania przyrodnicze, przypominając cykl rozwoju roślin, wspólnie załóżcie uprawę ziół. Kształtujcie umiejętności matematyczne dziecka poprzez liczne zabawy z przeliczaniem na konkretach, zapisywanie działań arytmetycznych, segregowanie i porównywanie liczebności zbiorów.

 

DZIEŃ W GOSPODARSTWIE /06.04.21. wtorek/

„Co to jest farma?”- porozmawiajcie z dzieckiem nt. Co to jest farma? Czym zajmuje się rolnik? Jakie znaczenie

ma praca rolnika dla osób mieszkających w mieście? Jakie obowiązki ma hodowca zwierząt, jak się nimi

opiekuje? Co robi rolnik rano, w południe, a co wieczorem? Co jedzą zwierzęta hodowane w

gospodarstwie?

https://www.youtube.com/watch?v=fUX5kYzzi5Q

https://www.youtube.com/watch?v=CpcmvJTO5G4

„Wiejskie odgłosy”- posłuchajcie z dzieckiem nagrania z odgłosami z wiejskiej zagrody.

Porozmawiajcie z dzieckiem skąd mogą pochodzić podobne dźwięki, do kogo

należą. https://www.youtube.com/watch?v=v4R2rkylrc0

„Rozmowy zwierząt” – przeczytajcie dziecku wiersz B. Kosakowskiej

Mu, Mu, Mu, tak krowa muczy

Kto Cię krowo tak nauczył?

Nikt nie uczył mnie muczenia

Mówię Mu od urodzenia,

A ponadto daję słowo

Jestem bardzo mleczną krową

Baran do owcy mówi: beee

Czego baran od niej chce?

Powiedz owco ma kochana

Ile mleka dałaś z rana?

Dałam dzisiaj dużo mleka

Teraz na mnie fryzjer czeka

Kukuryku, kukuryku

Co się dzieje w tym kurniku?

Kura jaja wysiaduje,

Kogut z dumą spaceruje,

Bo za chwilę już na świecie

Ma pojawić się ich dziecię.

Źrebię w stajni mamy szuka

Rży, kopytkiem w ziemię stuka

Gdzie ta mama się podziała?

Pewnie z tatą w świat pognała

Klacz i ogier wnet wrócili,

Na wyścigach konnych byli.

Tak zwierzęta rozmawiają

One też swój język mają.

To jest język zagrodowy

Kury, owcy czy też krowy.

Rozmowa nt. wiersza kierowana pytaniami– Jakie zwierzęta występowały w wierszu, O czym rozmawiały zwierzęta, Czy rzeczywiście zwierzęta mogą ze sobą rozmawiać, Do czego służą wydawane przez nie odgłosy? Następnie poproście by dziecko spróbowało naśladować odgłosy zwierząt, np. Spróbuj wydać odgłos jagnięcia, które zobaczyło wilka, bardzo się boi i przywołuje owcę. Spróbuj przedstawić krowę, która jest bardzo głodna i przywołuje gospodarza.

„Zagroda” – zabawa matematyczna. Rodzic rozkłada na podłodze zagrody/np. kartki papieru/ a na nich po jednej ilustracji która przedstawia zwierzę, np.: kurę, konia, krowę, owcę, świnię, królika. Wokół kładzie nieuporządkowane ilustracje z wizerunkami różnych zwierząt. Zadaniem dziecka jest przyporządkowanie zwierząt do odpowiednich zagród i ich policzenie.

„Zwierzęta w zagrodzie” – praca plastyczna dla całej rodzinki. Przygotujcie wspólnie z dzieckiem duże szablony zwierząt gospodarskich wycięte ze sztywnego kartonu. Każdy szablon ma nacięcia u dołu oraz wsuwane podstawki, które wsunięte krzyżowo w nacięcia szablonów utrzymują szablon w pionie. Ozdabiajcie szablony np. kolorowym papierem, płatkami kosmetycznymi, watą, ścinkami włóczki, tkanin itp. Wspólnie stwórzcie wiejskie gospodarstwo. https://www.youtube.com/watch?v=LEYDpARDQMw

Praca z KP/ 44a – łączenie młodych i dorosłych zwierząt tego samego gatunku, z KP/44b – odczytywanie zdań i łączenie ich z obrazkiem oraz z KP/48 – kącik grafomotoryczny.

 

NA POLU – MASZYNY ROLNICZE /07.04.21. środa/

„Wspólna praca” – przeczytajcie dziecku wiersz L. Wiszniewskiego

Kwaknął kaczor raz i drugi:

− Na podwórku widzę pługi…

Kwa, kwa!

Wróbel siedzi na stodole:

− Już gospodarz jedzie w pole…

Ćwir, ćwir!

Zając przysiadł na ugorze:

− Już gospodarz w polu orze…

Hop, hop!

Na podwórku kogut pieje:

− Już gospodarz w polu sieje…

Ko, ko!

Na topoli kraczą wrony:

− Już koniki ciągną brony…

Kra, kra!

Teraz krzyczą wszyscy razem:

− Oraliśmy z gospodarzem.

Rozmowa nt. wiersza kierowana pytaniami– Czy zapamiętaliście jakie zwierzęta występowały w wierszu? Co robiły i o czym opowiadały? Wyjaśnijcie dziecku, co to jest pług, ugór, orka, brona.

Maszyny rolnicze – poszukajcie razem z dzieckiem ilustracji przedstawiających niektóre maszyny i narzędzia rolnicze wykorzystywane w gospodarstwie. Porozmawiajcie z dzieckiem nt. Jakich maszyn potrzebuje rolnik podczas swojej pracy? Do jakich czynności wykorzystuje te maszyny i narzędzia? Gdzie rolnik zwozi zboże?

https://pl.depositphotos.com/stock-photos/maszyny-rolnicze.html

https://www.youtube.com/watch?v=PuMtoqHA0qU

 

Dlaczego rośliny rosną?” Porozmawiajcie o tym czego potrzebują rośliny, żeby rosnąć i się rozwijać. i spróbujcie zrobić plakat, który pokaże to w zrozumiały sposób. Możecie korzystać ze wszystkich przyborów dostępnych w domu. Możecie tworzyć ilustracje, rysować ilustracje i pisać wyrazy.

Praca z KP3/45 a – przypomnienie cyklu rozwoju roślin, zaznaczenie

kolejności, rysowanie po śladzie pędów fasoli.

Praca z KP3.45b – rysowanie drogi w labiryncie.

Praca z KP3.47a – układanie historyjki obrazkowej o powstawaniu chleba, numerowanie kolejnych

obrazków, rysowanie ostatniego elementu historyjki.

W poniedziałek rano kosił ojciec siano – zabawa ruchowa z piosenką dla całej rodzinki. Dziecko, jest „ojcem”, wykonuje gesty odpowiednie do słów piosenki. Pozostali uczestnicy w takt melodii naśladują jego ruchy.

https://www.youtube.com/watch?v=tghdR-K6mPk

 

WIEJSKIE PRODUKTY /08.04.21 czwartek/

„Odgłosy zwierząt z podwórka” – zabawa słuchowa. Przypomnienie odgłosów z wiejskiego podwórka.

Porozmawiajcie z dzieckiem nt. Do jakiej grupy zwierząt możemy zaliczyć kurę, kaczkę, koguta? Czym te ptaki się odżywiają? Jakie odgłosy wydaje kura, kogut, kaczka? Gdzie mieszkają? Po co ludzie hodują te ptaki? Jeszcze mamy takiego jednego ptaka, a jaki to ptak dowiecie się odgadując zagadkę:

Nie dziewczyna to wcale, ale nosi korale.

Wachlarz w krąg rozkłada i gul-gul-gul gada. (indor)

„Rozmowa na temat produktów pochodzenia zwierzęcego. Pokażcie dziecku różne produkty pochodzenia zwierzęcego. Dziecko podaje ich nazwy, a następnie wskazuje na obrazku zwierzę, od którego dany produkt pochodzi, np. jajko, mleko w kartonie, miód w słoiku, kłębek wełny, pióro.

„Co można z nich zrobić?”– dziecko podaje propozycje, do czego można wykorzystać produkty np. jajka: kanapki, sałatka, jajka w majonezie, ciasto; mleko: kakao, ser, budyń; miód: kanapki, ciasto; wełna: sweter, czapka, rękawiczki; pióro: poduszka, pierzyna.

Praca z KP3.46a – zapisywanie i rozwiązywanie działań arytmetycznych.

Praca z KP3.46b – czytanie sylab i pisanie utworzonych z nich wyrazów.

 

CZTERY PORY ROKU W GOSPODARSTWIE /09.04.21 piątek/

„Jakie to słowo?” – Dziecko wypycha obrazki z Wyprawki –karta 45 i układa na dwa stosy: jeden z obrazkami , drugi z napisami. Rodzic prosi dziecko o nazwanie ilustracji oraz ich analizę głoskową. Następnie prosi dziecko aby posłuchało sekwencji nazw kilku obrazków i ułożyło je w odpowiedniej kolejności. Można zacząć od 3-4 obrazków, stopniowo zwiększając ich liczbę do 6. Następnie rodzic prosi dziecko, by korzystając z kart z drugiego stosu, przeczytało podpisy i ułożyło pod odpowiednimi ilustracjami. Można poprosić dziecko również o wskazanie właściwego napisu, wskazanie liter, którymi różnią się kolejne wyrazy na jednym kartoniku.

„Od wiosny do wiosny” – przeczytajcie dziecku wiersz H. Zdzitowieckiej

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

Z lodu uwalnia się rzeka

i ze snu budzą się drzewa,

ptaki wracają z daleka,

będą wić gniazda i śpiewać.

Sady zabielą się kwieciem…

To wiosna! Wiosna na świecie!

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

Dni coraz dłuższe, gorętsze

pod lipą ciche pszczół brzęki,

woń siana płynie powietrzem,

z pól żniwne słychać piosenki,

zakwitły malwy przed chatą…

Lato na świecie! Już lato!

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

W sadzie już jabłko dojrzewa

niebem sznur ptaków mknie długi.

Liście się złocą na drzewach

idą jesienne szarugi

wiatr nagle drzewa gnie w lesie…

Jesień na świecie! Już jesień!

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

Długie i ciemne są noce

śniegową włożył świerk czapę

śnieg w słońcu tęczą migoce

i sople lśnią pod okapem,

rzekę pod lodem mróz trzyma…

Zima na świecie! Już zima!

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

Ze snu się budzi leszczyna

i nową wiosnę zaczyna!

Rozmowa na temat wiersza kierowana pytaniami – Czy ci udało się zapamiętać, które pory roku są przedstawione wierszu? Co oznacza sformułowanie „płyną miesiące”? Jakie prace gospodarskie wykonuje się w ogrodzie lub w polu wiosną, latem, jesienią a jakie zimą?

„Rok w domu i w przyrodzie” – zabawa w klasyfikowanie. Ułóżcie na podłodze cztery koła np. z papieru lub włóczki Każde z nich podpiszcie nazwą jednej pory roku. Następnie obejrzyjcie wcześniej przygotowane z dzieckiem obrazki, np.: bociana z młodymi w gnieździe, bazi na wierzbie, przebiśniegów, wiosennego ogródka, truskawki, arbuz, maliny, porzeczki, borówki, czereśnie, jabłka, gruszki, śliwki, dynie, sople, bałwana itp. Dziecko określa, z którą porą roku kojarzą się mu te obrazki, i dlaczego. Układa obrazki w wybranych kołach. Gdy jeden obrazek pasuje do kilku pór roku, proście dziecko by ułożyło koła w taki sposób, żeby można było położyć obrazek w jednym miejscu.

Praca z KP3.47b – odnajdywanie elementów niepasujących do prezentowanej pory roku, nalepianie nazwy pory roku.

Jak mogą Państwo w codziennych aktywnościach wesprzeć swoje dziecko?

Zwracać uwagę na pochodzenie spożywanych produktów. Zachęcać do zabaw w wysłuchiwanie głosek w słowach, zabaw w przeliczanie i dodawanie na przedmiotach codziennego użytku, a także klasyfikowanie przedmiotów ze względu na podaną cechę.

 

 

29.03 – 02.04.2021

TEMAT TYGODNIA: WIELKANOC

TEMATY DNIA:

  1. Przygotowania do świąt.
  2. Wielkanocne tradycje.
  3. Wielkanocny koszyczek.
  4. Na świątecznym stole.
  5. Pisanki, kraszanki, jajka malowane.

Drodzy Rodzice,

W tym tygodniu będziemy rozmawiać z o przygotowaniach do Świat Wielkanocnych. Dzieci zapoznają się z  kulturą polską, odkryją różnice między zwyczajami regionalnymi związanymi  z wielkanocnymi tradycjami: robieniem palmy,  malowaniem jajek, przygotowaniem wielkanocnego koszyczka. Będziemy zastanawiać się jak  będą wyglądały przygotowania do świąt, co powinno znaleźć się na wielkanocnym stole i w wielkanocnym koszyczku. Utrwalimy zdobyte wiadomość dotyczące tradycyjnych potraw wielkanocnych, będziemy doskonalić umiejętności zachowania się przy stole i właściwego podejmowania zaproszonych gości .Będziemy odczytywać proste wyrazy związane z tematem Wielkanocy: baranek, pisanka, pisanki. Będziemy tworzyć zbiory różnych przedmiotów , klasyfikować je ze względu na określone cechy.

TEMAT DNIA: „PRZYGOTOWANIA DO ŚWIĄT’’ /Poniedziałek 29.03./

Przeczytajcie dziecku opowiadanie  Agnieszki Galicy „Bajeczka wielkanocna”

Bajeczka wielkanocna Agnieszka Galica Wiosenne słońce tak długo łaskotało promykami gałązki wierzby, aż zaspane wierzbowe Kotki zaczęły wychylać się z pączków.

− Jeszcze chwilkę – mruczały wierzbowe Kotki – daj nam jeszcze pospać, dlaczego musimy wstawać?

A słońce suszyło im futerka, czesało grzywki i mówiło:

− Tak to już jest, że wy musicie być pierwsze, bo za parę dni Wielkanoc, a ja mam jeszcze tyle roboty.

Gdy na gałęziach siedziało już całe stadko puszystych Kotków, Słońce powędrowało dalej.

Postukało złotym palcem w skorupkę jajka – puk-puk i przygrzewało mocno.

− Stuk-stuk – zastukało coś w środku jajka i po chwili z pękniętej skorupki wygramolił się malutki, żółty Kurczaczek.

Słońce wysuszyło mu piórka, na głowie uczesało mały czubek i  przewiązało czerwoną kokardką. − Najwyższy czas – powiedziało – to dopiero byłoby wstyd, gdyby Kurczątko nie zdążyło na Wielkanoc.

Teraz Słońce zaczęło rozglądać się dookoła po łące, przeczesywało promykami świeżą trawę, aż w bruździe pod lasem znalazło śpiącego Zajączka. Złapało go za uszy i wyciągnęło na łąkę.

− Już czas, Wielkanoc za pasem – odpowiedziało Słońce – a  co to by były za święta bez wielkanocnego Zajączka? Popilnuj Kurczaczka, jest jeszcze bardzo malutki, a ja pójdę obudzić jeszcze kogoś.

− Kogo? Kogo? – dopytywał się Zajączek, kicając po łące.

− Kogo? Kogo? – popiskiwało Kurczątko, starając się nie zgubić w trawie.

− Kogo? Kogo? – szumiały rozbudzone wierzbowe Kotki.

A Słońce wędrowało po niebie i rozglądało się dokoła, aż zanurzyło złote ręce w stogu siana i zaczęło z kimś rozmawiać.

Wstawaj śpioszku – mówiło – baś, baś, już czas, baś, baś.

A to „coś” odpowiedziało mu głosem dzwoneczka: dzeń-dzeń, dzeń-dzeń.

Zajączek z Kurczątkiem wyciągali z ciekawości szyje, a wierzbowe Kotki pierwsze zobaczyły, że to „coś” ma śliczny biały kożuszek i jest bardzo małe.

Co to? Co to? – pytał Zajączek.

− Dlaczego tak dzwoni? – piszczał Kurczaczek.

I wtedy Słońce przyprowadziło do nich małego Baranka ze złotym dzwonkiem na szyi.

− To już święta, święta, święta – szumiały wierzbowe Kotki, a Słońce głaskało wszystkich, promykami, nucąc taką piosenkę:

W Wielkanocny poranek Dzwoni dzwonkiem Baranek,

A Kurczątko z Zającem Podskakują na łące,

Wielkanocne Kotki robią miny słodkie,

Już wyjrzały z pączka,

Siedzą na gałązkach.

Kiedy będzie Wielkanoc Wierzby pytają,.

 

Poproście dziecko aby zapamiętało kogo budziło słońce i w jakiej kolejności, odpowiedz dziecko może narysować lub zapisać w dowolny sposób. Porozmawiajcie z dzieckiem o treści opowiadania /dziecko może korzystać ze swoich notatek/: Kogo najpierw obudziło słońce?, Kto był drugi?- Kto –  trzeci? Dlaczego słońce budziło bazie, kurczaczka, zajączka i baranka?, Jakie święta zbliżają się do nas wielkimi krokami?, Jak przygotowujemy się do świąt Wielkanocnych?, Jakie znacie tradycje świąt Wielkanocnych?

Praca z KP3.40a – dorysowywanie brakujących części palmy i pisanek.

Praca z KP3.40b – przeliczanie sylab w zdaniach, zapisywanie ich liczby, przeliczanie bazi, rysowanie „po tyle samo”.

„Przygotowania do świąt” – dziecko ruchem przedstawia czynność, jaką wykonuje w domu przed świętami: odkurzanie, pieczenie, mycie okien ścieranie kurzu, trzepanie dywanów itp. Zadaniem  rodzica jest odgadnięcie jaką czynność przedstawia dziecko . Potem zmiana ról – dziecko odgaduje jaką czynność przedstawia rodzic.

„Tyle samo, mniej czy więcej wody” – przygotujcie różnej wielkości przeźroczyste naczynia . Poproście dziecko aby nalało /można wykorzystać lejek/ do każdego z nich przygotowaną przez Was wodę –  do każdego tyle samo. Poproście aby dziecko za pomocą mazaka zaznaczyło na każdym z naczyń poziom znajdującej się w nim wody . Zapytajcie dziecko w którym jego zdaniem naczyniu jest więcej wody. Po zakończeniu eksperymentu pomóżcie dziecku wyciągnąć wniosek : wody w każdym naczyniu jest tyle samo.

TEMAT DNIA: „WIELKANOCNE TRADYCJE” /Wtorek 30.03./

Wielkanoc u języczka” – zabawa rozwijająca aparat mowy. W czasie gdy rodzic czyta bajeczkę dziecko wykonuje ćwiczenia usprawniające aparat mowy.

Zbliża się Wielkanoc. Trwają przygotowania do świąt. Pan Języczek postanawia upiec ciasto. Najpierw do miski (dzieci robią z języka „miskę” – przód i boki języka unoszą tak, by na środku powstało wgłębienie) wsypuje mąkę i cukier, dodaje masło (wysuwają język z buzi, a potem go chowają, przesuwając po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Następnie rozbija jaja (otwierają szeroko buzie, kilkakrotnie uderzają czubkiem języka w jedno miejsce na podniebieniu). Wszystkie składniki miesza (obracają językiem w buzi w prawo i w lewo) i mocno uciera. Ciasto już się upiekło. Pan Języczek właśnie je ozdabia – polewa czekoladą (przesuwają czubkiem języka po podniebieniu w przód, w tył i w bok), obsypuje rodzynkami i orzechami (dotykają językiem każdego zęba najpierw na górze, a potem na dole). Pan Języczek robi sałatkę warzywną. Kroi warzywa (wysuwają język z buzi i szybko nim poruszają w kierunku nosa i brody), dodaje majonez, miesza, a potem próbuje. Sałatka jest pyszna (oblizują wargi ruchem okrężnym). Następnie pan Języczek maluje jaja – powoli wkłada je do kubeczków z barwnikami (przesuwają język po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu.. Wyciąga pomalowane i dmucha, żeby szybciej wyschły (wdychają powietrze nosem, wydychają buzią). Potem rysuje na jajach wzorki – kropki (dotykają językiem różnych miejsc na podniebieniu) i kółka (oblizują wargi ruchem okrężnym). Zaplata jeszcze koszyczek wielkanocny (kilkakrotnie dotykają językiem górnej wargi, prawego kącika ust, dolnej wargi i lewego kącika ust) i już wszystko do świąt przygotowane. Cieszy się pan Języczek (uśmiechają się szeroko, nie pokazując zębów), bo może już świętować

„Kaszubskie nuty” – zabawa słuchowo – wzrokowa. Rodzic czyta słowa piosenki kaszubskiej /wyliczanki/, dziecko  w KP3.41a – pokazuje i nazywa te ilustracje o których jego zdaniem jest właśnie mowa w wyliczance.

KASZËBSCZÉ NÓTË

To je krótczé, to je dłudżé, to kaszëbskô stolëca to są basë, to są skrzëpczi, to òznôczô Kaszëba. Òznôczô Kaszëba, basë, skrzëpczi, krótczé, dłudżé, to kaszëbskô stolëca. To je ridel, to je ticz, to są chòjnë, widłë gnojné. Chòjnë, widłë gnojné, ridel, ticz, òznôczô Kaszëba, basë, skrzëpczi, krótczé, dłudżé, to kaszëbskô stolëca. To je prosté, to je krzëwé, to je slédné kòło wòzné. Slédné kòło wòzné, prosté, krzëwé, chòjnë, widłë gnojné, ridel, ticz, òznôczô Kaszëba, basë, skrzëpczi, krótczé, dłudżé, to kaszëbskô stolëca To są hôczi, to są ptôczi, to są prësczé półtorôczi. Hôk, ptôk, półtorôk, slédné kòło wòzné, prosté, krzëwé, chòjnë, widłë gnojné, ridel, ticz, òznôczô Kaszëba, basë, skrzëpczi, krótczé, dłudżé, to kaszëbskô stolëca. To je klëka, to je wół, to je całé, a to pół. Całé, pół, klëka, wół, hôk, ptôk, półtorôk, slédné kòło wòzné, prosté, krzëwé, chòjnë, widłë gnojné, ridel, ticz, òznôczô Kaszëba, basë, skrzëpczi, krótczé, dłudżé, to kaszëbskô stolëca. To je môłé, a to wiôldżé, to są jinstrumenta wszelczé. Małé, wiôldżé, klëka, wół, całé, pół, hôk, ptôk, półtrojôk, tylné kòło wòzné, prosté, krzëwé, chojnë, widłë gnojné, ridel, tëcz, òznôczô Kaszëba, basë, skrzëpczi, krótczi, dłëdżi, to kaszëbskô stolëca.

Po wysłuchaniu tekstu poproście aby dziecko opowiedziało o tym, czy łatwo mu było rozpoznać znaczenie wszystkich słów.

Praca z KP3.41a – podczas słuchania tekstu wyliczanki „Kaszubskie nuty” dzieci pokazują kolejne obrazki i próbują powtarzać nazwy przedstawionych na nich przedmiotów w języku kaszubskim. Naklejają nalepki pod tymi obrazkami, które przedstawiają przedmioty w języku  kaszubskim i polszczyźnie ogólnej.

 

TEMAT DNIA: „WIELKANOCNY KOSZYCZEK /Środa 31.03./

Przeczytajcie dziecku „Legendę o białym baranku” Urszuli Pukała.

Posłuchajcie tylko ile było krzyku, gdy się pokłóciły zwierzęta w koszyku

. Malutkie kurczątko, bielutki baranek,

Brązowy zajączek i kilka pisanek

. Żółciutki kurczaczek macha skrzydełkami, jestem najpiękniejszy, żółty jak salami

. Mam czerwony dziobek i czerwone nóżki, falujące piórka tak jak u kaczuszki.

Co ty opowiadasz – dziwi się baranek, jestem cały z cukru, mam cukrową mamę.

Dzieci na mój widok bardzo się radują i z mojego grzbietu cukier oblizują.

. Brązowy zajączek śmieje się wesoło, jestem z czekolady – opowiada wkoło.

Właśnie mnie najbardziej uwielbiają dzieci, już na sam mój widok dzieciom ślinka leci.

Dlaczego tak głośno kłócą się zwierzątka, dziwi się pisanka zielona jak łąka.

Dziwią się pisanki żółte i czerwone, brązowe, różowe, szare, posrebrzone.

 

Poproście aby dziecko podczas słuchania zastanowiło się o co pokłóciły się zwierzęta w koszyku i co znalazło się w koszyku wielkanocnym. Kto gościł w wielkanocnym koszyku?, O co pokłóciły się zwierzątka?, Spróbuj przypomnieć sobie jaki kolor miały pisanki w koszyku?. Zachęćcie dziecko by próbowało sformułowało porównania  np. Zielony jak łąka, żółty jak…..,czekoladowy jak…..itp. Jeśli dziecko ma trudności ze znalezieniem odpowiedzi można przeczytać wybrany fragment jeszcze raz.

„Co włożymy do koszyczka?” – zabawa kształcąca kompetencje językowe. Dziecko ma przed sobą KZ(s.60). Rodzic opowiada o wybranym produkcie z koszyczka rozpoczynając: Do koszyczka włożę produkt, który…Zabawę powtarzamy kilka razy. Potem może nastąpić zamiana ról.

„Wielkanocny koszyczek” – przestrzenna praca plastyczna z wykorzystaniem W.44. Dziecko wypycha kształt koszyczka wielkanocnego i wycina paski, które przeplatają przez otwory. Następnie przewleka sznureczek przez dziurki i zawiązuje supełek na końcu.

Praca z KP3.41b – Odnajdywanie fragmentów ilustracji i zakreślanie ich pętlą, pisanie po śladzie wyrazów „pisanki”, „baba”.

Praca z KZ s.60 – 61. Dziecko przez chwilę uważnie ogląda ilustrację, opowiada, co na nich jest przedstawione, czyta zdania.

Bajka o pisankach Agnieszka Galica

Zniosła Kura cztery Jajka. – Ko-ko-ko – zagdakała zadowolona – leżcie tu cichutko, to nikt was nie znajdzie – i poszła szukać ziarenek na podwórku.

Ale Jajka, jak to Jajka, myślały, że są mądrzejsze od kury, i zamiast leżeć cichutko, turlały się i postukiwały skorupkami, aż usłyszał je Kot.

− Miau – powiedział, przyglądając się Jajkom – cztery świeżutkie Jajka, będzie z was pyszna jajecznica, miau!

− Nie, nie, nie! – trzęsły się ze strachu Jajka – nie chcemy skończyć na patelni.

− Ale co robić, co robić? – postukiwały się skorupkami.

− Ja uciekam – zawołało pierwsze Jajko i poturlało się przed siebie – nie dam się usmażyć!

A po chwili wróciło, wesoło podśpiewując: Jestem czerwone w czarne kropeczki, nikt nie zrobi jajecznicy z takiej biedroneczki.

− Co się stało, co się stało? – dopytywały się pozostałe Jajka

− Pomalował mnie pędzelek kolorową farbą i teraz nie jestem już zwyczajnym Jajkiem, tylko wielkanocną pisanką.

− Drugie Jajko nie zastanawiało się długo, poturlało się tak szybko, jak umiało, by po chwili wrócić i zaśpiewać grubym głosem: To nie jajko tylko tygrys, nie rusz mnie, bo będę gryzł. I rzeczywiście, Jajko wyglądało jak pisankowy tygrys w żółto-czarne paski.

I ja też i ja też – wołało trzecie Jajko, turlając się wesoło

. − Ciekawe, co ono wymyśli? – zastanawiały się Jajko – Biedronka, Jajko – Tygrys i Jajko – Jako? I wtedy właśnie wróciło trzecie, całe zieloniutkie, śmiejąc się i popiskując. Jestem żabka, każdy to wie, czy ktoś zieloną żabkę zje? – Nie!

− Jajko – Biedronka, Jajko – Tygrys i Jajko – Żabka były z siebie bardzo zadowolone. Tylko czwarte leżało i trzęsło się ze strachu.

− Pośpiesz się – mówiły kolorowe Pisanki do czwartego Jajka – bo będzie za późno. I właśnie wtedy nadszedł Kot.

− Czy ja dobrze widzę? Zostało tylko jedno Jajko? – mruczał niezadowolony – trudno, zrobię jajecznicę tylko z jednego Jajka – i pomaszerował do kuchni po patelnię.

Czwarte Jajko trzęsło się ze strachu tak bardzo, że aż zaczęła pękać na nim skorupka

− Ojej, ojej, ratunku! – wołały przestraszone Pisanki – teraz już na pewno zrobi z ciebie jajecznicę.

− Trach, trach, trach – pękała skorupka na czwartym Jajku, aż pękła na drobne kawałki i… wyszedł z niej malutki, puszysty, żółty kurczaczek

Otrzepał piórka, pokręcił główką i wytrzeszczył czarne oczka, przyglądając się kolorowym pisankom. Po chwili podreptał w kierunku cukrowego Baranka, popiskując cichutko:

Wielkanocna bajka – wyklułem się z jajka.

Już cukrowy Baranek czeka na mnie od rana

A w świątecznym koszyku jest pisanek bez liku

 

TEMAT DNIA: „NA  ŚWIĄTECZNYM STOLE” /Czwartek 1.04./

„Wielkanocny stół” – poproście aby dziecko powiedziało jak możne wyglądać nakrycie wielkanocnego stołu, jaki potrawy mogą się na nim znaleźć, jakie znają tradycje rodzinne związane ze świątecznym śniadaniem.  Przeczytajcie dziecku wiersz.

„Wielkanocny stół”

Nasz stół wielkanocny

haftowany w kwiaty.

W borówkowej zieleni

listeczków skrzydlatych

lukrowana baba

rozpycha się na nim

a przy babie –

mazurek w owoce przybrany.

Palmy – pachną jak łąka

w samym środku lata.

Siada mama przy stole,

a przy mamie tata.

I my.

Wiosna na nas

zza firanek zerka,

a pstrokate pisanki

chcą tańczyć oberka.

Wpuścimy wiosnę.

Niech słońcem zabłyśnie

nad stołem w wielkanocne świętowanie

jak wiosna wesołe.

„Wielkanocne obliczenia” – zabawa matematyczna. Do zabawy potrzebne będą liczmany, np. nakrętki po napojach. Rodzic podaje treść  zadania ,dziecko oblicza za pomocą  liczmanów: W pewnym domu do świątecznego śniadania zasiadły następujące osoby: mama, tata, ciocia Basia z wujkiem Piotrem i dwiema córeczkami, babcia Frania i mały Michaś. Ile osób siadło do świątecznego śniadania?  Kasia ozdabiała  świąteczny mazurek. Przygotowała 10 migdałów . Po chwili przyszedł Maciek i zjadł 2 migdały. Ile migdałów  zostało Kasi do ozdobienia mazurka? Na stole leżało osiem jajek. Mama zjadła jedno, a tata dwa. Ile jajek zostało na stole? Zuzia robiła wielkanocną palmę. Przyczepiła na niej 3 czerwone kwiaty, 2 żółte kwiaty i 4 fioletowe, Niestety, klej był zbyt słaby i 2 kwiaty się odczepiły, ile kwiatów zostało na palmie?

Praca z KP3.42a – rysowanie pisanek po śladzie, naklejanie sztućców obok talerzy.

Praca z KP3.42b – kolorowanie ilustracji zgodnie z kodem, pisanie po śladzie wyrazu Wielkanoc.

TEMAT DNIA: „PISANKI, KRASZANKI, JAJKA MALOWANE /Piątek 2.04./

Przeczytajcie dziecku bajkę” Bajka o pisankach” Agnieszki Galicy.

Zniosła Kura cztery Jajka. – Ko-ko-ko – zagdakała zadowolona – leżcie tu cichutko, to nikt was nie znajdzie – i poszła szukać ziarenek na podwórku.

Ale Jajka, jak to Jajka, myślały, że są mądrzejsze od kury, i zamiast leżeć cichutko, turlały się i postukiwały skorupkami, aż usłyszał je Kot.

− Miau – powiedział, przyglądając się Jajkom – cztery świeżutkie Jajka, będzie z was pyszna jajecznica, miau!

− Nie, nie, nie! – trzęsły się ze strachu Jajka – nie chcemy skończyć na patelni.

− Ale co robić, co robić? – postukiwały się skorupkami.

− Ja uciekam – zawołało pierwsze Jajko i poturlało się przed siebie – nie dam się usmażyć!

A po chwili wróciło, wesoło podśpiewując: Jestem czerwone w czarne kropeczki, nikt nie zrobi jajecznicy z takiej biedroneczki.

− Co się stało, co się stało? – dopytywały się pozostałe Jajka.

− Pomalował mnie pędzelek kolorową farbą i teraz nie jestem już zwyczajnym Jajkiem, tylko wielkanocną pisanką

. − Drugie Jajko nie zastanawiało się długo, poturlało się tak szybko, jak umiało, by po chwili wrócić i zaśpiewać grubym głosem: To nie jajko tylko tygrys, nie rusz mnie, bo będę gryzł. I rzeczywiście, Jajko wyglądało jak pisankowy tygrys w żółto-czarne paski.

I ja też i ja też – wołało trzecie Jajko, turlając się wesoło

. − Ciekawe, co ono wymyśli? – zastanawiały się Jajko – Biedronka, Jajko – Tygrys i Jajko – Jako? I wtedy właśnie wróciło trzecie, całe zieloniutkie, śmiejąc się i popiskując. Jestem żabka, każdy to wie, czy ktoś zieloną żabkę zje? – Nie!

− Jajko – Biedronka, Jajko – Tygrys i Jajko- – Żabka były z siebie bardzo zadowolone. Tylko czwarte leżało i trzęsło się ze strachu.

− Pośpiesz się – mówiły kolorowe Pisanki do czwartego Jajka – bo będzie za późno. I właśnie wtedy nadszedł Kot.

− Czy ja dobrze widzę? Zostało tylko jedno Jajko? – mruczał niezadowolony – trudno, zrobię jajecznicę tylko z jednego Jajka – i pomaszerował do kuchni po patelnię.

Czwarte Jajko trzęsło się ze strachu tak bardzo, że aż zaczęła pękać na nim skorupka

. − Ojej, ojej, ratunku! – wołały przestraszone Pisanki – teraz już na pewno zrobi z ciebie jajecznicę

. − Trach, trach, trach – pękała skorupka na czwartym Jajku, aż pękła na drobne kawałki i… wyszedł z niej malutki, puszysty, żółty kurczaczek.

Otrzepał piórka, pokręcił główką i wytrzeszczył czarne oczka, przyglądając się kolorowym pisankom. Po chwili podreptał w kierunku cukrowego Baranka, popiskując cichutko:

Wielkanocna bajka – wyklułem się z jajka.

Już cukrowy Baranek czeka na mnie od rana

A w świątecznym koszyku jest pisanek bez liku.

„Nie tylko pisanki” – praca z KZ s.61. Poproście dziecko by podzieliło na sylaby wyrazy: Drapanka, kraszanka, pisanka, oklejanka, nalepianka, opowiedziało o skojarzeniach, które nasuwają się z tymi nazwami. Zadajcie dziecku pytanie: Jak myślisz, czy można z tych nazw odczytać, w jaki sposób zostały udekorowane jajka?. Czy potrafisz je rozpoznać na ilustracji w KZ? Wyjaśnijcie: drapanki –  powstają poprzez skrobanie wzoru szpilką na barwionym jajku, kraszanki – są barwiono na czerwono, pisanki – tworzymy poprzez malowanie woskiem i farbowanie jaj, oklejanki – przyklejamy sitowie , płatki kwiatów, a nalepianki – oklejana papierem. Tradycyjne pisanki można spotkać w wielu regionach Polski.

„Nasze pisanki” – praca plastyczna . Przygotujcie różne przedmioty potrzebne do ozdabiania jajek wybraną techniką np. kolorowanie mazakiem, oklejanie włóczką, oklejanie kolorową bibuła, ozdabianie plasteliną. Wykonajcie pisanki dowolną techniką.

„Pisanki” – zabawa matematyczna. Potrzebne będą wycięte z papieru różnej wielkości i w różnych  kolorach  i kilka papierowych serwetek. Zadaniem  dziecka jest dobranie pisanek wg dowolnego kryterium  i ułożenie ich na serwetkach, porównanie liczby pisanek w zbiorach /na serwetkach/.  Poproście aby dziecko wyjaśniło, dlaczego dokonało takiego wyboru. Poproście dziecko aby ułożyło pisanki od największej do najmniejszej.

Praca z KP3.43a  – rozwiązywanie sudoku obrazkowego, wycinanie jajek po śladzie.

Praca z KP3.43b – wykreślanie niepasujących napisów lub obrazków, czytanie wyrazów.

 

JAK MOGĄ PAŃSTWO W CODZIENNYCH AKTYWNOŚCIACH WESPRZEĆ SWOJE DZIECKO ?

W czasie przygotowań do  Świąt Wielkanocnych możecie Państwo utrwalać z dziećmi wszystkie informacje, które zdobyły. Wspólne malowanie pisanek, przygotowanie  koszyczka umożliwi dzieciom zdobycie cennych doświadczeń. Zaangażujcie dziecko / na miarę jego możliwości/do pomocy w świąteczne przygotowania – porządki domowe, przygotowanie potraw, dekorowania stołu świątecznego, rozkładania naczyń i sztućców .

Oto kilka propozycji zabaw wielkanocnych dla dzieci i rodziców.

  1. Wyścigi z przenoszeniem jajek. Element rywalizacji w tym wypadku zbliża członków rodziny. …
  2. Poszukiwanie jajek. …
  3. Jajeczna ciuciubabka. …
  4. Pojedynek „jajcarzy” …
  5. Wykradanie pisanki. …
  6. Teleturniej zgadywanki. …
  7. Wyścigi zajączków (z przeszkodami )

Wielkanocne zabawy dla całej rodziny – Świat Rodziców

https://swiat-rodzicow.pl › wielkanocne-zabawy-dla-calej rodziny-.